João 8
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs VC
1 [Jêh ri Brah Yêsu hao ta kalơ yôk tơm Ôlive, gŭ bêch ta nây.
1 Dirigiu-se Jesus para o monte das Oliveiras.
2 Tât ơm ôi Păng plơ̆ tay ta jŏng gung nhih jan brah ma Kôranh Brah, geh dâng lĕ phung ƀon lan hăn mâp Păng, jêh ri Păng gŭ rgơp ntŭm nti khân păng.
2 Ao romper da manhã, voltou ao templo e todo o povo veio a ele. Assentou-se e começou a ensinar.
3 Nôk nây phung nơm nti nau vay phung Israel, ndrel ma phung Pharisi leo du huê bu ur bu ban păng gŭ bêch đah bu klô i mâu di sai păng nơm. Bu têk bu ur i nây gŭ ta nklang n'gul phung gŭ ta nây,
3 Os escribas e os fariseus trouxeram-lhe uma mulher que fora apanhada em adultério.
4 jêh ri khân păng lah ma Brah Yêsu: “Ơ Nơm Nti, bu ur dja hên ban păng tâm lŏm ur sai.
4 Puseram-na no meio da multidão e disseram a Jesus: Mestre, agora mesmo esta mulher foi apanhada em adultério.
5 Ta nau vay Môsê, lĕ đă bân ntŭp bu ur jan tih kơt nđa ma lŭ ăn khât. Lah ndri May, mơm May lah mêh?”
5 Moisés mandou-nos na lei que apedrejássemos tais mulheres. Que dizes tu a isso?
6 Khân păng ôp rlong Brah Yêsu kơt nây, ŭch joi nau ntôn Păng. Yơn ma Brah Yêsu gŭ chŭn jât neh, jêh ri nchih nau ta neh môi ma lau ti.
6 Perguntavam-lhe isso, a fim de pô-lo à prova e poderem acusá-lo. Jesus, porém, se inclinou para a frente e escrevia com o dedo na terra.
7 Yor ma phung nây jŏl ko ôp Brah Yêsu, Păng n'gâl, jêh ri lah: “Ta phung khân may, bu moh i mâu geh jan tih, ăn păng i nây ntŭp bu ur i dja ma lŭ lor bu dô!”
7 Como eles insistissem, ergueu-se e disse-lhes: Quem de vós estiver sem pecado, seja o primeiro a lhe atirar uma pedra.
8 Jêh ri Păng chŭn nchih tay ta neh môi nây jât.
8 Inclinando-se novamente, escrevia na terra.
9 Tât ma khân păng tăng nau Brah Yêsu lah kơt nây, jêh ri khân păng ntơm du lôh bơh ntŭk nây de mrôch, ntơm bơh bu ranh n'ho ma tât lĕ. Hôm e ta nây Brah Yêsu, ndrel ma bu ur i nây nơh dơm.
9 A essas palavras, sentindo-se acusados pela sua própria consciência, eles se foram retirando um por um, até o último, a começar pelos mais idosos, de sorte que Jesus ficou sozinho, com a mulher diante dele.
10 Brah Yêsu n'gâl, jêh ri lah ma bu ur i nây: “Ơ yôh, ah hăn phung khân păng yot rngăt? Mâu geh du huê ŭch tê̆ dôih ay?”
10 Então ele se ergueu e vendo ali apenas a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão os que te acusavam? Ninguém te condenou?
11 Bu ur i nây ơh: “Mâu geh ôh, Kôranh.” Brah Yêsu lah ma păng: “Gâp mâu đŏng tê̆ dôih ay, ay sât dô, yơn ma ntơm bơh nar dja, ay lơi hôm ôh jan tih.”]
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. Disse-lhe então Jesus: Nem eu te condeno. Vai e não tornes a pecar.
12 Brah Yêsu ngơi tay ma phung ƀon lan: “Gâp dja jêng tâm ban ma nau ang ma dâng lĕ bunuyh ta neh ntu dja, bu moh tâng Gâp, păng mâu hôm ôh gŭ rêh ta nau ngo, yorlah păng mra geh nau ang i ăn nau rêh.”
12 Falou-lhes outra vez Jesus: Eu sou a luz do mundo; aquele que me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Phung Pharisi lah ma Brah Yêsu: “Nau May ngơi i nây lôh êng tă bơh May nơm dơm, mâu geh bunuyh a êng mbơh nau May ngơi i nây, lah ndri nau May ngơi i nây mâu ôh kơp geh nau khlay.”
13 A isso, os fariseus lhe disseram: Tu dás testemunho de ti mesmo; teu testemunho não é digno de fé.
14 Brah Yêsu lah: “Bol lah nau Gâp ngơi dja lôh êng tă bơh săk Gâp nơm dơm kađôi, nau Gâp ngơi dja hôm geh nau khlay, yorlah Gâp gĭt săk Gâp nơm bơh tă, jêh ri gĭt đŏng ntŭk Gâp hăn. Yơn ma phung khân may nơh mâu ôh gĭt Gâp bơh tă, jêh ri mâu đŏng gĭt ah ntŭk Gâp hăn.
14 Respondeu-lhes Jesus: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é digno de fé, porque sei de onde vim e para onde vou; mas vós não sabeis de onde venho nem para onde vou.
15 Khân may phat dôih tâng nau vay phung bunuyh. Gâp mâu ôh phat dôih bu, du huê mâu ơm.
15 Vós julgais segundo a aparência; eu não julgo ninguém.
16 Lah Gâp phat dôih bu, nau Gâp phat dôih i nây jêng di ngăn, yorlah Gâp mâu ôh phat dôih êng Gâp nơm dơm, geh Bơ̆ Gâp Nơm tơm njuăl Gâp đŏng gŭ ndrel Gâp.
16 E, se julgo, o meu julgamento é conforme a verdade, porque não estou sozinho, mas comigo está o Pai que me enviou.
17 Ta nau vay khân may lĕ geh nchih: ‘Lah geh bar hê bunuyh mbơh nkoch, ri mơ kơp nau i nây geh nau khlay’.
17 Ora, na vossa lei está escrito: O testemunho de duas pessoas é digno de fé {Dt 19,15}.
18 Gâp mbơh nkoch nau săk Gâp nơm dja, jêh ri geh Bơ̆ Gâp Nơm tơm njuăl Gâp văch đŏng, mbơh nkoch nau săk Gâp nơm dja.”
18 Eu dou testemunho de mim mesmo; e meu Pai, que me enviou, o dá também.
19 Bu ôp Brah Yêsu: “Ah Bơ̆ May?” Păng ơh: “Khân may mâu gĭt năl Gâp, khân may mâu đŏng gĭt năl Bơ̆ Gâp. Lah khân may gĭt năl Gâp, ri mơ khân may gĭt năl Bơ̆ Gâp đŏng.”
19 Perguntaram-lhe: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não conheceis nem a mim nem a meu Pai; se me conhecêsseis, certamente conheceríeis também a meu Pai.
20 Brah Yêsu ngơi nau nây, nôk Păng gŭ nti lah bu ta jŏng gung nhih jan brah, dăch kêng ntŭk ăn hŭp prăk, yơn ma mâu geh ôh bunuyh bănh nhŭp Păng, yorlah ê hŏ tât di mong.
20 Estas palavras proferiu Jesus ensinando no templo, junto aos cofres de esmola. Mas ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Brah Yêsu lah tay khân păng: “Gâp tay du, khân may tay joi Gâp, yơn ma khân may khât nđâp ma nau tih khân may nơm. Ntŭk Gâp hăn, khân may mâu ôh dơi hăn.”
21 Jesus disse-lhes: Eu me vou, e procurar-me-eis e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Mpôl kôranh phung Israel tâm lah ndrăng khân păng: “Moh geh nau khlay lah pre nây: ‘Ntŭk Gâp hăn, khân may mâu ôh dơi hăn’? Gĭt Păng nkhât êng săk Păng nơm?”
22 Perguntavam os judeus: Será que ele se vai matar, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Brah Yêsu lah tay: “Khân may tă bơh neh ntu dja, yơn ma Gâp tă bơh kalơ trôk i ntŭk Kôranh Brah nơm. Khân may jêng ndơ neh ntu dja, yơn ma Gâp, Gâp mâu ôh jêng ndơ neh ntu dja.
23 Ele lhes disse: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima. Vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Gâp lĕ mbơh ma khân may: ‘Khân may khât nđâp ma nau tih khân may nơm’, yorlah, lah khân may mâu ôh iăt nau Gâp mbơh nkoch nau săk Gâp nơm dja, khân may khât hôm nđâp ma nau tih khân may nơm ngăn ro, mâu ôh geh yô̆ nau tih.”
24 Por isso vos disse: morrereis no vosso pecado; porque, se não crerdes o que eu sou, morrereis no vosso pecado.
25 Bu ôp Brah Yêsu: “Lah ndri May bu moh?” Brah Yêsu ơh: “Gâp lĕ ơm mbơh jêh ma khân may.
25 Quem és tu?, perguntaram-lhe eles então. Jesus respondeu: Exatamente o que eu vos declaro.
26 Gâp geh ŏk ngăn nau gay ma ŭch mbơh nkoch ăn ma khân may, nđâp ma phat dôih khân may, yơn ma Gâp mâu ŭch ôh mbơh nkoch, yorlah Kôranh Brah nơm tơm njuăl Gâp, Păng jan tâng nau Păng mbơh nâng, jêh ri moh nau Gâp tăng tă bơh Păng, nau i nây dơm Gâp mbơh nkoch ăn ma bunuyh ta neh ntu dja.”
26 Tenho muitas coisas a dizer e a julgar a vosso respeito, mas o que me enviou é verdadeiro e o que dele ouvi eu o digo ao mundo.
27 Yơn ma phung khân păng mâu vât ôh nau Brah Yêsu mbơh nkoch Kôranh Brah Bơ̆ Păng ăn ma khân păng nây.
27 Eles, porém, não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Ta nar khân may n'hao Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah ri tay, ta ri mơ khân may gĭt lah Gâp dja bu moh, gĭt lah ndơ Gâp jan, mâu geh ôh jan tâng săk Gâp nơm ŭch. Gâp ngơi nau i nây tâng nau Bơ̆ Gâp đă ma Gâp.
28 Jesus então lhes disse: Quando tiverdes levantado o Filho do Homem, então conhecereis quem sou e que nada faço de mim mesmo, mas falo do modo como o Pai me ensinou.
29 Kôranh Brah Nơm tơm njuăl Gâp, Păng mâu ôh ntlơi Gâp gŭ êng, Păng gŭ ndrel Gâp, yorlah dâng lĕ ndơ Gâp jan ăn Păng răm maak mro.”
29 Aquele que me enviou está comigo; ele não me deixou sozinho, porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Nôk Brah Yêsu ngơi nây, geh ŏk bunuyh sât nsing ma Păng.
30 Tendo proferido essas palavras, muitos creram nele.
31 Jêh ri Brah Yêsu ngơi ma phung Israel i lĕ nsing ma Păng: “Lah khân ay may gŭ nâp ta nau Gâp nti, khân ay may jêng oh mon Gâp ngăn,
31 E Jesus dizia aos judeus que nele creram: Se permanecerdes na minha palavra, sereis meus verdadeiros discípulos;
32 jêh ri khân ay may gĭt năl nau ngăn, jêh ri nau ngăn mra rklaih khân ay may ăn jêng bunuyh kon me.”
32 conhecereis a verdade e a verdade vos livrará.
33 Phung khân păng lah: “Mơm dâng May lah hên: ‘Khân ay may mra jêng bunuyh kon me?’, yorlah hên i dja kon sau Abrahăm i che dâng lĕ phung Israel bân, hên mâu prot ôh gŭ jan dâk bu.”
33 Replicaram-lhe: Somos descendentes de Abraão e jamais fomos escravos de alguém. Como dizes tu: Sereis livres?
34 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân ay may, bu moh jan tih, păng i nây jêng tâm ban ma dâk ma nau tih mâu blao bah jan tih.
34 Respondeu Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo homem que se entrega ao pecado é seu escravo.
35 Bunuyh dâk bu, păng mâu ôh gŭ mro ta jay kôranh păng nơm, yơn ma kon kôranh nơm, păng gŭ mro ta jay bơ̆ păng nơm nây.
35 Ora, o escravo não fica na casa para sempre, mas o filho sim, fica para sempre.
36 Lah ndri, lah Gâp i Kon Kôranh Brah rklaih khân ay may, khân ay may jêng bunuyh kon me ngăn ro.
36 Se, portanto, o Filho vos libertar, sereis verdadeiramente livres.
37 Gâp lĕ gĭt khân ay may phung kon sau Abrahăm, yơn ma khân ay may ŭch nkhât Gâp, yorlah dâng lĕ nau Gâp ngơi, nuih n'hâm khân ay may mâu ôh sŏ dơn.
37 Bem sei que sois a raça de Abraão; mas quereis matar-me, porque a minha palavra não penetra em vós.
38 Moh nau Gâp mbơh nkoch ma khân ay may, jêng ndơ Gâp lĕ say ta Bơ̆ Gâp nơm, yơn ma khân ay may jan tâng nau bơ̆ khân ay may nơm mbơh.”
38 Eu falo o que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que aprendestes de vosso pai.
39 Khân păng lah ma Brah Yêsu: “Bơ̆ hên Abrahăm.” Brah Yêsu lah: “Lah khân ay may phung kon sau Abrahăm ngăn, khân ay may jan ndơ kơt Abrahăm lĕ jan đŏng.
39 Nosso pai, replicaram eles, é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 Aƀaơ dja Gâp mbơh nkoch ma khân ay may nau ngăn, nau i Gâp tăng tă bơh Kôranh Brah, tih ma khân ay may ŭch nkhât Gâp. Yơn ma Abrahăm mâu ôh jan kơt nđay.
40 Mas, agora, procurais tirar-me a vida, a mim que vos falei a verdade que ouvi de Deus! Isso Abraão não o fez.
41 Khân ay may jan ndơ bơ̆ khân ay may nơm jan.” Khân păng lah ma Brah Yêsu: “Hên dja kon me gle ăl ngăn, bơ̆ hên Kôranh Brah du huê dơm.”
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Retrucaram-lhe eles: Nós não somos filhos da fornicação; temos um só pai: Deus.
42 Brah Yêsu lah tay ma khân păng: “Lah Kôranh Brah bơ̆ khân ay may ngăn, di lah khân ay may rŏng ma Gâp đŏng, yorlah Gâp dja lôh tă bơh Kôranh Brah văch ta dja. Gâp mâu ôh lôh tâng săk Gâp nơm ŭch, Kôranh Brah Nơm njuăl Gâp văch ta dja.
42 Jesus replicou: Se Deus fosse vosso pai, vós me amaríeis, porque eu saí de Deus. É dele que eu provenho, porque não vim de mim mesmo, mas foi ele quem me enviou.
43 Mơm dâng khân ay may mâu vât nau Gâp nti? Yorlah khân ay may mâu blao iăt nau Gâp nti.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? É porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Bơ̆ khân ay may nơh Satăng i kôranh mpôl brah djơh, khân ay may ŭch jan tâng nau păng ŭch. Păng nkhât bunuyh bơh ntơm saơm ngăn, păng i nơm mƀrôh, ndrel ma păng mâu ôh ngơi nau ngăn, yorlah ta nuih n'hâm păng mâu geh ôh nau ngăn. Dôl păng mbơh ngơi mƀrôh, păng tâm di ma nuih n'hâm păng nơm ro, yorlah păng nơh jêng nơm mƀrôh, ndrel ma jêng nơm tơm dâng lĕ nau mƀrôh đŏng.
44 Vós tendes como pai o demônio e quereis fazer os desejos de vosso pai. Ele era homicida desde o princípio e não permaneceu na verdade, porque a verdade não está nele. Quando diz a mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Ndri dâng khân ay may mâu ôh iăt nau Gâp, yorlah Gâp nti nau ngăn.
45 Mas eu, porque vos digo a verdade, não me credes.
46 Ta phung khân ay may nây, ơm geh lah du huê bunuyh dơi ntôn Gâp geh jan nau tih? Lah Gâp nti nau ngăn, mơm dâng khân ay may mâu iăt Gâp?
46 Quem de vós me acusará de pecado? Se vos falo a verdade, por que me não credes?
47 Bu moh jêng ƀon lan Kôranh Brah, păng i nây iăt nau Kôranh Brah. Khân ay may mâu ôh jêng ƀon lan Kôranh Brah, ndri dâng khân ay may mâu iăt nau Gâp nây.”
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus, e se vós não as ouvis é porque não sois de Deus.
48 Mpôl kôranh phung Israel lah Brah Yêsu: “Di mâu lah mâu, lah hên lah May phung bri Samari geh brah djơh gŭ ta May?”
48 Responderam então os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que estás possesso de um demônio?
49 Brah Yêsu ơh: “Gâp mâu ôh geh brah djơh gŭ ta Gâp, Gâp yơk ma Bơ̆ Gâp nơm, tih ma khân may mưch rmot Gâp chrao.
49 Respondeu-lhes Jesus: Eu não estou possesso de demônio, mas honro a meu Pai. Vós, porém, me ultrajais!
50 Gâp mâu ôh joi gay ma lư êng săk Gâp nơm, yơn ma geh du huê sơm joi ăn lư Gâp, Păng i Kôranh phat dôih sŏng đŏng.
50 Não busco a minha glória. Há quem a busque e ele fará justiça.
51 Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, bu moh ndjôt tâng nau Gâp nti, păng mâu geh khât ôh.”
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá jamais a morte.
52 Mpôl kôranh phung Israel lah Brah Yêsu: “Aƀaơ dja hên lĕ gĭt May geh brah djơh gŭ ta May ngăn ro, yorlah Abrahăm, ndrel ma mpôl bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ khât lĕ phiao, yơn ma May, May lah: ‘Bu moh ndjôt tâng nau Gâp nti, păng mâu geh khât ôh’.
52 Disseram-lhe os judeus: Agora vemos que és possuído de um demônio. Abraão morreu, e também os profetas. E tu dizes que, se alguém guardar a tua palavra, jamais provará a morte...
53 Ơm May kuŏng rlau che hên Abrahăm ƀah? Yorlah păng, ndrel ma mpôl bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ khât lĕ phiao. Lah ndri May i nây, mơm May kơp săk May nơm mêh?”
53 És acaso maior do que nosso pai Abraão? E, entretanto, ele morreu... e os profetas também. Quem pretendes ser?
54 Brah Yêsu lah: “Lah Gâp joi gay ma lư êng săk Gâp nơm, nau lư i nây mâu ôh geh nau khlay. Yơn ma Bơ̆ Gâp nơm ŭch bu lư săk Gâp, Păng i Kôranh Brah i khân may lah yơk mbah nây nơh.
54 Respondeu Jesus: Se me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; meu Pai é quem me glorifica, aquele que vós dizeis ser o vosso Deus
55 Khân may mâu ôh gĭt năl Păng, yơn ma Gâp, Gâp gĭt năl Păng. Lah Gâp lah, Gâp mâu ôh gĭt năl Păng, Gâp jêng bunuyh ngơi mƀrôh tâm ban ma khân may đŏng. Yơn ma Gâp lĕ năl Păng ngăn, ndrel ma ndjôt nau Păng ngơi jât.
55 e, contudo, não o conheceis. Eu, porém, o conheço e, se dissesse que não o conheço, seria mentiroso como vós. Mas conheço-o e guardo a sua palavra.
56 Abrahăm che khân may, păng răm maak ngăn nôk Kôranh Brah ăn păng gĭt lor, păng mra say nau Gâp văch. Păng lĕ say Gâp văch ngăn ro, jêh ri păng răm maak hô ngăn.”
56 Abraão, vosso pai, exultou com o pensamento de ver o meu dia. Viu-o e ficou cheio de alegria.
57 Mpôl kôranh phung Israel lah Brah Yêsu: “May ê hŏ tât 50 năm! Mơm dâng May lah lĕ say Abrahăm?”
57 Os judeus lhe disseram: Não tens ainda cinqüenta anos e viste Abraão!...
58 Brah Yêsu lah: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, nôk Abrahăm ê hŏ deh, Gâp lĕ ơm geh jêh.”
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: antes que Abraão fosse, eu sou.
59 Kơt ndri dâng khân păng dônh lŭ gay ma ntŭp nkhât Brah Yêsu, yơn ma Păng krap bơh khân păng nây, jêh ri lôh bơh jŏng gung nhih jan brah ri.
59 A essas palavras, pegaram então em pedras para lhas atirar. Jesus, porém, se ocultou e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.