Mateus 18
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ARC
1 Huɔŋgu faŋgu-na, Yesu *hãalãbieŋ baa piɛ u caaŋ-nu ka cira: «Itie, hai nelbuɔ‑i *Diiloŋ-nelle-na?»
1 Naquela mesma hora, chegaram os discípulos ao pé de Jesus, dizendo: Quem é o maior no Reino dos céus?
2 Yesu wuɔ bĩ bisãmbiloŋo naŋo a ji yiɛra-yuɔ ba hɔlma-na
2 E Jesus, chamando uma criança, a pôs no meio deles
3 aa naa cira: «Yaaŋ mi waŋ ninsoŋo‑i baa-na: Da ŋ da na saa bir ce bisãmbieŋ temma, na cɛraa na suur Diiloŋ-nelle-na.
3 e disse: Em verdade vos digo que, se não vos converterdes e não vos fizerdes como crianças, de modo algum entrareis no Reino dos céus.
4 Umaŋ duɔ hiire u fɛrɛ a ce u fɛrɛ cɛkũɔ bisãmbiloŋ daayo temma‑i, kufaŋgu tieŋo yaa nelbuɔ‑i Diiloŋ-nelle-na.
4 Portanto, aquele que se tornar humilde como esta criança, esse é o maior no Reino dos céus.
5 Na saa da, umaŋ duɔ ne muɔŋo‑i aa bel bisãmbiloŋ daayo temma‑i fafamma, kuu dii ŋaa u bilaa mɛi fɛrɛ yaa‑i.
5 E qualquer que receber em meu nome uma criança tal como esta a mim me recebe.
6 «Bisãmbiemba maŋ haa ba naŋga miɛ daaba‑i hiere, umaŋ duɔ guɔl unaŋ gbeini bɛi Diiloŋ-hũmelle-na, sũlma haraa kutieŋo-na! Kuɔ baa na to namɛlle u nuoŋgu-na aa sɛ-yo dii-yo nuoraaŋ-nu u ciire, kuu naa buɔ-yuɔ.
6 Mas qualquer que escandalizar um destes pequeninos que creem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma mó de azenha, e se submergisse na profundeza do mar.
7 «Sũlma haraa nelbiliemba-na; ba siɛ gbãa naa kuubabalaaŋgu muncemmu‑i, ŋga umaŋ duɔ dii u nanolŋo‑i ku cemma-na, sũlma haraa kutieŋo-na.
7 Ai do mundo, por causa dos escândalos. Porque é mister que venham escândalos, mas ai daquele homem por quem o escândalo vem!
8 «Da ŋ da ŋ naŋga dii-ni kuubabalaaŋgu cemma-na, sisɔ ŋ gboluoŋgu, kar-ku ŋ nanna dii daalɛi. Da ŋ suur Diiloŋ-nelle-na ba naŋga diei, sisɔ baa gboluoŋgu diei, ku bɔyaa ba ka caa-ni baa ŋ nammu‑i mu hãi‑i-na, sisɔ baa ŋ gbeini‑i ni hãi‑i-na.
8 Portanto, se a tua mão ou o teu pé te escandalizar, corta-o e atira-o para longe de ti; melhor te é entrar na vida coxo ou aleijado do que, tendo duas mãos ou dois pés, seres lançado no fogo eterno.
9 «Da ŋ da ŋ yufelle dii-ni kuubabalaaŋgu cemma-na, hiel-de ŋ fara ŋ nanna dii daalɛi! Da ŋ suur Diiloŋ-nelle-na baa yufelle diei, ku bɔyaa ba ka caa-ni baa ŋ yufieŋa‑i a hãi‑i-na.»
9 E, se o teu olho te escandalizar, arranca-
10 Ku huoŋgu-na, Yesu wuɔ cira: «Niɛŋ, taa na kãŋ bisãlŋ daaba‑i hiere, baa na yaŋ u diei. Mi tũnu-nɛi: *Dɔrpɔpuɔrbiemba maŋ niɛyaŋ-bɛi, baa dii baa mi To‑i dɔrɔ‑i-na bãaŋgu‑i baa isuɔŋgu‑i. [
10 Vede, não desprezeis algum destes pequeninos, porque eu vos digo que os seus anjos nos céus sempre veem a face de meu Pai que
11 *Moloŋ-Biɛŋo juɔ duɔ ji taara bamaŋ baala a kor-ba.]»
11 Porque o Filho do Homem veio salvar o que se tinha perdido.
12 Aa naa cira: «Namaa wulaa, tũlmba komuɔŋa ndii da ba waa baa umaŋ, aa u diei balla-bɛi, kutieŋo siɛ yaŋ komuɔŋa naa baa cĩncieluo nennaa maŋ tĩyãa ba ta ba wuora aa kã ka taara u diei-wuoŋ daayo‑i wɛi?
12 Que vos parece? Se algum homem tiver cem ovelhas, e uma delas se desgarrar, não irá pelos montes, deixando as noventa e nove, em busca da que se desgarrou?
13 Mi waŋ ninsoŋo‑i baa-na: Duɔ ka da-yo, u huɔŋga ka gbuu fɛ̃. A ne da komuɔŋa naa baa cĩncieluo nennaa maŋ tĩyãa ba saa balla, bafamba kũŋgu saa gbãa fɛ̃ u huɔŋga‑i fɛ̃ŋ daama temma‑i.
13 E, se, porventura, a acha, em verdade vos digo que maior prazer tem por aquela do que pelas noventa e nove que se não desgarraram.
14 Ku yaa ŋaa na To maŋ dɔrɔ‑i-na u kũŋgu‑i; u sa taara u diei balla bisãmbieŋ daaba-na.»
14 Assim também não é vontade de vosso Pai, que
15 Ku huoŋgu-na, Yesu wuɔ cira: «Ŋ natobiŋ duɔ cãl, kã u wulaa ŋ ka pigãaŋ-yo uŋ cãlãa kusuɔŋ-nu; na hã-na-hãi. Duɔ hũu-ma wuɔ u cãlãa, na cor baa na horre‑i.
15 Ora, se teu irmão pecar contra ti, vai e repreende-o entre ti e ele só; se te ouvir, ganhaste a teu irmão.
16 Duɔ saa hũu-ma, ŋ yaŋ-yo aa ŋ taara nelduɔŋo ŋ naara ŋ fɛrɛ, sisɔ nuɔmba hãi na kã u wulaa na ka fiɛlnu-mɛi ŋaa Diiloŋ-nelmaŋ waaŋ-ma dumaa wuɔ: ‹Siɛrtaamba hãi sisɔ ba siɛi da ba da nelma maŋ nuɔ‑i, ma ka fiɛlnu.›
16 Mas, se não te ouvir, leva ainda contigo um ou dois, para que, pela boca de duas ou três testemunhas, toda palavra seja confirmada.
17 Duɔ saa ka hũu bafamba maama‑i, kã ŋ ka hi Diiloŋ-dũŋ-baamba‑i baa-ma. Duɔ saa nu Diiloŋ-dũŋ-baamba nuŋgu‑i, baa tiraa ŋ ta ŋ kãŋ-yo na horre-na; ta ŋ kãŋ-yo baa *niɛraamba sisɔ ŋ ta ŋ kãŋ-yo baa nelbabalaamba.
17 E, se não as escutar, dize- considera-o como um gentio e publicano.
18 «Mi waŋ ninsoŋo‑i baa-na: Da na cĩina bĩŋkũŋgu bĩŋkũŋgu hĩɛma-na bande‑i-na, ba ka cĩina-kuɔ dɔrɔ‑i-na. Da na bi siɛ bĩŋkũŋgu bĩŋkũŋgu hĩɛma-na bande‑i-na, ba ka siɛ-ku dɔrɔ‑i-na.
18 Em verdade vos digo que tudo o que ligardes na terra será ligado no céu, e tudo o que desligardes na terra será desligado no céu.
19 Aa mi tũnu-nɛi: Na hɔlma-na, bamaŋ da ba nunu ba-naa hĩɛma-na bande‑i-na aa cãrã bĩŋkũŋgu mi To‑i dɔrɔ‑i-na u wulaa, u ka hã-ba baa ku bĩŋkũŋgu‑i.
19 Também vos digo que, se dois de vós concordarem na terra acerca de qualquer coisa que pedirem, isso lhes será feito por meu Pai, que
20 Na saa da, nuɔmba hãi sisɔ nuɔmba siɛi da ba tigiiŋ ba-naa mɛi yerre-na, mi dii ba hɔlma-na.»
20 Porque onde estiverem dois ou três reunidos em meu nome, aí estou eu no meio deles.
21 Yesuŋ waaŋ mafamma‑i, Piɛr wuɔ piɛ yuu-yo wuɔ: «Itie, moloŋ duɔ tuɔ cãl-mi aa mi ta mi yaŋ ma ta ma tĩ, da ku ji hi niel hade‑i mi saaya mi pɛ̃? Da ku ji hi niehãi wɛi?»
21 Então, Pedro, aproximando-se dele, disse: Senhor, até quantas vezes pecará meu irmão contra mim, e eu lhe perdoarei? Até sete?
22 Yesu wuɔ cira: «Mi siɛ cira niehãi yoŋ dɛ! Ŋga mi ka cira da ku hi komuɔŋa siɛi baa cĩncieluo a tir sɔmma niehãi.»
22 Jesus lhe disse: Não te digo que até sete, mas até setenta vezes sete.
23 Aa naa cira: «Na saa da, *Diiloŋ-nellentesĩnni dii ŋaa nellentieŋo maŋ taaraayaŋ duɔ yuu u cɛ̃miɛŋa‑i u maacembiemba wulaa.
23 Por isso, o Reino dos céus pode comparar-se a um certo rei que quis fazer contas com os seus servos;
24 U ce ba ta ba bĩ-ba ba hã-yo u tuɔ yuu-ba. Ku juɔ hi unaŋo‑i u cɛ̃mɛlle waa gbɛgɛ-diele.
24 e, começando a fazer contas, foi-lhe apresentado um que lhe devia dez mil talentos.
25 U saa naa waa duɔ gbãa pã-de. Nellentieŋo cira: ‹Da ma waa dumaaŋo-na, suoraaŋ-yoŋ baa u ciɛŋo‑i baa u bisãlmba‑i a naara u nagãŋ-niini‑i hiere na suu u cɛ̃mɛlle‑i.›
25 E, não tendo ele com que pagar, o seu senhor mandou que ele, e sua mulher, e seus filhos fossem vendidos, com tudo quanto tinha, para que a
26 «Naacolŋo kã ka dũuna nellentieŋo yaaŋga-na aa cira: ‹Jande, ne Diiloŋo‑i aa ŋ fɛ̃ ŋ huɔŋga‑i, mi ka gbãŋ kpelle suu-de.›
26 Então, aquele servo, prostrando-se, o reverenciava, dizendo: Senhor, sê generoso para comigo, e tudo te pagarei.
27 Uŋ piiye dumaaŋo-na, u hujarre ko nellentieŋo‑i, u cira u yaŋ u baa tiraa u pã bĩŋkũŋgu aa u sire u kã.
27 Então, o senhor daquele servo, movido de íntima compaixão, soltou-o e perdoou-lhe a dívida.
28 «Maacembiloŋ daa u bi hilaa ku yaa nuɔ‑i a suu baa u nabentieŋo naŋo. Ba ce maacemma‑i baa ba-naa. U cɛ̃mɛlle waa u nabentieŋo faŋo-na. Di saa bi waa bɔi. U pãŋ nyɔŋ u nuhɔɛŋ-na aa cira: ‹Jo baa mi gbeiŋa‑i!›
28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos que lhe devia cem dinheiros e, lançando mão dele, sufocava-o, dizendo: Paga-me o que me deves.
29 U nabentieŋo dũuna u yaaŋga-na aa cira: ‹Jande, ne Diiloŋo‑i aa ŋ fɛ̃ ŋ huɔŋga‑i mi ka gbãŋ kpelle suu-de.›
29 Então, o seu companheiro, prostrando-se a seus pés, rogava-lhe, dizendo: Sê generoso para comigo, e tudo te pagarei.
30 Naacolŋ wuɔ ma sa tĩ. Aa ce ba bel-o dii-yo kaso wuɔ duɔ saa suu cɛ̃mɛl daade‑i u sa da hel.
30 Ele, porém, não quis; antes, foi encerrá-lo na prisão, até que pagasse a dívida.
31 Ku saa dɔlnu u nabaamba‑i. Baa kã ka tũnu nellentieŋo‑i baa-ma.
31 Vendo, pois, os seus conservos o que acontecia, contristaram-se muito e foram declarar ao seu senhor tudo o que se passara.
32 Nellentieŋ wuɔ ce ba bĩ u jo. Uŋ juɔ, nellentieŋ wuɔ cira: ‹Nelbabalaŋ nuɔ naŋ temma‑i daani‑i, ma sĩ naŋ cãarã-muɔ mɛi ce naŋ yaŋ mɛi gbeiŋa‑i kɛ?
32 Então, o seu senhor, chamando-o à sua presença, disse-lhe: Servo malvado, perdoei-te toda aquela dívida, porque me suplicaste.
33 Ma miŋ ciɛ hujarre‑i nuɔ-na dumaa, naŋ saa waa ŋ ce hujarre‑i ŋ nabentieŋo-na dumɛi wɛi?›
33 Não devias tu, igualmente, ter compaixão do teu companheiro, como eu também tive misericórdia de ti?
34 U huɔŋgaŋ guɔlaaya baa-yo cor dumaaŋo-na, wuɔ pãŋ saaŋ-yo u ka tuɔ ce pɔrtɔmma duɔ suu u cɛ̃mɛlle‑i.»
34 E, indignado, o seu senhor o entregou aos atormentadores, até que pagasse tudo o que devia.
35 Yesuŋ waaŋ mafamma‑i, wuɔ cira: «Namaa da na saa bi ta na ce hujarre na-naa nuɔ, mi To maŋ dɔrɔ‑i-na u bi ka ce-na dumɛi.»
35 Assim vos fará também meu Pai celestial, se do coração não perdoardes, cada um a seu irmão, as suas ofensas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.