Marcos 10

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jêh ri Brah Yêsu lôh bơh ƀon nây, hăn jât bri Yuđa mpeh bơh kăl ti dak rlai Yôrđăn, jêng mpeh bơh lôh nar. Phung ƀon lan leo băl ran a Brah Yêsu du tơ̆ jât, jêh ri Păng ntŭm nti tay tâng ma nau vay Păng.
1 Jesus saiu daquele lugar e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão. Uma grande multidão se ajuntou outra vez em volta dele, e ele ensinava todos, como era o seu costume.
2 Geh phung Pharisi aƀă hăn lăp gŭ dăch ŭch ôp rlong Păng, jêh ri khân păng ôp Păng: “Hơi Nơm Nti! Ah tâng ma nau vay phung bân, sai dơi ntlơi ur đŏng bơh?”
2 Alguns fariseus , querendo conseguir uma prova contra ele, perguntaram: — De acordo com a nossa
3 Păng ơh lah: “Ndri mơm Môsê đă khân may ta nau vay păng?”
3 Jesus respondeu com esta pergunta:
4 Khân păng ơh: “Môsê nchih lah, ăn i sai jan samƀŭt nau tâm ntlơi, jêh ri dơi mprơh i ur păng nơm.”
4 Eles responderam: — Moisés permitiu ao homem dar à sua esposa um documento de divórcio e mandá-la embora.
5 Jêh ri Brah Yêsu lah ma khân păng: “Ach ma khân may dăng ko hô ir, dâng Môsê nchih nau vay kơt nây.
5 Então Jesus disse:
6 Bơh ntơm kăl e, Kôranh Brah de njêng dâng lĕ ta neh ntu dja, Păng njêng bunuyh đŏng, geh bu klô geh bu ur.
6 Mas no começo, quando foram criadas todas as coisas, foi dito: “Deus os fez homem e mulher.
7 Môsê nchih: ‘Ndri dâng geh bu klô lôh du bơh mê̆ bơ̆ [hăn gŭ a ur],
7 Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher,
8 jêh ri bar hê khân păng jêng ur sai jêng du rnglay săk’. Ndri khân păng mâu hôm ôh jêng bar hê tay, lĕ jêng du rnglay săk dơm.
8 e os dois se tornam uma só pessoa.” Assim, já não são duas pessoas, mas uma só.
9 Lah ndri bar hê ur sai i Kôranh Brah de rnglăp nây lơi ăn ôh bunuyh tâm nkhah.”
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
10 Jêh ri tât sât gŭ ta du mlŏm jay, mpôl oh mon ôp Brah Yêsu ma nau i nây du tơ̆ jât.
10 Quando já estavam em casa, os discípulos tornaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Păng lah ma khân păng: “Bu moh ntlơi ur, jêh ri sŏ tay ur êng jât, bu klô i nây jêng bunuyh lŏm ur.
11 E Jesus respondeu:
12 Lah bu ur i lĕ ntlơi sai, jêh ri sŏ sai êng jât, bu ur i nây jêng bunuyh lŏm sai.”
12 E, se a mulher mandar o seu marido embora e casar com outro homem, ela também estará cometendo adultério.
13 Geh du nar ri bu leo kon se jê̆ jê̆, đă Brah Yêsu pah ăn nau geh jêng ma kon se i nây, tih ma mpôl oh mon lah buay khân păng.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos repreenderam aquelas pessoas.
14 Brah Yêsu nuih mbu, tât say kơt nây, Păng lah: “Ăn phung kon se văch ta Gâp, lơi ôh buay khân păng, yorlah khân păng mâu ôh n'hao êng săk khân păng nơm, yơn ma nsing ma mê̆ bơ̆ hô ngăn. Bunuyh i Kôranh Brah ŭch mât uănh, khân păng geh kơt ndri đŏng.
14 Quando viu isso, Jesus não gostou e disse:
15 Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân ay may, bu moh mâu rom nau Kôranh Brah mât uănh tâm ban ma kon se jê̆ rom, bunuyh i nây Kôranh Brah mâu rom đŏng, mâu ăn păng lăp ta nau Kôranh Brah nơm mât uănh đŏng.”
15 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
16 Jêh ri Brah Yêsu pư ut mpôl kon se nây, n'ho ma mbơh sơm tê̆ ti ăn nau geh jêng ma khân păng đŏng.
16 Então Jesus abraçou as crianças e as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Jêh ri Brah Yêsu ndrăp ma lôh bơh nây hăn rŏ trong, geh du huê bu klô nchuăt ran tât ta nây, chon kômŏk bơh năp Păng, n'ho ma ôp lah: “Hơi Nơm Nti ueh, mơm gâp jan mêh, gay ma geh nau rêh n'ho ro?”
17 Quando Jesus estava saindo de viagem, um homem veio correndo, ajoelhou-se na frente dele e perguntou: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
18 Brah Yêsu ơh lah: “Mơm dâng may kuăl Gâp ‘ueh’ kơt nây mêh? Mâu geh ôh du huê bunuyh ueh, geh du huê Kôranh Brah dơm ueh.
18 Jesus respondeu:
19 May lĕ gĭt jêh ta nau vay phung bân lah: ‘Lơi nkhât bu, lơi lŏm ur lŏm sai, lơi ntŭng, lơi ngơi nchơt, lơi mƀrôh gay ma sŏ drăp ndơ bu, jêh ri yơk ma mê̆ bơ̆ hŏ’.”
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, não tire nada dos outros, respeite o seu pai e a sua mãe.”
20 Bu klô i nây ơh ma Păng: “Hơi Nơm Nti! Dâng lĕ nau i nây gâp lĕ ndjôt ntơm bơh jê̆ ngăn.”
20 — Mestre, desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o homem.
21 Jêh tăng păng ơh kơt ndri, Brah Yêsu uănh jât păng nây, rŏng ma bu klô nây, Brah Yêsu ngơi lah: “Hôm du ntil may mâu hŏ jan, tăch lĕ drăp ndơ may, pă ăn ma mpôl o ach, ri mơ may geh ndơ khlay ta ƀon ueh ta kalơ. Jêh ri hăn tâng Gâp.”
21 Jesus olhou para ele com amor e disse:
22 Jêh bu klô nây tăng lah kơt nây, muh măt păng sơh r'ơih, jêh ri plơ̆ sât, nuih n'hâm păng rvê nhhuach hô ngăn, yor ma dŭt ŏk drăp ndơ păng.
22 Quando o homem ouviu isso, fechou a cara; e, porque era muito rico, foi embora triste.
23 Brah Yêsu uănh jŭm Păng nơm, jêh ri lah ma mpôl oh mon Păng: “Jêr ngăn ma bunuyh ndrŏng ăn Kôranh Brah mât uănh khân păng.”
23 Jesus então olhou para os seus discípulos, que estavam em volta dele, e disse:
24 Mpôl oh mon ndrŏt hih rhŏl hô ngăn ma nau Păng ngơi i nây. Jêh ri Brah Yêsu lah ma khân păng jât: “Hơi oh nô, nau Kôranh Brah mât uănh jêr ngăn lăp!
24 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantados, mas Jesus continuou:
25 Ma bunuyh ndrŏng lăp ta nau Kôranh Brah mât uănh, jêr rlau đah ăn seh samô lăp ta trôm nglai.”
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Mpôl oh mon ndrŏt hih rhŏl lơ hô jât, jêh ri ôp ndrăng khân păng nơm: “Lah bunuyh ndrŏng lĕ geh jêr jêh ma ăn Kôranh Brah mât uănh khân păng, lah ndri bunuyh a êng hôm dơi ăn Kôranh Brah mât uănh đŏng mâu lah mâu?”
26 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantadíssimos e perguntavam uns aos outros: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Brah Yêsu n'gâl uănh jât khân păng lah: “Nau dja bunuyh jan mâu ôh dơi, yơn ma Kôranh Brah hôm dơi jan, yorlah dâng lĕ ndơ Păng jan dơi dadê.”
27 Jesus olhou para eles e disse:
28 Pêtrôs lah ma Brah Yêsu: “Lĕ May say jêh hên, hên lĕ ntlơi ndoh ndơ hên nơm lĕ phiao, hăn tâng May.”
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Brah Yêsu ơh lah: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, bu moh ntlơi nhih jay, oh nô, oh nur, mê̆ bơ̆, oh kon, mâu lah mir ba, yor ma tâng Gâp, ndrel ma tâng nau mhe mhan ueh,
29 Jesus respondeu:
30 ndri dâng Kôranh Brah nkhôm ta nau rêh jêng păng i nây aƀaơ dja ăn ŏk ngăn ngên ma nhih jay, oh nô, oh nur, mê̆ bơ̆, oh kon, ndrel ma mir ba. Păng bu jan nau krit jêr đŏng, yơn ma nar jât năp tay păng dơn nau rêh n'ho ro.
30 receberá muito mais, ainda nesta vida. Receberá cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos, terras e também perseguições. E no futuro receberá a vida eterna.
31 Lŏng ŏk bunuyh i bơh năp plăch bơh kơi, bunuyh i bơh kơi plăch bơh năp chrao. Geh ŏk bunuyh ta neh ntu dja bu gĭt khân păng geh nau khlay ngăn, yơn ma jât năp tay mâu geh ôh nau khlay, tih ma geh ŏk bunuyh êng jât ta neh ntu dja bu gĭt khân păng mâu geh ôh nau khlay, yơn ma ta jât năp tay geh nau khlay chrao.”
31 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
32 Brah Yêsu, ndrel ma mpôl oh mon Păng hăn hao jât ƀon kuŏng Yêrusalem. Păng hăn bơh năp bu, lŏng mpôl oh mon rvê rôt ôt ngăn, lĕ bu i hăn tâng bơh kơi klach đŏng. Jêh ri Brah Yêsu leo 12 nuyh mpôl kôranh oh mon nây hăn ntŭk êng ƀah ma bu, nkoch ma nau i geh tât ma săk Păng nơm tay:
32 Jesus e os discípulos iam pela estrada, subindo para Jerusalém. Ele caminhava na frente, e os discípulos, espantados, iam atrás dele; as outras pessoas que iam com eles estavam com medo. Então Jesus chamou outra vez os discípulos para um lado e começou a falar sobre o que ia acontecer com ele. Jesus disse:
33 “Aƀaơ dja bân hao jât ƀon kuŏng Yêrusalem. Gâp dja i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah, bu de njŭn ăn ma mpôl kôranh jan brah, ndrel ma phung nơm nti nau vay phung bân. Jêh ri khân păng i nây tê̆ dôih Gâp tât khât, njŭn Gâp ma phung i mâu di phung Israel.
33 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
34 Lĕ phung i nây gơm n'grơh Gâp, soh dak diu ta Gâp, rpăt Gâp ma mŏng rse, jêh ri nkhât lơi Gâp, yơn ma lôch pe nar bơh kơi nây Gâp dâk rêh tay.”
34 Estes vão zombar dele, cuspir nele, bater nele e matá-lo; mas três dias depois ele ressuscitará.
35 Jêh ri rŏ trong nây bar hê oh nô khân păng Yakơ, ndrel ma Yôhan i kon Sêƀêđê dăn ma Brah Yêsu: “Hơi Nơm Nti! Dăn May yô̆ ăn tâng nau hên dăn đŏng ơ.”
35 Depois Tiago e João, filhos de Zebedeu, chegaram perto de Jesus e disseram: — Mestre, queremos lhe pedir um favor.
36 Brah Yêsu ôp khân păng: “Moh ndơ ŭch Gâp jan ăn ma khân may mêh?”
36 — O que vocês querem que eu faça para vocês? — perguntou Jesus.
37 Khân păng ơh lah: “Nôk May jêng kađăch mât uănh bri Kôranh Brah tay, ăn hên gŭ kêng May nơm mât uănh ndrel May, du huê gŭ bơh ma, du huê gŭ bơh chiao ơ.”
37 Eles responderam: — Quando o senhor sentar-se no trono do seu
38 Brah Yêsu ơh nau ntât lah: “Bar hê khân may nây mâu gĭt ôh moh ndơ dăn. Ndri khân may dơi sŏ dơn nhêt ndrănh play yŭng yar ƀon ta kchok i Gâp be dơi đŏng? Khân may dơi dơn đŏng nau ƀăptem i Gâp dơn lah mâu?”
38 Jesus respondeu:
39 Khân păng ơh: “Ơ, hên dơi sŏ dơn.” Brah Yêsu lah: “Khân may sŏ dơn nhêt ndrănh play yŭng yar ƀon ta kchok i Gâp nhêt, ndrel ma dơn nau ƀăptem i Gâp dơn tay ngăn đŏng.
39 Eles disseram: — Podemos. Então Jesus disse:
40 Tih ma i nau gŭ bơh ma bơh chiao ri, Gâp mâu ôh dơi rom, yor ma ntŭk i nây lĕ ndrăp ăn ma bunuyh i Kôranh Brah nơm ŭch ăn dơm.”
40 Mas eu não tenho o direito de escolher quem vai sentar à minha direita e à minha esquerda. Pois foi Deus quem preparou esses lugares e ele os dará a quem quiser.
41 Tât ma mpôl oh mon i jât nuyh nây tăng lah kơt nây, khân păng ji nuih đah Yakơ, ndrel ma Yôhan.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar zangados com Tiago e João.
42 Jêh ri Brah Yêsu kuăl lĕ rngôch mpôl oh mon Păng, Păng lah: “Khân may lĕ gĭt jêh bunuyh i jan kađăch ma phung bunuyh i mâu di phung Israel, khân păng i nây dah ŭch jan ma phung ƀon lan khân păng nơm. Geh đŏng mpôl i têh kuŏng tŭn jot phung ƀon lan khân păng nơm.
42 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
43 Ta mpôl khân may lơi ôh jan kơt nây! Ta mpôl khân may lah geh du huê ŭch jan kuŏng, ăn păng i nây jêng bunuyh sơm kơl jan kar ma khân may.
43 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
44 Lah geh du huê ŭch jan kuŏng rlau bu, iăt ma păng jan dâk ma dâng lĕ bunuyh êng ƀŏt,
44 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de todos.
45 yor ma Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah jŭr ta neh ntu dja, mâu ôh Gâp đă bu sơm kơl jan kar ăn ma Gâp. Gâp chrao sơm kơl jan kar ăn ma bu, jêh ri Gâp sơm săk Gâp nơm tât khât săk, gay ma chuai dâng lĕ bunuyh.”
45 Porque até o
46 Jêh ri Brah Yêsu, ndrel ma mpôl oh mon hăn tât ta ƀon Yêrikhô. Nôk khân păng lôh bơh ƀon Yêrikhô nây, phung ƀon lan brô̆ ndrel drưm. Geh đŏng du huê bu klô cheh măt, rnha Ƀartimê i kon Timê gŭ kŏp dăn prăk bu ta meng trong ri.
46 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Jericó. Quando ele estava saindo da cidade, com os discípulos e uma grande multidão, encontrou um cego chamado Bartimeu, filho de Timeu. O cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
47 Tât păng tăng bu lah: “Yêsu ƀon Nasaret brô̆ tât ta dja,” păng nter lah: “Hơi Kôranh Yêsu i kon sau kađăch Đavid! Dăn yô̆ nđach ma gâp ƀă ơ!”
47 Quando ouviu alguém dizer que era Jesus de Nazaré que estava passando, o cego começou a gritar: — Jesus,
48 Ŏk bunuyh lah păng gŭ rklăk hŏ lơi hôm nter, yơn ma păng nter lơ ma nteh nteh lah: “Hơi kon sau kađăch Đavid! Dăn yô̆ nđach ma gâp ƀă ơ!”
48 Muitas pessoas o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca, mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
49 Jêh ri Brah Yêsu nsrŭng plơ̆ lah: “Đă păng hăn a dja.” Jêh ri bu đă bunuyh cheh măt nây lah: “Lơi hôm rvê, dâk hŏm, Păng kuăl may hơi.”
49 Então Jesus parou e disse: Eles chamaram e lhe disseram: — Coragem! Levante-se porque ele está chamando você!
50 Bunuyh cheh măt i nây mƀăr chrŏp ao kuŏng, dâk đơp hăn ran dưh a Brah Yêsu ri.
50 Então Bartimeu jogou a sua capa para um lado, levantou-se depressa e foi até o lugar onde Jesus estava.
51 Jêh ri Brah Yêsu ôp păng: “Moh ndơ ŭch Gâp jan ăn ma may mêh?” Bunuyh cheh măt i nây ơh lah: “Hơi Nơm Nti! Đă May jan trôm măt gâp ăn say ang ơ.”
51 — O que é que você quer que eu faça? — perguntou Jesus. — Mestre, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
52 Brah Yêsu lah ma păng: “May hăn sât ăn ueh lăng yơ̆! Nau may nsing ma Gâp lĕ jan bah may jêh!” Dô ma uănh say ang ro, n'ho ma hăn tâng Brah Yêsu.
52 — Vá; você está curado porque teve fé! — afirmou Jesus. No mesmo instante, Bartimeu começou a ver de novo e foi seguindo Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.