Marcos 10
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs BKJ
1 Ku huoŋgu-na, Yesubaa-ba sire terieŋgu-na a kã *Yude, kã ka waa dii *Yurdɛ̃ bomborma namma-na. Nuɔmba tiraa kũɔl ba-naa kã u wulaa. Wuɔ doŋ tuɔ piiye Diiloŋ-nelma‑i u pigãaŋ-ba ŋaa uŋ cemmaŋ dumaa koko.
1 E ele levantando-se dali, foi para o litoral da Judeia, além do Jordão; e novamente a multidão recorre a ele; e, como era seu costume, ele os ensinou novamente.
2 *Farisĩɛbaa-ba namba ta ba taara ba cure-yuɔ baa nelma‑i, baa piɛ a yuu-yo wuɔ: «A saa baa miɛ Diiloŋ-hũmelle‑i, nɛliɛŋ nuɔ ŋ gbãa nanna ŋ ciɛŋo‑i wɛi?»
2 E os fariseus vindo até ele, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Yesu wuɔ bir yuu-ba wuɔ: «*Moisi hãa-na hama‑i wuɔ na ta na ce?»
3 E ele, respondendo, disse-lhes: O que Moisés vos ordenou?
4 Baa cira: «Moisi hãa-ye hũmelle‑i wuɔ i gbãa tiɛ nanna i caamba‑i; ŋga da ŋ'a ŋ nanna-yuɔ ŋ nyɛgɛ̃ŋ sɛbɛ ŋ hã-yo igɛ̃na umaŋ pigãaŋ wuɔ na ãnsorre buɔra.»
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiá-la.
5 Yesu wuɔ cira: «Moisi daa na tũnni sa nu ku'i ciɛ u nyɛgɛ̃ŋ mafamma‑i hã-na.
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza dos vossos corações ele vos escreveu esse mandamento.
6 Da ma'i sĩ Diiloŋ uŋ'a u jĩna miwaaŋo‑i u maa biɛŋo baa ciɛŋo.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 A ce dumaaŋo-na, bibiɛŋo ka yaŋ u bĩncuɔmba‑i aa waa baa u ciɛŋo
7 Por isso deixará o homem pai e mãe, e se unirá à sua esposa;
8 ba gbonu ce kuuduɔŋgu. Da ba waa dumaaŋo-na, ba sa tiraa kãŋ-ba nuɔmba hãi, ba kãŋ-ba ŋaa nelduɔŋo.
8 e eles dois serão uma só carne; e assim não são mais dois, mas uma só carne.
9 Terieŋgu faŋgu-na, Diiloŋ duɔ gbonu kumaŋ, nelbilo saa saaya u bɔrɔ-kuɔ.»
9 Portanto, o que Deus uniu, nenhum homem o separe.
10 Baŋ juɔ kũŋ cĩiŋgu-na, u *hãalãbiemba tiraa sire nel daama‑i ta ba yuu-yo.
10 E, em casa, os seus discípulos o perguntaram novamente acerca do mesmo assunto.
11 Yesu wuɔ cira: «Umaŋ duɔ nanna u ciɛŋo‑i aa jã unaŋo, kutieŋo ciɛ *fuocesĩnni, u cãlãa cɛdĩɛlãŋo‑i.
11 E ele lhes disse: Qualquer que despedir a sua esposa e casar com outra, comete adultério contra ela.
12 Ciɛŋo maŋ duɔ bi hel u bɔlɔ wulaa aa kã ka soŋ yaŋga naŋga, ciɛŋo faŋo ciɛ fuocesĩnni'i dumaaŋo-na.»
12 E, se a mulher despedir a seu marido, e casar com outro, ela comete adultério.
13 Ku huoŋgu-na, baa jo baa bisãmbiemba namba‑i Yesu wulaa wuɔ u ji haa u nammu‑i bɛi a cãrã Diiloŋo‑i hã-ba. U *hãalãbiemba sire ta ba nuola bamaŋ juɔ baa-ba.
13 E lhe traziam criancinhas, para que as tocasse; e os seus discípulos repreendiam aos que as traziam.
14 Ku saa dɔlnu Yesu‑i, wuɔ tuɔ piiye baa-ba wuɔ: «Yaaŋ bisãlmba ta ba jo mi wulaa, baa na cie-ba. Bamaŋ dii bafamba temma‑i, *Diiloŋ-nelle dii bafamba diele‑i.
14 Mas Jesus, vendo isto, indignou-se, e disse-lhes: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as impeçais; porque de tais é o reino de Deus.
15 Yaaŋ mi waŋ ninsoŋo‑i baa-na: Umaŋ duɔ u saa siɛ *Diiloŋ-nellentesĩnni‑i ŋaa bisãlãaŋo, kutieŋo siɛ gbãa suur *Diiloŋ-nelle-na.»
15 Na verdade eu vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criancinha, não entrará nele.
16 Ku huoŋgu-na, wuɔ tũu bisãlŋ daaba‑i aa haa u nammu‑i bɛi aa cãrã Diiloŋo‑i hã-ba.
16 E ele, tomando-as nos seus braços, impôs suas mãos sobre elas, e as abençoou.
17 Ku huoŋgu-na, Yesu‑i baa u *hãalãbiemba sire biɛ hũmelle‑i ta ba kã. Naacolŋo naŋo gbar jo ji dũuna Yesu yaaŋga-na aa cira: «Hãalãtiefɛfɛi, mi saaya mi ce bige‑i da mi gbãa da cicɛ̃lma maŋ sa tĩɛŋ dede‑i?»
17 E, estando ele pelo caminho, veio ali alguém correndo, e ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: Bom Mestre, o que farei para que eu possa herdar a vida eterna?
18 Yesu wuɔ cira: «Bige‑i ciɛ ŋ ta ŋ bĩ-mi nelfɛfɛiŋ muɔ? Da ma hel Diiloŋo-na, nelfɛfɛiŋo dii wɛi?
18 E Jesus lhe disse: Por que tu me chamas bom? Ninguém é bom, a não ser um, que é Deus.
19 Diiloŋ uŋ'a i tiɛ wuɔ hũmieŋa maŋ, ma sĩ ŋ suɔ-ya kɛ? ‹Baa ko nɛliɛŋo, baa ce *fuocesĩnni‑i, baa cuo, baa kar coima ŋ haa moloŋ-na, baa du moloŋo, ta ŋ dii ŋ to‑i baa ŋ nyu‑i ba nuŋgu‑i.›»
19 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, não defraudarás, honra a teu pai e a tua mãe.
20 Naacolŋ wuɔ cira: «Hãalãtie, mi duɔŋ dii mi bisãnsĩnniŋ ta mi ce mafamma‑i hiere.»
20 E ele respondeu, dizendo: Mestre, tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
21 Uŋ piiye dumaaŋo-na, u maama gbuu pãŋ dɔlnu Yesu‑i; wuɔ ne-yo aa naa cira: «Ma tĩyãa ma diei: Kã ŋ ka suor ŋ nagãŋ-niini‑i hiere aa ŋ cal gbeiŋa faŋa‑i ŋ hã sũntaamba baa-ya, ku yaa ŋ ka ce wɛiŋ nuɔ dɔrɔ‑i-na. Da ŋ ce mafamma‑i, ŋ jo ŋ ji ta ŋ nyaanu-miɛ.»
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai pelo teu caminho, vende tudo quanto tens, e dá-o aos pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem, toma a cruz, e segue-me.
22 Naacolŋ daayo naa silaa waa wɛiŋo cor. Yesuŋ juɔ waŋ mafamma‑i, wuɔ pãŋ vãa u yaaŋga‑i aa ta.
22 Mas ele, entristecendo-se com o que foi dito, foi embora afligido; pois ele tinha grandes posses.
23 Uŋ taa, Yesu wuɔ wuɔra ne u hãalãbiemba‑i aa cira: «Kumaŋ ka ce wɛiŋo duɔ gbãa suur *Diiloŋ-nelle-na kuu dii kpelle.»
23 E Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Nel daama cu u hãalãbiemba hɔmmu‑i. Yesu wuɔ tiraa tir-ma wuɔ: «Mi jɛ̃naaŋ namaa, Diiloŋ-nelle suurma dii kpelle dɛ!
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras. Mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas entrar no reino de Deus!
25 Na suyaa wuɔ nyɔgɔ̃mɛ duɔ gbãa cor misɛ̃nɛ-fuoŋgu-na kuu dii kpelle dɛ! Ŋga wɛiŋo duɔ gbãa suur Diiloŋ-nelle-na kufaŋgu dii kpelle yaŋ.»
25 É mais fácil um camelo passar pelo olho da agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Nel daama migãaŋ cu u hãalãbiemba hɔmmu‑i. Baa ta ba yuu ba-naa wuɔ: «Dumaaŋo-na, hai moloŋo‑i ka gbãa kor?»
26 E eles ficaram extremamente admirados, dizendo entre si: Quem então, poderá ser salvo?
27 Yesu wuɔ ne-ba aa cira: «Nelbiliemba wulaa ma siɛ gbãa ce, ŋga wɛima sa yar Diiloŋo‑i.»
27 E Jesus, olhando para eles, disse: Com homens isso é impossível, mas não com Deus; porque com Deus todas as coisas são possíveis.
28 Piɛr wuɔ cira: «Hãalãtie, aa miɛ maŋ naana i wɛima‑i hiere aa tiɛ nyaanu-niɛ fuɔ?»
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Yesu wuɔ cira: «Mi waŋ ninsoŋo‑i baa-na: Umaŋ duɔ ta aa yaŋ u dumɛlle‑i, u hãmba‑i, u mɔlbaa-ba‑i, u tũɔbaa-ba‑i, u nyu‑i, u to‑i, u bisãlmba‑i, sisɔ u sonni‑i mɛi maama-na baa *Neldɔdɔlma maama-na,
29 E Jesus, respondendo, disse: Na verdade eu vos digo que não há nenhum homem, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou mulher, ou filhos, ou campos, por causa de mim e do evangelho,
30 kutieŋ uŋ ka da nimaŋ hĩɛma-na bande‑i-na, ni ka maar uŋ taa aa yaŋ nimaŋ sɔmma komuɔŋa ndii. U ka da dumiɛŋa‑i, hãmba‑i, mɔlãamba‑i, nyunaamba‑i, bisãlmba‑i, sonni‑i, aa bi da mulĩɛma‑i naara. Aa bisĩnuɔ‑i-na, u ka da cicɛ̃lma maŋ sa tĩɛŋ dede‑i.
30 que não receba cem vezes mais, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Na saa da, bamaŋ taa yaaŋga fiɛfiɛ‑i-na, ba bɔi ka bir waa huoŋ-nu, aa bamaŋ dii huoŋgu-na fiɛfiɛ‑i-na, ba bɔi ka ta yaaŋga.»
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos, e os últimos, primeiros.
32 Ku huoŋgu-na, Yesubaa-ba ji sire ta ba kã *Yerusalɛmu. Yesu wuɔ ta nuɔmba yaaŋ-na hiere. Baŋ kãŋ dumaaŋo-na, korma doŋ ta ma da u *hãalãbiemba‑i baa bamaŋ naa cuu ba huoŋ-nu hiere. Yesu wuɔ bĩ u hãalãbieŋ cĩncieluo ba hãi baamba‑i ba deŋ ka tuɔ piiye baa-ba wuɔ:
32 E eles estavam no caminho, subindo a Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se, e seguiam-no atemorizados. E, ele tomando novamente os doze, começou a dizer-lhes as coisas que deviam acontecer com ele,
33 «Na daa iŋ kãŋ Yerusalɛmu-na kɛ? Diɛ kã, ba ka bel *Moloŋ-Biɛŋo‑i hã *Diilojigãntaamba yuntaamba‑i baa *ãnjĩnamma pigãataamba‑i baa-yo. Da ba hã-ba baa-yo, ba ka cira wuɔ u saaya komma aa bir-o hã *niɛraamba‑i baa-yo
33 dizendo: Eis que vamos para Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes, e aos escribas, e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 ba nyɛ-yo sũlma aa tu taalni yuɔ aa muo-yo aa suɔ ko-yo. Da ba ko-yo, u ka ce yinni hãi hĩɛma-na, siɛliŋ-yiiŋgu‑i u ka sire hel jo.»
34 e eles zombarão dele, e o açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
35 Ku huoŋgu-na, Sebede bɛmba maŋ waa baa Yesu‑i, ba taa ba bĩ unaŋo‑i Sake aa bĩ unaŋo‑i Nsãa, baa piɛ Yesu caaŋ-nu ka cira: «Hãalãtie, i juɔ diɛ ji cãrã bĩŋkũŋgu naŋgu ŋ wulaa, jande baa yagar.»
35 E Tiago e João, filhos de Zebedeu, aproximaram-se dele, dizendo: Mestre, queremos que tu nos faças o que nós desejamos.
36 Yesu wuɔ yuu-ba wuɔ: «Na'a mi ce bige‑i hã-na?»
36 E ele lhes disse: O que quereis que eu vos faça?
37 Baa cira: «I taara da ŋ ji waa ŋ fɔ̃ŋgũɔ‑i-na, ŋ yaŋ miɛŋo‑i, u diei tĩɛna ŋ nadieyaŋga-na aa u diei bi tĩɛna ŋ nanyuɔyaŋga-na.»
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que na tua glória nós possamos nos assentar, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
38 Yesu wuɔ cira: «Na saa suɔ naŋ cãrãŋ kumaŋ dɛ! Yaahuolo maŋ ka haa-miɛ na ka siɛ u temma haa-nɛi wɛi? Na ka siɛ mulĩɛŋ mɛi temma‑i wɛi?»
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo, e serdes batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 Baa cira: «Ũu, i ka siɛ.»
39 E eles lhe disseram: Nós podemos. Jesus, porém, disse-lhes: De fato, bebereis o cálice que eu bebo, e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado;
40 Ŋga mɛi siɛ gbãa pã nuŋgu wuɔ mɛlŋo'i ka tĩɛna mi nadieŋga-na aa mɛlŋo'i ka tĩɛna mi nanyuɔŋgu-na. Muntĩɛnammu fammuŋ tigiiŋ ta mu cie bamaŋ, ba yaa ka da-mu.»
40 porém, o assentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não é meu para dar; mas o será dado àqueles a quem está preparado.
41 Ba nahãalãbieŋ cĩncieluo baambaŋ juɔ nu nel daama‑i, ba hɔmmu pãŋ du baa-ba.
41 E os dez, tendo ouvido isso, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Yesu wuɔ bĩ-ba hiere a ji tuɔ piiye baa-ba wuɔ: «Na suyaa wuɔ fãamaambaa-ba ce hãlmaaŋgu baa ba fãamaansĩnni‑i aa nelbɔ̃mbɔ̃mbaa-ba ta ba haa fɔ̃ŋgũɔ‑i nuɔmba-na.
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, exercem senhorio sobre eles, e que sobre eles uns dos seus grandes exercem autoridade.
43 Ŋga ku saa saaya ku waa dumaa namaa na wulaa. Umaŋ duɔ tuɔ taara u waa nelbuɔ‑i na hɔlma-na, kutieŋo saaya u ce u fɛrɛ na maacembiloŋo;
43 Mas não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será o vosso ministro,
44 aa umaŋ duɔ tuɔ taara yaaŋga‑i, kutieŋo saaya u ce u fɛrɛ na kɔriɛŋo.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Na saa da, *Moloŋ-Biɛŋo juɔ kufaŋgu jomma yaa‑i hĩɛma-na duɔ ji cãa nuɔmba‑i aa pã u fɛrɛ duɔ sãa ba bɔi yunni; u saa jo ba da ba ji cãa-yo.»
45 Porque até mesmo o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Ku huoŋgu-na, Yesu wuɔ kã ka hi Yeriko. A ne da nelpũŋgu naŋ temma taa ku nyaanu-yuɔ a naara u *hãalãbiemba‑i. Baŋ juɔ ta ba hel Yeriko‑i-na da ba ta, yiroŋo naŋo waa tĩɛna hũmelle tũŋgu-na tuɔ cãrã. Ba taa ba bĩ-yo Bartime aa bĩ u to‑i Time.
46 E eles chegaram a Jericó; e, saindo ele de Jericó com os seus discípulos e um grande número de pessoas, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado ao lado da estrada, mendigando.
47 Yiroŋ daa uŋ nuɔ nuɔmba piiye ba cor, wuɔ yuu. Baa cira wuɔ Nasarɛtitaaŋ Yesu yaa curaaŋ. Wuɔ pãŋ sire tuɔ fara u bĩ da gbagaga wuɔ: «Yesu, *Davidi hãayɛ̃lŋ nuɔ, jande ce hujarre miɛ!»
47 E, ele ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar, e a dizer: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
48 Uŋ faraŋ u bĩ dumaaŋo-na, nuɔmba bɔi baa yaŋ aa ta ba nuola-yuɔ wuɔ u budii. Wuɔ migãaŋ dii kunaŋgu naara wuɔ: «Davidi hãayɛ̃lŋ nuɔ, jande ce hujarre miɛ!»
48 E muitos mandaram que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Yesu wuɔ yiɛra aa naa cira: «Bĩɛŋ u jo.»
49 E Jesus, parando, ordenou que ele fosse chamado; e eles chamaram o homem cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo, levanta-te; ele te chama.
50 Yiroŋ wuɔ pãŋ nanna u joŋgoruo‑i aa tie sire ta tuɔ kã.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se, e foi até Jesus.
51 Uŋ kaa hi, Yesu wuɔ yuu-yo wuɔ: «Ŋ taara mi ce bige‑i hã-ni?»
51 E Jesus, respondendo, disse-lhe: O que queres que eu te faça? E o homem cego lhe disse: Senhor, que eu receba a minha visão.
52 Yesu wuɔ cira: «Kã! Niŋ haa ŋ naŋga‑i miɛ, ŋ kuraa.» Terduɔŋgu faŋgu-na, naacolŋo yufieŋa pãŋ puur. Wuɔ cu Yesu huoŋ-nu ba ta ba kã.
52 E Jesus lhe disse: vai no teu caminho, a tua fé te curou. E ele imediatamente recebeu visão, e seguiu a Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.