João 20
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NAA
1 Ơm ôi nar tŏl nguai pơh nây bri hôm ngo, Mari tă bơh ƀon Mađala hăn a môch. Tât ta nây păng say lŭ bu rdŏl ntu môch lĕ rlă lơi.
1 No primeiro dia da semana, de madrugada, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Jêh ri păng plơ̆ nchuăt mbơh ma Simôn i bu kuăl Pêtrôs đŏng, ndrel ma du huê oh mon êng i Brah Yêsu de rŏng nây nơh, Mari lah: “Săk Kôranh bân lĕ bu sŏ, mâu hôm say ôh, hên mâu gĭt ôh ah ntŭk ăn bre!”
2 Então correu e foi até onde estavam Simão Pedro e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: — Tiraram o Senhor do túmulo, e não sabemos onde o colocaram.
3 Jêh ri Pêtrôs, ndrel ma du huê oh mon êng nây, hăn a môch.
3 Com isso, Pedro e o outro discípulo saíram e foram até o túmulo.
4 Bar hê khân păng nây hăn nchuăt ndrel, yơn ma du huê oh mon êng nây nchuăt tât lor ta môch.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Păng kŭnh uănh say dơm bok nglang bu put Brah Yêsu, yơn ma păng ê hŏ ôh lăp ta trôm môch.
5 E, abaixando-se, viu os lençóis de linho, mas não entrou.
6 Simôn i bu kuăl Pêtrôs đŏng hăn tât bơh kơi, păng lăp ta trôm môch say bok nglang bu put Brah Yêsu ta nây đŏng.
6 Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no túmulo. Ele também viu os lençóis
7 Jêh ri bok bu nkŭm bôk Brah Yêsu nây, mâu geh ôh ăn ndrel bok put săk Păng, lĕ bu klôn ăn êng.
7 e o lenço que tinha estado sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 Jêh ri oh mon i tât lor ta môch nây, păng lăp đŏng, păng say, jêh ri păng iăt lah Brah Yêsu lĕ dâk rêh ngăn.
8 Então o outro discípulo, que havia chegado primeiro ao túmulo, também entrou. Ele viu e creu.
9 Nôk nây bar hê khân păng i nây ê vât ôh Nau Kôranh Brah Ngơi nchih lah, iăt ma Brah Yêsu dâk rêh jêh Păng khât.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário que ele ressuscitasse dentre os mortos.
10 Jêh ri khân păng plơ̆ sât ta jay khân păng gŭ nơh.
10 E os discípulos voltaram outra vez para casa.
11 Yơn ma Mari hôm gŭ nhŭm bơh dih ntu môch, păng hôm nhŭm kŭnh uănh jât trôm ntu su,
11 Maria, no entanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se e olhou para dentro do túmulo.
12 say tông păr bar hê nsoh bok ao nglang, gŭ rơp gơp ta plăng ntŭk bu njor Brah Yêsu nơh, du huê bơh bôk, du huê bơh jŏng.
12 Ela viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus tinha sido colocado, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Tông păr i nây ôp păng: “Ơ yôh! Moh lơh nhŭm ay nây?” Păng ơh: “Yorlah săk Kôranh gâp lĕ bu sŏ, gâp mâu gĭt ôh ah ntŭk ăn bre.”
13 Então eles perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Jêh păng ngơi kơt nây, păng n'gâl jât kơi say Brah Yêsu dâk ta nây, yơn ma păng mâu ôh gĭt năl lah Brah Yêsu.
14 Depois de dizer isso, ela se virou para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Brah Yêsu ôp păng: “Ơ yôh, moh lơh nhŭm ay nây? Bu moh joi ay nây?” Mari nđôn lah bunuyh mât mir, jêh ri păng ôp: “Ơ Nô, lah lĕ May sŏ săk Bunuyh ta dja, dăn May mbơh ma gâp, ah ntŭk May ăn, gâp be ma hăn sŏ.”
15 Jesus lhe perguntou: Ela, supondo que ele fosse o jardineiro, respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga-me onde o colocou, e eu o levarei.
16 Brah Yêsu lah ma păng: “Mari!” Mari n'gâl jât Brah Yêsu, jêh ri ngơi ma Păng ma nau ngơi Hêbrơ: “Rabuni!” Geh nau khlay lah: ‘Nơm nti!’
16 Jesus disse: Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: — Raboni! (“Raboni” quer dizer “Mestre”.)
17 Brah Yêsu lah ma păng: “Lơi kuăn kŏn Gâp, yorlah Gâp ê hŏ ôh sât a Bơ̆ Gâp. Dăn ay hăn mbơh nkoch ma phung oh nô Gâp: ‘Gâp sât a Bơ̆ Gâp, jêng Bơ̆ khân may đŏng, Gâp sât a Păng i Kôranh Brah, jêng Brah i khân may yơk mbah đŏng’.”
17 Jesus continuou:
18 Jêh ri Mari tă bơh ƀon Mađala hăn, păng mbơh nkoch ma mpôl oh mon: “Gâp lĕ say Kôranh bân” ndrel ma mbơh nkoch ma khân păng nau Brah Yêsu đă păng ntơyh nây.
18 Então Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos: — Eu vi o Senhor! E contava que Jesus lhe tinha dito essas coisas.
19 Ta nar tŏl nguai pơh i nây đŏng, nar lĕ nhŏp, mpôl oh mon gŭ rƀŭn ta trôm jay, khân păng ntâl mpông dŭt nâp, yorlah klach mpôl kôranh phung Israel. Jêh ri dô ma Brah Yêsu hăn dâk ta nklang n'gul khân păng nây, lah ma khân păng: “Ăn nau đăp mpăn ma khân may!”
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, estando trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos, com medo dos judeus, Jesus veio e se pôs no meio deles, dizendo:
20 Jêh Brah Yêsu lah kơt nây, Păng nhhơ đŏng ti Păng nơm, ndrel ma pŭng dak Păng ăn ma mpôl oh mon say. Mpôl oh mon say Kôranh Yêsu, khân păng răm rhơn hô ngăn.
20 E, dizendo isso, lhes mostrou as mãos e o lado. Então os discípulos se alegraram ao ver o Senhor.
21 Brah Yêsu lah tay ma khân păng: “Ăn nau đăp mpăn ma khân may! Gâp đă khân may hăn ta ntŭk êng êng, kơt ma Bơ̆ lĕ đă Gâp hăn dja đŏng.”
21 E Jesus lhes disse outra vez:
22 Jêh Păng ngơi kơt nây, Păng khôm jât khân păng, n'ho ma lah: “Sŏ hŏm Brah Huêng Ueh i kloh ueh!
22 E, havendo dito isso, soprou sobre eles e disse-lhes:
23 Lah khân may yô̆ ma bu mâu hôm kơp nau tih khân păng, Kôranh Brah yô̆ ma khân păng đŏng. Yơn ma lah khân may mâu yô̆ hôm kơp nau tih bu, nau tih khân păng hôm e kơt ơm.”
23 Se de alguns vocês perdoarem os pecados, são-lhes perdoados; mas, se os retiverem, são retidos.
24 Nôk Brah Yêsu nhhơ săk ma mpôl oh mon, Thômas bu kuăl Điđim đŏng mâu geh ôh gŭ ta nây, păng jêng oh mon ta mpôl 12 nuyh kôranh oh mon nây đŏng.
24 Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando Jesus veio.
25 Mpôl oh mon aƀă mbơh nkoch ma păng: “Hên lĕ say Kôranh bân.” Yơn ma Thômas ơh: “Lah gâp ê hŏ say têl ntŭk bu pŏng đek gôl ta ti Păng, lah gâp ê hŏ lŏk ôh ma lau ti ta ntŭk bu pŏng ti Păng nây, ndrel ma lah gâp ê hŏ pah ôh ta têl ntŭk bu ntŏp Păng ta pŭng dak Păng nây, gâp mâu iăt ôh.”
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, ali não puser o dedo e não puser a minha mão no lado dele, de modo nenhum acreditarei.
26 Pham nar bơh kơi nây, mpôl oh mon gŭ rƀŭn tay ta trôm jay, nôk nây geh Thômas gŭ ndrel ta nây đŏng. Bol lah khân păng ntâl mpông dŭt nâp, Brah Yêsu hôm lăp dâk ta n'gul khân păng, lah ma khân păng: “Ăn nau đăp mpăn ma khân may!”
26 Passados oito dias, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos, e Tomé estava com eles. Estando as portas trancadas, Jesus veio, pôs-se no meio deles e disse:
27 Jêh ri Brah Yêsu lah ma Thômas: “Lŏng may uănh ti Gâp, lŏk lau ti may nây ta ti Gâp dja hŏm, jêh ri pah ti may nây ta pŭng dak Gâp dja đŏng. Iăt hŏm! Lơi hôm rlăch ôh!”
27 E logo disse a Tomé:
28 Thômas lah: “Ơ, May Kôranh gâp, May Brah gâp ngăn!”
28 Ao que Tomé lhe respondeu: — Senhor meu e Deus meu!
29 Brah Yêsu lah ma păng: “Ơ Thômas! Dâng may nsing ma Gâp, yorlah may lĕ say Gâp, yơn ma geh nau ueh ngăn ma bu moh nsing mâu ôh say.”
29 Jesus lhe disse:
30 Brah Yêsu jan nau khlay ŏk jât ăn ma mpôl oh mon Păng say, yơn ma mâu geh ôh nchih ta samƀŭt dja.
30 Na verdade, Jesus fez diante dos seus discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Ndơ i geh nchih ta samƀŭt dja gay ma ŭch ăn khân ay may rŏ, n'ho ma iăt Brah Yêsu jêng Brah Krist i Kon Kôranh Brah ngăn, jêh ri ŭch ăn khân ay may nsing, gay ma khân ay may geh nau rêh n'ho ro yor ma Păng.
31 Estes, porém, foram registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenham vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.