Mateus 17

Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yesuŋ waaŋ mafamma‑i, yinni niediei ku huoŋgu-na, wuɔ ce fuɔ baa Piɛr baa Sake a naara Sake hãaŋo‑i Nsãa, ba kã ba deŋ ka nyugũŋ tãnujaataama naŋo-na.
1 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro e os dois irmãos, Tiago e João, até um monte alto.
2 Ba'a ba ne da Yesu birii u deŋ birma: U yaaŋga caa dumaa ka fɛrɛŋ nuɔ ŋaa bãaŋgu, u joŋgorbaa-ba bir baapiɛlmba ta ba caa da muimui.
2 Enquanto os três observavam, a aparência de Jesus foi transformada de tal modo que seu rosto brilhava como o sol e suas roupas se tornaram brancas como a luz.
3 Ba'a ba tiraa ne da *Moisi‑i baa *Eli‑i ba caraaya-bɛi ta ba piiye baa Yesu‑i.
3 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
4 Piɛr wuɔ gbɛ̃ Yesu‑i wuɔ: «Itie, i jomma faa bande‑i-na dɛ! Da ŋ siɛ, ŋ yaŋ mi ce gbuganni siɛi: ku diei naŋ kũŋgu, ku diei Moisi kũŋgu, aa ku diei kũŋgu naŋgu‑i Eli kũŋgu.»
4 Pedro exclamou: “Senhor, é maravilhoso estarmos aqui! Se quiser, farei três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
5 Nelma saa ji tĩ u nuŋgu-na, nyaasĩnni nanni jo ji cĩnnu-bɛi. Ba'a ba ne da, molo piiye ni huɔŋga-na wuɔ: «Mi Biɛŋo yaa daayo‑i, u maama sa suɔ aa dɔlnu-miɛ. U yaa fĩɛŋ mi huɔŋga‑i. Taa na nu u nuŋgu‑i!»
5 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem brilhante os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado, que me dá grande alegria. Ouçam-no!”.
6 Moloŋ daa uŋ piiye, *hãalãbiemba kũɔma pãŋ ta ma nyɛŋ; baa dũuna hiere nisĩŋ ba yunni‑i hĩɛma-na.
6 Os discípulos ficaram aterrorizados e caíram com o rosto em terra.
7 Yesu wuɔ piɛ a wuɔra haa u naŋga‑i bɛi aa naa cira: «Baa na kãalã; siireŋ!»
7 Então Jesus veio e os tocou. “Levantem-se”, disse ele. “Não tenham medo.”
8 Ba ciirii ba yunni‑i ku yaa nuɔ‑i, a da Yesu yaa u diei yoŋ.
8 E, quando levantaram os olhos, viram apenas Jesus.
9 Baŋ juɔ ta ba hiire tãnuŋgu-na, Yesu wuɔ waŋ-ma kuola-mɛi baa-ba wuɔ *Moloŋ-Biɛŋ duɔ saa sire hel kuomba hɔlma-na, ba baa waŋ nel daama‑i baa moloŋo.
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: “Não contem a ninguém o que viram, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos”.
10 U hãalãbieŋ baa cira: «Ma sĩ *ãnjĩnamma pigãataamba ciɛra wuɔ Eli yaa saaya u bir jo igɛ̃na aa Diiloŋ uŋ pãa nuŋgu‑i wuɔ u ka saaŋ *Koŋkortieŋo maŋ, u suɔ jo kɛ?»
10 Os discípulos lhe perguntaram: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
11 Yesu wuɔ cira: «Ba saa kar coima, Eli naa saaya u jo ji migãaŋ wɛima‑i hiere,
11 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem e restaurará tudo.
12 ŋga mi tũnu-nɛi: Eli juɔ tĩ. Uŋ juɔ, ba saa suɔ wuɔ u yaa‑i, ba ce ba bãaŋgu‑i yuɔ. Ba ka bi ce ba bãaŋgu‑i Moloŋ-Biɛŋo-na dumɛi.»
12 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio, mas não o reconheceram e preferiram maltratá-lo. Da mesma forma, também farão o Filho do Homem sofrer”.
13 Terieŋgu faŋgu-na, u hãalãbiemba suɔ suɔ wuɔ u gbɛ̃ *Nsãa-Batisi yaa dumaaŋo-na.
13 Então os discípulos entenderam que ele estava falando de João Batista.
14 Baŋ hiiriiye tãnuŋgu-na ka hi nuɔmba terieŋgu‑i, naacolŋo naŋ wuɔ piɛ ka dũuna Yesu yaaŋga-na aa naa cira:
14 Ao pé do monte, uma grande multidão os esperava. Um homem veio, ajoelhou-se diante de Jesus e disse:
15 «Itie, jande ce hujarre mi biɛŋo-na aa ŋ sire-yuɔ; kurmɔrɔ̃ŋo dii-yuɔ, ku si dii-yuɔ dɛi. Da ku sire-yuɔ dɛ‑i-na, kuniɛ u cii suur dãamu-na, kuniɛ u cii suur hũmma-na.
15 “Senhor, tenha misericórdia de meu filho. Ele tem convulsões e sofre terrivelmente. Muitas vezes, cai no fogo ou na água.
16 Mi juɔ baa-yo ŋ *hãalãbiemba wulaa, ŋga u maama yaraa-ba.»
16 Eu o trouxe a seus discípulos, mas eles não puderam curá-lo”.
17 Yesu wuɔ cira: «Fiɛfiɛ ku nuɔŋ namaaŋo‑i na sa hũu nɛliɛŋ maama, na saa fa! Na daa niɛ sĩ mi ka tĩɛna baa-na gbula wɛi? Namaa ji hũu mɛi maama‑i yaku‑i?» Aa naa cira: «Juɔŋ baa naacombiloŋo‑i bande.»
17 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
18 Baa jo baa naacombiloŋo‑i. *Jĩna'i naa ciɛ-yo dumaaŋo-na. Yesu wuɔ nuola jĩna‑i wuɔ u cor u hel naacombiloŋo-na. Jĩna wuɔ bi hel. Naacombiloŋ wuɔ da u fɛrɛ.
18 Então Jesus repreendeu o demônio, e ele saiu do menino, que ficou curado a partir daquele momento.
19 Jĩnaŋ hilaa, hãalãbiemba piɛ ba kula a yuu Yesu‑i wuɔ: «Bige‑i ciɛ miɛ i saa gbãa donya-yuɔ?»
19 Mais tarde, os discípulos perguntaram a Jesus em particular: “Por que não conseguimos expulsar aquele demônio?”.
20 Yesu wuɔ cira: «Na saa haa na naŋga‑i miɛ ku haama ku'i ciɛ. Yaaŋ mi waŋ ninsoŋo‑i baa-na: Halle da na fiɛ haa na niele‑i miɛ yoŋ, wɛima siɛ gbãa yar-na cemma: Na gbãa gbɛ̃ tãnuŋ daaku‑i wuɔ ku sire kã dii daalɛi, aa ma bi ce.» [
20 “Porque a sua fé é muito pequena”, respondeu Jesus. “Eu lhes digo a verdade: se tivessem fé, ainda que do tamanho de uma semente de mostarda, poderiam dizer a este monte: ‘Mova-se daqui para lá’, e ele se moveria. Nada seria impossível para vocês,
21 Aa naa cira: «Jĩna daayo temma‑i, da na saa dii sũŋgu aa cãrã Diiloŋo‑i na siɛ gbãa donya-yuɔ.»]
21 mas essa espécie não sai senão com oração e jejum.”
22 Yiiŋgu naŋgu-na, Yesu‑i baa u *hãalãbiemba waa ta ba wuɔra *Galile huɔŋga-na, Yesu wuɔ tuɔ piiye baa-ba wuɔ: «Yiiŋgu dii baa yiiŋgu, ba ka bel *Moloŋ-Biɛŋo‑i hã nuɔmba‑i baa-yo
22 Quando voltaram a se reunir na Galileia, Jesus lhes disse: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas.
23 ba ko-yo. Ŋga da ba ko-yo, u ka ce yinni hãi yoŋ hĩɛma-na, siɛliŋ-yiiŋgu‑i u ka sire hel jo.» U hãalãbiemba nuɔ mafamma‑i ce niɛ? Baa gbuu pãŋ vãa ba yammu‑i.
23 Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará”. E os discípulos se encheram de tristeza.
24 Baŋ kaa hi Kafarnamu‑i, bamaŋ hũyãaŋ *Diilodubuɔ nampo‑i, baa piɛ yuu Piɛr wuɔ: «Na hãalãtieŋo pã Diilodubuɔ nampo‑i wɛi?»
24 Quando Jesus e seus discípulos chegaram a Cafarnaum, os cobradores do imposto do templo abordaram Pedro e lhe perguntaram: “Seu mestre não paga o imposto do templo?”.
25 Piɛr wuɔ cira: «U sa pã-yo wuɔ bige‑i ciɛ?»
25 “Sim, paga”, respondeu Pedro. Em seguida, entrou em casa. Antes que ele tivesse oportunidade de falar, Jesus lhe perguntou: “O que você acha, Simão? O que os reis costumam fazer: cobram impostos de seu povo ou dos povos conquistados?”.
26 Piɛr wuɔ cira: «Niɛraamba'i pãaŋ-yoŋ.»
26 “Cobram dos povos conquistados”, respondeu Pedro. “Pois bem”, disse Jesus. “Os cidadãos
27 Ŋga, mi sa taara i guɔla Diilodubuɔ yaataamba hɔmmu‑i. Kã nuoraaŋgu-na ŋ ka dii halle. Da ŋ ka bel teterieŋo maŋ dĩɛlã-wuoŋo‑i, ŋ gbaar u nuŋgu‑i, ŋ ka da warbelle nande, ŋ hiel-de ŋ ka pã mɛi nampo‑i baa naŋ bi wuoŋo‑i hiere; di ka gbɛ̃.»
27 Mas, como não queremos que se ofendam, desça até o mar e jogue o anzol. Abra a boca do primeiro peixe que pegar e ali encontrará uma moeda de prata. Pegue-a e use-a para pagar os impostos por nós dois.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.