Lucas 19

Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yesuŋ suurii Yeriko‑i-na tuɔ karnu duɔ cor,
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 *nampohũutaamba yuntieŋo naŋo waa nelle fande-na, ba taa ba bĩ-yo Sase. Sase waa bĩŋkũntieŋo.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Yesuŋ kãa, Sase wuɔ tuɔ taara u da-yo suɔ-yo; a ne da u waa beterie. Nuɔmbaŋ yuu dumaaŋo-na, u saa gbãa duɔ hi da Yesu‑i.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Wuɔ gbar ta u yaaŋ-na ka nyugũŋ tibiiŋ-nu wuɔ duɔ ji tuɔ cor fuɔ da-yo.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Yesuŋ juɔ hi terieŋgu faŋgu‑i, wuɔ ciir u yuŋgu‑i a waŋ baa-yo wuɔ: «Sase, hiire i ta, mi saaya mi har nuɔnɛi nuɔ‑i nyuŋgo‑i-na.»
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Sase huɔŋ kaa pãŋ fɛ̃, wuɔ hiire da donduo kũŋ baa-yo.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Nuɔmba daa mafamma‑i ce bige‑i? Baa ta ba waana wuɔ Yesu ciɛ niɛ jo ji har nelbabalaŋ daayo temma wulaa?
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Sase wuɔ sire yiɛra Yesu yaaŋga-na aa naa cira: «Itie, ne, mi ka calnu mi nagãŋ-niini‑i sɔmma hãi, a hã sũntaamba‑i sɔmma diei aa muɔmi ce sɔmma diei-maama namma‑i. Miŋ duu bamaŋ a hũu ba gbeiŋa‑i, mi ka hã-ba a temma sɔmma naa.»
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Yesu wuɔ cira: «Naacolŋ daa uŋ bi yeŋ *Abiramu hãayɛ̃lŋo, koŋkoro suurii u dumɛlle-na nyuŋgo‑i-na.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 *Moloŋ-Biɛŋo juɔ duɔ ji taara bamaŋ baala a kor-ba.»
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Baŋ kaa ta ba piɛ *Yerusalɛmu‑i, nuɔŋ baa da niɛ sĩ *Diiloŋ-bãaŋgu ka pãŋ doŋ huɔŋgu faŋgu'i nuɔ‑i. Yesu wuɔ suɔ baa-ba. A ne da huɔŋgu faŋgu-na, u waa tuɔ piiye baa-ba.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Wuɔ naŋ gbãnalãaŋ daaku‑i baa-ba wuɔ: «Nelbuɔ naŋo kãa nemaale ba da ba ka hã-yo nellentesĩnni u duɔ ji tĩɛna u nelle-na.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Uŋ'a u ta, u bĩ u maacembiemba cĩncieluo a ji cal gbeiŋa hã-ba, aa waŋ baa-ba wuɔ: ‹Taa na torgoŋ baa gbeiŋ daaya‑i, mi kã aa jo.›
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 A ne da u nelleŋ-baamba naa bigãaŋ-yo. Uŋ taa, ba sire puɔr nuɔmba u huoŋ-nu dii ku yuŋ-terieŋgu-na wuɔ ba ka waŋ baa-ba wuɔ ba sa taara naacolŋ daayo nellentesĩnni‑i.
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 «Naacolŋ uŋ kaa da nellentesĩnni‑i aa bir jo, u ce ba bĩ u maacembiemba maŋ uŋ ŋa naa cal gbeiŋa‑i hã-ba wuɔ ba ta ba torgoŋ, duɔ ji ne baŋ daa kumaŋ.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Dĩɛlã-wuoŋo jo ji cira: ‹Yuntie, mi bibiriiye mi naŋga‑i baa niŋ hãa-mi gbeiŋa maŋ, a da gbeinyuŋo temma sɔmma cĩncieluo.›
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 «Nellentieŋo cira: ‹Ku faa, maacembilofɛfɛiŋ nuɔ; niŋ suyaa cɛllɛ-kũŋ daaku belma, mi ka haa-ni nilɛiŋa cĩnciel yuŋ-nu.›
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 «Hãalĩŋ-wuoŋo jo ji cira: ‹Yuntie, mi bibiriiye mi naŋga‑i baa niŋ hãa-mi gbeiŋa maŋ, a da gbeinyuŋo temma sɔmma ndii.›
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 «Nellentieŋo gbɛ̃-yo wuɔ: ‹Mi ka bi haa nuɔŋo‑i nilɛiŋa ndii yuŋ-nu.›
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 «Siɛliŋ-wuoŋ wuɔ jo ji cira: ‹Yuntie, ŋ gbeiŋa yaa daaya, mii naa fĩnya-yiɛ baa fɔtɔruɔ jĩna kɔtuɔŋgu.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Naŋ huɔŋga doŋ ka cor a ce mɛi sa hĩrã-niɛ, ku'i ciɛ mi fĩnya-yiɛ jĩna kɔtuɔŋgu. Da ŋ saa jĩna kumaŋ, ŋ biɛ ku yaa‑i; aa da ŋ saa duu kumaŋ, ŋ kar ku yaa‑i.›
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 «Nellentieŋo gbɛ̃-yo wuɔ: ‹Maacembilobabalaŋ nuɔ naŋ temma‑i daani‑i, ŋ piiye bel ŋ fɛrɛ. Niŋ suyaa wuɔ mi huɔŋga doŋ, aa da mi saa jĩna kumaŋ mi biɛ ku yaa‑i, da mi saa duu kumaŋ mi kar ku yaa‑i;
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 bige‑i ciɛ ŋ saa kã ka jĩna mi gbeiŋa‑i gbeiŋ-dũŋ-nu? Miŋ juɔ dɛ‑i-na, mii naa saa jo ji da a huonaana mi hũu-ya wɛi?›
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Nuɔmba waa u caaŋgu-na, u waŋ baa-ba wuɔ: ‹Hũyãaŋ u gbeiŋa‑i na hã umaŋ daa gbeinyuŋo‑i sɔmma cĩncieluo‑i.›
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 «Ba cira: ‹Yuntie, ma sĩ fuɔ daa gbeinyuŋo temma sɔmma cĩncieluo kɛ!›
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 «U cira: ‹Yaaŋ mi tũnu-nɛi, umaŋ duɔ da, kunaŋgu ka naara u kũŋgu‑i, ŋga umaŋ duɔ saa da, cɛllɛ-kũŋgu maŋ dii, ku hũu.›
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Uŋ waaŋ mafamma‑i, u cira: ‹Mi bigãarãamba maŋ saa ta ba taara mi waa ba yuŋgu-na, bilaaŋ-baŋ na jo baa-ba bande, na ji ko-ba mi yufelleŋ.›»
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Yesuŋ juɔ piiye tĩ, wuɔ ta nuɔmba yaaŋ-na ba ta ba kã Yerusalɛmu‑i-na.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Yesubaa-baŋ kaa ta ba piɛ Betani‑i baa Betifage‑i dii *Olivi-tibinni-tãnuŋgu caaŋgu-na, Yesu wuɔ waŋ baa u *hãalãbiemba hãi wuɔ:
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 «Kãaŋ nelle maŋ i yaaŋga-na daade‑i, na suurma-na, na ka da ba vaa kakũmbiloŋo naŋo, molo saa nyugũŋ-yuɔ dede. Na fir-o na jo baa-yo.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Umaŋ duɔ yuu-na, na cira Itieŋo yaa ciɛra na fir-o ka hã-yo.»
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Uŋ puɔraa bamaŋ, baa kã ka bi da kakũmbiloŋo‑i ŋaa uŋ waaŋ-ma dumaa.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Ba ture ta ba fir-o, u taamba yuu-ba wuɔ: «Bige‑i ciɛ na ta na fir kakũmbiloŋo‑i?»
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Baa cira: «Itieŋo yaa ciɛra i fir-o ka hã-yo.»
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Aa naa fir-o ka hã Yesu‑i baa-yo.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Nuɔmba maŋ waa, baa bi hiel ba baamba‑i ta ba fara-bɛi hĩɛma-na u tuɔ wuɔ ba dɔrɔ u kã.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Baŋ kaa ta ba hiire Olivi-tibinni-tãnuŋgu-na aa da ba suur *Yerusalɛmu‑i-na, hãalãbiemba‑i ba kũŋgu-na hiere, ba hɔmmu gbuu fɛ̃. Baa doŋ ta ba hãl nɛini da kabakaba ba gbɛliɛŋ Diiloŋo‑i wuɔ u ciɛ gbɛrɛ-wɛima bɔi pigãaŋ-ba.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Ba taa ba hãl wuɔ:
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do ­Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 A ne da *Farisĩɛbaa-ba namba waa ba hɔlma-na. Baŋ juɔ da ba hãl nɛini‑i kabakaba dumaaŋo-na, baa waŋ baa Yesu‑i wuɔ: «Ŋ sa waŋ baa ŋ hãalãbiemba budii wɛi?»
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Yesu wuɔ cira: «Mi tũnu-nɛi, da ba fiɛ budii, tãmpĩɛŋa ka sire ta a hãl ba sɔlaaŋgu‑i.»
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Yesuŋ kaa piɛ da nelle‑i, wuɔ pãŋ tuɔ kaal
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 aa naa cira: «E! Yerusalɛmutaaŋ namaa, kuɔ naa naa suɔ kumaŋ ka fɛ̃ na hɔmmu‑i nyuŋgo daayo-na, kuu naa fa. Ŋga ku fuyaa-nɛi; na siɛ gbãa suɔ-ku.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Yiiŋgu dii baa yiiŋgu, na bigãarãamba ka jo ji dii-na huɔŋga. Ba ka suuye-nɛi terni-na hiere na siɛ da muŋkormu.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Diiloŋ uŋ juɔ duɔ ji kor-na aa na saa hũu-ma, ba ka muonu na nelle‑i aa ko-na hiere. Ba siɛ yaŋ dũŋgu diei ku gbeiniŋ.»
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Yesuŋ kãa ka suur *Diilodubuɔ‑i-na da niisuornintaamba‑i, wuɔ tuɔ donya-bɛi
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 aa naa tuɔ piiye baa-ba wuɔ: «Ma nyɛgãaŋ Diiloŋ-nelma-na wuɔ: ‹Mi dũŋgu ka ce Diilojaaldũŋgu.› Ma sĩnni niɛ namaa ce-ku cuo ba terieŋgu?»
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Yesu taa u waŋ Diiloŋ-nelma‑i u pigãaŋ nuɔmba‑i yinni maŋ joŋ Diilodubuɔ‑i-na. *Diilojigãntaamba yuntaambaŋ daa-ma dumaaŋo-na, baa *ãnjĩnamma pigãataamba‑i, a naara nelle yuntaamba‑i, baa ta ba taara ba ko-yo.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Ŋga u nelma taa ma suurnu nuɔmba‑i ma cor a ce ba saa suɔ baŋ ka ce-yo dumaa da-yo ko-yo.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.