João 9
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NVT
1 Nôk Brah Yêsu hăn rŏ trong, Păng say du huê bu klô cheh măt ntơm bơh ndŭl me.
1 Enquanto caminhava, Jesus viu um homem cego de nascença.
2 Mpôl oh mon ôp Brah Yêsu: “Ơ Nơm Nti, bơh tă nau tih i nây, dâng păng cheh măt ntơm bơh ndŭl me kơt nây? Tă bơh păng nơm jan tih, mâu lah tă bơh mê̆ bơ̆ păng jan tih?”
2 Seus discípulos perguntaram: “Rabi, por que este homem nasceu cego? Foi por causa de seus próprios pecados ou dos pecados de seus pais?”.
3 Brah Yêsu ơh: “Mâu ôh tă bơh nau tih păng nơm, mâu đŏng nau tih mê̆ bơ̆ păng. Păng cheh măt yorlah Kôranh Brah ŭch ăn bu say nau dơi Păng nơm ta bunuyh i nây.
3 Jesus respondeu: “Nem uma coisa nem outra. Isso aconteceu para que o poder de Deus se manifestasse nele.
4 Iăt ma bân hôm jan kar ma Kôranh Brah Nơm tơm njuăl Gâp văch, nôk trôk hôm ang. Măng bơi tât, jêh ri lah trôk lĕ măng mâu hôm ôh geh bunuyh dơi jan kar.
4 Devemos cumprir logo as tarefas que nos foram dadas por aquele que me enviou. A noite se aproxima, quando ninguém pode trabalhar.
5 Nôk Gâp hôm gŭ ta neh ntu dja, Gâp tâm ban ma nau ang ma dâng lĕ bunuyh ta neh ntu dja.”
5 Mas, enquanto estou aqui no mundo, eu sou a luz do mundo”.
6 Jêh Brah Yêsu ngơi kơt nây, Păng soh dak diu ta neh, lai dak diu i nây ma neh, hâng ta măt bunuyh cheh nây.
6 Depois de dizer isso, Jesus cuspiu no chão, misturou a terra com saliva e aplicou-a nos olhos do cego.
7 Jêh ri Brah Yêsu đă păng: “Hăn hŏm, hăn rpôh măt may nây ta dak nglao Silom ri” - rblang ngơi lah ‘Silom’ nây ‘Bu đă hăn’, jêng dak nglao i bu jan. Bunuyh cheh măt nây hăn rpôh ro, jêh ri măt păng say ang păng sât bơh ri.
7 Em seguida, disse: “Vá lavar-se no tanque de Siloé” (que significa “enviado”). O homem foi, lavou-se e voltou enxergando.
8 Phung chiao meng, ndrel ma phung vay say păng gŭ dăn prăk bu a lor nơh, khân păng tâm lah: “Bu klô i nây ƀah gŭ dăn bu a lor nơh?”
8 Seus vizinhos e outros que o conheciam como mendigo começaram a perguntar: “Não é este o homem que costumava ficar sentado pedindo esmolas?”.
9 Geh bunuyh aƀă lah: “Păng i nây ro.” Bunuyh aƀă jât lah: “Mâu, mâu di păng ôh, păng tâm trŭp măt dơm.” Yơn ma păng nơm i tă cheh măt nây lah: “Gâp ya.”
9 Alguns diziam que sim, e outros diziam: “Não, apenas se parece com ele”. O mendigo, porém, insistia: “Sim, sou eu mesmo!”.
10 Bu ôp păng: “Mơm dâng ang măt may i nây nơh?”
10 “Quem curou você?”, perguntaram eles. “O que aconteceu?”
11 Păng mbơh ma bu: “Geh du huê bunuyh rnha Yêsu, Păng sŏ dak bŏk hâng ta măt gâp, jêh ri đă gâp hăn rpôh ta dak nglao Silom. Gâp hăn rpôh, măt gâp say ang ro.”
11 Ele respondeu: “O homem chamado Jesus misturou terra com saliva, colocou-a em meus olhos e disse: ‘Vá lavar-se no tanque de Siloé’. Eu fui e me lavei, e agora posso ver!”.
12 Bu ôp bunuyh cheh măt nây: “Ah Păng aƀaơ?” Bunuyh cheh măt nây ơh: “Gĭt eh!”
12 “Onde está esse homem?”, perguntaram. “Não sei”, respondeu ele.
13 Jêh ri bu leo bunuyh i tă cheh măt i nây hăn ta phung Pharisi.
13 Então levaram aos fariseus o homem que havia sido cego,
14 Nôk Brah Yêsu lai dak diu Păng nơm ma neh, ndrel ma jan ăn măt bunuyh say ang nây nơh jêng ta nar Saƀăt i nar rlu phung Israel,
14 pois foi no sábado que Jesus misturou terra com saliva e o curou.
15 kơt ndri dâng phung Pharisi ôp bunuyh tă cheh măt i nây: “Mơm dâng ang măt may nây nơh?” Bunuyh cheh măt nây mbơh ma phung Pharisi: “Păng sŏ dak bŏk hâng ta măt gâp, jêh ri gâp rpôh, măt gâp say ang ro.”
15 Os fariseus encheram o homem de perguntas sobre o que havia acontecido, e ele respondeu: “Ele colocou terra com saliva em meus olhos e, depois que eu me lavei, passei a enxergar!”.
16 Phung Pharisi aƀă tâm lah ndrăng khân păng: “Bunuyh i nây mâu geh ôh lôh tă bơh Kôranh Brah, yorlah Păng mâu jan tâng nau vay ta nar Saƀăt i nar rlu.” Aƀă jât lah: “Lah Bunuyh tih, mơm dâng Păng dơi jan nau khlay kơt nđa?” Jêh ri khân păng jêng tâm nkhah mpôl.
16 Alguns dos fariseus disseram: “Esse homem não é de Deus, pois trabalha no sábado”. Outros disseram: “Mas como um pecador poderia fazer sinais como esse?”. E havia entre eles uma divergência de opiniões.
17 Jêh ri khân păng ôp tay bunuyh i tă cheh măt nây jât: “Lah ndri ah may, Păng i tơm jan măt may say ang nây, bu moh may lah mêh?” Bunuyh cheh măt nây ơh: “Păng bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah.”
17 Os fariseus voltaram a perguntar ao homem que havia sido cego: “O que você diz desse homem que o curou?”. “Ele deve ser profeta”, respondeu o homem.
18 Yơn ma mpôl kôranh phung Israel ê hŏ iăt ôh lah bunuyh i nây bơh ntơm nơh păng cheh, aƀaơ dja lĕ say ang, khân păng kuăl i mê̆ bơ̆ păng ƀŏt.
18 Os líderes judeus se recusavam a crer que ele havia sido cego e estava curado, por isso mandaram chamar os pais dele
19 Brô̆ tât ta nây, khân păng ôp: “Bunuyh dja kon khân ay may ngăn? Khân ay may lah păng cheh măt ntơm bơh ndŭl me, aƀaơ dja mơm dâng măt păng jêng ang?”
19 e perguntaram: “Ele é seu filho? Ele nasceu cego? Se foi, como pode ver agora?”.
20 Mê̆ bơ̆ păng ơh: “Păng kon hên ngăn, hên lĕ gĭt n'hêl păng cheh măt ntơm bơh ndŭl me ngăn đŏng,
20 Os pais responderam: “Sabemos que ele é nosso filho e que nasceu cego,
21 yơn ma bơh tă măt păng dâng say ang hên mâu gĭt ôh. Bu moh jan ăn măt păng say ang nây, hên mâu gĭt đŏng. Khân may ôp êng săk păng nơm ta nây, păng lĕ kuŏng, lĕ blao mbơh nkoch êng săk păng nơm.”
21 mas não sabemos como pode ver agora nem quem o curou. Ele tem idade suficiente para falar por si mesmo. Perguntem a ele”.
22 Dâng mê̆ bơ̆ păng ngơi kơt nây, khân păng klach mpôl kôranh phung Israel, yorlah mpôl kôranh phung Israel lĕ tâm di nau, lah bu moh kơp Brah Yêsu jêng Brah Krist, bu mprơh lơi ăn lôh bơh ntŭk nhih rƀŭn phung Israel khân păng nơm.
22 Seus pais disseram isso por medo dos líderes judeus, pois estes haviam anunciado que, se alguém dissesse que Jesus era o Cristo, seria expulso da sinagoga.
23 Kơt ndri dâng mê̆ bơ̆ păng lah: “Khân may ôp êng săk păng nơm ta nây eh, yorlah păng lĕ kuŏng.”
23 Por isso disseram: “Ele tem idade suficiente. Perguntem a ele”.
24 Jêh ri bu kuăl tay bunuyh tă cheh măt nây ôp tay du tơ̆ jât, bu lah păng: “Hên đă may ngơi nau ngăn hŏm ta năp măt Kôranh Brah! Hên lĕ gĭt jêh Bunuyh i nây, Păng Bunuyh jan tih ngăn.”
24 Então, pela segunda vez, chamaram o homem que havia sido cego e lhe disseram: “Deus é quem deve receber glória por aquilo que aconteceu, pois sabemos que esse Jesus é pecador”.
25 Bunuyh i tă cheh măt nây ơh ma khân păng: “Gâp mâu gĭt ôh Păng bunuyh jan tih, mâu lah mâu. Yơn ma gâp gĭt săk gâp nơm, bơh ntơm nơh măt gâp cheh, aƀaơ dja măt gâp lĕ say ang.”
25 “Não sei se ele é pecador”, respondeu o homem. “Mas uma coisa sei: eu era cego e agora vejo!”
26 Khân păng ôp tay păng: “Lah ndri mơm Păng jan ăn măt may say ang nây nơh mêh? Mă ndơ Păng jan mêh?”
26 “Mas o que ele fez?”, perguntaram. “Como ele o curou?”
27 Bunuyh cheh măt nây ơh: “Gâp lĕ jêh nkoch ma khân may, tih ma khân may mâu ŭch iăt ôh. Aƀaơ dja mơm dâng khân may ŭch đă gâp nkoch tay du tơ̆ jât? Khân may ŭch jan oh mon Păng đŏng ƀah?”
27 “Eu já lhes disse!”, exclamou o homem. “Vocês não ouviram? Por que querem ouvir outra vez? Por acaso também querem se tornar discípulos dele?”
28 Khân păng mưch rmot ôbăl: “May i lah oh mon Păng, hên dja oh mon che Môsê.
28 Então eles o insultaram e disseram: “Você é discípulo dele, mas nós somos discípulos de Moisés!
29 Hên gĭt Kôranh Brah lĕ ngơi ma Môsê ngăn, yơn ma Bunuyh i nây hên mâu gĭt ôh, bơh tă nau dơi Păng!”
29 Sabemos que Deus falou a Moisés, mas nem sabemos de onde vem esse homem”.
30 Bunuyh i tă cheh măt i nây lah: “Gâp mâu vât ôh khân may lah mâu gĭt bơh tă nau dơi Păng, yơn ma Păng lĕ jan ăn măt gâp say ang.
30 “Que coisa mais estranha!”, respondeu o homem. “Ele curou meus olhos e vocês não sabem de onde ele vem?
31 Bân lĕ gĭt, lah bunuyh jan tih, Kôranh Brah mâu iăt ôh. Bunuyh blao klach yơk ma Păng, ndrel ma jan tâng nau Păng ŭch mơ Păng iăt.
31 Sabemos que Deus não atende pecadores, mas está pronto a ouvir aqueles que o adoram e fazem a sua vontade.
32 Ntơm bơh Kôranh Brah rhăk njêng neh ntu, ê hŏ prot tăng geh bunuyh blao jan bunuyh cheh măt bơh ndŭl me ăn say ang.
32 Desde o princípio do mundo, ninguém foi capaz de abrir os olhos de um cego de nascença.
33 Lah Bunuyh i nây mâu geh lôh tă bơh Kôranh Brah, Păng mâu ôh dơi jan ndơ kơt nây.”
33 Se esse homem não fosse de Deus, não teria conseguido fazê-lo.”
34 Bu lah ma păng: “May jêng bunuyh jan tih hô ngăn bơh ndŭl me, mơm may bănh nti lah ma hên!” Jêh ri bu mprơh ôbăl lôh a dih.
34 “Você nasceu inteiramente pecador!”, disseram eles. “E quer ensinar a nós?” Então o expulsaram da sinagoga.
35 Brah Yêsu tăng bu mprơh bunuyh i tă cheh măt nây nơh lôh a dih, jêh ri Brah Yêsu joi mâp păng, ôp: “Ah may nsing đŏng ma Kon Bunuyh i tă bơh Kôranh Brah?”
35 Quando Jesus soube do que havia acontecido, procurou o homem e lhe disse: “Você crê no Filho do Homem?”.
36 Păng ơh: “Ơ Kôranh, ah Păng i ri mêh, sơm mbơh ăn gâp, gâp be ma nsing ma Păng.”
36 “Quem é ele, senhor?”, perguntou o homem. “Eu quero crer nele.”
37 Brah Yêsu lah: “May lĕ say Păng, Păng dja heh i lĕ tâm ngơi ma may aƀaơ dja.”
37 Jesus respondeu: “Você o viu, e ele está falando com você!”.
38 Bunuyh cheh măt nây lah ma Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, gâp nsing ma May.” Jêh ri bunuyh cheh măt nây yơk mbah Brah Yêsu ta nây ro.
38 “Sim, Senhor, eu creio!”, declarou o homem. E adorou a Jesus.
39 Brah Yêsu lah: “Gâp văch ta neh ntu dja, gay ma phat dôih dâng lĕ bunuyh, jêh ri ăn bunuyh cheh măt jêng say ang, nđâp ma nhhơ ma bunuyh i kơp êng măt khân păng nơm say ang, khân păng ƀêng ma cheh, yorlah bunuyh gĭt năl Kôranh Brah ngăn tâm ban ma say ang.”
39 Então Jesus disse: “Eu vim a este mundo para julgar, para dar visão aos cegos e para fazer que os que veem se tornem cegos”.
40 Phung Pharisi i gŭ ndrel Brah Yêsu ta nây, tăng Păng lah kơt nây, jêh ri ôp Păng: “Lah ndri May kuăl hên dja bunuyh cheh măt ƀah?”
40 Alguns fariseus que estavam por perto o ouviram e perguntaram: “Você está dizendo que nós somos cegos?”.
41 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Lah khân may bunuyh cheh măt ngăn ta nau mân, mâu gĭt vât nau Kôranh Brah, khân may mâu ôh geh dôih, tih ma khân may kơp êng măt khân may say ang lĕ gĭt vât nau Kôranh Brah, yơn ma mâu ôh rom Gâp, kơt ndri dôih hôm krêp mro ta khân may.”
41 “Se vocês fossem cegos, não seriam culpados”, respondeu Jesus. “Mas a culpa de vocês permanece, pois afirmam que podem ver.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.