Atos 13

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Phung nsing ma Brah Krist ta ƀon Ŏntiyôk ri, geh bunuyh aƀă jêng phung ntơyh nau ngơi Kôranh Brah, bunuyh aƀă jêng phung nơm nti. Ta nây geh Ƀarnaƀas, geh Simêôn i bu kuăl Niger, geh Lukês tă bơh ƀon kuŏng Kiren, geh Manaên i bu mât bơh jê̆ gŭ ndrel Hêrôt-Ŏntipas i kôranh mât uănh bri Galilê, ndrel ma geh Sôl.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Geh du nar dôl khân păng yơk mbah ma Kôranh Brah, nđâp ma ăt sông, Brah Huêng Ueh i kloh ueh lah ma khân păng: “Nkhah ăn êng Ƀarnaƀas, ndrel ma Sôl ma Gâp, yorlah Gâp ŭch ăn bar hê khân păng nây gay ma jan kar êng i Gâp ndrăp ăn khân păng jan.”
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Jêh khân păng ăt sông, ndrel ma mbơh sơm, jêh ri khân păng tê̆ ti ta bar hê khân păng nây, n'ho ma ăn khân păng hăn ro gay ma jan kar i Brah Huêng Ueh đă khân păng nây.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Brah Huêng Ueh i kloh ueh đă bar hê khân păng nây hăn ta ƀon Sêlơsia, jêh ri khân păng jŭr ncho duk tă bơh nây hăn ta ƀon Salamin ta gôl dak Kipros.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Tât ta ƀon nây, bar hê khân păng nây mbơh nkoch nau Kôranh Brah ta nhih rƀŭn phung Israel, geh nđâp ma Yôhan i bu kuăl Markôs hăn kơl ndrel đŏng.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Jêh ri khân păng hăn đŏng rŏ gôl dak nây tât ta ƀon Paphôs. Ta ƀon nây khân păng mâp ma du huê bunuyh mât n'ang jan ndơ ma nau dơi brah djơh, rnha păng Ƀar-Yêsu, păng phung Israel, păng bunuyh ntơyh nklă nau ngơi Kôranh Brah đŏng.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Păng gŭ ndrel kôranh mât uănh gôl dak Kipros, rnha Sekês-Pôlus jêng bunuyh geh nau mân gĭt blao. Jêh ri kôranh i nây đă bu jă Ƀarnaƀas, ndrel ma Sôl, yorlah păng ŭch iăt nau Kôranh Brah.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Bunuyh mât n'ang i nây ta nau ngơi Grek bu kuăl păng Êlimas đŏng, lŏng păng tâm rdâng đah ma bar hê khân păng ri, păng nkhăng kôranh i nây mâu ôh ăn păng nsing ma Brah Yêsu.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Dôl nây Sôl i bu kuăl Pôl đŏng, Brah Huêng Ueh i kloh ueh gŭ ta păng ngăn, jêh ri păng uănh phŏng jât bunuyh mât n'ang i nây, n'ho ma lah:
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 “Yê! May i bunuyh jan mŏn dơm, bunuyh blao nau mƀrôh hô ir! May i nây kon brah djơh, lĕ ndơ nau sŏng, may rlăch, ndri may jêng bu năch rlăng đah ma lĕ ndơ nau sŏng. Mơm may lah nâng nau sŏng Kôranh Brah jêng nau mƀrôh chrao?
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Aƀaơ dja, nau dơi Kôranh Brah tâm rdâng jan ăn may cheh măt, ăn may uănh mâu say ang jŏ oi.” Du n'hâm ta nây măt păng dô ma ngo ro, uănh mâu say ôh. Brô̆ but but, đă bu sơm têk.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Jêh ri kôranh i nây nsing ma Kôranh Yêsu ro, yorlah păng lĕ say nau i nây, nđâp ma ndrŏt hih rhŏl nau nti ma Kôranh Yêsu nây lĕ nau ngăn.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Jêh ri Pôl, ndrel ma băl mpôl păng jŭr ncho duk tă bơh ƀon Paphôs, hăn ta ƀon Pơga bri Pamphilia. Tât ta ƀon Pơga nây Yôhan ntlơi khân păng ta nây hăn plơ̆ sât ta ƀon Yêrusalem.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Lŏng Pôl, ndrel ma Ƀarnaƀas ri, lôh tă bơh ƀon Pơga, nkre n'hot tât ta ƀon Ŏntiyôk bri Phisiđia. Ta nar Saƀăt i nar rlu phung Israel, bar hê khân păng nây lăp gŭ ta nhih rƀŭn phung Israel ri.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Tât jêh bu rŏ ta nau vay Môsê, ndrel ma samƀŭt bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah, kôranh aƀă ta nhih rƀŭn nây đă bu mbơh ma bar hê khân păng ri: “Hơi oh nô, lah khân may geh nau ŭch mbơh nkoch ma n'hao nuih n'hâm ăn ma phung ƀon lan, ngơi hŏm.”
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Jêh ri Pôl dâk, păng yơr ti ăn khân păng gŭ rklăk: “Hơi oh nô kônh va phung Israel, ndrel ma phung i mâu di phung Israel klach iăt nau Kôranh Brah, khân ay may iăt gâp hŏm.
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Kôranh Brah i phung Israel bân dja yơk mbah, lĕ kơih jêh phung u che bân kăl e nơh gay ma jêng ƀon lan Păng nơm, ndrel ma Păng ăn bâk rơ̆ dôl khân păng gŭ ta bri Êsip. Jêh bơh nây, Păng leo khân păng du lôh tă bơh bri nây yor ma nau dơi Kôranh Brah nơm.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Jêh ri Păng hôm ăt nuih ma nau tih khân păng dôl gŭ 40 năm ta bri rdah.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Jêh Kôranh Brah lơh rai lĕ phiao pơh bri dak gŭ ta bri Kanaan nây, jêh ri Păng ăn bri dak i nây ma phung ƀon lan bân gŭ.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Ntơm bơh khân păng hăn lăp ta bri Êsip, tât ma lăp ta bri Kanaan, geh 450 năm, jêh ri Kôranh Brah ăn geh kôranh phat dôih dơm mât uănh phung ƀon lan Israel, n'ho ma tât bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah rnha Samuel.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Jêh bơh nây jât, khân păng leo băl dăn ăn geh du huê kađăch ma khân păng, jêh ri Kôranh Brah ăn geh kađăch ma khân păng ro, Păng sŏ Sôl i kon bu klô Kis tă bơh rnoi deh mpôl Ƀenjamin ăn jan kađăch geh 40 năm.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Jêh ri Kôranh Brah nglôh lơi Sôl nây, Păng sŏ Đavid ăn jan kađăch. Kôranh Brah nkoch lah ma Đavid nây: ‘Gâp lĕ say du huê bunuyh, rnha Đavid kon bu klô Yêsê, păng di nuih n'hâm Gâp ngăn, yorlah păng mra jan dâng lĕ nau Gâp ŭch’.
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Tâng ma nau Păng lĕ ton nơh, ta rnoi deh kađăch Đavid i nây, Kôranh Brah ăn Kôranh Yêsu jêng nơm rklaih phung ƀon lan Israel.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Ê lor ma Kôranh Yêsu văch, Yôhan-Ƀaptem lĕ mbơh jêh ma dâng lĕ phung ƀon lan phung Israel, đă rgâl lơi nuih n'hâm djơh jan ƀăptem yŭk ma dak.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Nôk păng jan bơi ma jêh lĕ phiao kar i Kôranh Brah đă păng jan nây, păng lah ma phung ƀon lan: ‘Khân ay may mân gâp dja i Brah Krist Kôranh Brah ton ma njuăl bơh? Gâp dja mâu di ôh, yơn ma Păng tât bơh kơi gâp. Ta năp Păng gâp jêng bunuyh jê̆ lê̆ dơm, bol lah gâp sơm droh ntô jot Păng, hôm e mâu hŏ di đah nau jan kar Păng đŏng’.”
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 “Hơi khân ay may i phung oh nô kon sau Abrahăm, ndrel ma phung klach iăt nau Kôranh Brah i mâu di phung Israel! Ma bân dâng lĕ i Kôranh Brah ăn gĭt mơm Păng jan gay ma rklaih bunuyh.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Bunuyh ta ƀon Yêrusalem, ndrel ma phung kôranh khân păng ta ƀon nây, mâu ôh gĭt năl Kôranh Yêsu jêng nơm rklaih khân păng. Ăp nar Saƀăt i nar rlu phung Israel khân păng vay rŏ nau mpôl bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ nchih, tih ma khân păng mâu ôh vât nau i nây, ndri khân păng phat dôih nkhât lơi Ôbăl tâm di ma nau i lĕ nchih ta nây.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Bol lah khân păng joi nau tih ma nkhât ta Păng ri mâu say, khân păng hôm e dăn ma Pilat gay ma nkhât Kôranh Yêsu.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Jêh khân păng jan lĕ ndơ i mpôl bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ nchih jêh ma săk Păng, jêh ri bu njŭr săk Kôranh Yêsu bơh si tâm rkăng ri, njor Păng ta môch.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Yơn ma Kôranh Brah jan ăn Păng dâk rêh tay.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Jêh ri Păng tâm mpơl săk Păng ŏk nar ăn ma phung brô̆ ndrel Păng tă bơh bri Galilê, hăn ta ƀon Yêrusalem. Aƀaơ dja lĕ phung i nây, jêng bunuyh tơm nkoch nau khlay Păng ăn ma phung Israel.”
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 “Aƀaơ dja hên mbơh nau mhe mhan ueh dja ma khân ay may, jêng nau Kôranh Brah lĕ ton jêh ma phung u che bân kăl e nơh.
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 Nau i nây aƀaơ dja Păng lĕ jan ma bân i kon sau khân păng nây, Păng jan Kôranh Yêsu ăn dâk rêh jêng di ma nau mprơ ơm ta nkô̆ bar Kôranh Brah lah:
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Kôranh Brah ăn Kôranh Yêsu dâk rêh kơt nây, mâu ôh ăn săk jăn Păng blao ôm jât, jêng di ma nau Păng lah ma u che bân kăl e nơh kơt nđa:
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Kơt ndri ta du nau mprơ ơm êng jât nau kađăch Đavid mbơh sơm geh nchih kơt nđa đŏng:
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 Nôk kađăch Đavid hôm rêh păng jan tâng nau Kôranh Brah ŭch, jêh păng khât, bu tŏp păng kơt phung u che păng đŏng, jêh ri săk jăn păng ôm, ndri păng mâu ôh ngơi ma păng nơm ta nau mprơ i nây,
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 yơn ma păng ngơi ma Brah Yêsu i Kôranh Brah jan ăn Păng dâk rêh nây, kơt ndri săk jăn Păng mâu geh ôh ôm.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 Hơi oh nô, kơt ndri nau hên mbơh nkoch dja ma khân ay may gay ăn khân ay may gĭt n'hêl nanê̆: Yor ma Kôranh Yêsu dja dâng Kôranh Brah yô̆ nđach mâu hôm kơp nau tih ta khân ay may.
38 — ausente —
39 Iăt tâng nau vay phung Israel mâu ôh dơi rklaih bơh nau tih bunuyh, yơn ma dâng lĕ bunuyh i nsing ma Kôranh Yêsu geh rklaih bơh nau tih i nây.
39 — ausente —
40 Kơt ndri ăn khân ay may njrăng hŏm, klach lah jêng di ma khân ay may tâng ma nau bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ nchih jêh:
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 ‘Kôranh Brah lah: ‘Hơi phung bunuyh mưch rmot Gâp,
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Rƀŭn lĕ lôch jêh, dôl Pôl, ndrel ma Ƀarnaƀas du lôh bơh nhih rƀŭn nây, phung gŭ rƀŭn ta nây ntrôl đă khân păng plơ̆ nti tay nau i nây ta nar Saƀăt jât năp tay.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Jêh nau tâm rƀŭn nây, geh ŏk ngăn bunuyh hăn tâng khân păng, ta nây geh phung Israel, ndrel ma phung i mâu di phung Israel lăp phung Israel. Bar hê khân păng nây nkoch bri ma phung i nây, n'ho ma nti phung i nây ăn gŭ nâp ta nau ueh Kôranh Brah.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Jêh ri tât nar Saƀăt bơh kơi, phung ƀon lan ta ƀon nây hăn rƀŭn iăt nau Kôranh Brah ŏk ngăn, bơi ma lĕ du ƀon nây ro.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Yơn ma nôk phung Israel say bunuyh ŏk kơt nây, khân păng mâu nach ngơi tâm rdâng đah nau Pôl nti, n'ho ma rak suai ma ôbăl hô ngăn.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Jêh ri Pôl, ndrel ma Ƀarnaƀas, khân păng bănh ngơi lah ma bu kơt nđa: “Iăt ma hên mbơh nkoch nau Kôranh Brah lor ma phung khân ay may i di phung Israel. Tih ma khân ay may rlăch mâu ŭch ôh sŏ dơn, kơt ndri khân ay may kơp êng khân ay may mâu di Kôranh Brah ăn nau rêh n'ho ro đŏng. Kơt ndri dâng hên aƀaơ dja mbơh nkoch nau dja ăn ma phung i mâu di phung Israel.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Yorlah Kôranh Brah lĕ đă hên kơt nđa:
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Tât phung i mâu di phung Israel tăng nau nây, khân păng răm maak ngăn, khân păng rnê ma Kôranh Brah yor ma nau mbơh nkoch i nây. Lŏng mpôl i Kôranh Brah lĕ kơih ma ăn geh nau rêh n'ho ro, khân păng leo băl sât nsing ma Brah Yêsu dadê.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Nau Kôranh Brah bu tăng lư lam bri nây ngăn.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Geh phung bu ur i ndrŏng ta ƀon nây, khân păng yơk mbah ma Kôranh Brah. Lŏng phung Israel i mâu ôh nsing ma Brah Yêsu nsôch phung bu ur i nây, ndrel ma nsôch phung kôranh ta ƀon nây, leo băl jan jêr ma Pôl, ndrel ma Ƀarnaƀas, ntrŭt ôbăl du lôh bơh bri neh khân păng nây.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Pôl, ndrel ma Ƀarnaƀas rtôh neh môi bơh jŏng khân păng nơm, jêh ri hăn ta ƀon Ikôniam.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Jêh khân păng lôh bơh nây, phung nsing ta ƀon Ŏntiyôk ri, khân păng hôm geh nau răm maak ngăn, ndrel ma Brah Huêng Ueh i kloh ueh gŭ ta khân păng đŏng.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.