Lucas 17
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NTLH
1 Geh du nar Brah Yêsu lah ma mpôl oh mon Păng: “Geh ŏk ntil jan ăn bunuyh geh jan tih. Tih ma rêh rnhăl ngăn ma bu moh i leo bu jan tih, Kôranh Brah tê̆ dôih dŭt kuŏng ngăn ma bunuyh i nây.
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Ueh rlau lah bu sŏ mpăl lŭ kât ta tong ko păng, jêh ri nklăch păng ta dak văch dak văr ri, ma đah ăn rong păng rêh leo du huê bunuyh nsing jê̆ jan tih.
2 Seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no mar com uma grande pedra de moinho amarrada no pescoço do que fazer com que um destes pequeninos peque.
3 Ăn khân ay may njrăng săk khân ay may nơm. Lah geh oh nô jan tih, ăn khân ay may lah ntŭm păng, lah păng rgâl lơi nuih n'hâm djơh, ăn khân ay may yô̆ ma păng.
3 Tenham cuidado! Se o seu irmão pecar, repreenda-o; se ele se arrepender, perdoe.
4 Lah păng jan tih ma khân ay may pơh tơ̆ ta du nar, jêh ri păng plơ̆ ngơi ma khân ay may pơh tơ̆ đŏng ta du nar, păng lah: ‘Lĕ lăn gâp jan tih nơh mê’, ăn khân ay may yô̆ ma păng ro.”
4 Se pecar contra você sete vezes num dia e cada vez vier e disser: “Me arrependo”, então perdoe.
5 Mpôl kôranh oh mon lah ma Brah Yêsu: “Dăn May ăn nau nsing ma hên lơ ma jru jât ơ.”
5 Os apóstolos pediram ao Senhor: — Aumente a nossa fé.
6 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Lah khân may geh nau nsing jê̆ tâm ban ma du găr ntil dŭt jê̆, jêh ri khân may lah ma tơm si kuŏng dja: ‘Rôk ryeh may hon ta nklang dak văch dak văr ri’, păng mra iăt nau khân may ngăn ro.”
6 E ele respondeu:
7 “Ta mpôl khân may, lah geh du huê bunuyh păng geh dâk hăn jan kar ta mir, mâu lah chiăp be biăp, tât păng plơ̆ sât bơh mir ri, i kôranh ri ngơi ma dâk i nây: ‘Gŭ sông sa ƀŏt’, ndri bơh?
7 Jesus disse:
8 Mâu ndri ôh, kôranh i nây mra lah ma păng kơt nđa ro: ‘Ndrăp piăng trao ăn ma gâp, jêh ri may tơh kho ao răk ăn gâp sông, kŏp jêh gâp sông dâng may sông bơh kơi’.
8 Claro que não! Pelo contrário, você dirá: “Prepare o jantar para mim, ponha o avental e me sirva enquanto eu como e bebo. Depois você pode comer e beber.”
9 Ah kôranh lah ueh ma dâk i nây bơh, say păng jan tâng nau kôranh đă? Mâu ôh!
9 Por acaso o empregado merece agradecimento porque obedeceu às suas ordens?
10 Khân may tâm ban đŏng, dôl khân may jan kar tâng nau Kôranh Brah đă ăp lĕ phiao jêh, ăn khân may lah: ‘Hên jêng dâk Kôranh Brah dơm, hên jan kar moh ndơ i hên di jan dơm’.”
10 Assim deve ser com vocês. Depois de fazerem tudo o que foi mandado, digam: “Somos empregados que não valem nada porque fizemos somente o nosso dever.”
11 Dôl Brah Yêsu hăn jât ƀon kuŏng Yêrusalem, păng hăn rŏ n'hăr bri Samari, đah bri Galilê.
11 Jesus continuava viajando para Jerusalém e passou entre as regiões da Samaria e da Galileia.
12 Jêh ri Brah Yêsu hăn lăp rŏ du ƀon, geh mpôl phŭng sa jât nuyh hăn mâp păng. Tâng nau vay, buay khân păng mâu ăn gŭ dăch ma bunuyh êng, ndri dâng khân păng gŭ bơh ngai nter kuăl:
12 Quando estava entrando num povoado, dez leprosos foram se encontrar com ele. Eles pararam de longe
13 “Hơi Kôranh Yêsu, dăn yô̆ nđach jan bah ma hên ƀă ơ.”
13 e gritaram: — Jesus, Mestre, tenha pena de nós!
14 Brah Yêsu uănh jât khân păng, jêh ri lah: “Hăn nhhơ săk khân may nây ăn ma mpôl jan brah uănh a ri, gay ma gĭt năl bah nau ji.” Khân păng lôh bơh Brah Yêsu nây, dôl khân păng hăn rŏ trong, nau ji phŭng sa lĕ khân păng ri nơh dô ma bah kloh dadê ro.
14 Jesus os viu e disse: Quando iam pelo caminho, eles foram curados.
15 Tât ma say săk khân păng nơm bah kloh lĕ phiao kơt nây, geh du huê ta mpôl i nây păng plơ̆ jât kơi dja, nkre ma rnê ma Kôranh Brah dŭt nteh nteh ngăn.
15 E, quando um deles, que era samaritano , viu que estava curado, voltou louvando a Deus em voz alta.
16 Tât ta nây păng păn ta jŏng Brah Yêsu ri, kŭnh bôk jât neh, jêh ri lah ueh ma Kôranh Brah. Bunuyh i nây mpôl bri Samari, mâu ôh di phung Israel.
16 Ajoelhou-se aos pés de Jesus e lhe agradeceu.
17 Jêh ri Brah Yêsu lah: “Mâu di mpôl i jât nuyh bah dadê, lah ndri mpôl i mbŏl tôr sân nuyh ah jât gŭ?
17 Jesus disse:
18 Geh du huê mpôl bri êng dja dơm bơh, plơ̆ rnê ma Kôranh Brah?”
18 Por que somente este estrangeiro voltou para louvar a Deus?
19 Jêh ri păng lah ma bunuyh i nây jât: “May dâk hăn ri hŏm, nau may nsing jan bah nau ji may.”
19 E Jesus disse a ele:
20 Geh du nar phung Pharisi ôp Brah Yêsu, dah jŏ nau Kôranh Brah mât uănh văch. Brah Yêsu ơh ma khân păng: “Nau Kôranh Brah mât uănh văch mâu geh ôh nau say ma măt bunuyh.
20 Alguns fariseus perguntaram a Jesus quando ia chegar o Reino de Deus . Ele respondeu:
21 Mâu geh ôh bunuyh dơi lah: ‘Nau Kôranh Brah mât uănh ta ntŭk dja’, mâu lah ‘Ta ntŭk ri’. Ăn khân may gĭt lah, nau Kôranh Brah mât uănh geh ta nuih n'hâm bunuyh.”
21 Ninguém vai dizer: “Vejam! Está aqui” ou “Está ali”. Porque o Reino de Deus está dentro de vocês.
22 Brah Yêsu lah ma oh mon Păng: “Jât năp tay, khân ay may ŭch say nar Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah plơ̆ văch, gay ma mât uănh khân ay may ta nau dơi Kôranh Brah, tih ma khân ay may mâu say ôh.
22 Então ele disse aos discípulos:
23 Nôk nây geh bu mbơh ma khân ay may lah: ‘Kôranh Brah ta ntŭk dja’, mâu lah ‘Ta ntŭk ri’, khân ay may lơi ôh iăt khân păng, lơi ôh hăn uănh.
23 Alguns vão dizer a vocês: “Olhem aqui” ou “Olhem ali”; porém não saiam para procurá-lo.
24 Yorlah nar Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah plơ̆ văch, tâm ban ma lơp nglayh ang chrat bơh jŏng trôk du ding tât ma jŏng trôk du ding, kơt nây đŏng lam neh ntu mra gĭt say nar Gâp plơ̆ văch.
24 Porque, assim como o relâmpago brilha de uma ponta do céu até a outra, assim será no dia em que o Filho do Homem vier.
25 Yơn ma ê lor ma tât nar i nây nơh, Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah mra geh nau jêr jŏt dŭt hô lor, jêh ri bunuyh ta rnôk aƀaơ dja mƀăr lơi Gâp đŏng.
25 Mas primeiro ele precisa sofrer e ser rejeitado pelo povo de hoje.
26 Ta nôk Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah plơ̆ văch nây, jêng tâm ban ma rnôk Nôê kăl e nơh đŏng.
26 Como foi no tempo de Noé, assim também será nos dias de antes da vinda do Filho do Homem.
27 Rnôk nây bunuyh gŭ nhêt sông sa, nđăp ur sai lơh mir jan ba, bă oh bă kon, n'ho ma tât nar Nôê lăp ta trôm duk kuŏng ri, jêh ri dak lêng dak dơng bŭk lơh hêng khân păng lĕ phiao.
27 Todos comiam e bebiam, e os homens e as mulheres casavam, até o dia em que Noé entrou na barca. Depois veio o dilúvio e matou todos.
28 Nar Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah plơ̆ văch, jêng tâm ban ma rnôk Lŭt kăl e nơh đŏng. Rnôk nây bunuyh gŭ nhêt sông, tăch rgâl drăp ndơ, tuch tăm, ndrel ma jan nhih jan jay ăp nar ăp nar.
28 A mesma coisa aconteceu no tempo de Ló. Todos comiam e bebiam, compravam e vendiam, plantavam e construíam.
29 N'ho ma tât nar Lŭt du lôh bơh ƀon Sôđŭm nây, geh ŭnh, ndrel ma lŭ hit ŭnh tă bơh kalơ trôk ti tâm ban ma tŭp mih ngăn, jan hêng lĕ phiao bunuyh ta ƀon Sôđŭm i nây.
29 No dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e matou todos.
30 Nar Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah plơ̆ văch nsôh săk, jêng tâm ban ma kơt nây đŏng.
30 Assim será o dia em que o Filho do Homem aparecer.
31 Ta nar i nây, lah bu moh gŭ kalơ chor jay lŏng, lah păng geh drăp ndơ ta trôm jay lơi ôh jŭr lăp sŏ, ăn păng jŭr du nchuăt hŏ. Bu moh i gŭ ta mir tâm ban kơt nây đŏng, lơi ôh plơ̆ ta jay ma sŏ ndơ, ăn du nchuăt hŏ.
31 Aí quem estiver em cima da sua casa, no terraço, desça, e fuja logo, e não perca tempo entrando na casa para pegar as suas coisas. E quem estiver no campo não volte para casa.
32 Ăn kah gĭt nau tât ma i ur Lŭt, păng khât yorlah păng n'gâl jât kơi nôk khân păng du bơh ƀon Sôđŭm.
32 Lembrem da mulher de Ló.
33 Yorlah bu moh i ŭch prăp ma nau rêh păng nơm, păng i nây mâu ôh geh nau rêh n'ho ro, yơn ma bu moh roh nau rêh yor ma tâng Gâp, păng i nây geh nau rêh n'ho ro ngăn ta nar jât năp tay.
33 A pessoa que procura os seus próprios interesses nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo terá a vida verdadeira.
34 Gâp mbơh ma khân ay may, ta nar nây lah geh bar hê bunuyh bêch ta du mlŏm gre dơm ta nôk măng, du huê Kôranh Brah sŏ ăn gŭ ta ƀon ueh ta kalơ, hôm rong du huê ma tê̆ dôih.
34 Naquela noite duas pessoas estarão dormindo numa mesma cama. Eu afirmo a vocês que uma será levada, e a outra, deixada.
35 Geh bar hê bu ur peh tâm răp, du huê Kôranh Brah sŏ ăn gŭ ta ƀon ueh ta kalơ, hôm rong du huê ma tê̆ dôih.
35 Duas mulheres estarão moendo trigo juntas: uma será levada, e a outra, deixada.
36 [Lah bar hê bu klô gŭ ta mir, du huê Kôranh Brah sŏ hôm rong du huê].”
36 [Naquele dia, dois homens estarão trabalhando na fazenda: um será levado, e o outro, deixado.]
37 Oh mon ôp Brah Yêsu: “Hơi Kôranh, ah ntŭk geh nau i nây mêh?” Brah Yêsu ơh ma khân păng: “Ah ntŭk geh ndơ khât, grŏt mra rgum băl mpăr ndăch ta ntŭk i nây đŏng, kơt ndri ndơ i nây ăn mpơl ma bunuyh say bơh ngai.”
37 Então os discípulos perguntaram: — Senhor, onde vai ser isso? Ele respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.