Mateus 13

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Nar nây đŏng Brah Yêsu lôh bơh jay, hăn gŭ rgơp ta meng dak nglao kuŏng Galilê.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa e assentou-se à beira-mar.
2 Ta nây geh ŏk bunuyh hăn văch a Păng, ndri Păng hao gŭ rgơp ta kalơ du mlŏm duk, jêh ri nti bơh kalơ duk ri, phung ƀon lan gŭ rŏ meng dak.
2 Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele, enquanto todo o povo ficou na praia.
3 Jêh ri Brah Yêsu nti lah ăn ma khân păng ŏk ma nau ngơi ntât, Păng lah kơt nđa: “Iăt hŏ! Geh du huê bunuyh bu klô hăn sui găr ntil ta mir.
3 Então lhes falou muitas coisas por parábolas, dizendo: "O semeador saiu a semear.
4 Nôk păng sui nây aƀă tŭp rŏ trong, jêh ri siŭm chok lĕ phiao.
4 Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.
5 Găr aƀă tŭp ta neh klêr, găr i nây gơnh hon pru yorlah neh n'hơ.
5 Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6 Yơn ma tât dôh nar tơm i nây ndro ƀrŭng, yor ma reh păng hon mâu jru.
6 Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.
7 Găr aƀă jât tŭp ta neh lok, jêh ri lok hon tŏl lĕ phiao.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Lŏng găr i aƀă jât tŭp ta neh ueh, păng hon pru ueh jêng ngăn, n'ho ma tât geh play du găr geh 100, aƀă du găr geh 60, aƀă jât du găr geh 30.
8 Outra ainda caiu em boa terra, deu boa colheita, a cem, sessenta e trinta por um.
9 Bu moh tăng nau Gâp ngơi dja, ăn păng nklŏn êng ta săk!”
9 Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
10 Jêh ri phung oh mon hăn ôp Brah Yêsu: “Mơm dâng May ngơi đah phung ƀon lan ngơi ntât kơt nây?”
10 Os discípulos aproximaram-se dele e perguntaram: "Por que falas ao povo por parábolas? "
11 Brah Yêsu ơh ma khân păng: “A lor nơh nau khlay Kôranh Brah mât uănh bunuyh hôm ndŏp mpôn, aƀaơ dja Kôranh Brah ăn ma khân ay may gĭt vât ndơ i nây. Lŏng khân păng Kôranh Brah mâu ăn.
11 Ele respondeu: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 Bu moh i lĕ geh, Kôranh Brah kơi ntop ăn ma păng jât, jêh ri bunuyh i nây geh ŏk rmeh ler, tih ma bu moh i mâu geh, Kôranh Brah sŏ rhuăt lơi dâng lĕ ndơ i păng lĕ geh, bol lah đê̆ kađôi.
12 A quem tem será dado, e este terá em grande quantidade. De quem não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Kơt ndri dâng Gâp ngơi ma khân păng ngơi ntât, kơt ndri bol lah khân păng uănh ndơ Gâp jan kŏ mâu vât ndơ khlay nau i nây, khân păng tăng nau Gâp ngơi kŏ mâu iăt mâu vât đŏng.
13 Por essa razão eu lhes falo por parábolas: ‘Porque vendo, eles não vêem e, ouvindo, não ouvem nem entendem’.
14 Nau i dja jêng tâm di đah nau Êsai i bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ lah ma khân păng:
14 Neles se cumpre a profecia de Isaías: ‘Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão.
15 Yorlah nuih n'hâm phung ƀon lan dja dăng ko ngăn
15 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
16 Yơn ma ueh maak ngăn ma khân ay may, yorlah trôm măt khân ay may lĕ say, tôr khân ay may lĕ tăng.
16 Mas, felizes são os olhos de vocês, porque vêem; e os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân ay may, geh ŏk bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh, ndrel ma ŏk bunuyh sŏng kăl e nơh ŭch say ngăn dâng lĕ nau i khân ay may say aƀaơ dja, tih ma mâu ôh say, khân păng ŭch tăng ngăn nau i khân ay may tăng dja, tih ma mâu ôh tăng.”
17 Pois eu lhes digo a verdade: Muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram, e ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 “Lah ndri ăn khân ay may iăt hŏm, moh nau khlay ngơi ntât ma bunuyh sui găr ntil i nây.
18 "Portanto, ouçam o que significa a parábola do semeador:
19 Lah geh bunuyh tăng nau nkoch ma nau Kôranh Brah ŭch mât uănh bunuyh, tih ma mâu vât ôh, i kôranh mpôl brah djơh hăn sŏ ntŭng dâng lĕ ndơ i lĕ geh lăp ta nuih n'hâm păng, nau i nây tâm ban ma găr tŭp ta trong.
19 Quando alguém ouve a mensagem do Reino e não a entende, o Maligno vem e lhe arranca o que foi semeado em seu coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Bunuyh i tâm ban ma găr tŭp ta neh lŭ, păng tăng nau Kôranh Brah, jêh ri iăt ro răm maak ngăn.
20 Quanto ao que foi semeado em terreno pedregoso, este é aquele que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 Hon ueh du ƀlât dơm, nau Kôranh Brah mâu ôh hon reh ta nuih n'hâm păng nơm, ndri tât geh nau jêr êng êng, mâu lah bu jan jêr yor ma nau Kôranh Brah, păng mƀăr ro nau nsing.
21 Todavia, visto que não tem raiz em si mesmo, permanece por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandona.
22 Bunuyh i tâm ban ma găr ntil tŭp ta neh lok, păng tăng nau ngơi Kôranh Brah, tih ma ta nuih n'hâm păng nklŏn rvê hô ngăn ma nau rêh ta neh ntu dja, ŭch rvan kơnh geh drăp ndơ, jêh ri nau i nây put ƀăr nau Kôranh Brah i nây mâu ăn tât play.
22 Quanto ao que foi semeado entre os espinhos, este é aquele que ouve a palavra, mas a preocupação desta vida e o engano das riquezas a sufocam, tornando-a infrutífera.
23 Lŏng găr i tŭp ta neh ueh, tâm ban ma bunuyh tăng nau Kôranh Brah, n'ho ma vât nau khlay, jêh ri tât geh play, geh du huê bunuyh ri du găr jêng geh 100, du găr jêng geh 60, bunuyh aƀă ri jât du găr jêng geh 30 ngăn.”
23 E, finalmente, o que foi semeado em boa terra: este é aquele que ouve a palavra e a entende, e dá uma colheita de cem, sessenta e trinta por um".
24 Brah Yêsu ngơi ntât du ntil nau jât ăn ma bu kơt nđa: “Nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh, jêng tâm ban ma du huê bunuyh hăn sui găr ntil ba ueh ta mir păng nơm.
24 Jesus lhes contou outra parábola, dizendo: "O Reino dos céus é como um homem que semeou boa semente em seu campo.
25 Yơn ma tât bu lĕ bêch, geh du huê bunuyh rlăng đah păng, hăn sui găr ntil ba brak ta mir i nây đŏng, jêh ri du roh klăk.
25 Mas enquanto todos dormiam, veio o seu inimigo e semeou o joio no meio do trigo e se foi.
26 Tât ma ba lĕ hon lĕ jêng lôh mbôn, ba brak i nây hon đŏng.
26 Quando o trigo brotou e formou espigas, o joio também apareceu.
27 Jêh ri phung dâk i tơm mir i nây hăn mbơh a kôranh khân păng: ‘Ơ kôranh, nôk may sui găr ntil ta mir may nơh, găr ntil ba ueh. Lah ndri bơh tă lôh ba brak dja?’
27 "Os servos do dono do campo dirigiram-se a ele e disseram: ‘O senhor não semeou boa semente em seu campo? Então, de onde veio o joio? ’
28 Kôranh i nây lah: ‘Geh bunuyh rlăng ro hăn sui i ri’. Phung dâk ơh ma păng: ‘Lah ndri may ŭch ăn hên rôk lơi bơh?’
28 " ‘Um inimigo fez isso’, respondeu ele. "Os servos lhe perguntaram: ‘O senhor quer que vamos tirá-lo? ’
29 Kôranh păng ơh: ‘Mâu khăch ôh, lah khân may rôk, klach lah geh rôk nđâp ma ba.
29 "Ele respondeu: ‘Não, porque, ao tirar o joio, vocês poderão arrancar com ele o trigo.
30 Ŭch rong ăn păng hon ndrel hŏ, tât khay rek ri tay, gâp mra mbơh ma bunuyh rek, đă khân păng rek lor ba brak chăp rgum pur lơi ta ŭnh, jêh ri dâng rek rgum ba ngăn tôh prăp ta jay gâp nơm’.”
30 Deixem que cresçam juntos até à colheita. Então direi aos encarregados da colheita: Juntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; depois juntem o trigo e guardem-no no meu celeiro’ ".
31 Brah Yêsu ngơi ntât ăn ma khân păng du ntil nau jât: “Nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh tâm ban ma geh du huê bunuyh hăn sui găr du ntil dŭt jê̆ ta mir păng nơm.
31 E contou-lhes outra parábola: "O Reino dos céus é como um grão de mostarda que um homem plantou em seu campo.
32 Bol lah găr ntil i nây jê̆ rlau bu ngăn đah ma dâng lĕ găr ntil êng êng, tât păng lĕ hon, păng kuŏng rlau tơm si êng êng ta mir, jêng du mlŏm tơm si kuŏng ngăn, geh siŭm drŏm gŭ jan rsuăn ta n'ging nthan păng.”
32 Embora seja a menor dentre todas as sementes, quando cresce torna-se a maior das hortaliças e se transforma numa árvore, de modo que as aves do céu vêm fazer os seus ninhos em seus ramos".
33 Brah Yêsu ngơi ntât du ntil nau jât: “Nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh jêng tâm ban ma ndrui i đê̆, du huê bu ur sŏ pot lai ndrel rnih Ba Prăng ŏk, păng tê̆ dak mpiăch ăn tâm lăp băl gay ma jan nŭmpăng. Tât jŏ du mong bar mong bơh kơi nây, bol lah păng tê̆ ndrui đê̆ kađôi, hôm dâng lĕ ndơ i nây lơ ma kuŏng lơ ma kuŏng.”
33 E contou-lhes ainda outra parábola: "O Reino dos céus é como o fermento que uma mulher tomou e misturou com uma grande quantidade de farinha, e toda a massa ficou fermentada".
34 Dâng lĕ nau i nây Brah Yêsu ngơi ăn ma phung ƀon lan, Păng ngơi ntât dadê, Păng mâu geh ôh ngơi nau lah Păng mâu ngơi ntât.
34 Jesus falou todas estas coisas à multidão por parábolas. Nada lhes dizia sem usar alguma parábola,
35 Păng ngơi kơt nây, gay ma tâm di đah nau mpôl bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ lah kơt nđa:
35 cumprindo-se, assim, o que fora dito pelo profeta: "Abrirei minha boca em parábolas, Proclamarei coisas ocultas Desde a criação do mundo".
36 Jêh ri Brah Yêsu sât bơh phung ƀon lan nây lăp ta du mlŏm jay, phung oh mon hăn ôp Păng: “Dăn May mbơh ăn hên, moh nau khlay ngơi ntât ma ba brak ta mir i nây?”
36 Então ele deixou a multidão e foi para casa. Seus discípulos aproximaram-se dele e disseram: "Explica-nos a parábola do joio no campo".
37 Brah Yêsu mbơh ma khân păng: “Nơm i sui găr ntil ba ueh, ntât tâm ban ma Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah.
37 Ele respondeu: "Aquele que semeou a boa semente é o Filho do homem.
38 Mir i nây ntât tâm ban ma neh ntu dja. Găr ntil ba ueh ntât tâm ban ma phung bunuyh i lĕ gŭ ta nau Kôranh Brah mât uănh. Ba brak i nây ntât tâm ban ma phung bunuyh i iăt nau kôranh mpôl brah djơh.
38 O campo é o mundo, e a boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno,
39 Bunuyh rlăng sui ba brak i nây ntât tâm ban ma kôranh mpôl brah djơh. Khay rek ntât tâm ban ma nar n'glĕ dŭt neh ntu tay. Nơm năk rek ntât tâm ban ma phung tông păr.
39 e o inimigo que o semeia é o diabo. A colheita é o fim desta era, e os encarregados da colheita são anjos.
40 Bu rek ba brak su lơi ta ŭnh, lah ndri ta nar n'glĕ dŭt neh ntu tay păng geh tâm ban kơt nây đŏng:
40 "Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim também acontecerá no fim desta era.
41 Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah mra đă tông păr Gâp nơm hăn nhŭp dâng lĕ phung jan djơh, ndrel ma dâng lĕ phung leo bu jan tih, nglôh khân păng bơh nau Gâp mât uănh,
41 O Filho do homem enviará os seus anjos, e eles tirarão do seu Reino tudo o que faz tropeçar e todos os que praticam o mal.
42 nklăch lơi khân păng ta ndrung ŭnh, ta ntŭk nây geh nau nhhiăng nhŭm, ndrel ma rchiăt sêk.
42 Eles os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Yơn ma bunuyh sŏng geh nau chrat ang tâm ban ma nar ngăn, gŭ ndrel nau Kôranh Brah Bơ̆ khân păng nơm mât uănh. Bu moh tăng nau Gâp ngơi dja, ăn păng mân êng ta săk păng nơm.”
43 Então os justos brilharão como o sol no Reino do seu Pai. Aquele que tem ouvidos, ouça".
44 “Nau Kôranh Brah mât uănh ntât tâm ban ma bu tŏp ndŏp drăp ndơ khlay ta mir. Geh du huê bu klô say drăp ndơ khlay i nây, păng pôn ro, păng răm maak hô ngăn, jêh ri păng sât tăch dâng lĕ ndơ păng geh, gay ma sŏ prăk rvăt neh mir i nây.”
44 "O Reino dos céus é como um tesouro escondido num campo. Certo homem, tendo-o encontrado, escondeu-o de novo e, então, cheio de alegria, foi, vendeu tudo o que tinha e comprou aquele campo.
45 “Nau Kôranh Brah mât uănh ntât tâm ban ma du huê bunuyh hăn joi rvăt pĭch mlŏm (lŭ glo) i khlay đŏng.
45 "O Reino dos céus também é como um negociante que procura pérolas preciosas.
46 Tât păng lĕ say pĭch du mlŏm (lŭ glo) dŭt khlay, păng sât tăch dâng lĕ ndơ păng geh, gay ma rvăt pĭch (lŭ glo) khlay i nây.”
46 Encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo o que tinha e a comprou".
47 “Nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh ntât tâm ban ma mong i bu drăng ta dak văch dak văr geh ka ăp ntil ngăn.
47 "O Reino dos céus é ainda como uma rede que é lançada ao mar e apanha toda sorte de peixes.
48 Tât ma lĕ geh bêng mong ri, bu uih hao a kơh dja, jêh ri gŭ dônh ka i ueh ueh tê̆ ta trôm sah, ka i mâu ueh mƀăr lơi.
48 Quando está cheia, os pescadores a puxam para a praia. Então se assentam e juntam os peixes bons em cestos, mas jogam fora os ruins.
49 Ta nar n'glĕ dŭt neh ntu tay tâm ban ma kơt nây đŏng. Phung tông păr hăn tâm nkhah phung tih lôh bơh phung sŏng.
49 Assim acontecerá no fim desta era. Os anjos virão, separarão os perversos dos justos
50 Jêh ri khân păng nklăch phung tih ta ndrung ŭnh, ta ntŭk nây geh nau nhhiăng nhŭm, ndrel ma rchiăt sêk.”
50 e lançarão aqueles na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes".
51 Brah Yêsu ôp phung oh mon Păng: “Ah khân ay may gĭt vât đŏng nau dâng lĕ dja?” Khân păng ơh: “Vât.”
51 Então perguntou Jesus: "Vocês entenderam todas essas coisas? " "Sim", responderam eles.
52 Brah Yêsu lah tay ma khân păng: “Dâng lĕ phung nơm nti nau vay bân, i nti tâng nau Gâp nti ma nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh, păng tâm ntât tâm ban ma du huê bunuyh tơm jay, păng nglôh dâng lĕ drăp ndơ khlay păng nơm bơh ntŭk păng prăp, nđâp ma ndơ ơm ndơ mhe.”
52 Ele lhes disse: "Por isso, todo mestre da lei instruído quanto ao Reino dos céus é como o dono de uma casa que tira do seu tesouro coisas novas e coisas velhas".
53 Jêh Brah Yêsu ngơi ntât kơt nây, jêh ri Păng du lôh bơh ntŭk nây,
53 Tendo terminado de contar estas parábolas, Jesus saiu dali.
54 hăn ta ƀon Nasaret i ƀon Păng nơm, Păng ntŭm nti bu ta nhih rƀŭn khân păng nơm. Dâng lĕ bunuyh geh nau ndrŏt hih rhŏl ngăn, jêh ri tâm lah ndrăng khân păng nơm: “Hay! Bơh tă geh nau mân gĭt blao Păng i nây, ndrel ma nau dơi, dơi jan nau khlay nây hay?
54 Chegando à sua cidade, começou a ensinar o povo na sinagoga. Todos ficaram admirados e perguntavam: "De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Păng i nây i Kon bunuyh năk jan kar tơm si dơm, mê̆ Păng rnha Mari, oh bu klô Păng rnha Yakơ, Yôsep, Simôn, ndrel ma Yuđas,
55 Não é este o filho do carpinteiro? O nome de sua mãe não é Maria, e não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 dâng lĕ i oh oh bu ur Păng gŭ ndrel bân ta ƀon dja đŏng. Lah ndri bơh tă nau gĭt nau dơi Păng i nây?”
56 Não estão conosco todas as suas irmãs? De onde, pois, ele obteve todas essas coisas? "
57 Ndri dâng khân păng ji nuih kŏ nuih kŏ n'hâm mâu ŭch iăt nau Păng. Brah Yêsu lah ma khân păng: “Di ngăn! Mpôl bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh, bu yơk ta dâng lĕ ntŭk, yơn ma bu mưch khân păng ta bri khân păng nơm, ndrel ma ta jay khân păng nơm đŏng.”
57 E ficavam escandalizados por causa dele. Mas Jesus lhes disse: "Só em sua própria terra e em sua própria casa é que um profeta não tem honra".
58 Ta ntŭk nây Brah Yêsu jan ndơ ueh ndơ khlay mâu ôh ŏk, yorlah bu mâu ôh nsing ma Păng.
58 E não realizou muitos milagres ali, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.