Marcos 5
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs BKJ
1 Yesubaa-baŋ taa ba karnu dalaŋga‑i ba kã bomborre maŋ nuɔ‑i, ba bĩ nelle fande‑i Geresa.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Baŋ kaa hi huɔl, Yesu wuɔ u ne da naacolŋo naŋo hilaa cĩncuɔŋa-na tuɔ jãrã-yuɔ. Naacolŋo faŋo‑i *jĩna waa u yuŋgu-na.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 U taa u cɔ cĩncuɔŋa yaa nuɔ‑i. Ku bibiɛ saa waa umaŋ gbãa bella-yuɔ u tĩɛna terduɔŋgu-na. Da ba fiɛ vaa-yo baa jɔlgɔbaa u kar-ba.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Nuɔmba ciɛ u maama yar-ba. U waa da ba ce ba bel-o dii kɔllu u gbeini-na aa vaa u nammu‑i baa jɔlgɔbaa wuɔ u baa kã terieŋgu. Da ba vaa-yo, u kar jɔlgɔbaa-ba‑i aa kara kɔllu‑i hiel-du u gbeini-na aa sire ta.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 U waa da ŋ saa da-yo cĩncuɔŋa-na, ŋ ka da-yo tãnni-na. Bãaŋgu‑i baa isuɔŋgu‑i uu dii tuɔ wuɔra u bĩŋ yaa‑i u kaasĩŋ aa tuɔ ce tãmpĩɛŋa‑i u posol u fɛrɛ.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Uŋ juɔ fara da Yesu‑i, wuɔ gbar jo ji dũuna u yaaŋga-na
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 aa naa piiye da gbagaga wuɔ: «Yesu, Dɔrwuoŋo Biɛŋ nuɔ, mi ciɛ-ni niɛ? Jande, baa ce hɔdorre baa-mi; ne Diiloŋo‑i aa ŋ yaŋ-mi.»
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Yesu wuɔ nuolaaya jĩna‑i wuɔ u cor hel-yuɔ ku'i ciɛ wuɔ tuɔ piiye dumaaŋo-na.
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Yesu wuɔ yuu-yo wuɔ: «Ba bĩ-ni niɛ?»
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Aa gbuu tuɔ cãrã Yesu‑i wuɔ u ce jande aa u baa donya-bɛi hiel-ba nelle-na.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 A ne da pɛrsãlle nande waa ta di wuora tãnuŋgu-na.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Jĩnabaa baa gbɛ̃ Yesu‑i wuɔ: «Jande, ŋ sa yaŋ i hel ka suur pɛrŋ daaba-na wɛi?»
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Yesu wuɔ hã-ba hũmelle‑i. Baa hel naacolŋo-na ka suur pɛrmba-na. Pɛrŋ daaba naa yu pɛrmba neifelle‑i. Baa pãŋ ta ba gbar ba hiire ba kã ba suur dalaŋga-na ba kunu.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Nuɔmba waa ta ba ceŋ-ba. Baŋ juɔ da ba gbaraa ka kunu hiere dumaaŋo-na, baa pisãllã baa gbaruŋgu; banamba kã nelleŋ-huɔŋga-na, banamba kã sonni-na ka tũnu nuɔmba‑i. Nuɔmba hel da ba ji ne.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Baŋ juɔ ji hi da naacolŋ daayo diyaa bĩmbĩnni tĩɛna da welewele Yesu caaŋgu-na, korma pãŋ ta ma da-ba.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Bamaŋ waa da maŋ ciɛ dumaa hiere, baa suur ma yaaŋga-na waŋ-ma.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Nuɔŋ baa cãrã Yesu‑i wuɔ u ce jande aa u ta u halaŋ ba terieŋgu-na.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Yesu wuɔ kã ka tuɔ nyugũŋ beŋo-na duɔ bir. Uŋ duɔnya jĩnabaa-ba‑i naacolŋo maŋ nuɔ‑i, wuɔ cãrã-yuɔ wuɔ u yaŋ u kã baa-yo.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Yesu wuɔ waŋ baa-yo wuɔ: «Yaŋ aa ŋ kũŋ ŋ ka tũnu ŋ baamba‑i Itieŋ uŋ ciɛ hujarre niɛ aa ce baa-ni dumaa.»
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Naacolŋ wuɔ ta ka tuɔ wuɔra Dekapol-na u waŋ Yesuŋ ciɛ kumaŋ yuɔ hiere. Umaŋ duɔ nu nel daama‑i, ma ce-yo gbɛrɛ.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Yesubaa-baŋ birii karnu dalaŋga‑i kã bomborre nande-na, nuɔmba kũɔl ba-naa kã u wulaa dii hũmma nuŋgu-na.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 *Diilonelhãalãdũŋgu yuntieŋo naŋo‑i ba taa ba bĩ-yo Yarusi; wuɔ kã ka dũuna Yesu caaŋgu-na
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 aa naa cira: «Itie, mi biloŋo ka ku mi wulaa, jande kã ŋ ka haa ŋ nammu‑i yuɔ ŋ kor-o ŋ hã-mi.»
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Yesu wuɔ kã ba ta. Nuɔŋ baa sire hiere ta ba kã baa-ba. Ba nogol Yesu‑i terni-na hiere dumaa.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Ciɛŋo naŋo waa ba hɔlma-na, u tãmma taa ma kũnna ku bieŋ cĩncieluo baa a hãi waa belle fande-na.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 U ciɛ pɛrrumbaa-ba‑i ji gbɛ̃. U gbeiŋa ji tĩ hiere aa ku migãaŋ ta ku hor-yuɔ ku kã. Pɛrru bɔi mulãaŋ-yo.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Uŋ juɔ nu Yesu maama‑i, wuɔ suur nuɔmba hɔlma-na a cor u huoŋ-yaŋga ka yiɛya u joŋgoruo‑i.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 U taa u piiye u huɔŋ-na wuɔ: «Da mi gbãŋ hi u joŋgoruo‑i yiɛya-yuɔ yoŋ, mi kuraa.»
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 U tãŋ maa pãŋ yiɛra. Terduɔŋgu faŋgu-na, wuɔ pãŋ suɔ wuɔ fafalmu daa-yuɔ.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Hɔduɔŋgu faŋgu-na, Yesu wuɔ suɔ wuɔ fɔ̃ŋgũɔ naŋo hilaa fuɔ‑i-na. Wuɔ miɛl yuu nuɔmba‑i wuɔ: «Hai moloŋo‑i yiɛyaaya-miɛ?»
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 U *hãalãbieŋ baa cira: «Itie, nuɔmba yuu ta ba nogol-ni terni-na hiere ŋ bir ta ŋ yuu wuɔ: ‹Hai moloŋo‑i yiɛyaaya-miɛ?›»
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Yesu wuɔ yaŋ-ba aa tuɔ wuɔra u nira nuɔmba-na umaŋ yiɛyaaya-yuɔ.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Ciɛŋ daa uŋ suyaa wuɔ fafalmu daa-yuɔ, kuɔ ce-yo kũɔnyɛlle. Wuɔ piɛ dũuna Yesu caaŋgu-na aa naa waŋ ma yaaŋga‑i hiere baa-yo; u saa fuo ma diei.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Yesu wuɔ cira: «Mi bilo, niŋ haa ŋ naŋga‑i miɛ, ŋ kuraa. Kã ŋ kã fiɛi; ŋ cɛraa ŋ ji nunu jarŋ daama‑i.»
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Yesuŋ taa u waŋ mafamma‑i huɔŋgu maŋ nuɔ‑i, nuɔŋ baa hel Diilonelhãalãdũŋgu yuntieŋo cĩiŋgu-na ji ta ba piiye baa-yo wuɔ: «Baa yaŋ hãalãtieŋo mulĩɛŋ u fɛrɛ, ŋ biloŋo jarma yaraa-yo.»
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Yesu wuɔ nu-ma. Wuɔ waŋ baa Yarusi‑i wuɔ: «Baa tie holle. Haa ŋ naŋga‑i miɛ yoŋ.»
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Aa naa bir nuɔmba‑i hiere aa yaŋ Piɛr, baa Sake a naara Sake hãaŋo‑i Nsãa ba yaa cu u huoŋ-nu yoŋ.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Baŋ kaa hi cĩiŋgu‑i, baa da nuɔmba haa ba nammu‑i ba yunniŋ ta ba kaal hiere.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Yesu wuɔ suur aa naa gbɛ̃-ba wuɔ: «Bige‑i maacemma‑i na wulaa dumaaŋo‑i? Biloŋo saa ku, u duɔfũŋ.»
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Baa bir yaŋ aa ta ba cɔ̃muɔŋ-yo. Wuɔ ce ba hel hiere aa naa ce fuɔ baa biloŋo bĩncuɔmba‑i a naara u hãalãbiemba'i suur biloŋoŋ waa dũŋgu maŋ nuɔ‑i.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Baŋ suurii, wuɔ bel biloŋo naŋ-na aa naa cira: «Talita kumi.» Ku yuŋgu yaa wuɔ: Bilo, sire, muɔmɛi waaŋ-ma dumaa!
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Terduɔŋgu faŋgu-na, biloŋ wuɔ pãŋ sire tuɔ wuɔ. Kuɔ ce-ba gbɛrɛ. Biloŋ daa u waa baa bieŋ cĩncieluo a hãi.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Yesu wuɔ waŋ-ma kuola-mɛi baa-ba wuɔ ba baa waŋ nel daama‑i baa moloŋo. Aa naa cira ba hã biloŋo‑i bĩŋkũŋgu u wuo.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.