Romanos 14
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs NVI
1 Baa na ta na tĩɛl umaŋ saa naŋ kaasĩnni dɛi yogo Diiloŋ-hũmelle-na; taa na piɛ-yo na caaŋ-nu. Baa na ta na fanu na-naa baa-yo u ãnjɔguɔma-na.
1 Aceitem o que é fraco na fé, sem discutir assuntos controvertidos.
2 Ŋaa unaŋo dii u suyaa wuɔ niiwuoni‑i hiere ni gbãa wuo. A ne da umaŋ saa naŋ kaasĩnni dɛi yogo Diiloŋ-hũmelle-na u sa dii kũɔma u nuŋgu-na, u wuo dĩmma yoŋ.
2 Um crê que pode comer de tudo; já outro, cuja fé é fraca, come apenas alimentos vegetais.
3 Umaŋ wuyaaŋ niiwuoni‑i hiere, u baa nyɛ umaŋ wuɔ ninanni nyaa-yo, aa umaŋ sa wuyaaŋ niiwuoni‑i hiere u baa cãl umaŋ wuyaaŋ-niŋ. Diiloŋ uŋ siyaa dii-yo u horre-na, yuŋgu si dii u cãlma-na.
3 Aquele que come de tudo não deve desprezar o que não come, e aquele que não come de tudo não deve condenar aquele que come, pois Deus o aceitou.
4 Naŋ hilaa hie aa da manamma ta ŋ cãl unaŋ cãarãŋo‑i? Ku nuɔlaa-yo wa, ku saa nuɔl-o wa! Ma hii nuɔ baa bige‑i? Aa ku siɛ gbãa nuɔl-o; Itieŋo dii tuɔ kãyã-yuɔ. Ku fɔ̃ŋgũɔ dii-yuɔ u tuɔ kãyã-yuɔ.
4 Quem é você para julgar o servo alheio? É para o seu senhor que ele está de pé ou cai. E ficará de pé, pois o Senhor é capaz de o sustentar.
5 Banaŋ wulaa, yinni‑i hiere ni sa saa; ni maar ni-naa. Banaŋ ba'a yinni‑i hiere nii dii niiduɔni. Nɛliɛŋo nɛliɛŋo, u yaŋ mamaŋ dii u huɔŋga-na ma ye-yo.
5 Há quem considere um dia mais sagrado que outro; há quem considere iguais todos os dias. Cada um deve estar plenamente convicto em sua própria mente.
6 Umaŋ buɔraŋ yinni‑i, u bɔrɔ-niɛ Itieŋo maa-na. Umaŋ wuyaaŋ bĩmbĩnni‑i hiere, u bi wuo-ni Itieŋo maa-na. Kumaŋ ciɛ mi waŋ-ma dumaaŋo-na, kutieŋo jaal Diiloŋo‑i ni maama-na. Aa umaŋ wuɔ niiwuoni nanni nyaa-yo, u bi ce-ma Itieŋo maa-na. Fuɔ bi jaal Diiloŋo‑i.
6 Aquele que considera um dia como especial, para o Senhor assim o faz. Aquele que come carne, come para o Senhor, pois dá graças a Deus; e aquele que se abstém, para o Senhor se abstém, e dá graças a Deus.
7 Na saa da, i hɔlma-na, molo si dii tĩɛna u fɛrɛŋ maa-na, molo sa bi ku kã u fɛrɛŋ maa-na.
7 Pois nenhum de nós vive apenas para si, e nenhum de nós morre apenas para si.
8 Da ŋ hoŋ Diiloŋ-horre-na, ŋ huɔŋ Itieŋo maa-na, aa da ŋ bi ku, ŋ kuu Itieŋo maa-na. A ce dumaaŋo-na ii dii cicɛ̃lma wa, i kuu wa, i tieŋo yaa Yesu-Kirsa‑i.
8 Se vivemos, vivemos para o Senhor; e, se morremos, morremos para o Senhor. Assim, quer vivamos, quer morramos, pertencemos ao Senhor.
9 Bige‑i ciɛ mi waŋ-ma dumaaŋo-na? U kuu aa sire jo ji waa bikuomba‑i baa cicɛ̃lmantaamba‑i hiere ba yuŋ-nu.
9 Por esta razão Cristo morreu e voltou a viver, para ser Senhor de vivos e de mortos.
10 Ŋga ma bilaa niɛ naŋ da manamma ta ŋ cãl ŋ nawuoŋo‑i? Ma bilaa niɛ naŋ ta ŋ nyɛ ŋ nawuoŋo‑i sũlma? I ka cor hiere Diiloŋ-fuore-na u yuu-ye i de‑i-diei.
10 Portanto, você, por que julga seu irmão? E por que despreza seu irmão? Pois todos compareceremos diante do tribunal de Deus.
11 Na saa da, ma nyɛgãaŋ Diiloŋ-nelma-na wuɔ:
11 Porque está escrito: " ‘Por mim mesmo jurei’, diz o Senhor, ‘diante de mim todo joelho se dobrará e toda língua confessará que sou Deus’ ".
12 Terieŋgu faŋgu-na, nɛliɛŋo nɛliɛŋo uŋ ciɛ kumaŋ, u ka yiɛra Diiloŋo yaaŋga-na a waŋ-ku.
12 Assim, cada um de nós prestará contas de si mesmo a Deus.
13 A ce dumaaŋo-na, yaaŋ i yaŋ i-naa cãlma. Yaaŋ aa na bel na fɛrɛ unaŋ nuɔ ŋ baa ji guɔl unaŋ gbeini‑i a pira-yuɔ Diiloŋ-hũmelle-na.
13 Portanto, deixemos de julgar uns aos outros. Em vez disso, façamos o propósito de não colocar pedra de tropeço ou obstáculo no caminho do irmão.
14 Itieŋo‑i Yesu ciɛ mɛi suɔ, aa tiraa tir suɔ wuɔ kuuwuoŋgu saa nyaa nɛliɛŋo. Ŋga umaŋ duɔ tuɔ jɔguɔŋ wuɔ kuuwuoŋ daaku nyaa-yo, ŋ bi da ku nyaa-yo.
14 Como alguém que está no Senhor Jesus, tenho plena convicção de que nenhum alimento é por si mesmo impuro, a não ser para quem assim o considere; para ele é impuro.
15 Da ŋ ta ŋ ce kuujaŋgu ŋ natobiŋo-na baa niŋ wuo kumaŋ, ŋ naana nelnyulmuŋ-hũmelle‑i. *Kirsaŋ kuu umaŋ maa-na‑i, ŋ ka kɔsuɔŋ-yo kuuwuoŋ maa-na yoŋ wɛi?
15 Se o seu irmão se entristece devido ao que você come, você já não está agindo por amor. Por causa da sua comida, não destrua seu irmão, por quem Cristo morreu.
16 Kumaŋ faa naŋ yufelle-na, da ŋ suɔ wuɔ ku cemma gbãa bĩɛna Diiloŋ-hũmelle yerre‑i, ne-ku aa ŋ yaŋ-ku.
16 Aquilo que é bom para vocês não se torne objeto de maledicência.
17 Na saa da, *Diiloŋ-nelleŋ-kũŋgu‑i niiwuoniŋ-kũŋgu sĩ, niinyɔnniŋ-kũŋgu bi sĩ. Diiloŋ-nelleŋ-kũŋgu yaa viisĩnni, baa yaafɛ̃lle baa hɔfɛ̃lle, ni da *Diiloŋ-Yalle yaa wulaa‑i.
17 Pois o Reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, paz e alegria no Espírito Santo;
18 Umaŋ duɔ tuɔ cãa Kirsa‑i cãama famma temma‑i, u kũŋgu dɔlnu Diiloŋo‑i aa nuɔmba bi bĩ u yefafalle.
18 aquele que assim serve a Cristo é agradável a Deus e aprovado pelos homens.
19 Terieŋgu faŋgu-na, kumaŋ juɔŋ baa yaafɛ̃lle‑i muntĩɛnammu-na aa ta ku ce i hieroŋo‑i i tiɛ naŋ kaasĩnni Diiloŋ-hũmelle-na, yaaŋ i vaa i fɛrɛ baa kufaŋgu cemma yaa‑i.
19 Por isso, esforcemo-nos em promover tudo quanto conduz à paz e à edificação mútua.
20 Baa na guɔla Diiloŋ-maacemma‑i baa niiwuoni. Niiwuoni‑i hiere ni faa ninsoŋo, ŋga kuuwuoŋgu maŋ ka guɔl ŋ natobiŋo gbeini‑i Diiloŋ-hũmelle-na, ku wuoma saa fa.
20 Não destrua a obra de Deus por causa da comida. Todo alimento é puro, mas é errado comer qualquer coisa que faça os outros tropeçarem.
21 Bĩŋkũŋgu bĩŋkũŋgu, kumaŋ gbãa guɔl ŋ natobiŋo gbeini‑i Diiloŋ-hũmelle-na, ne-ku aa ŋ yaŋ-ku. Da kuɔ naŋ kũɔwuole‑i sisɔ ŋ konyɔlle ka guɔl u gbeini‑i, ne-ku aa ŋ yaŋ-ku.
21 É melhor não comer carne nem beber vinho, nem fazer qualquer outra coisa que leve seu irmão a cair.
22 Niŋ suɔ kumaŋ ŋ huɔŋga-na kufaŋgu bĩŋkũŋgu yaŋga-na, yaŋ ku tĩɛ nuɔ baa Diiloŋo na hɔlma-na. Umaŋ sa ciɛŋ u wɛima‑i baa hɔmmu hãi, kutieŋo yuŋgu dɔlaa.
22 Assim, seja qual for o seu modo de crer a respeito destas coisas, que isso permaneça entre você e Deus. Feliz é o homem que não se condena naquilo que aprova.
23 Ŋga umaŋ duɔ tuɔ wuo bĩŋkũŋgu aa u huɔŋga saa hũu-ma baa-ku a kã u Diiloŋ-hũmelle yaŋga-na, Diiloŋo ka yuu-yo. U ka yuu-yo niɛ niɛ? U ãncemma‑i baa u Diiloŋ-hũmelle sa kã yanduɔŋga. A ne da kumaŋ sa kãaŋ yanduɔŋga baa ŋ Diiloŋ-hũmelle‑i kuubabalaaŋgu.
23 Mas aquele que tem dúvida é condenado se comer, porque não come com fé; e tudo o que não provém da fé é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.