Lucas 6
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs VC
1 Geh du nar Saƀăt i nar rlu phung Israel, Brah Yêsu ndrel oh mon Păng hăn glăt rŏ mir Ba Prăng, dôl brô̆ rŏ mir i nây mpôl oh mon Păng roih ba tro ma sa.
1 Em dia de sábado, Jesus atravessava umas plantações; seus discípulos iam colhendo espigas {de trigo}, as debulhavam na mão e comiam.
2 Jêh ri geh phung Pharisi aƀă say jan kơt nây, lah khân păng: “Moh kô̆ khân may jan kar ta nar Saƀăt nây mêh? Bol lah khân may roih đê̆ đê̆ kơt nây, hôm e kơp tih đah nau vay ma nar rlu phung bân đŏng.”
2 Alguns dos fariseus lhes diziam: Por que fazeis o que não é permitido no sábado?
3 Brah Yêsu ôp rlơ̆ khân păng: “Lah ndri khân may lĕ chuêl ƀah, nau khân may vay rŏ ta Nau Kôranh Brah Ngơi? Nôk Đavid ê hŏ jêng kađăch, păng, ndrel ma bunuyh gŭ ndrel păng ji ngot,
3 Jesus respondeu: Acaso não tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e os seus companheiros;
4 jêh ri păng lăp ta trôm ntŭk chun bok Kôranh Brah, sŏ sa nŭmpăng i bu tê̆ nhhơr ăn Kôranh Brah nây, n'ho ma pă bunuyh i gŭ ndrel păng nây sa đŏng. Bu mâu đŏng lah păng bol lah tâng ma nau vay geh mpôl jan brah dơm dơi sa nŭmpăng i nây.”
4 como entrou na casa de Deus e tomou os pães da proposição e deles comeu e deu de comer aos seus companheiros, se bem que só aos sacerdotes era permitido comê-los?
5 Brah Yêsu lah tay: “Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah de njuăl, ndri dâng Gâp jêng kôranh ma nar Saƀăt i nar rlu moh ndơ i dơi ăn bu jan, mâu lah mâu dơi ăn bu jan ta nar i nây.”
5 E ajuntou: O Filho do Homem é senhor também do sábado.
6 Geh du nar Saƀăt êng jât, Brah Yêsu lăp nti bu ta nhih rƀŭn phung Israel. Ta ntŭk nây geh du huê bu klô siăr ti bơh ma.
6 Em outro dia de sábado, Jesus entrou na sinagoga e ensinava. Achava-se ali um homem que tinha a mão direita seca.
7 Geh phung nơm nti nau vay phung Israel, ndrel ma phung Pharisi kŏp uănh Brah Yêsu. Phung i nây ŭch joi nau ma ntôn Brah Yêsu, nkhêp lah Păng jan bah bunuyh ji ta nar Saƀăt, yorlah khân păng nti ta nau vay phung Israel mâu ăn ôh jan bah bunuyh ji ta nar Saƀăt, ndri dâng khân păng uănh jât Păng ler nger ngăn.
7 Ora, os escribas e os fariseus observavam Jesus para ver se ele curaria no dia de sábado. Eles teriam então pretexto para acusá-lo.
8 Yơn lah Brah Yêsu gĭt nuih n'hâm nau mân khân păng, jêh ri Păng lah ma bunuyh siăr ti nây: “Hơi oh, may dâk hăn ta nklang bu to!” Bunuyh siăr ti i nây dâk ro.
8 Mas Jesus conhecia os pensamentos deles e disse ao homem que tinha a mão seca: Levanta-te e põe-te em pé, aqui no meio. Ele se levantou e ficou em pé.
9 Jêh ri Brah Yêsu ôp khân păng: “Gâp ôp khân may, tâng nau vay phung bân ta nar Saƀăt bunuyh dơi jan ndơ ueh mâu lah ndơ djơh? Dơi rklaih nau rêh bunuyh mâu lah nkhât păng?”
9 Disse-lhes Jesus: Pergunto-vos se no sábado é permitido fazer o bem ou o mal; salvar a vida, ou deixá-la perecer.
10 Brah Yêsu uănh jât dâng lĕ bunuyh i gŭ ta nây, yơn ma mâu geh ôh du huê ơh, jêh ri lah ma bunuyh rven ti nây: “Lŏng may rok ti may nây hŏm.” Jêh ri păng rok, ti păng bah kơt ơm ro.
10 E relanceando os olhos sobre todos, disse ao homem: Estende tua mão. Ele a estendeu, e foi-lhe restabelecida a mão.
11 Phung i ŭch joi nau ma ntôn Brah Yêsu nây ji nuih dŭt hô, jêh ri tâm nchră băl gay ma lơh Brah Yêsu.
11 Mas eles encheram-se de furor e indagavam uns aos outros o que fariam a Jesus.
12 Nôk nây Brah Yêsu hao kalơ yôk gay ma mbơh sơm. Păng mbơh sơm ma Kôranh Brah ta ntŭk nây du năng raang.
12 Naqueles dias, Jesus retirou-se a uma montanha para rezar, e passou aí toda a noite orando a Deus.
13 Kah ang ôi tay Păng kuăl rgum mpôl i vay tâng Păng văch ta ri, jêh ri kơih 12 nuyh bu klô, i Păng kuăl lah ‘kôranh oh mon’ Păng.
13 Ao amanhecer, chamou os seus discípulos e escolheu doze dentre eles que chamou de apóstolos:
14 Ta nây geh rnha Simôn, jêh ri Brah Yêsu kuăl rnha mhe păng, Pêtrôs, ndrel ma i oh păng rnha Ŏndrê, jêh ri bunuyh aƀă êng jât rnha Yakơ, rnha Yôhan, rnha Philip, rnha Ƀartôlômê,
14 Simão, a quem deu o sobrenome de Pedro; André, seu irmão; Tiago, João, Filipe, Bartolomeu,
15 rnha Mathay, rnha Thômas, rnha Yakơ i kon Alphai, rnha Simôn i bu kuăl ‘gơyh’
15 Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu; Simão, chamado Zelador;
16 rnha Yuđas i kon Yakơ, ndrel ma rnha Yuđas-Isakariyôt, jêng bunuyh njŭn Brah Yêsu ăn ma phung rlăng Păng ta nar jât năp tay.
16 Judas, irmão de Tiago; e Judas Iscariotes, aquele que foi o traidor.
17 Jêh ri Brah Yêsu, ndrel ma mpôl oh mon Păng jŭr bơh lơ yôk nây, hăn tât ta ntŭk lŏng ri. Ta ntŭk nây geh ŏk mpôl oh mon iăt nau Păng, ndrel ma phung ƀon lan ŏk ngăn, khân păng tă bơh ƀon kuŏng Yêrusalem, ndrel ma bơh ƀon êng êng ta bri Yuđa, bơh bri rgŏ dak văch dak văr dăch kêng ƀon kuŏng Tirus ƀon kuŏng Siđôn.
17 Descendo com eles, parou numa planície. Aí se achava um grande número de seus discípulos e uma grande multidão de pessoas vindas da Judéia, de Jerusalém, da região marítima, de Tiro e Sidônia, que tinham vindo para ouvi-lo e ser curadas das suas enfermidades.
18 Khân păng văch gum ta ri ŏk ngăn, gay gŭ iăt nau Brah Yêsu nti, ndrel ma ăn Păng jan bah nau ji kuet khân păng nơm đŏng. Bunuyh i brah djơh lơh, kơt lah bunuyh brŭt ndrăng văch ta ri, jêh ri bah đŏng.
18 E os que eram atormentados dos espíritos imundos ficavam livres.
19 Lĕ bunuyh tâm mpet ngăn ran pah Brah Yêsu, jêh ri bu bah dadê, yorlah Păng geh nau brah ta săk Păng nơm.
19 Todo o povo procurava tocá-lo, pois saía dele uma força que os curava a todos.
20 Jêh ri Brah Yêsu uănh jât mpôl oh mon Păng, Păng lah:
20 Então ele ergueu os olhos para os seus discípulos e disse: Bem-aventurados vós que sois pobres, porque vosso é o Reino de Deus!
21 Ueh maak ngăn ma khân ay may aƀaơ dja gŭ ta nau ji ngot,
21 Bem-aventurados vós que agora tendes fome, porque sereis fartos! Bem-aventurados vós que agora chorais, porque vos alegrareis!
22 Ueh maak ngăn ma khân ay may, lah geh bu rngơ̆ bu biănh mâu rom khân ay may, mâu lah rak suai, ach ma khân ay may iăt tâng nau Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, vos expulsarem, vos ultrajarem, e quando repelirem o vosso nome como infame por causa do Filho do Homem!
23 Nôk kăl e nơh tâm ban kơt nây đŏng, u che mpôl rngơ̆ biănh i nây jan djơh ma mpôl bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah. Lah geh kơt ndri răm ntlô̆ hŏm, răm maak hŏm, yorlah jât năp tay khân ay may geh nau nkhôm kuŏng ngăn ro ta ƀon ueh ta kalơ.
23 Alegrai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu. Era assim que os pais deles tratavam os profetas.
24 Tih ma rêh rnhăl ngăn ma khân ay may i bunuyh lĕ ndrŏng kuŏng aƀaơ dja,
24 Mas ai de vós, ricos, porque tendes a vossa consolação!
25 Rêh rnhăl ngăn ma khân ay may aƀaơ dja lĕ hơm jêh,
25 Ai de vós, que estais fartos, porque vireis a ter fome! Ai de vós, que agora rides, porque gemereis e chorareis!
26 Rêh rnhăl ngăn ma khân ay may i geh ŏk bunuyh rnê, yor ma u che khân păng lĕ rnê ma bunuyh ntơyh nklă nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh đŏng.”
26 Ai de vós, quando vos louvarem os homens, porque assim faziam os pais deles aos falsos profetas!
27 Jêh ri Brah Yêsu ngơi jât: “Lŏng dâng lĕ bunuyh i iăt nau Gâp, Gâp đă khân ay may rŏng ma bunuyh rlăng, jêh ri jan ueh ma bunuyh biănh đah khân ay may đŏng.
27 Digo-vos a vós que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Ăn khân ay may dăn Kôranh Brah ăn geh jêng ma bunuyh rak suai khân ay may, jêh ri mbơh sơm dăn Kôranh Brah jan ueh ma bunuyh i jan jêr ma khân ay may.
28 abençoai os que vos maldizem e orai pelos que vos injuriam.
29 Lah bu tap tâm bom khân ay may du ding, jêh ri rle ăn bu tap tay du ding jât. Lah bu sŏ ao kuŏng lơi ôh buay mâu ăn bu sŏ ao jê̆ jât.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra. E ao que te tirar a capa, não impeças de levar também a túnica.
30 Moh ndơ bu dăn khân ay may, ăn ndơ i nây ma bu, lah geh bu sŏ ndoh ndơ khân ay may lơi hôm mplơ̆ ôh.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Moh nau ŭch ăn bu jan ma khân ay may, ăn khân ay may jan ma bu lor.
31 O que quereis que os homens vos façam, fazei-o também a eles.
32 Lah khân ay may rŏng dơm ma bunuyh rŏng khân ay may lor, Kôranh Brah mâu ôh rnê khân ay may, yorlah bunuyh tih blao tâm rŏng ndrăng bunuyh tih đŏng.
32 Se amais os que vos amam, que recompensa mereceis? Também os pecadores amam aqueles que os amam.
33 Lah khân ay may jan ueh dơm ma bunuyh jan ueh đah khân ay may, Kôranh Brah mâu ôh rnê khân ay may, yorlah bunuyh tih blao jan ueh ndrăng bunuyh tih đŏng.
33 E se fazeis bem aos que vos fazem bem, que recompensa mereceis? Pois o mesmo fazem também os pecadores.
34 Lah khân ay may ăn bu manh drăp, mâu lah prăk ma bunuyh i dơi ntrŏ dơm, Kôranh Brah mâu ôh rnê khân ay may, yorlah bunuyh tih tâm ăn manh hôm tâm trŏ đŏng.
34 Se emprestais àqueles de quem esperais receber, que recompensa mereceis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Kơt ndri Gâp ŭch ăn khân ay may jan tih băl đah khân păng. Ăn khân ay may rŏng ma bunuyh rlăng, jan ueh ma păng, ndrel ma ăn păng manh drăp ndơ, jêh ri lơi hôm ôh nkah tôr ma drăp ndơ i nây. Lah jan ndri khân ay may tay geh nau nkhôm kuŏng, n'ho ma jêng kon Kôranh Brah nơm i brah dŭt kuŏng, yorlah Kôranh Brah jan ueh đŏng ma bunuyh mâu gĭt tôr ma Păng, ndrel ma bunuyh djơh.
35 Pelo contrário, amai os vossos inimigos, fazei bem e emprestai, sem daí esperar nada. E grande será a vossa recompensa e sereis filhos do Altíssimo, porque ele é bom para com os ingratos e maus.
36 Lah ndri ăn khân ay may geh nau yô̆ nđach, tâm ban ma Kôranh Brah Bơ̆ khân ay may ta kalơ trôk Păng geh nau yô̆ nđach ma khân ay may.”
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 “Jêh ri lơi ôh uănh nau tih bu, gay ma lơi ăn Kôranh Brah uănh nau tih khân ay may. Lơi phat dôih bu, gay ma lơi ăn Kôranh Brah tê̆ dôih khân ay may. Ăn khân ay may yô̆ nđach nau tih bu, ndri dâng Kôranh Brah yô̆ nđach nau tih khân ay may đŏng.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Ăn ndơ ma bu, jêh ri Kôranh Brah ăn ndơ ma khân ay may, Păng sŏl nsruh, jêh ri tê̆ bêng rmeh ma khân ay may đŏng, yorlah dah ŏk khân ay may ăn ma bu, Kôranh Brah ăn kơt nây đŏng.”
38 dai, e dar-se-vos-á. Colocar-vos-ão no regaço medida boa, cheia, recalcada e transbordante, porque, com a mesma medida com que medirdes, sereis medidos vós também.
39 Brah Yêsu ngơi nau ntât du nau êng jât ma khân păng đŏng: “Lah geh bar hê bunuyh cheh măt tâm têk ndrăng khân păng nơm, blao đŏng lah mâu? Păng tŭp ta trôm ntu lĕ bar hê ro.
39 Propôs-lhes também esta comparação: Pode acaso um cego guiar outro cego? Não cairão ambos na cova?
40 Mâu geh ôh phung nti gĭt rlau ma nơm nti, yơn ma lah păng nti lĕ ăp phiao, păng jêng tâm ban ma nơm sơm nti păng đŏng.
40 O discípulo não é superior ao mestre; mas todo discípulo perfeito será como o seu mestre.
41 Nau tih bân jêng tâm ban ma ndơ ta trôm măt, mơm khân ay may uănh say ndruyh ta trôm măt oh nô khân ay may dơm, tih ma uănh mâu say mŏng rlat ta trôm măt khân ay may nơm?
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão e não reparas na trave que está no teu olho?
42 Lah mâu dơi say mŏng rlat ta trôm măt khân ay may nơm, mơm dơi lah ma oh nô: ‘Ăn gâp nkhĕ ndruyh nây’? Ơ bunuyh mƀrôh! Ăn sŏ rlat ta trôm măt khân ay may nơm nây lor ƀŏt, ri mơ say n'hêl ndruyh ta trôm măt oh nô, dâng blao nkhĕ ndruyh nây.”
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Deixa-me, irmão, tirar de teu olho o argueiro, quando tu não vês a trave no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e depois enxergarás para tirar o argueiro do olho de teu irmão.
43 “Mâu prot ôh geh tơm si, i tơm ueh, i play mâu ueh, mâu lah i tơm mâu ueh, i play ueh.
43 Uma árvore boa não dá frutos maus, uma árvore má não dá bom fruto.
44 Bu dơi gĭt năl tơm si yor ma play păng. Bu mâu prot pĕ play ngle bơh tơm rsŏp, play yŭng yar ƀon bơh tơm nam.
44 Porquanto cada árvore se conhece pelo seu fruto. Não se colhem figos dos espinheiros, nem se apanham uvas dos abrolhos.
45 Bunuyh kơt ndri đŏng, bunuyh ueh păng jan moh ntil ndơ ueh, yorlah ta nuih n'hâm săk jăn păng nơh ueh, tih lah bunuyh djơh, păng jan ntil ndơ djơh, yorlah ta nuih n'hâm săk jăn păng nơh djơh, ndri dâng lĕ ntil bŏr mbung bunuyh ngơi, ndrel ma ndơ păng jan, lôh tă bơh nuih n'hâm săk jăn păng nơm.”
45 O homem bom tira coisas boas do bom tesouro do seu coração, e o homem mau tira coisas más do seu mau tesouro, porque a boca fala daquilo de que o coração está cheio.
46 “Mơm khân ay may kuăl Gâp ‘Ơ kôranh! Ơ kôranh!’, tih ma mâu jan tâng nau Gâp đă?
46 Por que me chamais: Senhor, Senhor... e não fazeis o que digo?
47 Gâp mbơh ăn khân ay may: Bunuyh i brô̆ iăt nau Gâp ngơi, jêh ri jan tâng nau Gâp lah, bunuyh i nây mơm jêng tâm ban ma păng?
47 Todo aquele que vem a mim ouve as minhas palavras e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 Bunuyh i nây jêng tâm ban ma bunuyh jan jay. Păng kuyh ntu jru, jêh ri păng tăm meh ta trôm ntu nây, lah geh dak kuŏng hoch thăng rŏ jay i nây kŏ mâu dơi rngônh đŏng, yorlah lĕ jan dŭt nâp.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou bem fundo e pôs os alicerces sobre a rocha. As águas transbordaram, precipitaram-se as torrentes contra aquela casa e não a puderam abalar, porque ela estava bem construída.
49 Bunuyh i tăng nau Gâp, jêh ri mâu jan tâng nau Gâp lah, bunuyh i nây jêng tâm ban ma bunuyh jan jay n'gŏn dơm ta kalơ neh. Lah tât geh dak kuŏng hoch thăng rŏ nây, jay i nây rlŏm, n'ho ma djơh lĕ phiao ro.”
49 Mas aquele que as ouve e não as observa é semelhante ao homem que construiu a sua casa sobre a terra movediça, sem alicerces. A torrente investiu contra ela, e ela logo ruiu; e grande foi a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.