Gálatas 2
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NTLH
1 Tât 14 năm bơh kơi nây, gâp hăn tay ta ƀon Yêrusalem du tơ̆ jât, ndrel ma Ƀarnaƀas, nđâp ma leo Titus hăn ndrel đŏng.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Gâp hăn ta ƀon Yêrusalem kơt nây, yorlah Kôranh Brah nhhơ ăn gâp hăn. Nôk gâp hăn, gâp mâp êng ma phung kôranh phung nsing ma Brah Krist, mbơh nkoch ma khân păng nau i gâp lĕ nti nôk mbơh nkoch nau mhe mhan ueh ăn ma phung i mâu di phung Israel nơh, gay ma lơi ăn nau i gâp dôl hôm nti ma bu, nđâp ma nau i gâp lĕ jêh nti nây nơh nkhơng ma mâu geh nau khlay chrao.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Khân păng tâm di du ntôr nau ma gâp. Bol lah ê lor ma Brah Krist dâk rêh nơh, bu moh i mâu di phung Israel, jêh ri sât nsing ma Kôranh Brah, iăt ma koh ntô gay ma jêng ƀon lan Kôranh Brah, lŏng Titus i oh nô bân ta nau nsing i hăn ndrel hên nây, bol lah păng jêng phung Grek, bu kŏ mâu nchâp păng koh ntô đŏng.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 Geh đŏng bunuyh aƀă i ndra jan nsing ma Brah Krist, lăp ntŭng ta phung hên, ŭch Titus koh ntô kađôi, yơn ma phung kôranh ta phung nsing kŏ mâu nchâp păng đŏng. Khân păng man ma lăp gay ma mêt uănh gĭt hên hôm jan tâng dâng lĕ nau vay Môsê mâu lah mâu, khân păng ŭch dâng lĕ phung nsing jan tâng nau vay i nây tâm ban ma jêng dâk ma nau vay i nây, tih ma yorlah Brah Krist lĕ rklaih bu moh i nsing ma Păng, lah ndri mâu hôm khăch ôh jan tâng dâng lĕ nau vay i nây.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Hên mâu ôh tâm di nau ma khân păng i nây, bol lah đê̆ kŏ mâu ơm đŏng, gay ma nau ngăn i nau mhe mhan ueh hôm geh nâng ta khân ay may.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Lŏng phung i bu yơk i bu kơp khân păng jêng kôranh ta phung nsing, mâu ôh đă gâp ntop ndơ ta nau gâp nti ma bu. Bol lah khân păng kôranh dah kuŏng kađôi, kŏ gâp mâu ji bôk ji tôr đŏng, yorlah Kôranh Brah mâu ôh kơih bunuyh.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Khân păng lĕ say jêh, Kôranh Brah đă gâp mbơh nkoch nau mhe mhan ueh dja ăn ma phung i mâu di phung Israel, tâm ban ma Kôranh Brah lĕ đă jêh Pêtrôs ma mbơh nkoch nau mhe mhan ueh ăn ma phung Israel đŏng,
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 yorlah Kôranh Brah i lĕ ăn jêh Pêtrôs geh nau dơi jêng kôranh oh mon mbơh nkoch nau mhe mhan ueh ăn ma phung Israel, Păng ăn gâp geh nau dơi jêng kôranh oh mon mbơh nkoch nau mhe mhan ueh ăn ma phung i mâu di phung Israel tâm ban kơt nây đŏng.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Lŏng Yakơ, Pêtrôs, ndrel ma Yôhan i bu kơp khân păng dŭt khlay jêng tâm ban ma meh ta phung nsing, tât khân păng lĕ say jêh Kôranh Brah lĕ ăn ma gâp nau dơi i nây, khân păng nhŭp ti tâm rnglăp ndrel gâp, nhŭp ti tâm rnglăp ndrel Ƀarnaƀas đŏng, tâm di nau hên ma hăn mbơh nkoch ăn ma phung i mâu di phung Israel, jêh ri khân păng ma mbơh nkoch ăn ma phung Israel.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Geh du nau dơm khân păng ntĭnh ma hên, lơi ta chuêl kơl ma phung kro o ach ta phung nsing ta ƀon Yêrusalem, ndơ i nây jêng ndơ i gâp nđơr jan nâng.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Yơn ma nôk Pêtrôs hăn tât ta ƀon Ŏntiyôk bri Siri, gâp tâm rdâng đah păng ta nklang bu băl, yorlah păng lĕ jan tih.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 Yakơ njuăl phung Israel i nsing ma Brah Krist aƀă ăn hăn ta nây đŏng. Nôk khân păng i nây ê hŏ tât, Pêtrôs lĕ vay gŭ sông sa ndrel phung i mâu di phung Israel, yơn ma nôk khân păng i nây lĕ tât ta ri, Pêtrôs bah gŭ ndrel phung i mâu di phung Israel, yorlah păng klach khân păng i phung Israel nây lah.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Lŏng phung Israel i nsing ma Brah Krist aƀă êng leo băl jan nau ndŏp mpôn kơt Pêtrôs nây đŏng, nđâp ma Ƀarnaƀas jan ntut nau ndŏp mpôn tâng khân păng i nây jât.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Tât ma gâp say khân păng mâu hôm tâng nau ngăn i nau mhe mhan ueh nây, gâp ôp Pêtrôs ta nklang bu băl: “Lah may i phung Israel, mâu hôm ôh jan tâng nau vay phung Israel, jan gŭ ngao tâm ban ma phung i mâu di phung Israel chrao, lah ndri mơm may dơi nchâp phung i mâu di phung Israel ăn jan tâng nau vay phung Israel?
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 Lŏng bân dja phung Israel bơh ndŭl me ngăn, bân mâu ôh jêng phung i mâu di phung Israel i mâu gĭt năl nau vay Môsê, i jan rlau nau vay i nây nâng.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Bân lĕ gĭt jêh, Kôranh Brah mâu ôh kơp bunuyh lĕ sŏng yor ma jan tâng nau vay i nây, Păng kơp lĕ sŏng jêng yor ma nau nsing ma Brah Yêsu Krist dơm. Lah ndri bân lĕ nsing ma Brah Yêsu Krist đŏng, gay ma Kôranh Brah kơp bân lĕ sŏng yor ma nau nsing ma Brah Krist dơm, mâu ôh lĕ kơp sŏng tă bơh jan tâng nau vay. Mâu geh ôh bunuyh lĕ kơp sŏng tă bơh jan tâng nau vay i nây, du huê mâu ơm.”
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 Aƀaơ dja hên i phung Israel i lĕ nsing ma Brah Krist, ŭch Kôranh Brah kơp hên lĕ sŏng tă bơh nau nsing i nây. Hên lĕ vât jêh, hên jêng bunuyh tih tâm ban ma phung i mâu di phung Israel đŏng, bol lah hên nsrôyh jan tâng nau vay Môsê kađôi. Hên nsing ma Brah Krist, ndri hên mâu hôm ôh jan tâng nau vay Môsê, gay ma Kôranh Brah kơp hên sŏng. Lah ndri ơm hên jêng bunuyh tih, yor ma mâu hôm jan tâng nau vay i nây bơh? Lah ndri ơm Brah Krist leo ăn hên jêng bunuyh tih, yor ma mâu hôm jan tâng nau vay i nây bơh? Mâu di ôh!
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Yơn ma lah du huê bunuyh lĕ jêh mƀăr lơi nau vay i nây, jêh ri aƀaơ dja ŭch jan tâng tay nau vay i nây gay ma Kôranh Brah kơp sŏng, păng i nây tâm ban ma bunuyh ŭch rdŏk tay jât ndơ i a lor nơh lĕ lơh rlŏm lơi. Lah ndri păng i nây nhhơ săk păng nơm lĕ jan tih đah nau vay i nây.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Lŏng gâp, nôk gâp nsrôyh jan tâng nau vay nơh, gâp hôm geh dôih yor ma nau vay i nây. Nôk bu nkhât Brah Krist ta si tâm rkăng, gâp tâm ban ma khât ndrel Păng, lah ndri aƀaơ dja gâp tâm ban ma khât mpeh ma nau vay, nau vay mâu hôm ôh geh nau dơi ma gâp jât, gâp gŭ rêh gay ma geh khlay ma Kôranh Brah nơm.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 Gâp mâu hôm gŭ rêh tâng nau ŭch gâp nơm, aƀaơ dja gâp gŭ rêh tâng nau ŭch Brah Krist i gŭ ta gâp. Nau rêh i gâp gŭ rêh aƀaơ dja, gâp rêh nđâp ma nsing ma Kon Kôranh Brah nơm dơm, i Păng lĕ rŏng jêh ma gâp, lĕ jao săk Păng nơm khât ma ntrŏ gâp.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Lah gâp hôm jan tâng tay nau vay Môsê, gay ma Kôranh Brah kơp gâp sŏng, gâp jêng mƀăr lơi nau ueh Kôranh Brah. Yơn ma gâp lĕ gĭt jêh Kôranh Brah mâu ôh kơp sŏng tă bơh jan tâng nau vay Môsê, kơt ndri dâng gâp mâu ôh mƀăr nau ueh Kôranh Brah i nây. Lah Kôranh Brah kơp sŏng tă bơh jan tâng nau vay, nau khât Brah Krist jêng dơm dam, mâu ôh geh khlay.
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.