Lucas 23
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NVT
1 Jêh ri lĕ mpôl i nây dâk njŭn Brah Yêsu ma kôranh kuŏng bri Yuđa, rnha păng Pilat, păng phung Rôm.
1 Então todo o conselho levou Jesus a Pilatos.
2 Tât ta nây khân păng lah ntôn Brah Yêsu: “Hơi kôranh, hên say bunuyh dja leo phung ƀon lan jan ndơ mâu ueh, nkhăng bu mâu ăn prăk ma kôranh kađăch ta ƀon kuŏng Rôm, ndrel ma kơp êng săk Păng nơm lah Brah Krist i nơm rklaih tă bơh Kôranh Brah de njuăl, jêh ri Brah Krist jêng kađăch đŏng.”
2 Começaram a apresentar o caso: “Este homem corrompe o nosso povo, dizendo que não se deve pagar impostos ao governo romano e afirmando ser ele próprio o Cristo, o rei”.
3 Kôranh Pilat ôp Brah Yêsu: “Ngăn lah May kađăch phung Israel ƀah?” Brah Yêsu ơh: “Ơ, kơt nau may lah nau i nây.”
3 Então Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
4 Kôranh Pilat lah ma mpôl kôranh jan brah, ndrel ma phung ƀon lan: “Gâp mâu ôh say Bunuyh dja geh nau tih!”
4 Pilatos se voltou para os principais sacerdotes e para a multidão e disse: “Não vejo crime algum neste homem!”.
5 Khân păng lah lơ ma dăng: “Bunuyh dja leo nti phung ƀon lan jan nau uh ah lam bri Israel, ntơm bơh bri Galilê, tât ma ntŭk dja ro.”
5 Mas eles insistiam: “Ele provoca revoltas em toda a Judeia com seus ensinamentos, começando pela Galileia e agora aqui, em Jerusalém!”.
6 Tât ma Pilat tăng kơt nây, păng ôp: “Lah ndri Păng Bunuyh bri Galilê bơh?”
6 “Então ele é galileu?”, perguntou Pilatos.
7 Jêh Pilat gĭt lah Brah Yêsu bunuyh bri Galilê, njŭn Brah Yêsu ma Hêrôt-Ŏntipas, yorlah păng mât uănh bri nây, nôk nây păng geh gŭ ta ƀon kuŏng Yêrusalem đŏng.
7 Quando responderam que sim, Pilatos o enviou a Herodes Antipas, pois a Galileia ficava sob sua jurisdição, e naqueles dias ele estava em Jerusalém.
8 Tât păng say Brah Yêsu, păng răm ngăn, yor ma lĕ tăng nau bu nkoch ma Brah Yêsu, ndri păng ŭch mâp Brah Yêsu lĕ jŏ. Păng rnơm lah say Brah Yêsu jan du nau ueh nau khlay.
8 Herodes se animou com a oportunidade de ver Jesus, pois tinha ouvido falar a seu respeito e esperava, havia tempo, vê-lo realizar algum milagre.
9 Păng ôp Brah Yêsu ŏk ntil ngăn, yơn ma Brah Yêsu mâu ơh ôh.
9 Fez uma série de perguntas a Jesus, mas ele não lhe respondeu.
10 Mpôl kôranh jan brah, ndrel ma phung nơm nti nau vay phung Israel, gŭ ta nây đŏng, lah ntôn Brah Yêsu dŭt dăng dăng ngăn.
10 Enquanto isso, os principais sacerdotes e mestres da lei permaneciam ali, gritando acusações.
11 Hêrôt i nây, ndrel ma tahen păng gơm n'grơh mưch rmot Brah Yêsu. Păng sŏ ao ueh n'gut ta Brah Yêsu ri, jêh ri njŭn tay Păng ma kôranh Pilat.
11 Então Herodes e seus soldados começaram a zombar de Jesus e ridicularizá-lo. Por fim, vestiram nele um manto real e o mandaram de volta a Pilatos.
12 Bơh ntơm Hêrôt i nây, đah Pilat bunuyh tâm rlăng băl, yơn ma ntơm nar nây bar hê khân păng jêng mât jăng ndrel.
12 Naquele dia, Herodes e Pilatos, que eram inimigos, tornaram-se amigos.
13 Jêh ri Pilat kuăl mpôl kôranh jan brah, mpôl kôranh phung Israel a êng jât, ndrel ma lĕ phung ƀon lan văch ta păng.
13 Então Pilatos reuniu os principais sacerdotes e outros líderes religiosos, juntamente com o povo,
14 Păng lah: “Bunuyh i khân may njŭn ăn gâp phat dôih dja, khân may ntôn ma Păng lah jêng bunuyh leo phung ƀon lan tâm rdâng ma bri dak. Lĕ gâp ôp jêh Păng ta năp khân may nơm, yơn ma mâu ôh say geh nau tih kơt khân may ntôn nây.
14 e anunciou seu veredicto: “Vocês me trouxeram este homem acusando-o de liderar uma revolta. Eu o interroguei minuciosamente a esse respeito na presença de vocês e vejo que não há nada que o condene.
15 Bol lah Hêrôt uănh bunuyh dja mâu say geh nau tih đŏng, ndri păng plơ̆ njŭn tay Păng ta dja, n'hêl nanê̆ bunuyh i dja mâu ôh geh nau tih tât ma khât săk.
15 Herodes chegou à mesma conclusão e o enviou de volta a nós. Nada do que ele fez merece a pena de morte.
16 Lah ndri gâp đă bu rpăt Păng ma rse, jêh ri ƀơk ăn Păng sât.”
16 Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
17 [Tâm ăp năm bu jan nhêt ƀŭn n'hot dja, Pilat vay ƀơk du huê bunuyh dôih ăn ma phung ƀon lan.]
17 (Era necessário libertar-lhes um prisioneiro durante a festa da Páscoa.)
18 Yơn ma geh dâng lĕ bunuyh nter drơu dŭt dăng lah: “Nkhât lơi Bunuyh dja, ƀơk Ƀaraƀas ma hên.”
18 Um grande clamor se levantou da multidão, e a uma só voz gritavam: “Mate-o! Solte-nos Barrabás!”.
19 Ƀaraƀas geh ndrung, yor ma păng jan nau uh ah ta ƀon Yêrusalem, ndrel ma nôk nây păng nkhât bunuyh đŏng.
19 Esse Barrabás estava preso por ter participado de uma revolta em Jerusalém contra o governo e ter cometido assassinato.
20 Pilat ŭch ƀơk Brah Yêsu, dâng geh ma păng ngơi ma phung i nây du tơ̆ jât.
20 Pilatos discutiu com eles, pois desejava soltar Jesus.
21 Yơn ma phung i nây hôm nter drơu lah: “Nkhât lơi Păng ta si tâm rkăng! Nkhât lơi Păng ta si tâm rkăng!”
21 Eles, porém, continuaram gritando: “Crucifique-o! Crucifique-o!”.
22 Pilat lah tay ma phung i nây du tơ̆ jât: “Bunuyh dja moh nau tih ta Păng? Gâp mâu ôh say Păng geh nau tih tât ma khât săk. Gâp man ma đă bu rpăt Păng ma rse, jêh ri ƀơk ăn Păng sât.”
22 Pela terceira vez, ele perguntou: “Por quê? Que crime ele cometeu? Não encontrei motivo para condená-lo à morte. Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
23 Yơn ma phung i nây nter lơ ma dăng, jŏl dăn nkhât Brah Yêsu ta si tâm rkăng, ndri dâng nter phung ƀon lan [ndrel ma mpôl kôranh jan brah nây] dâng geh ma dơi.
23 A multidão gritava cada vez mais alto, exigindo que Jesus fosse crucificado, e seu clamor prevaleceu.
24 Jêh ri Pilat tê̆ dôih jan tâng nau phung i nây dăn,
24 Então Pilatos condenou Jesus à morte, conforme exigiam.
25 păng ƀơk Ƀaraƀas bơh ndrung. Ƀaraƀas i nây gŭ ndrung, yor ma jan nau uh ah, ndrel ma nkhât bunuyh đŏng. Lŏng i Brah Yêsu ri Pilat ăn Păng ma tahen, ăn jan tâng nau phung i nây dăn nơh.
25 A pedido deles, libertou Barrabás, o homem preso por revolta e assassinato. Depois, entregou-lhes Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 Jêh ri tahen leo Brah Yêsu jât ntŭk nkhât Păng, dôl hăn rŏ trong nây, geh mâp ma du huê bu klô, rnha păng Simôn tă bơh ƀon kuŏng Kiren, păng sât tă bơh mir. Jêh ri tahen de nhŭp păng đă tui si tâm rkăng tâng bơh kơi Brah Yêsu.
26 Enquanto levavam Jesus, um homem chamado Simão, de Cirene, vinha do campo. Os soldados o agarraram, puseram a cruz sobre ele e o obrigaram a carregá-la atrás de Jesus.
27 Ŏk ngăn bunuyh hăn tâng Brah Yêsu, nđâp ma mpôl bu ur nhhiăng nhŭm ma Brah Yêsu ntŭr ntang ntơh khân păng nơm, yor ma khân păng rngot hô ngăn.
27 Uma grande multidão os seguia, incluindo muitas mulheres aflitas que choravam por ele.
28 Brah Yêsu uănh jât mpôl bu ur i nây, lah ma khân păng: “Hơi bu ur Yêrusalem! Lơi ôh nhŭm rngot ma Gâp, ăn nhŭm rngot ma săk khân ay nơm, ndrel ma kon khân ay nơm hŏ.
28 Mas Jesus, dirigindo-se a elas, disse: “Filhas de Jerusalém, não chorem por mim; chorem por si mesmas e por seus filhos.
29 Yorlah nar jât năp tay bu mra lah ro: ‘Ueh maak ngăn ma bu ur mâu bă kon, ma bu ur mâu gŭ oh, ndrel ma bu ur mâu geh mpu toh kon’.
29 Pois estão chegando os dias em que dirão: ‘Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos e os seios que nunca amamentaram!’.
30 Nôk nây tay bu lah ma yôk kuŏng: ‘Rlŏm hŏm ta kalơ săk hên dja’, lah ma yôk jê̆: ‘Dăn brôi kalơ hên dja hŏm’. Khân păng lah ndri yor ma mâu hôm ŭch ôh geh nau krit jât, nôk phung rlăng lơh hêng ƀon kuŏng dja.
30 Suplicarão aos montes: ‘Caiam sobre nós!’ e pedirão às colinas: ‘Soterrem-nos!’.
31 Gâp mâu geh tih ôh, Gâp tâm ban ma si rêh i bu mâu ôh vay su ta ŭnh, tih ma bu hôm ŭch nkhât Gâp ta si tâm rkăng. Bunuyh ta ƀon Yêrusalem lĕ geh nau tih jêh, khân păng tâm ban ma si ndro ndrăp ma su lơi ta ŭnh. Lah si rêh lĕ dah dja jêh bu jan, lah ndri si ndro rlau ma dja ƀah bu jan.”
31 Pois, se fazem estas coisas com a árvore verde, o que acontecerá com a árvore seca?”.
32 Geh bar hê bunuyh dôih đŏng, tahen leo khân păng gay ma nkhât ndrel Brah Yêsu ri.
32 Dois outros homens, ambos criminosos, foram levados com ele a fim de também serem executados.
33 Tât ta ntŭk bu kuăl lah ‘Gôlgôtha’, geh nau khlay lah ‘Yôk nting bôk’, tahen pŏng Brah Yêsu ta si tâm rkăng ta ntŭk nây, ndrel ma bar hê bunuyh dôih đŏng, du huê bu pŏng bơh chiao, du huê bu pŏng bơh ma.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, o pregaram na cruz. Os criminosos também foram crucificados, um à sua direita e outro à sua esquerda.
34 Jêh ri Brah Yêsu mbơh sơm: “Hơi Bơ̆! Yô̆ nđach ma khân păng ƀă, yorlah khân păng mâu gĭt ôh ndơ i khân păng jan dja.”
34 Jesus disse: “Pai, perdoa-lhes, pois não sabem o que fazem”. E os soldados tiraram sortes para dividir entre si as roupas de Jesus.
35 Phung ƀon lan gŭ uănh ta nây đŏng, jêh ri mpôl kôranh phung Israel gơm n'grơh lah ma Brah Yêsu: “Lah Păng Brah Krist i kađăch lĕ Kôranh Brah de kơih ngăn, ăn Păng rklaih êng săk Păng nơm, yor ma Păng lĕ rklaih ma bunuyh êng êng jât.”
35 A multidão observava, e os líderes zombavam. “Salvou os outros, salve a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus”, diziam.
36 Mpôl tahen gơm n'grơh ma Brah Yêsu đŏng, khân păng sŏ dak srat ăn Brah Yêsu nhêt
36 Os soldados também zombavam dele, oferecendo-lhe vinagre para beber.
37 n'ho ma lah: “Lah May Kađăch phung Israel ngăn, rklaih êng săk May nơm hŏm!”
37 Diziam: “Se você é o Rei dos judeus, salve a si mesmo!”.
38 Kalơ bôk Brah Yêsu ri geh bu pla du rlat kađar nchih lah: “Dja jêng Kađăch phung Israel.” [Nau lah i dja geh nchih ma nau ngơi Grek, nau ngơi Latăng, nau ngơi Hêbrơ].
38 Uma tabuleta presa acima dele dizia: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 Du huê bunuyh dôih i bu nkhât ndrel Brah Yêsu nây, păng gơm n'grơh lah Brah Yêsu kơt nđa: “May vay lah săk May nơm jêng Brah Krist, lah ndri sŏ nau dơi Brah Krist May nơm rklaih săk May nơm hŏm, jêh ri sơm rklaih hên ƀă đŏng.”
39 Um dos criminosos, dependurado ao lado dele, zombava: “Então você é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também!”.
40 Yơn ma du huê bunuyh dôih i êng lah păng: “May bơi khât, hôm mâu klach Kôranh Brah tê̆ dôih ma may bơh? May bu tê̆ dôih kơt Păng đŏng.
40 Mas o outro criminoso o repreendeu: “Você não teme a Deus, nem mesmo ao ser condenado à morte?
41 Bân dja bu tê̆ dôih lĕ di hơi, yorlah bân nơm lĕ jan tih. Lŏng Păng i nây mâu geh ôh jan tih.”
41 Nós merecemos morrer por nossos crimes, mas este homem não cometeu mal algum”.
42 Jêh ri bunuyh nây lah ma Brah Yêsu: “Hơi Kôranh! Tât May jêng Kađăch ngăn ta bri May nơm, dăn May kah gĭt ma gâp ƀă.”
42 Então ele disse: “Jesus, lembre-se de mim quando vier no seu reino”.
43 Brah Yêsu lah ma păng: “Hơi oh, Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma may, nar dja ro may hăn gŭ ndrel Gâp ta ƀon ueh ta kalơ.”
43 E Jesus lhe respondeu: “Eu lhe asseguro que hoje você estará comigo no paraíso”.
44 Nôk nây klăp lah nar nklang bôk, jêh ri lam bri dak i nây trôk geh ngo dadê n'ho ma tât mong pe kêng măng.
44 Já era cerca de meio-dia, e a escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 Ta mong i nây nar jêng ngo, jêh ri bok nching ta trôm nhih jan brah ta bơh năp jrô dŭt kloh ueh, hêk chuik ta plăng nklang n'gul jêng bar blah bok.
45 A luz do sol desapareceu, e a cortina do santuário do templo rasgou-se ao meio.
46 Jêh ri Brah Yêsu nter dŭt dăng ngăn, Păng lah: “Hơi Bơ̆! Gâp njŭn huêng Gâp ma may.” Jêh ngơi kơt nây, Păng roh n'hâm klŏk.
46 Então Jesus clamou em alta voz: “Pai, em tuas mãos entrego meu espírito!”. E, com essas palavras, deu o último suspiro.
47 Tât ma kôranh tahen i leo nkhât Brah Yêsu say nau kơt nây, păng rnê ma Kôranh Brah lah: “Bunuyh dja Păng sŏng ngăn, mâu geh tih ôh.”
47 Quando o oficial romano que supervisionava a execução viu o que havia acontecido, adorou a Deus e disse: “Sem dúvida este homem era inocente”.
48 Lŏng lĕ bunuyh i văch gum ta nây, tât ma say nau kơt nây, khân păng leo băl sât a jay khân păng nơm ri ntŭr ntang ntơh khân păng nơm, yor ma rngot hô ngăn.
48 E, quando toda a multidão que tinha ido assistir à crucificação viu isso, voltou para casa entristecida e batendo no peito.
49 Dâng lĕ bunuyh i dêh dăch đah Brah Yêsu ri, ndrel ma mpôl bu ur i tâng Brah Yêsu tă bơh bri Galilê, khân păng gŭ uănh nau i nây bơh ngai.
49 Mas os amigos de Jesus, incluindo as mulheres que o seguiram desde a Galileia, olhavam de longe.
50 Geh du huê bunuyh ta mpôl kôranh jan kar phung Israel, rnha Yôsep, păng tă bơh ƀon Arimathê, ta bri Yuđa, păng jêng bunuyh sŏng ta bơh năp Kôranh Brah.
50 Havia um homem bom e justo chamado José, membro do conselho dos líderes do povo,
51 Păng gŭ kŏp nau Kôranh Brah mât uănh đŏng. Păng mâu geh ôh tâm di nau đah mpôl kôranh jan kar phung Israel êng jât, mâu geh lăp ndrel khân păng ta nau nkhât Brah Yêsu đŏng.
51 mas que não tinha concordado com a decisão e os atos dos outros líderes religiosos. Era da cidade de Arimateia, na Judeia, e esperava a vinda do reino de Deus.
52 Jêh ri păng hăn mâp Pilat, dăn sŏ săk Brah Yêsu ma tŏp. Jêh Pilat ăn
52 José foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
53 păng hăn njŭr săk Brah Yêsu bơh si tâm rkăng, păng put ma bok laih nglang, jêh ri njor Brah Yêsu ta trôm môch lŭ klêr i lĕ jêh bu lôk. Trôm môch i nây ê hŏ geh ôh tê̆ bunuyh khât.
53 Desceu o corpo da cruz, enrolou-o num lençol de linho e o colocou num túmulo novo, escavado na rocha.
54 Nar nây jêng nar ndrăp ma nar Saƀăt i nar rlu phung Israel. Phung Israel kơp nar Saƀăt ntơm kêng măng nôk nar ntơm nhŏp, mong i nây lĕ bơi tât đŏng.
54 Isso aconteceu na sexta-feira à tarde, no dia da preparação, quando o sábado estava para começar.
55 Mpôl bu ur i tâng Brah Yêsu tă bơh bri Galilê nơh, khân păng hăn tâng Yôsep đŏng. Khân păng say môch i nây, ndrel ma say bu njor Brah Yêsu ta trôm ri đŏng.
55 As mulheres da Galileia seguiram José e viram o túmulo onde o corpo de Jesus foi colocado.
56 Jêh ri khân păng leo băl plơ̆ sât ta jay. Tât a jay ri khân păng ndrăp dak ngi ƀô kah, ndrel ma ndơ ƀô kah êng jât, gay ma hâng tê̆ ta săk Brah Yêsu. Lăp nar Saƀăt khân păng gŭ rlu tâng ma nau vay phung Israel.
56 Depois, foram para casa e prepararam especiarias e perfumes para ungir o corpo. No sábado, descansaram, conforme a lei exigia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.