Marcos 14
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ARA
1 *Diilojigãntaamba yuntaamba‑i, baa *ãnjĩnamma pigãataamba taa ba taara nelma da ba cure Yesu‑i gbãa bel-o ko-yo. *Kɔrsĩnni tĩmmaŋ-ponsaaŋgu‑i, baa *baŋ'a ba sa dii siini‑i *buruo maŋ nuɔ‑i u kũŋguŋ juɔ tĩɛ yinni hãi aa da ni hi,
1 Dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o prenderiam, à traição, e o matariam.
2 baa ta ba piiye wuɔ: «I saa saaya i bel-o ponsaaŋgu hɔlma-na ni ma'i sĩ ku ka du.»
2 Pois diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Yibieŋa faŋa-na Yesu waa Betani baa u *hãalãbiemba‑i tuɔ wuo niiwuoni *jardãamaŋ waa Simɔ maŋ nuɔ‑i u dumɛlle-na. Ciɛŋo naŋo jo baa natikolo naŋo *alabati-kamoeleŋ. Natikolo faŋo ciɛ baa *naar-yɔmma ma kula. U sullu waa kpelle. Uŋ juɔ, wuɔ kaya kamoele nuŋgu‑i aa kũnna natikolo‑i Yesu yuŋgu-na.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher trazendo um vaso de alabastro com preciosíssimo perfume de nardo puro; e, quebrando o alabastro, derramou o bálsamo sobre a cabeça de Jesus.
4 Nuɔmba maŋ waa, banamba hɔmmu pãŋ du baa ciɛŋ daayo‑i. Baa ta ba piiye wuɔ: «Bige‑i ciɛ u bĩɛna natikolofɛfɛiŋ daayo‑i temma‑i?
4 Indignaram-se alguns entre si e diziam: Para que este desperdício de bálsamo?
5 Uu naa gbãa suor-o *deniebaa nuɔsũɔ komuɔŋa ndii a kãyã sũntaamba‑i.» Aa ta ba waana.
5 Porque este perfume poderia ser vendido por mais de trezentos denários e dar-se aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Yesu wuɔ gbɛ̃-ba wuɔ: «Yaaŋ ciɛŋo fiisa! Bige‑i ciɛ na ta na guɔla u huɔŋga‑i? Uŋ ciɛ kumaŋ miɛ daaku‑i, ku faa.
6 Mas Jesus disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou boa ação para comigo.
7 Sũntaamba‑i dii baa-na bãaŋgu‑i baa isuɔŋgu‑i; na gbãa kãyã-bɛi huɔŋgu maŋ dɔlaanu-nɛi. Ŋga muɔmi si dii baa-na gbula.
7 Porque os pobres, sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Ciɛŋ daayo ciɛ u kuusaanuŋgu yaa‑i: U kũɔna natikolo‑i miɛ tuɔ cie mi kuliiŋ-yiiŋgu yaa‑i.
8 Ela fez o que pôde: antecipou-se a ungir-me para a sepultura.
9 Yaaŋ mi waŋ ninsoŋo‑i baa-na: *Neldɔdɔlma da ma waŋ terieŋgu terieŋgu hĩɛma-na bande‑i-na, ciɛŋ daa uŋ ciɛ mamaŋ daama‑i, ba ka bi ta ba waŋ-ma nuɔmba ta ba suɔ-ma.»
9 Em verdade vos digo: onde for pregado em todo o mundo o evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
10 Yesu *hãalãbieŋ cĩncieluo ba hãi baamba-na, ba naŋ bĩŋ umaŋ *Yuda-Isikaro‑i, wuɔ ta ka waŋ baa *Diilojigãntaamba yuntaamba‑i wuɔ fuɔ gbãa kãyã-bɛi ba bel Yesu‑i.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Kuɔ gbuu silaa dɔlnu-bɛi. Baa pã nuŋgu baa-yo wuɔ duɔ gbãa ce-ma, ba ka hã-yo gbeiŋa. Yuda wuɔ doŋ tuɔ taara uŋ ka ce dumaa ba bel Yesu‑i.
11 Eles, ouvindo-o, alegraram-se e lhe prometeram dinheiro; nesse meio tempo, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
12 *Baŋ'a ba sa dii siini‑i *buruo maŋ nuɔ‑i u ponsaaŋgu yidĩɛlãŋgu-na, baŋ koŋ *kɔrsĩnni tĩmmaŋ-ponsaaŋgu niikonni‑i yiiŋgu maŋ nuɔ‑i, Yesu *hãalãbiemba yuu-yo wuɔ: «Hãalãtie, ŋ taara i ka ce kɔrsĩnni tĩmmaŋ-ponsaaŋgu niiwuoni‑i terieŋ haku‑i nuɔ‑i a hã-ni?»
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, disseram-lhe seus discípulos: Onde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Yesu wuɔ waŋ baa ba hãi wuɔ: «Kãaŋ nelleŋ-huɔŋga-na na ka da naacolŋo naŋo tũyãa hũmmaŋ-bũnaŋga, na cu u huoŋ-nu.
13 Então, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem trazendo um cântaro de água;
14 Duɔ ka suur dumɛlle maŋ nuɔ‑i, na suur baa-yo. Da na suur, na waŋ baa dumɛllentieŋo‑i wuɔ hãalãtieŋ wuɔ u pigãaŋ-na dũŋgu maŋ uŋ ka hã-yo baa-ku u wuo kɔrsĩnni tĩmmaŋ-ponsaaŋgu niiwuoni‑i baa u hãalãbiemba‑i.
14 segui-o e dizei ao dono da casa onde ele entrar que o Mestre pergunta: Onde é o meu aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 U ka pigãaŋ-na dubuɔ naŋo dɔrɔ‑i-na. U tigiiŋ tĩ; bĩmbĩnni‑i dii-yuɔ. Na ce niiwuoni‑i kusuɔŋ-nu'i i ka wuo.»
15 E ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado e pronto; ali fazei os preparativos.
16 Hãalãbiemba ta. Baŋ kãa ka hi, ba bi da-ma ŋaa Yesuŋ waaŋ-ma dumaa. Baa ce niiwuoni‑i.
16 Saíram, pois, os discípulos, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Bãaŋguŋ juɔ suur, Yesu wuɔ jo baa u hãalãbieŋ cĩncieluo ba hãi baamba‑i.
17 Ao cair da tarde, foi com os doze.
18 Baŋ juɔ tĩɛna ta ba wuo niiwuoni‑i, Yesu wuɔ cira: «Yaaŋ mi waŋ ninsoŋo‑i baa-na: Na hɔlma-na, unaa ka hel mi huoŋ-nu; kutieŋo‑i dii tuɔ wuo baa-mi bande‑i-na.»
18 Quando estavam à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós, o que come comigo, me trairá.
19 Ba yammu pãŋ vãa. Baa ta ba yuu-yo ba da-ba-diei. Umaŋ duɔ puur wuɔ: «Hãalãtie, muɔmɛi wɛi?»
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe, um após outro: Porventura, sou eu?
20 Yesu wuɔ cira: «Kutieŋo dii hãalãbieŋ cĩncieluo ba hãi baaŋ namaa hɔlma yaa nuɔ‑i; kutieŋo wuo baa-mi kaladuɔŋ-nu.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, o que mete comigo a mão no prato.
21 *Moloŋ-Biɛŋo ka ku ŋaa Diiloŋ-nelmaŋ waaŋ-ma dumaa, nuharuŋgu si dii-mɛi. Ŋga umaŋ ka hã-ba baa-yo ba ko-yo, sũlma haraa kutieŋo-na; bɔlbɔl uu naa baa hoŋ.»
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
22 Baŋ waa ta ba wuo niiwuoni‑i, Yesu wuɔ ji biɛ *buruo, aa jaal Diiloŋo‑i aa bũlnu-yuɔ hã-ba aa cira: «Hũyãaŋ, mi kũɔma yaa daama.»
22 E, enquanto comiam, tomou Jesus um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Ku huoŋgu-na, u biɛ duvɛ̃ŋo ciiŋ-na aa jaal Diiloŋo‑i aa hã-ba baa-yo ba nyɔŋ hiere.
23 A seguir, tomou Jesus um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Baŋ juɔ nyɔŋ tĩ, wuɔ cira: «Mi tãmma yaa‑i; tobisĩfɛlɛnniŋ-tãmma yaa‑i. Ma ka kũnna nuɔmba bɔi maa-na.»
24 Então, lhes disse: Isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos.
25 Aa cira: «Yaaŋ mi waŋ ninsoŋo‑i baa-na: Ni *Diiloŋ-nelleŋ sĩ, mi siɛ tiraa nyɔŋ duvɛ̃ŋo.»
25 Em verdade vos digo que jamais beberei do fruto da videira, até àquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Ku huoŋgu-na, baa hãl nɛini gbɛliɛŋ Diiloŋo‑i aa sire ta kã *Olivi-tibinni-tãnuŋgu-na.
26 Tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Yesubaa-baŋ kãa *Olivi-tibinni-tãnuŋgu-na, Yesu wuɔ tuɔ piiye baa u *hãalãbiemba‑i wuɔ: «Ma nyɛgãaŋ Diiloŋ-nelma-na wuɔ: ‹Mi ka ko ãncĩinaŋo‑i aa yaŋ tũlmba pisãllã.›» Yesu wuɔ cira: «Terieŋgu faŋgu-na, namaa na ka nanna-miɛ hiere.
27 Então, lhes disse Jesus: Todos vós vos escandalizareis, porque está escrito:
28 Ŋga da mi ji sire, mi ka kã ka cie-na *Galile‑i-na.»
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Piɛr wuɔ cira: «Banamba da ba fiɛ nanna-niɛ, muɔ fuɔ mi cɛraa mi nanna-niɛ.»
29 Disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, eu, jamais!
30 Yesu wuɔ cira: «Piɛr, mi waŋ ninsoŋo‑i baa-ni, nyuŋgo daayo-na, isuɔduɔŋ daaku-na, kɔhɔldĩɛlãŋo siɛ hi tir bu, ŋ ka cĩina-miɛ da i siɛi wuɔ naŋ sa suɔ-mi.»
30 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes.
31 Piɛr wuɔ dii u naŋga‑i dãamu-na wuɔ da ba fiɛ'a ba ka ko-ba ba hãi‑i-na, fuɔ cɛraa u cira u sa suɔ-yo. Banamba bi waŋ maaduɔma.
31 Mas ele insistia com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. Assim disseram todos.
32 Ku huoŋgu-na, Yesubaa-ba sire kã terieŋgu naŋgu-na ba bĩ-ku Getisemane. Baŋ kãa, Yesu wuɔ waŋ baa u *hãalãbiemba‑i wuɔ: «Tĩɛnaanaŋ bande mi ka cãrã Diiloŋo‑i aa jo.»
32 Então, foram a um lugar chamado Getsêmani; ali chegados, disse Jesus a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou orar.
33 Uŋ'a u ta, wuɔ ta baa Piɛr, baa Sake a naara Nsãa. Baŋ kãŋ hũmelle-na, u holle doŋ ta di tie, korma ta ma da-yo.
33 E, levando consigo a Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Wuɔ waŋ baa-ba wuɔ: «Mi huɔŋga si dii huɔŋga; tĩɛnaanaŋ bande na cie-mi. Baa na duɔfũŋ!»
34 E lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai.
35 Aa kã yaaŋ-na cɛllɛ ka dũuna tuɔ cãrã Diiloŋo‑i wuɔ duɔ siɛ u baa yaŋ yaahuolo daayo haa-yuɔ.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Uŋ waaŋ mamaŋ ma yaa daama, u ciɛra: «Baba, wɛima si dii mamaŋ gbãa yar-ni cemma, jande maaya yaahuolo daayo‑i muɔ-na; ŋga baa fer-muɔ, ce-ma niŋ taaraŋ ma ce dumaa.»
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; passa de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, e sim o que tu queres.
37 Ku huoŋgu-na, wuɔ sire duɔ ji ne Piɛrbaa-ba‑i; a jo ji da ba kuraa duɔfũŋ. Wuɔ cira: «Simɔ, ŋ duɔfũŋ wɛi? Halle ŋ saa gbãa tĩɛna da huɔŋgu cɛllɛ, ŋ yaŋ duɔfũmmu nuɔl-ni.
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não pudeste vigiar nem uma hora?
38 Baa na duɔfũŋ, taa na cãrã Diiloŋo‑i wɛima baa gbãa tãal-na dii-na kuubabalaaŋgu cemma-na. Ãnfafamma cemmaŋ-maama dii nelbiloŋo huɔŋga-na, ŋga ku fɔ̃ŋgũɔ yaa si dii-yuɔ.»
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Uŋ waaŋ mafamma‑i, wuɔ tiraa bir ta ka cãrã Diiloŋo‑i baa nelduɔŋ daama yaa‑i.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Uŋ kaa cãrã tĩ aa bir jo hãalãbiemba wulaa, wuɔ jo ji da duɔfũmmu yirii-ba. Ba saa suɔ baŋ ka waŋ mamaŋ baa-yo.
40 Voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Wuɔ tiraa bir ta. Uŋ kaa bir tuɔ jo siɛliŋ-jomma‑i, wuɔ jo ji gbɛ̃-ba wuɔ: «Na saa duɔfũŋ ye dumaa wɛi? Ku hii. Ba ka hã ãmbabalmanciraamba baa *Moloŋ-Biɛŋo‑i.
41 E veio pela terceira vez e disse-lhes: Ainda dormis e repousais! Basta! Chegou a hora; o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Siireŋ i ta, umaŋ ka hã-ba baa-mi u'i juɔŋ daayo.»
42 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
43 Nelma saa ji tĩ Yesu nuŋgu-na, ba'a ba ne da *Yuda juɔ ji tuɔ yiɛra baa nelpũŋgu naŋgu u huoŋgu-na. Yuda nuŋgu waa baa u *hãalãbieŋ cĩncieluo ba hãi baamba‑i. Bamaŋ waa baa-yo, banamba waa baa jigãmmu, banamba bɔ̃ɛŋa. *Diilojigãntaamba yuntaamba‑i, baa *ãnjĩnamma pigãataamba‑i, a naara nelle bĩncuɔmba yaa naa puɔraa-ba.
43 E logo, falava ele ainda, quando chegou Judas, um dos doze, e com ele, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos, uma turba com espadas e porretes.
44 A ne da baŋ'a ba jo, Yuda gbuɔya-bɛi wuɔ: «Da mi ka pũrã umaŋ jaal-o, u yaa‑i, na bel-o fafamma na kã baa-yo.»
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado esta senha: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Baŋ juɔ ji hi, wuɔ piɛ Yesu caaŋ-nu aa naa cira: «Hãalãtie» aa pũrã-yuɔ jaal-o.
45 E, logo que chegou, aproximando-se, disse-lhe: Mestre! E o beijou.
46 Bamaŋ waa u huoŋgu-na baa bi pãŋ piɛ bel Yesu‑i.
46 Então, lhe deitaram as mãos e o prenderam.
47 Hãalãbiloŋo naŋ wuɔ pãŋ fa u jigãŋga‑i hiel-ka a jafũŋ *Diilojigãntaamba yuntieŋo maacembiloŋo tũŋgu‑i a yer-ku.
47 Nisto, um dos circunstantes, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Yesu wuɔ cira: «Na hilaa baa jigãmmu baa bɔ̃ɛŋa da na ji bel-mi ŋaa cuoyuo muɔ.
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador?
49 Ma sĩ i da i-naa yinni maŋ joŋ *Diilodubuɔ‑i-na kɛ? Mi kã mi waŋ Diiloŋ-nelma‑i mi pigãaŋ nuɔmba‑i kusuɔŋ-nu'i. Bige‑i ciɛ na saa siɛ bel-mi? Ŋga mamaŋ nyɛgãaŋ Diiloŋ-nelma-na, ma saaya ma ce ku'i ciɛ.»
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; contudo, é para que se cumpram as Escrituras.
50 Hãalãbiemba gbar hiere aa yaŋ-yo.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Baŋ bilaa Yesu‑i ta ba kã baa-yo, naacombiloŋo naŋo cu ba huoŋ-nu. Naacombiloŋo faŋ wuɔ naaŋ kompaŋga yoŋ u kũɔma-na. Bamaŋ bilaa Yesu‑i, baa kã nii-yuɔ da ba bel-o.
51 Seguia-o um jovem, coberto unicamente com um lençol, e lançaram-lhe a mão.
52 Wuɔ nanna kompaŋga‑i hã-ba aa gbar tãmporuoŋgu.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu desnudo.
53 Baŋ bilaa Yesu‑i, baa kã baa-yo *Diilojigãntaamba yuntieŋo cĩiŋgu-na. *Diilojigãntaamba yuntaamba‑i, baa nelle bĩncuɔmba‑i, a naara *ãnjĩnamma pigãataamba‑i, baa jãnu ba-naa terieŋgu-na.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e reuniram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 A ne da baŋ taa ba kã baa Yesu‑i, Piɛr wuɔ yaŋ ba maa aa suɔ cu ba huoŋ-nu kã ka suur baa-ba Diilojigãntaamba yuntieŋo cĩiŋgu-na. Uŋ suurii, wuɔ kã ka tuɔ yiraaŋ dãamu baa bamaŋ niɛyaŋ dumɛlle‑i.
54 Pedro seguira-o de longe até ao interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os serventuários, aquentando-se ao fogo.
55 Diilojigãntaamba yuntaamba‑i a naara *nellentaamba‑i, baa ta ba taara ãntãalãmma da ba haa Yesu‑i-na da ba gbãa ko-yo, ŋga ma saa dɔl-ba.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte e não achavam.
56 Nuɔmba bɔi taa ba kar coima‑i ba haa-yuɔ, ŋga ba nelma taa ma hel ma-naa honniŋ.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Banaŋ baa sire baa coiŋ daama‑i ta ba piiye wuɔ:
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente, dizendo:
58 «I nuɔ u ciɛra wuɔ: ‹Nelbiliembaŋ maa *Diilodubuɔ maŋ daayo‑i, mi ka muonu-yuɔ aa ma uufɛlɛŋo yinni siɛi hɔlma-na; ufaŋo siɛ waa nelbilieŋ uumaŋo.›»
58 Nós o ouvimos declarar: Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.
59 Halle baŋ fiɛ waŋ mafamma‑i, ma saa ce kuuduɔŋgu.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Diilojigãntaamba yuntieŋ wuɔ sire yiɛra nuɔmba-na aa naa cira: «Naacolŋ nuɔ, baŋ cãl-niŋ naŋ'a niɛ?»
60 Levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
61 Yesu saa seŋ sũnuŋgu yuɔ. Wuɔ cira: «Diiloŋ uŋ pãa nuŋgu‑i wuɔ u ka saaŋ *Koŋkortieŋo maŋ, u yaa nuɔŋo‑i wɛi? Iŋ tuɔlnuŋ Diiloŋo maŋ, fuɔ biɛŋo'i nuɔŋo‑i wɛi?»
61 Ele, porém, guardou silêncio e nada respondeu. Tornou a interrogá-lo o sumo sacerdote e lhe disse: És tu o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Yesu wuɔ cira: «Muɔmɛi.» Aa naa cira: «Yiiŋgu dii baa yiiŋgu na ka da *Moloŋ-Biɛŋo tĩɛnaana Itieŋo caaŋgu-na. Na ka da u hilaa dɔrɔ‑i-na duherru suuye-yuɔ u tuɔ jo.»
62 Jesus respondeu: Eu sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo com as nuvens do céu.
63 Uŋ waaŋ mafamma‑i, Diilojigãntaamba yuntieŋo huɔŋ kaa pãŋ du; wuɔ fa fuɔ fɛrɛŋ joŋgorbaa-ba‑i taalnu-bɛi aa naa cira: «Ii si dii diɛ ka tiraa yuu moloŋo!
63 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: Que mais necessidade temos de testemunhas?
64 Uŋ tuoraaya Diiloŋo‑i namaa na'a niɛ?» Baa sire hiere wuɔ u cãlãa, kɛrɛ u saa baa kuliiŋgu.
64 Ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o julgaram réu de morte.
65 Banamba pãŋ ta ba tu taalni yuɔ, aa naa vaa u yufieŋa‑i aa ta ba dudul-o. Da ba dudul-o, ba yuu-yo wuɔ: «Ŋ suyaa umaŋ muyaa-ni wɛi? Bĩ kutieŋo yerre‑i i ne!» Bamaŋ naa niɛyaŋ dumɛlle‑i, baa bel-o ta ba caa u tũnni‑i.
65 Puseram-se alguns a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a dar-lhe murros e a dizer-lhe: Profetiza! E os guardas o tomaram a bofetadas.
66 Baŋ taa ba ce Yesu‑i kpãncɔ̃lgũɔ faŋo‑i, Piɛr waa yogo hĩɛma-na dumɛlleŋ-huɔŋga-na. *Diilojigãntaamba yuntieŋo maacembiloŋo naŋo jo
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote
67 ji da u yiraaŋ dãamu‑i. Wuɔ ne-yo da kelkelkel aa cira: «Ma sĩ nuɔ ŋ waa baa Nasarɛtitaaŋ Yesu‑i kɛ?»
67 e, vendo a Pedro, que se aquentava, fixou-o e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Piɛr wuɔ cira: «Ciɛŋ nuɔ, mɛi saa suɔ ŋ nelma yaaŋga‑i; ŋ taara ŋ waŋ wuɔ niɛ?» Uŋ waaŋ mafamma‑i, wuɔ pãŋ hel ka yiɛra fondumɛlle-na. [Kɔhɔldĩɛlãŋ wuɔ doŋ tuɔ bu.]
68 Mas ele o negou, dizendo: Não o conheço, nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre. [E o galo cantou.]
69 Uŋ kãa ka yiɛra fondumɛlle-na, maacembiloŋ daayo daa-yo. Wuɔ tuɔ piiye baa bamaŋ waa dumɛlle-na wuɔ: «Unaŋo yaa yiɛraaya daayo‑i.»
69 E a criada, vendo-o, tornou a dizer aos circunstantes: Este é um deles.
70 Piɛr wuɔ tiraa ju-ma wuɔ coima. Cɛllɛ, bamaŋ waa, baa gbɛ̃-yo wuɔ: «Ma sĩ Galileyiɛŋ nuɔ kɛ? Ŋ ju-ma gbãŋgbãŋ, unaŋo'i nuɔŋo‑i.»
70 Mas ele outra vez o negou. E, pouco depois, os que ali estavam disseram a Pedro: Verdadeiramente, és um deles, porque também tu és galileu.
71 Piɛr wuɔ cira: «Muɔ baa Diiloŋo mi sa suɔ naacolŋ daayo‑i! Aa da kuɔ mi karaa coima, Diiloŋo baa yaŋ-mi!»
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais!
72 Uŋ taa u waŋ mafamma‑i huɔŋgu maŋ nuɔ‑i, kɔhɔldĩɛlãŋ wuɔ doŋ tuɔ bu hãalĩŋ-bumma‑i. Yesuŋ ŋa naa waŋ mamaŋ baa-yo wuɔ: «Kɔhɔldĩɛlãŋo siɛ hi tir bu, ŋ ka cĩina-miɛ da i siɛi wuɔ naŋ sa suɔ-mi» nelma famma pãŋ tĩɛnu-yuɔ. Wuɔ pãŋ naŋ yuŋgu tuɔ kaal.
72 E logo cantou o galo pela segunda vez. Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes. E, caindo em si, desatou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.