Lucas 12
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs ARA
1 Nôk nây geh bunuyh gŭ rƀŭn ŏk rbăn ngăn, gay ma mâp Brah Yêsu, tât ma tâm mpet tâm jot băl ngăn. Jêh ri Brah Yêsu lah ma mpôl oh mon Păng lor: “Ăn khân ay may njrăng nuih n'hâm ndŏp mpôn phung Pharisi, nau djơh nuih n'hâm ndŏp mpôn i nây lơ kuŏng lơ kuŏng, tâm ban ma ndrui đê̆ jan ăn piăng ndrănh ŏk jêng dang.
1 Posto que miríades de pessoas se aglomeraram, a ponto de uns aos outros se atropelarem, passou Jesus a dizer, antes de tudo, aos seus discípulos: Acautelai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Geh du nar jât năp tay Kôranh Brah mra ăn bu say dâng lĕ ndơ i bunuyh hôm mpôn, Kôranh Brah ăn bu gĭt dadê đŏng, dâng lĕ ndơ i bunuyh mâu ŭch ăn bu gĭt.
2 Nada há encoberto que não venha a ser revelado; e oculto que não venha a ser conhecido.
3 Kơt ndri dâng lĕ nau khân ay may ngơi ta ntŭk ngo, bu mra tăng ta ntŭk ang, lĕ nau khân ay may ngơi suih ta trôm tôr ta trôm jrô, bu mra mbơh nkoch nau i nây ta kalơ chor jay ro.
3 Porque tudo o que dissestes às escuras será ouvido em plena luz; e o que dissestes aos ouvidos no interior da casa será proclamado dos eirados.
4 Hơi mât jăng, khân ay may iăt nau Gâp, khân ay may lơi ôh klach bunuyh, khân păng geh nau dơi nkhât ta rnglay săk dơm, jêh ri jan mâu ôh hôm blao jât.
4 Digo-vos, pois, amigos meus: não temais os que matam o corpo e, depois disso, nada mais podem fazer.
5 Gâp mbơh ndơ i khân ay may di klach, klach ma Kôranh Brah hŏ, yorlah jêh Păng nkhât, jêh ri Păng geh nau dơi nklăch ta ndrung ŭnh jât. Ndri Gâp mbơh ma khân ay may, ăn khân ay may klach ma Păng.
5 Eu, porém, vos mostrarei a quem deveis temer: temei aquele que, depois de matar, tem poder para lançar no inferno. Sim, digo-vos, a esse deveis temer.
6 Bu vay tăch prăm mlŏm siŭm rleo khlay bar mlŏm kăk jê̆ dơm, bol lah thok kơt nây kađôi lĕ, mâu geh ôh du mlŏm siŭm rleo Kôranh Brah chuêl.
6 Não se vendem cinco pardais por dois asses? Entretanto, nenhum deles está em esquecimento diante de Deus.
7 Bol lah dâng lĕ sŏk ta bôk khân ay may nơm, Kôranh Brah lĕ jêh kơp đŏng. Kơt ndri lơi klach ôh, yorlah Kôranh Brah kơp khân ay may khlay ngăn rlau ma siŭm rleo du phung jât.
7 Até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais! Bem mais valeis do que muitos pardais.
8 Hơi khân ay may iăt hŏm, bu moh i bănh mbơh ma bu păng tâng Gâp, Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah mra mbơh păng i nây jêng oh mon Gâp ta bơh năp măt Kôranh Brah, ndrel ma ta bơh năp măt phung tông păr Kôranh Brah nơm đŏng.
8 Digo-vos ainda: todo aquele que me confessar diante dos homens, também o Filho do Homem o confessará diante dos anjos de Deus;
9 Yơn ma bu moh i mâu bănh mbơh ma bu păng tâng Gâp, Gâp mâu đŏng mbơh păng i nây jêng oh mon Gâp ta bơh năp măt Kôranh Brah, ndrel ma mpôl tông păr Kôranh Brah.
9 mas o que me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.
10 Bu moh păng i ngơi tâm rdâng đah Gâp i Bunuyh tă bơh Kôranh Brah, Kôranh Brah hôm yô̆ mâu ôh kơp nau tih păng, yơn ma bu moh păng i ngơi tâm rdâng đah ma Brah Huêng Ueh i kloh ueh, Kôranh Brah hôm kơp nau tih păng nanao.
10 Todo aquele que proferir uma palavra contra o Filho do Homem, isso lhe será perdoado; mas, para o que blasfemar contra o Espírito Santo, não haverá perdão.
11 Lah bu leo khân ay may hăn ta nhih rƀŭn phung bân gay ma phat dôih yor ma khân ay may tâng Gâp, mâu lah bu leo khân ay may hăn ta bơh năp măt kôranh mât uănh, mâu lah mpôl bu ranh, lơi ôh khân ay may rvê moh nau i khân ay may ŭch ngơi, mâu lah moh nau i khân ay may ŭch ơh ma nau khân păng ntôn.
11 Quando vos levarem às sinagogas e perante os governadores e as autoridades, não vos preocupeis quanto ao modo por que respondereis, nem quanto às coisas que tiverdes de falar.
12 Yorlah ta mong i nây Brah Huêng Ueh i kloh ueh mbơh ma khân ay may, moh nau i khân ay may ŭch ngơi.”
12 Porque o Espírito Santo vos ensinará, naquela mesma hora, as coisas que deveis dizer.
13 Geh du huê bu klô ta phung bunuyh ŏk nây lah ma Brah Yêsu: “Hơi Nơm Nti, bơ̆ hên lĕ khât jêh, đă May mbơh ma nô gâp, đă păng pă drăp ndơ ndơn ăn ma gâp ƀă ơ.”
13 Nesse ponto, um homem que estava no meio da multidão lhe falou: Mestre, ordena a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 Brah Yêsu ơh ma păng: “Bu moh đă Gâp jan kôranh phat dôih, mâu lah jêng bunuyh kơl pă drăp ndơ ăn ma khân may mêh?”
14 Mas Jesus lhe respondeu: Homem, quem me constituiu juiz ou partidor entre vós?
15 Jêh ri Brah Yêsu lah ma phung bunuyh nây: “Ăn njrăng hŏm, lơi ôh rvan kơnh geh ma drăp ndơ. Bol lah bunuyh geh drăp ndơ ŏk rmeh, nau rêh păng mâu ôh tă bơh drăp ndơ ŏk i nây.”
15 Então, lhes recomendou: Tende cuidado e guardai-vos de toda e qualquer avareza; porque a vida de um homem não consiste na abundância dos bens que ele possui.
16 Jêh ri Brah Yêsu ngơi nau ntât ma khân păng, Păng lah: “Geh du huê bunuyh ndrŏng, ta mir păng ri geh ba jêng ueh ngăn, play rglet ngăn.
16 E lhes proferiu ainda uma parábola, dizendo: O campo de um homem rico produziu com abundância.
17 Jêh ri păng mân êng ta săk păng nơm kơt nđa: ‘Mâu hôm geh ôh ntŭk ma dơ ba gâp i nây tay, lah ndri mơm gâp jan?’
17 E arrazoava consigo mesmo, dizendo: Que farei, pois não tenho onde recolher os meus frutos?
18 Păng mân jât: ‘Gâp jan kơt nđa, rơih lơi jay ba ơm i nây, jêh ri kơi jan ăn huy ăn kuŏng ngăn, sŏ ba, ndrel ma drăp ndơ i gâp geh ri tôh bun ta ntŭk jay ba mhe i nây.
18 E disse: Farei isto: destruirei os meus celeiros, reconstruí-los-ei maiores e aí recolherei todo o meu produto e todos os meus bens.
19 Jêh ri gâp lah êng ma săk gâp nơm, gâp geh jêh ba bêng ba rhiăng dŭt ŏk dja, ăn ma prăp sa jŏ năm jât năp, gâp gŭ dơm, jêh ri mân ma sa kah lah rnglay hŏ’.
19 Então, direi à minha alma: tens em depósito muitos bens para muitos anos; descansa, come, bebe e regala-te.
20 Tih ma Kôranh Brah lah ma păng: ‘Hơi bunuyh rluk, ta măng dja ro, Gâp rhuăt lơi huêng may. Lah ndri lĕ drăp ndơ i may geh prăp i nây nơh, jêng bu moh ma ndơn?’
20 Mas Deus lhe disse: Louco, esta noite te pedirão a tua alma; e o que tens preparado, para quem será?
21 Tâm ban kơt nây đŏng, lah bu moh joi prăk drăp ndơ prăp ma săk păng nơm dơm, tih ma mâu gĭt ma ndơ Kôranh Brah de đă.”
21 Assim é o que entesoura para si mesmo e não é rico para com Deus.
22 Jêh ri Brah Yêsu lah ma mpôl oh mon Păng: “Kơt ndri dâng Gâp mbơh khân ay may, lơi ôh rvê ma ndơ sông sa ma siăm nau rêh, mâu lah bok ao ma nsoh n'gut săk jăn khân ay may.
22 A seguir, dirigiu-se Jesus a seus discípulos, dizendo: Por isso, eu vos advirto: não andeis ansiosos pela vossa vida, quanto ao que haveis de comer, nem pelo vosso corpo, quanto ao que haveis de vestir.
23 Geh ndơ êng jât ta nau rêh i geh nau khlay rlau ma ndơ sông sa, geh ndơ êng jât ma săk jăn i geh nau khlay rlau ma bok ao ma nsoh.
23 Porque a vida é mais do que o alimento, e o corpo, mais do que as vestes.
24 Lŏng uănh nđak, păng mâu tuch tăm, mâu kăch roih, mâu ôh geh drŏng mâu ôh geh jay ba, yơn ma Kôranh Brah mât siăm păng đŏng. Lah ndri lŏng khân ay may i nây Kôranh Brah kơp geh nau khlay ŏk rlau ngăn ma đah siŭm och i nây.
24 Observai os corvos, os quais não semeiam, nem ceifam, não têm despensa nem celeiros; todavia, Deus os sustenta. Quanto mais valeis do que as aves!
25 Ta mpôl khân ay may i nây, bol lah khŏm rvê dŭt hô kađôi lĕ, kŏ mâu geh ôh bunuyh ma dơi ntop nau rêh păng nơm ăn jong, đê̆ kŏ mâu dơi đŏng.
25 Qual de vós, por ansioso que esteja, pode acrescentar um côvado ao curso da sua vida?
26 Lah ndri nau i dŭt jê̆ i nây, lah khân ay may jan mâu dơi đŏng, mơm dâng hôm rvê ma nau aƀă êng jât?
26 Se, portanto, nada podeis fazer quanto às coisas mínimas, por que andais ansiosos pelas outras?
27 Lŏng khân ay may uănh kao si hon êng ta bri, păng mâu ôh rơah mâu ôh rgănh jan kar, mâu lah rui tanh gay ma ueh uănh. Gâp mbơh ma khân ay may, bol lah kađăch Salômôn kăl e nơh, nôk păng nkrơ̆ săk jăn soh n'gut kho ao ueh, hôm mâu dơi ban ueh kao si du nkong dja đŏng.
27 Observai os lírios; eles não fiam, nem tecem. Eu, contudo, vos afirmo que nem Salomão, em toda a sua glória, se vestiu como qualquer deles.
28 Hơi bunuyh geh nau nsing đê̆ dơm, lah Kôranh Brah ăn jêh ma kao si i nây ueh ngăn uănh, nar dja păng dang, nar ôi tay bu su lơi păng ma ŭnh, lah ndri Kôranh Brah ndrăp ăn kho ao ma khân ay may rlau bơh nây jât.
28 Ora, se Deus veste assim a erva que hoje está no campo e amanhã é lançada no forno, quanto mais tratando-se de vós, homens de pequena fé!
29 Kơt ndri khân ay may i nây lơi ôh mân rvê, lơi ôh joi ma ndơ sông sa ma ndơ nhêt dơm.
29 Não andeis, pois, a indagar o que haveis de comer ou beber e não vos entregueis a inquietações.
30 Geh mpôl i mâu iăt ma Kôranh Brah khŏm nsrôyh joi dâng lĕ ndơ i nây. Lŏng i khân ay may nây Bơ̆ khân ay may nơm ta kalơ trôk ri, lĕ Păng gĭt dadê jêh moh ndơ i khân ay may ê hŏ tŏng.
30 Porque os gentios de todo o mundo é que procuram estas coisas; mas vosso Pai sabe que necessitais delas.
31 Lah ndri nsrôyh joi, ndrel ma iăt lĕ ndơ Kôranh Brah ŭch lor, ri mơ Păng ăn ntop ndơ i nây ma khân ay may đŏng.
31 Buscai, antes de tudo, o seu reino, e estas coisas vos serão acrescentadas.
32 Hơi mpôl jê̆ Gâp, lơi klach ôh, Bơ̆ khân ay may nơm ta kalơ trôk ri maak ngăn mât uănh khân ay may.
32 Não temais, ó pequenino rebanho; porque vosso Pai se agradou em dar-vos o seu reino.
33 Tăch hŏm drăp ndơ khân ay may geh, pă ăn ma mpôl o ach. Ndri mơ khân ay may jêng rƀŭn drăp ndơ i mâu blao ôm i mâu blao lĕ, rƀŭn drăp ndơ prăp ma khân ay may nơm ta ntŭk Kôranh Brah ta kalơ trôk ri, ntŭk i nây mâu ôh geh bunuyh ntŭng, mâu ôh geh nchiăr reh.
33 Vendei os vossos bens e dai esmola; fazei para vós outros bolsas que não desgastem, tesouro inextinguível nos céus, onde não chega o ladrão, nem a traça consome,
34 Njrăng hŏm, ndơ i khân ay may ntrŏng khlay rlau bu, jêng ndơ i khân ay may mân rvê rlau bu đŏng.”
34 porque, onde está o vosso tesouro, aí estará também o vosso coração.
35 — ausente —
35 Cingido esteja o vosso corpo, e acesas, as vossas candeias.
36 — ausente —
36 Sede vós semelhantes a homens que esperam pelo seu senhor, ao voltar ele das festas de casamento; para que, quando vier e bater à porta, logo lha abram.
37 Tât kôranh sât ta ri, ueh ngăn ma dâk aƀă i păng say hôm gŭ rngeh kŏp ta ri. Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân ay may, i kôranh nây mra ăn dâk păng ri gŭ sông sa ta nsưng ro, i păng nơm ri ndrăp săk jăn ma plăch sơm kơl jan kar ăn khân păng i nây.
37 Bem-aventurados aqueles servos a quem o senhor, quando vier, os encontre vigilantes; em verdade vos afirmo que ele há de cingir-se, dar-lhes lugar à mesa e, aproximando-se, os servirá.
38 Bol lah i kôranh păng tât n'gul măng, mâu lah kêng ang kađôi, hôm say dâk păng hôm gŭ rngeh kŏp đŏng, dâk i nây geh nau ueh ngăn ro.
38 Quer ele venha na segunda vigília, quer na terceira, bem-aventurados serão eles, se assim os achar.
39 Ăn khân ay may gĭt nau dja: Lah bunuyh tơm jay gĭt mong bu hăn ntŭng, păng mâu ôh ƀok gor ăn bunuyh ntŭng i nây lăp ta jay păng.
39 Sabei, porém, isto: se o pai de família soubesse a que hora havia de vir o ladrão, [vigiaria e] não deixaria arrombar a sua casa.
40 Lah ndri ăn khân ay may gŭ njrăng tâm ban đŏng, yorlah Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah plơ̆ văch, ta mong ngơt rngơi khân ay may mâu geh mân.”
40 Ficai também vós apercebidos, porque, à hora em que não cuidais, o Filho do Homem virá.
41 Pêtrôs ôp Brah Yêsu: “Hơi Kôranh, nau May ngơi ntât dja dơn lah ma hên dơm, mâu lah ŭch lah ma dâng lĕ ƀon lan đŏng?”
41 Então, Pedro perguntou: Senhor, proferes esta parábola para nós ou também para todos?
42 Brah Yêsu ơh ma păng: “Gâp mbơh ma dâng lĕ bunuyh i tâm ban ma du huê dâk i geh nuih n'hâm sŏng, ndrel ma lĕ blao ngăn. Kôranh jao păng mât uănh dâk a êng ta jay nây, ndrel ma ăn păng pă ndơ sông sa tâm di mong ăn ma khân păng đŏng. Jêh ri kôranh hăn ta ntŭk ngai jŏ nar.
42 Disse o Senhor: Quem é, pois, o mordomo fiel e prudente, a quem o senhor confiará os seus conservos para dar-lhes o sustento a seu tempo?
43 Nôk kôranh păng sât tât ta jay ri, hôm say păng jan kar kơt nây, dâk i nây geh nau ueh ngăn ro.
43 Bem-aventurado aquele servo a quem seu senhor, quando vier, achar fazendo assim.
44 Gâp mbơh ngăn ma khân ay may, kôranh mra ăn dâk i nây mât uănh dâng lĕ ndơ kôranh geh.
44 Verdadeiramente, vos digo que lhe confiará todos os seus bens.
45 Tih ma lah dâk i nây păng geh lah êng ta nuih n'hâm păng nơm ri: ‘Kôranh gâp jŏ ngăn sât, păng mâu ôh gơnh sât’. Jêh ri păng ntơm rpăt mbang dâk a êng, nđâp ma bu ur đŏng bu klô đŏng, ndrel ma sông sa nhêt ndrănh nhŭl blâk blek.
45 Mas, se aquele servo disser consigo mesmo: Meu senhor tarda em vir, e passar a espancar os criados e as criadas, a comer, a beber e a embriagar-se,
46 Jêh ri i kôranh dâk i nây plơ̆ sât tât ta ri, ta nar nây dâk i nây mâu ôh geh njrăng, ta mong nây păng mâu geh gĭt đŏng. Kôranh nkrit păng ro, ndrel ma ăn păng gŭ ta ntŭk dâng lĕ bunuyh i mâu geh đŏng jan kar ăn sŏng.
46 virá o senhor daquele servo, em dia em que não o espera e em hora que não sabe, e castigá-lo-á, lançando-lhe a sorte com os infiéis.
47 Bu moh dâk i lĕ gĭt năl nuih n'hâm kôranh păng nơm ŭch, tih ma mâu ndrăp săk jăn, ndrel ma mâu jan tâng nuih n'hâm kôranh ŭch, dâk i nây mra mâp mŏng ŏk ngăn.
47 Aquele servo, porém, que conheceu a vontade de seu senhor e não se aprontou, nem fez segundo a sua vontade será punido com muitos açoites.
48 Yơn ma dâk i mâu gĭt năl nuih n'hâm kôranh ri, păng geh jan tih đŏng, tih ma mâp mŏng đê̆ đă dơm. Yơn ma bu moh i bu ăn ndơ ŏk, bu mra dăn tă bơh bunuyh i nây ŏk đŏng. Bu moh i bu jao jan kar kuŏng, bu mra ôp bơh păng i nây lơ hô ŏk jât.”
48 Aquele, porém, que não soube a vontade do seu senhor e fez coisas dignas de reprovação levará poucos açoites. Mas àquele a quem muito foi dado, muito lhe será exigido; e àquele a quem muito se confia, muito mais lhe pedirão.
49 Brah Yêsu lah jât: “Gâp văch gay ma leo ŭnh dôh ta neh ntu. Gâp ŭch ngăn lah say ŭnh i nây lĕ hit.
49 Eu vim para lançar fogo sobre a terra e bem quisera que já estivesse a arder.
50 Hôm đê̆ nar jât năp tay Gâp geh nau krit jêr hô ngăn, ndơ i nây jêng du ntil ƀăptem ma Gâp, ta nuih n'hâm Gâp rngot hô ngăn tât ma nau i dja jêh lĕ phiao.
50 Tenho, porém, um batismo com o qual hei de ser batizado; e quanto me angustio até que o mesmo se realize!
51 Lơi ôh khân ay may mân Gâp văch gay ma leo nau đăp mpăn ta neh ntu dja, mâu di ôh, văch gay ma leo nau tâm nkhah mpôl.
51 Supondes que vim para dar paz à terra? Não, eu vo-lo afirmo; antes, divisão.
52 Ntơm bơh nar dja jât năp, ntât lah geh du mlŏm jay, geh bunuyh prăm nuyh, bunuyh prăm nuyh i nây mra tâm nkhah mpôl, pe nuyh tâm nkhah mpôl đah ma bar hê, bar hê tâm nkhah mpôl đah ma pe nuyh
52 Porque, daqui em diante, estarão cinco divididos numa casa: três contra dois, e dois contra três.
53 ‘Bơ̆ tâm nkhah mpôl đah kon bu klô,
53 Estarão divididos: pai contra filho, filho contra pai; mãe contra filha, filha contra mãe; sogra contra nora, e nora contra sogra.
54 Brah Yêsu lah ma phung ƀon lan đŏng: “Dôl khân ay may say tŭk brô̆ mpeh bơh nhŏp nar ri, khân ay may lah ro: ‘Bơi ŭch mih jêh’, ndri geh mih ngăn ro.
54 Disse também às multidões: Quando vedes aparecer uma nuvem no poente, logo dizeis que vem chuva, e assim acontece;
55 Lah khân ay may say geh sial khôm tă mpeh bơh dŏng ri, khân ay may lah: ‘Nar dja hô dôh’, păng geh dôh ngăn ro.
55 e, quando vedes soprar o vento sul, dizeis que haverá calor, e assim acontece.
56 Hơi bunuyh jan iăt nau Kôranh Brah dơm, khân ay may blao mbên trôk, ndrel ma blao mbên neh, lah ndri mơm dâng mâu gĭt vât ndơ i Kôranh Brah jan ta nôk aƀaơ dja?”
56 Hipócritas, sabeis interpretar o aspecto da terra e do céu e, entretanto, não sabeis discernir esta época?
57 “Jêh ri mơm dâng khân ay may mâu geh nklŏn êng ta săk khân ay may nơm, i nau khân ay may jan di?
57 E por que não julgais também por vós mesmos o que é justo?
58 Lah khân ay may hăn jât nhih phat dôih ri, dôl khân ay may hăn rŏ trong ndrel bunuyh i khân ay may geh nau nây, ăn khân ay may tâm dăn nau yô̆ băl, klach lah bu njŭn khân ay may jât kôranh phat dôih, kôranh phat dôih i nây njŭn ma kôranh ndrung, jêh ri kôranh ndrung i nây krŭng khân ay may ta trôm ndrung ro.
58 Quando fores com o teu adversário ao magistrado, esforça-te para te livrares desse adversário no caminho; para que não suceda que ele te arraste ao juiz, o juiz te entregue ao meirinho e o meirinho te recolha à prisão.
59 Gâp mbơh ma khân ay may, lah mâu râng jan dôih ăn bu, khân ay may mâu dơi ôh lôh bơh ntŭk nây.”
59 Digo-te que não sairás dali enquanto não pagares o último centavo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.