Marcos 5

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jêh ri Brah Yêsu, ndrel ma oh mon Păng tât kăl ti dak nglao kuŏng Galilê ri, dăch ntŭk ƀon Garasin. Ntŭk ƀon i nây bu mâu ôh tâng nau vay phung Israel.
1 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
2 Jêh Brah Yêsu jŭr bơh duk nây, du ƀlât ta nây geh du huê bu klô brah djơh gŭ ta săk păng, păng lôh bơh ntŭk môch ŭch hăn mâp Brah Yêsu.
2 Assim que Jesus saiu do barco, foi encontrar-se com ele um homem que estava dominado por um espírito mau.
3 Păng i nây gŭ ta ntŭk môch dơm, mâu geh ôh bunuyh dơi nhŭp dơi kât păng, kât đah rse rvăk kŏ mâu khan đŏng.
3 O homem vinha do cemitério, onde estava morando. Ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo usando correntes.
4 Bol lah bu lĕ nkông jŏng ti, kât păng đah rse rvăk ŏk tơ̆, păng lơh nklah tăch lĕ phiao ndơ i bu nkông bu kât păng nây, mâu geh ôh bunuyh dơi đăp păng.
4 Muitas vezes já tinham amarrado as suas mãos e os seus pés com correntes de ferro, mas ele quebrava tudo, e ninguém conseguia dominá-lo.
5 Dâng măng dâng nar păng gŭ rŏ môch rŏ yôk, nđâp ma nter, jêh ri sŏ lŭ mplônh tor êng săk păng nơm đŏng.
5 Passava os dias e as noites nos montes e entre os túmulos, gritando e se ferindo de propósito com pedras.
6 Tât păng say Brah Yêsu bơh ngai, păng nchuăt ran chon kômŏk kŭnh bôk bơh năp Brah Yêsu ro,
6 Ele viu Jesus de longe, correu, caiu de joelhos diante dele
7 păng nter dŭt nteh nteh ngăn: “Hơi Brah Yêsu kon Kôranh Brah dŭt prêh ta kalơ trôk, mơm May jan ma gâp mêh? Khât ôm lôm lă, ăn May ton ma gâp ta bơh năp Kôranh Brah, dăn May lơi ôh nkrit gâp!”
7 e gritou: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Em nome de Deus eu peço: não me castigue!
8 Dâng brah djơh lah kơt nây, ach ma Brah Yêsu lĕ jêh lah păng: “Mpôl brah djơh, du hŏm bơh bunuyh dja!”
8 Ele disse isso porque Jesus havia mandado: “Espírito mau, saia desse homem!”
9 Jêh ri Brah Yêsu ôp păng: “Mơm rnha may mêh?” “Gâp rnha ‘Mpôl tahen ŏk rbăn’, yor ma băl hên ŏk ngăn.”
9 Jesus perguntou: Ele respondeu: — O meu nome é Multidão, porque somos muitos.
10 Păng bonh Brah Yêsu hŏl rđŏk: “Lơi dâng mprơh hên du lôh bơh bri dja.”
10 E pedia com muita insistência a Jesus que não expulsasse os espíritos maus para fora daquela região.
11 Kêng ntŭk nây geh sŭr du phung kuŏng gŭ sa mpa rŏ njŏng yôk.
11 Acontece que num morro perto dali havia muitos porcos comendo.
12 Phung brah djơh i nây dăn tay dŭt hô ngăn: “Dăn May njuăl ăn hên lăp ta sŭr phung i ri ơ!”
12 Os espíritos pediram a Jesus com insistência: — Nos mande ficar naqueles porcos; nos deixe entrar neles!
13 Jêh ri Brah Yêsu ăn khân păng lăp ta sŭr ri. Jêh ri mpôl brah djơh i ri lôh bơh bunuyh i nây lăp gŭ ta sŭr ri lĕ rngŏt. Sŭr phung i nây klăp lah ŏk 2000 mlŏm, jêh ri nchuăt rbŭl jât sop rƀŏng jât dak nglao ri, lăp ta dak rmok khât lĕ phiao.
13 Ele deixou, e os espíritos saíram do homem e entraram nos porcos. E estes, que eram quase dois mil, se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
14 Jêh ri mpôl i chiăp sŭr nây, nchuăt mbơh nkoch nau i nây ma bu rŏ ƀon rŏ mir. Bu i tăng ran uănh nau tât i nây.
14 Os homens que estavam tomando conta dos porcos fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos campos. Muita gente foi ver o que havia acontecido.
15 Khân păng ran tât a Brah Yêsu, jêh ri say bunuyh i tă brah djơh lăp ŏk ngăn nơh gŭ ta ri, nsoh bok ao n'ho ma kah gĭt săk đŏng, jêh say lĕ nau nây khân păng klach dadê ngăn.
15 Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem que antes estava dominado por demônios; e ficaram espantados porque ele estava sentado, vestido e no seu perfeito juízo.
16 Mpôl i say n'hêl ma măt lĕ nau tât i geh ta bu klô i nây, ndrel ma sŭr phung nây đŏng, khân păng mbơh nkoch ma phung ƀon lan ta nây ăn gĭt.
16 Os que tinham visto tudo aquilo lhes contaram o que havia acontecido com o homem e com os porcos.
17 Jêh ri ƀon lan bonh Brah Yêsu đă Păng du bơh bri ƀon khân păng nây.
17 Então começaram a pedir com insistência a Jesus que saísse da terra deles.
18 Jêh ri Brah Yêsu nchô ma hăn hao kalơ duk ri. Bu klô i brah djơh lăp a lor nơh dăn tâng Păng.
18 Quando ele estava entrando no barco, o homem curado pediu com insistência: — Me deixe ir com o senhor!
19 Yơn ma Brah Yêsu mâu rom ôh, ƀêng Păng ma đă: “Hăn may sât a jay may nơm ri, mbơh nkoch ma băl mpôl may lĕ nau i Kôranh Brah lĕ jan ma may nơh, ndrel ma nau i Kôranh Brah yô̆ nđach may.”
19 Mas Jesus não deixou e disse:
20 Jêh ri bu klô i nây hăn ro, ntơm mbơh ăn ma ƀon lan ta bri Đêkapôlis ăn khân păng gĭt dâng lĕ nau i Brah Yêsu jan ma păng. Jêh tăng nau păng mbơh nkoch nây ndrŏt hih rhŏl ngăn ƀon lan.
20 Então ele foi embora e contava, na região das Dez Cidades , o que Jesus tinha feito por ele. E todos ficavam admirados.
21 Jêh ri Brah Yêsu ncho duk tât kăl ti dak ri, Păng gŭ ta meng dak nglao kuŏng, ta nây geh ƀon lan ŏk mpưm ngăn hăn gŭ njueng jŭm Păng.
21 Jesus voltou para o lado oeste do lago, e muitas pessoas foram se encontrar com ele na praia.
22 Jêh ri geh du huê bu klô rnha Jairus hăn ta nây đŏng, păng kôranh nhih rƀŭn phung Israel. Tât păng say Brah Yêsu păng ran păn ta jŏng,
22 Um homem chamado Jairo, chefe da sinagoga , foi e se jogou aos pés de Jesus,
23 păng bonh jă Brah Yêsu hô ngăn, păng lah: “Hơi Nơm Nti, kon bu ur gâp ji hô ngăn lĕ bơi khât mê. Dăn May hăn tê̆ ti ta păng ơ, ăn bah nau ji lơi ăn păng khât!”
23 pedindo com muita insistência: — A minha filha está morrendo! Venha comigo e ponha as mãos sobre ela para que sare e viva!
24 Jêh ri Brah Yêsu hăn ndrel păng. Geh ŏk ngăn phung ƀon lan hăn tâng Păng đŏng, tât ma tâm mpet băl hô ngăn.
24 E Jesus foi com ele. Uma grande multidão foi junto e o apertava de todos os lados.
25 Ta mpôl nây geh đŏng du huê bu ur ji rih lĕ jŏ 12 năm hơi.
25 Chegou ali uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia.
26 Ndri păng nsrôyh ngăn ăt nau ji i ŏk phung nơm dak si de săm, tih ma mâu ôh dơi bah. Păng huach lĕ drăp ndơ păng, mâu say bah đê̆ ro, nau ji păng lơ ma hô lơ ma hô ngăn.
26 Havia gastado tudo o que tinha, tratando-se com muitos médicos. Estes a fizeram sofrer muito; mas, em vez de melhorar, ela havia piorado cada vez mais.
27 Tât păng gĭt lư Brah Yêsu hăn ta nây, păng ran chŭl lăp ta nklang băl ŏk pah i ao kuŏng Brah Yêsu bơh kơi.
27 Ela havia escutado falar de Jesus; então entrou no meio da multidão e, chegando por trás dele, tocou na sua capa ,
28 Păng mân êng: “Lah gâp geh pah i ao Păng, nau ji gâp bah ro.”
28 pois pensava assim: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
29 Jêh păng pah ao Brah Yêsu nây, mham păng bah ndal ta nây ro, mâu hôm trôh ôh. Jêh ri păng gĭt êng ta săk nau ji păng lĕ bah ngăn.
29 Logo o sangue parou de escorrer, e ela teve certeza de que estava curada.
30 Nôk nây Brah Yêsu gĭt ro geh lôh nau brah tă bơh săk Păng, jêh ri Păng rle jât phung ƀon lan nây lah: “Bu moh pah ao Gâp hiah?”
30 No mesmo instante Jesus sentiu que dele havia saído poder. Então virou-se no meio da multidão e perguntou:
31 Mpôl oh mon Păng ơh: “Hơi Kôranh, May say hơi geh bunuyh ŏk ngăn tâm mpet băl geh pah May dadê. Mơm dâng May ôp lah: Bu moh pah Gâp?”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo como esta gente o está apertando de todos os lados e ainda pergunta isso?
32 Jêh ri Brah Yêsu uănh jŭm Păng nơm, ŭch gĭt bu moh i pah ao Păng a ndơh nơh.
32 Mas Jesus ficou olhando em volta para ver quem tinha feito aquilo.
33 Bu ur i nây klach nsŏr ngăn, say nau dơi ta săk păng nơm, păng păn ta jŏng Brah Yêsu jêh ri mbơh lĕ nau i nây, mâu păng mo ôh.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe havia acontecido, atirou-se aos pés dele, tremendo de medo, e contou tudo.
34 Brah Yêsu lah ma bu ur nây: “Hơi oh! Nau ay nsing ma Gâp jan bah ay hơi, sât ăn ueh lăng đăp mpăn yơ̆. Nau ji ay ăn bah đŏng!”
34 E Jesus disse:
35 Nôk Brah Yêsu hôm e ngơi nây, geh bunuyh aƀă tă bơh jay Jairus mbơh lah: “Kon bu ur may lĕ khât mê. Moh nau hôm rkhuak Nơm Nti nây jât mêh?”
35 Jesus ainda estava falando, quando chegaram alguns empregados da casa de Jairo e disseram: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
36 Brah Yêsu tăng đŏng nau i bu mbơh nây, lơ Păng ma lah ma Jairus: “Lơi dâng klach ôh, ăn may nsing ma Gâp dơm.”
36 Mas Jesus não se importou com a notícia e disse a Jairo:
37 Jêh ri Brah Yêsu hăn, mâu ôh rom bu aƀă hăn tâng Păng. Păng rom pe nuyh Pêtrôs, Yakơ, ndrel ma Yôhan i oh Yakơ dơm.
37 Jesus deixou que fossem com ele Pedro e os irmãos Tiago e João, e ninguém mais.
38 Tât ta jay Jairus i kôranh nhih rƀŭn nây, Brah Yêsu tăng bu nhŭm vơl dŭt nteh uh ah gah gai ngăn.
38 Quando entraram na casa de Jairo, Jesus encontrou ali uma confusão geral, com todos chorando alto e gritando.
39 Brah Yêsu lăp ta trôm jay lah ma khân păng: “Moh nau nhŭm khân ay may uh ah gah gai nây? Mâu khât ôh kon se dja, man ma hăk bêch dơm!”
39 Então ele disse:
40 Jêh tăng nau nây khân păng gơm mưch ma Brah Yêsu. Jêh ri Brah Yêsu mprơh khân păng lôh a dih lĕ rngôch, Păng jă i mê̆ bơ̆ kon se nây, ndrel ma pe nuyh mpôl oh mon Păng lăp ta trôm jrô ntŭk kon se bêch nây.
40 Então eles começaram a caçoar dele. Mas Jesus mandou que todos saíssem e, junto com os três discípulos e os pais da menina, entrou no quarto onde ela estava.
41 Jêh ri Păng nhŭp ti kon se nây, n'ho Păng lah: “Talitha kumi” - rblang lah ‘Hơi oh, ay dâk hŏm!’
41 Pegou-a pela mão e disse:
42 Dô ma kon se bu ur nây dâk đơp, brô̆ ro. Bunuyh i gŭ ndrel ta nây ndrŏt hih rhŏl dŭt hô ngăn. Kon se nây lĕ geh 12 năm hơi.
42 No mesmo instante, a menina, que tinha doze anos, levantou-se e começou a andar. E todos ficaram muito admirados.
43 Yơn ma Brah Yêsu buay khân păng, mâu ôh ăn mbơh nkoch ma bu gĭt nau dja, jêh ri đă khân păng sŏ ndơ ăn kon se nây sông sa.
43 Então Jesus ordenou que de jeito nenhum espalhassem a notícia dessa cura. E mandou que dessem comida à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.