Lucas 22
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NAA
1 Jêh ri ƀŭn nŭmpăng mâu geh ndrui, i bu kuăl lah ƀŭn n'hot đŏng, lĕ bơi ma tât jêh.
1 Estava próxima a Festa dos Pães sem Fermento, chamada Páscoa.
2 Mpôl kôranh jan brah, ndrel ma phung nơm nti nau vay phung Israel, joi nau mơm jan gay ma nkhât lơi Brah Yêsu mâu ăn geh nau uh ah, yor ma khân păng klach phung ƀon lan nuih nôk nhŭp Păng.
2 Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de matar Jesus; porque temiam o povo.
3 Jêh ri Satăng i kôranh mpôl brah djơh lăp gŭ ta Yuđas, i bu kuăl Isakariyôt đŏng. Păng jêng du huê bunuyh ta 12 nuyh mpôl kôranh oh mon nây đŏng.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Păng hăn mâp ma mpôl kôranh jan brah, ndrel ma mpôl kôranh tahen nhih jan brah, gay ma nchră băl mơm joi nau gay ma geh njŭn Brah Yêsu ma khân păng.
4 Judas foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria Jesus.
5 Jêh nchră băl nau i nây, phung i nây răm ngăn, khân păng lĕ tâm di ton ăn prăk ma păng.
5 Eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Yuđas-Isakariyôt ŭch đŏng, jêh ri joi mong gay ma leo bu hăn nhŭp Brah Yêsu, nôk phung ƀon lan mâu geh gŭ ndrel Păng.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião para lhes entregar Jesus, longe da multidão.
7 Jêh ri nar ndrăp nhêt ƀŭn nŭmpăng mâu geh ndrui lĕ tât jêh, jêng nar bu nkhât kon be biăp ma jan brah, ndrel ma nhêt ƀŭn n'hot.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, em que era necessário fazer o sacrifício do cordeiro pascal.
8 Jêh ri Brah Yêsu đă bar hê kôranh oh mon Pêtrôs, ndrel Yôhan hăn lor, Păng lah ma khân păng: “Khân may hăn ndrăp nau nhêt ƀŭn n'hot dja bân de ma sông sa.”
8 Então Jesus enviou Pedro e João, dizendo:
9 Khân păng ôp Brah Yêsu: “Hơi Kôranh, ah ntŭk May ŭch ăn hên ndrăp nau nhêt sông sa dja mêh?”
9 Eles lhe perguntaram: — Onde o senhor quer que a preparemos?
10 Brah Yêsu ơh: “Iăt Gâp hŏm, tât lăp ta ƀon Yêrusalem ri tay, khân may say du huê bu klô tê̆ dak yăng ta mlik. Ăn khân may hăn tâng păng n'ho ma tât păng lăp ta trôm jay.
10 Jesus lhes explicou:
11 Jêh ri khân may ngơi đah ma tơm jay i nây lah: ‘Nơm Nti hên đă hên hăn ôp may, jrô ma Păng nhêt ƀŭn ndrel oh mon ta nar nhêt ƀŭn n'hot dja, ah ntŭk mêh?’
11 e digam ao dono da casa: “O Mestre pergunta: ‘Onde fica o aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?’”
12 Bunuyh tơm jay nây leo ma khân may ro ta ntŭk kalơ ri. Jrô huy ngăn, lĕ ơm jêh ndrăp phiao, ăn khân may ndrăp nau nhêt sông ăn ma bân ta jrô nây ro.”
12 Ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado; ali façam os preparativos.
13 Jêh ri bar hê khân păng nây brô̆ drơn ro, tât a ri say kơt nau Brah Yêsu lah nơh, jêh ri khân păng ndrăp ndơ sông sa ma nau nhêt ƀŭn n'hot i nây.
13 E, indo, acharam tudo como Jesus lhes tinha dito e prepararam a Páscoa.
14 Tât di mong nây, Brah Yêsu gŭ sông sa ta nsưng ndrel mpôl kôranh oh mon,
14 Chegada a hora, Jesus se pôs à mesa, e os apóstolos estavam com ele.
15 Păng lah: “Hơi oh mon, Gâp ŭch hô ngăn sông sa ndrel khân may ta nar nhêt ƀŭn n'hot dja, ê lor ma Gâp geh nau jêr jŏt.
15 Então Jesus lhes disse:
16 Gâp mbơh ma khân may, Gâp mâu hôm ôh sông sa nhêt ƀŭn n'hot dja jât, n'ho ma tât nhêt ƀŭn dja geh nôk Kôranh Brah mât uănh dâng lĕ bunuyh ngăn ri mơ.”
16 Pois eu lhes digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Jêh ri Brah Yêsu sŏ kchok ndrănh play yŭng yar ƀon, lah ueh ma Kôranh Brah. Jêh lah ueh ri Păng lah: “Sŏ kchok dja tâm pă băl nhêt.
17 E, pegando um cálice, depois de ter dado graças, disse:
18 Gâp mbơh ma khân may, ntơm bơh aƀaơ dja Gâp mâu hôm ôh nhêt ndrănh play yŭng yar ƀon jât, n'ho ma tât Kôranh Brah mât uănh dâng lĕ bunuyh ngăn mơ.”
18 Pois eu digo a vocês que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Jêh ri Păng sŏ đŏng nŭmpăng lah ueh ma Kôranh Brah, Păng gĭch nŭmpăng i nây ăn khân păng sa n'ho ma lah: “Dja jêng săk jăn Gâp, i Gâp ăn ma khân may tay, ăn khân may jan kơt nđa let jât năp tay, gay ma kah gĭt ma Gâp.”
19 E, pegando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo:
20 Lôch jêh nau nhêt sông nây, Brah Yêsu sŏ kchok ndrănh play yŭng yar ƀon jan kơt i nây đŏng, Păng lah: “Ndrănh play yŭng yar ƀon ta kchok dja jêng nau tâm rnglăp mhe Kôranh Brah ndrel khân may. Nau tâm rnglăp mhe i nây Gâp jan ma khân may ma mham Gâp i hoch bơh săk jăn Gâp nôk Gâp khât tay.
20 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou o cálice, dizendo:
21 Lŏng bunuyh i njŭn Gâp ma phung rlăng đah Gâp, păng gŭ sông sa ndrel Gâp ta nsưng dja đŏng.
21 — Mas eis que a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Iăt ma Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah mra khât, tâng Kôranh Brah nơm lĕ ŭch, yơn ma bunuyh i njŭn Gâp geh nau rêh rnhăl ngăn ro ma păng.”
22 Pois o Filho do Homem vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por quem ele está sendo traído!
23 Jêh ri mpôl kôranh oh mon i nây tâm ôp ndrăng khân păng nơm, bu moh păng i jan nau i nây ta mpôl khân păng nơm ri.
23 Então começaram a perguntar entre si qual deles seria o que estava para fazer isso.
24 Nôk nây mpôl kôranh oh mon geh nau tâm rlăch băl, bu moh păng i kuŏng rlau bu ta mpôl khân păng nơm.
24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Dâng lĕ kađăch bri i mâu di phung bri bân, khân păng kuăn bôk phung ƀon lan khân păng nơm, jêh ri mpôl i geh nau dơi i nây lah êng săk khân păng nơm jêng bunuyh ueh.
25 Mas Jesus lhes disse:
26 Yơn ma ta mpôl khân may lơi ôh jan kơt nây. Bu moh păng i kuŏng rlau bu ăn jan tâm ban ma bunuyh jê̆ ta nâm bu. Bu moh i kôranh, ăn păng jan tâm ban ma bunuyh sơm kơl jan kar ma bu.
26 Mas vocês não são assim; pelo contrário, o maior entre vocês seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Yorlah bunuyh gŭ sông ta nsưng, đah ma bunuyh sơm sŏ piăng trao, bu moh lơ kuŏng? Bu vay lah kuŏng rlau jêng bunuyh i gŭ sông ta nsưng ri, ma đah bunuyh sơm sŏ piăng trao. Lŏng Gâp dja kôranh khân may gŭ ndrel khân may, Gâp jêng tâm ban ma bunuyh sơm kơl jan kar sơm sŏ piăng trao dơm.
27 Pois qual é maior: aquele que está à mesa ou aquele que serve? Não é verdade que é aquele que está à mesa? Pois, no meio de vocês, eu sou como quem serve.
28 Khân may lĕ nsrôyh ndrel Gâp ta nau jêr Gâp đŏng.
28 Vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Kơt Bơ̆ Gâp lĕ ăn ma Gâp, kơt ndri dâng Gâp ăn ma khân may mât uănh phung nsing ma Gâp đŏng,
29 E eu confio a vocês um reino, assim como o meu Pai confiou a mim,
30 gay ma khân may gŭ sông sa ta nsưng ndrel Gâp nôk Gâp jêng kađăch ngăn. N'ho ma khân may gŭ ta rnơl kađăch, gay ma phat dôih lĕ bunuyh ta 12 mpôl rnoi deh bân nây.”
30 para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino; e vocês se assentarão em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Brah Yêsu lah: “Hơi Simôn, hơi Simôn, iăt Gâp hŏm! Lĕ Satăng i kôranh mpôl brah djơh dăn ma Kôranh Brah rlong khân may. Jêh ri Kôranh Brah ăn jan kơt ndri. Satăng ŭch ăn nau ndơm ma khân may, gay ma say bu moh i mâu nsing ngăn ma Gâp, păng jêng tâm ban ma bu rseng phe gay ma lôh lŏk.
31 — Simão, Simão, eis que Satanás pediu para peneirar vocês como trigo!
32 Yơn ma lĕ Gâp mbơh sơm dăn ma Bơ̆, lơi ăn may bah nsing ma Gâp. Jêh ri tât may plơ̆ sât tay ma Gâp, nsing ma Gâp jât, ăn may kơl oh mon Gâp ăn khân păng nsing nâp ma Gâp.”
32 Eu, porém, orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando voltar para mim, fortaleça os seus irmãos.
33 Simôn i bu kuăl Pêtrôs đŏng, păng ơh: “Hơi Kôranh! Gâp lĕ jêh ndrăp săk jăn, ah ntŭk May hăn, gâp tâng hăn đŏng, bol lah gŭ ndrung, mâu lah tât khât săk.”
33 Porém Pedro respondeu: — Estou pronto para ir com o Senhor, tanto para a prisão como para a morte.
34 Brah Yêsu lah ma păng: “Hơi Pêtrôs! Gâp mbơh ma may, măng dja iăr ê hŏ ndrau, tât ma may rlăch pe tơ̆ lah mâu gĭt năl Gâp.”
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Jêh ri Brah Yêsu lah ma khân păng: “Nôk Gâp đă khân may hăn gay ma mbơh nau mhe mhan ueh nơh, mâu geh prăk, mâu geh dŭng, mâu geh ndjôt ntô jot, lĕ râng bơh?” Oh mon ơh ma Păng: “Ơ, lĕ râng.”
35 A seguir, Jesus perguntou aos discípulos: Eles responderam: — Não faltou nada!
36 Brah Yêsu lah: “Aƀaơ dja, bu moh geh dŭng prăk, bu moh geh dŭng cheng, ăn păng ndjôt ta săk păng nơm. Bu moh i mâu geh đao, ăn păng tăch ao kuŏng păng nơm ma rvăt du n'gŏr đao.
36 Então Jesus lhes disse:
37 Gâp mbơh ma khân may, ta samƀŭt Nau Kôranh Brah Ngơi lĕ nchih lah ma Gâp: ‘Bu kơp Păng jêng tâm ban ma bunuyh geh dôih’. Iăt ma ndơ dja jêng tât ngăn, yor ma iăt ma dâng lĕ ndơ i geh nchih ma Gâp jêng tât ngăn ro.”
37 Pois eu lhes digo que é preciso que se cumpra em mim o que está escrito: “Ele foi contado com os malfeitores.” Pois o que a mim se refere está sendo cumprido.
38 Oh mon ơh ma Păng: “Hơi Kôranh! Bân geh bar n'gŏr đao.” Brah Yêsu ơh: “Ơ, ngơi dah nây lĕ găp hơyh.”
38 Então lhe disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas! Jesus lhes respondeu:
39 Jêh ri Brah Yêsu lôh bơh jay nây, tâng ma nau vay Păng, Păng hăn ta yôk tơm Ôlive ri, mpôl oh mon leo băl hăn tâng Păng đŏng.
39 E, saindo, Jesus foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Tât ta ntŭk Păng vay hăn nây, Brah Yêsu lah ma khân păng: “Mbơh sơm hŏm, gay ma mâu jan tih nôk geh nau ndơm.”
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse:
41 Jêh ri Brah Yêsu hăn ƀah ngai bơh khân păng nây klăp lah truyh ntŭp lŭ. Tât ta ri Păng gŭ chon mon kômŏk, mbơh sơm kơt nđa:
41 Ele, por sua vez, se afastou um pouco, e, de joelhos, orava,
42 “Hơi Bơ̆! Lah May ŭch, dăn May lơi ôh ăn geh nau jŏk jêr dja ma Gâp. Yơn ma lơi ôh tâng nuih n'hâm Gâp ŭch, ăn tâng nau May ŭch hŏ.”
42 dizendo:
43 Dôl nây geh say tông păr Kôranh Brah jŭr tă bơh kalơ trôk ntŭk Kôranh Brah, ăn Brah Yêsu geh n'hâm suan dăng.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Ta nây Păng geh nau rngot rvê dŭt hô, jêh ri Păng mbơh sơm lơ ma hô đŏng, lôh dak rhal Păng tâm ban ma hoch mham trôh klĭch ngăn ta neh ri.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o suor dele se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.
45 Brah Yêsu dâk bơh ntŭk mbơh sơm nây, hăn jât mpôl oh mon Păng, say mpôl oh mon nây hăk bêch dadê, khân păng rgănh yor ma rngot hô ir ta nuih n'hâm.
45 Levantando-se da oração, Jesus foi até onde os discípulos estavam, e os encontrou dormindo de tristeza.
46 Păng rlay khân păng lah: “Moh bêch khân may nây? Dâk mbơh sơm hŏm, gay ma mâu jan tih nôk geh nau ndơm.”
46 E disse:
47 Dôl Brah Yêsu hôm ngơi nây, dô ma tât Yuđas-Isakariyôt nđâp ma leo du mpôl bunuyh, păng hăn dăch Brah Yêsu, jêh ri chŭm ueh lăng Brah Yêsu tâng nau vay phung Israel, păng jêng oh mon ta mpôl 12 nuyh nây đŏng.
47 Enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou uma multidão. E um dos doze, que se chamava Judas, vinha à frente deles e se aproximou de Jesus para o beijar.
48 Brah Yêsu lah ma păng: “Hơi Yuđas, may jan chŭm du tong kơt nây gay ma njŭn Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah ndri bơh?”
48 Jesus, porém, lhe disse:
49 Jêh ri mpôl i gŭ ndrel Brah Yêsu say nau i bơi ma tât, lah ma Brah Yêsu: “Hơi Kôranh! Ăn hên sŏ đao ma sreh bơh?”
49 Os que estavam ao redor de Jesus, vendo o que estava por acontecer, perguntaram: — Senhor, devemos atacar com as espadas?
50 Geh du huê oh mon ri tăk đao sreh dâk kôranh jan brah dŭt kuŏng tăch tôr bơh ma.
50 Um deles golpeou o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Tih ma Brah Yêsu lah: “Lơi hôm!” Jêh ri Brah Yêsu nhŭp tôr bu klô i nây, jan tôr păng ăn bah kơt ơm.
51 Mas Jesus interveio, dizendo: E, tocando na orelha do homem, o curou.
52 Jêh ri Brah Yêsu lah ma mpôl kôranh jan brah, ma mpôl kôranh tahen nhih jan brah, ndrel ma mpôl kôranh êng jât i hăn nhŭp Păng nây: “Moh brô̆ khân may ndjôt nđâp ma mŏng ma đao kơt nây, kơp Gâp jêng bunuyh ntŭng bơh?
52 Então Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo:
53 Nôk Gâp gŭ ta jŏng gung nhih jan brah ăp nar ndrel khân may, khân may mâu ôh nhŭp Gâp. Mong dja jêng mong Kôranh Brah ăn khân may jan nau i khân may ŭch, jêng mong i Kôranh Brah ăn Satăng i kôranh mpôl brah djơh mât uănh ta nau ngo ri jan nau i păng ŭch.”
53 Todos os dias, estando eu com vocês no templo, vocês não tentaram me prender. Esta, porém, é a hora de vocês e a hora do poder das trevas.
54 Jêh ri bu nhŭp leo Brah Yêsu hăn ta jay kôranh jan brah ri. Lŏng Pêtrôs ri tâng bơh kơi brô̆ ndŏp bôk mpơl bôk.
54 Então, prendendo Jesus, levaram-no e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Ta nklang jŏng gung jay nây bu de sŭnh ŭnh, jêh ri gŭ njŏr ŭnh i nây. I Pêtrôs ri gŭ ndrel bu ta nây đŏng.
55 Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se assentaram juntos, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Geh du huê dâk bu ur ta nây, say Pêtrôs ta ang ŭnh ri, păng uănh phŏng jât Pêtrôs ri lah: “Păng i nây mpôl Bunuyh i bu nhŭp nây đŏng!”
56 Uma empregada, vendo-o sentado perto do fogo, fixou os olhos nele e disse: — Este também estava com ele.
57 Pêtrôs rlăch: “Hơi yôh! Gâp mâu ôh gĭt năl Păng.”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, não o conheço.
58 Du ndŏm bơh kơi nây, geh du huê bu klô êng say Pêtrôs, lah ma păng đŏng: “May băl mpôl Bunuyh i bu nhŭp nây đŏng!” Pêtrôs ơh: “Mâu ôh! Mâu di gâp ôh!”
58 Pouco depois, outro homem, ao ver Pedro, disse: — Você também é um deles. Mas Pedro disse: — Homem, eu não sou um deles.
59 Klăp lah du mong bơh kơi nây, geh du huê bunuyh jât uănh jât Pêtrôs ri đŏng, jêh ri tâm lah ndrăng khân păng: “Bu klô i nây băl mpôl ndrel Bunuyh i bu nhŭp nây ngăn ro, yor ma păng phung Galilê đŏng, nau ngơi păng nau ngơi phung Galilê.”
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmou, dizendo: — Com certeza este também estava com ele, porque também é galileu.
60 Pêtrôs ơh lah: “Gâp mâu gĭt moh nau may ŭch lah.” Nôk păng hôm e ngơi nây, geh iăr ndrau ro.
60 Mas Pedro insistiu: — Homem, não sei do que você está falando. E logo, enquanto Pedro ainda falava, o galo cantou.
61 Jêh ri Kôranh Yêsu n'gâl uănh jât Pêtrôs ri. Ta nây Pêtrôs kah gĭt nau Kôranh Yêsu lah ma păng nơh: “Măng dja, lor ma iăr ndrau, may rlăch pe tơ̆ lah mâu gĭt năl Gâp.”
61 Então, o Senhor voltou-se e fixou os olhos em Pedro. E Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
62 Jêh ri Pêtrôs lôh a dih nhŭm rngot hô ngăn ro.
62 E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Mpôl i gŭ njrăng Brah Yêsu, ntơm gơm n'grơh ma Păng, lơh Păng,
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 sŏ bok put lơi trôm măt Păng, lơh tay Păng, jêh ri lah: “Lah May jêng bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah ngăn, May lĕ gĭt jêh bu moh lơh May, lah ndri lŏng May mbơh ma hên!”
64 colocando uma venda sobre os olhos dele, diziam: — Profetize! Quem foi que bateu em você?
65 Jêh ri bu rak bu suai Păng hô jât.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Tât ang ôi, geh kôranh phung Israel ŏk tâm mâp băl, ta phung i nây geh mpôl kôranh jan brah đŏng, ndrel ma geh phung nơm nti nau vay phung Israel đŏng, đă bu leo Brah Yêsu hăn bơh năp khân păng i mpôl kôranh jan kar phung Israel.
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 Jêh ri phung i nây ôp Brah Yêsu: “Lah May jêng Brah Krist i nơm rklaih tă bơh Kôranh Brah de njuăl ngăn, lŏng May mbơh ma hên.” Brah Yêsu ơh: “Lah Gâp mbơh ma khân may, khân may mâu iăt Gâp đŏng,
67 — Se você é o Cristo, diga-nos. Então Jesus lhes respondeu:
68 jêh ri lah Gâp ôp khân may ma Brah Krist i nây, khân may mâu mbơh ma Gâp [, mâu mƀơk Gâp] đŏng.
68 E, se eu perguntar, vocês não me darão resposta.
69 Yơn ma ntơm bơh dja jât năp, Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah gŭ bơh ma ti Kôranh Brah nơm i dŭt kuŏng gay ma mât uănh.”
69 Desde agora, o Filho do Homem estará sentado à direita do Deus Todo-Poderoso.
70 Lĕ phung i nây ôp Brah Yêsu: “Lah ndri May i Kon Kôranh Brah ƀah?” Brah Yêsu ơh: “Nau khân may lah i nây di ngăn, Gâp dja ro.”
70 Todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Khân păng tâm lah ndrăng khân păng nơm: “Bân mâu hôm khăch ôh ôp nau bơh bu êng jât gay ma phat dôih Păng, nau Păng ngơi i bân nơm lĕ tăng nây lĕ găp jêh. Yorlah Păng lah êng săk Păng nơm i kon Kôranh Brah, geh nau khlay Păng kơp êng Păng nơm tâm ban ma Kôranh Brah, nau i nây jêng geh dôih jru tât ma khât săk ngăn.”
71 Eles disseram: — Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos ouvimos o que ele falou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.