Lucas 17
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs NVT
1 Ku huoŋgu-na, Yesu wuɔ waŋ baa u *hãalãbiemba‑i wuɔ: «Nuɔmba siɛ gbãa naa kuubabalaaŋgu muncemmu‑i, ŋga umaŋ duɔ dii u nanolŋo‑i kuubabalaaŋgu cemma-na, sũlma haraa kutieŋo-na.
1 Jesus disse a seus discípulos: “Sempre haverá o que leve as pessoas a cair em pecado, mas que aflição espera quem causa a tentação!
2 Kumaŋ ka haa-yuɔ, kuɔ baa naa to namɛlle u nuoŋgu-na aa sɛ-yo dii-yo nuoraaŋ-nu kuu naa ce bɔlbɔl yuɔ.
2 Seria melhor ser lançado no mar com uma pedra de moinho amarrada ao pescoço que fazer um destes pequeninos pecar.
3 Terieŋgu faŋgu-na, bilaaŋ na fɛrɛ.
3 Portanto, tenham cuidado! “Se um irmão pecar, repreenda-o e, se ele se arrepender, perdoe-o.
4 Duɔ fiɛ cãl-ni ku yu niehãi yinduɔŋgu-na aa tuɔ suɔ-ma u jo u cãrã-niɛ, baa gãŋ baa-yo.»
4 Mesmo que ele peque contra você sete vezes por dia e, a cada vez, se arrependa e peça perdão, perdoe-o”.
5 Yesu *pɔpuɔrbieŋ baa waŋ baa-yo wuɔ: «Itie, iŋ haa i naŋga‑i niɛ dumaa, kãyã-yiɛ kunaŋgu naara-kuɔ.»
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: “Faça nossa fé crescer!”.
6 Yesu wuɔ gbɛ̃-ba wuɔ: «Halle da ku fiɛ waa na haa na niele'i miɛ yoŋ, na gbãa gbɛ̃ tibiiŋ daaku‑i wuɔ ku fuur ka sũ ku fɛrɛ nuoraaŋgu-na, aa ma bi ce.»
6 O Senhor respondeu: “Se tivessem fé, ainda que tão pequena quanto um grão de mostarda, poderiam dizer a esta amoreira: ‘Arranque-se e plante-se no mar’, e ela lhes obedeceria.
7 Aa naa cira: «Namaaŋo-na, umaŋ duɔ biɛ maacembiloŋo jĩna u suoŋgu-na, sisɔ u biyaa-yo u tuɔ ceŋ u muɔru, duɔ hel hĩɛŋgu-na jo, kutieŋo ka gbɛ̃-yo wuɔ u tĩɛna donduo wuo niiwuoni‑i wɛi?
7 “Quando um servo chega do campo depois de arar ou cuidar das ovelhas, o senhor lhe diz: ‘Venha logo para a mesa comer conosco’?
8 Ma sĩ u bir gbɛ̃-yo wuɔ: ‹Ce mɛi niiwuoni‑i aa ŋ hor ŋ niidiini‑i aa ŋ biɛ ŋ hã mi wuo igɛ̃na. Da mi wuo tĩ, nuɔ ŋ ka suɔ wuo.› Ma sa ce dumɛi wɛi?
8 Não, ele diz: ‘Prepare minha refeição, apronte-se e sirva-me enquanto como e bebo. Você pode comer depois’.
9 Maacembiloŋ duɔ ce u maacemma‑i, ku saaya ba jaal-o tĩiŋgu wɛi?
9 E acaso o senhor agradece ao servo por fazer o que lhe foi ordenado?
10 Ku yaa ŋaa namaa kũŋgu‑i. Baŋ hãa-na mamaŋ, da na ce-ma, na saaya na cira: ‹Miɛŋo‑i maacembieŋ miɛ yoŋ, i ciɛ i maacemma.›»
10 Da mesma forma, quando vocês obedecem, devem dizer: ‘Somos servos inúteis; apenas cumprimos nosso dever’”.
11 Yesuŋ taa u kã *Yerusalɛmu‑i-na, u bilaaya *Galile‑i baa *Samari‑i cor.
11 Dirigindo-se a Jerusalém, Jesus chegou à fronteira entre a Galileia e Samaria.
12 U kaa tuɔ suur nelle nande-na, *wontuɔrmba namba sire ta ba jãrã-yuɔ. Ba waa wontuɔrmba cĩncieluo. Baŋ juɔ piɛ, baa yiɛra aa naa ta ba fara ba piiye baa-yo wuɔ:
12 Ao entrar num povoado dali, dez leprosos, mantendo certa distância,
13 «Hãalãtie, jande, ce hujarre yiɛ.»
13 clamaram: “Jesus, Mestre, tenha misericórdia de nós!”.
14 Yesu wuɔ fara waŋ baa-ba wuɔ: «Kãaŋ *Diilojigãntaamba ka ne-na.»
14 Ele olhou para eles e disse: “Vão e apresentem-se aos sacerdotes”. E, enquanto eles iam, foram curados da lepra.
15 Unaŋ wuɔ bir tuɔ gbɛliɛŋ Diiloŋo‑i da gbagaga u jo.
15 Um deles, ao ver-se curado, voltou a Jesus, louvando a Deus em alta voz.
16 Uŋ juɔ hi Yesu caaŋgu-na, wuɔ dũuna jaal-o. A ne da u waa *niɛryiɛŋo; u taa u hel Samari.
16 Lançou-se a seus pés, agradecendo-lhe pelo que havia feito. Esse homem era samaritano.
17 Yesu wuɔ cira: «Ba siire cĩncieluo‑i-na hiere, ŋga nennaa baamba curaa hie?
17 Jesus perguntou: “Não curei dez homens? Onde estão os outros nove?
18 Bige‑i ciɛ ba saa suɔ-ma bir jo ji jaal Diiloŋo‑i ŋaa niɛryiɛŋ daa uŋ birii ji jaal-o dumaa?»
18 Ninguém voltou para dar glórias a Deus, exceto este estrangeiro?”.
19 Aa naa gbɛ̃ naacolŋo‑i wuɔ: «Sire ŋ kã! Niŋ haa ŋ naŋga‑i miɛ ŋ kuraa.»
19 E disse ao homem: “Levante-se e vá. Sua fé o curou”.
20 Yiiŋgu naŋgu-na, *Farisĩɛbaa-ba yuu Yesu‑i wuɔ: «*Diiloŋ-bãaŋgu ka doŋ yaku‑i?»
20 Certo dia, os fariseus perguntaram a Jesus: “Quando virá o reino de Deus?”. Jesus respondeu: “O reino de Deus não é detectado por sinais visíveis.
21 aa cira: ‹Ku yaa bande ku yaŋga; ku yaa dɛ ku yaŋga.› Na saaya na suɔ wuɔ Diiloŋ-bãaŋgu duɔŋ tĩ na hɔlma-na.»
21 Não se poderá dizer: ‘Está aqui!’ ou ‘Está ali!’, pois o reino de Deus já está entre vocês”.
22 Aa naa waŋ baa *hãalãbiemba‑i wuɔ: «Yiiŋgu dii baa yiiŋgu, *Moloŋ-Biɛŋo kũɔma kaa bel-na, ŋga na siɛ da-yo halle yinduɔŋgu.
22 Então ele disse a seus discípulos: “Aproximam-se os dias em que desejarão ver o tempo do Filho do Homem, mas não o verão.
23 Nuɔmba kaa ta ba tãal-na wuɔ ba daa-yo yaŋga naŋga. Banamba ka gbɛ̃-na wuɔ: ‹Uu dii daalɛi›, banaŋ ba'a: ‹Uu dii terieŋ daaku-na.› Da ba pigãaŋ-na terieŋgu maŋ, baa na kã; ba tãal-na.
23 Dirão a vocês: ‘Vejam, lá está!’ ou ‘Aqui está ele!’, mas não os sigam.
24 Diiloŋ uŋ nyiɛsĩŋ dumaa ba da-yo terni-na hiere, Moloŋ-Biɛŋ duɔ u bir jo, ba ka da-yo dumɛi terni-na hiere. Molo si dii duɔ ji pigãaŋ moloŋo baa-yo.
24 Porque, assim como o relâmpago lampeja e ilumina o céu de uma extremidade a outra, assim será no dia em que vier o Filho do Homem.
25 Ŋga, aa mafamma suɔ da ma ce, fiɛfiɛ ku nuɔmba ka cĩina-yuɔ aa ce-yo sũlma.
25 Mas primeiro é necessário que ele sofra terrivelmente e seja rejeitado por esta geração.
26 «Mamaŋ taa ma ce *Nowe bãaŋgu-na, Moloŋ-Biɛŋ duɔ u bir jo, ma temma ka ce.
26 “Quando o Filho do Homem voltar, será como no tempo de Noé.
27 Nowe bãaŋgu-na, nuɔmba naa gonya niiwuoni baa kolma baa cɛjãlle. Ba tĩyãa ku yaa nuɔ‑i a ji hi yiiŋgu maŋ Noweŋ suurii begubuɔ‑i-na aa yaŋ diilopepetieŋo dãa hɔr-ba hiere.
27 Naqueles dias, o povo seguia sua rotina de banquetes, festas e casamentos, até o dia em que Noé entrou na arca e veio o dilúvio, que destruiu a todos.
28 Mamaŋ taa ma bi ce Lɔti bãaŋgu-na, ma temma ka ce. Lɔti bãaŋgu-na, nuɔŋ baa bi guɔnya wuolalle baa nyɔlle, suoruŋgu baa sãamuŋgu, kũlle baa jaaguɔ.
28 “E o mundo será como no tempo de Ló. O povo se ocupava de seus afazeres diários, comendo e bebendo, comprando e vendendo, cultivando e construindo,
29 Ŋga yiiŋgu maŋ Lɔtiŋ hilaa Sodɔmu‑i-na, Diiloŋ wuɔ kũnna dãŋgbɔguɔŋgu naŋ temma a kukul nuɔmba‑i hiere.
29 até o dia em que Ló deixou Sodoma. Então fogo e enxofre ardente caíram do céu e destruíram a todos.
30 Moloŋ-Biɛŋ duɔ u bir jo, ma temma ka ce.
30 Sim, tudo será como sempre foi até o dia em que o Filho do Homem for revelado.
31 Duɔ jo yiiŋgu maŋ nuɔ‑i, umaŋ duɔ ji waa gɔ̃ŋgũɔŋ-nu, u baa cira u suur dũŋ-nu a biɛra u bĩmbĩnni‑i; umaŋ duɔ bi waa hĩɛŋ-nu, u baa bi cira u bir kũŋ.
31 Nesse dia, quem estiver na parte de cima da casa, não desça para pegar suas coisas. Quem estiver no campo, não volte para casa.
32 Mamaŋ daa Lɔti ciɛŋo‑i ma sĩ ma tĩyãanu-nɛi kɛ?
32 Lembrem-se do que aconteceu à esposa de Ló!
33 Umaŋ duɔ tuɔ kaal baa u yuŋgu yoŋ, kutieŋo ka kɔsuɔŋ u fɛrɛ; ŋga umaŋ duɔ tuɔ kɔsuɔŋ u fɛrɛ, kutieŋo ka kor u fɛrɛ.
33 Quem se apegar à própria vida a perderá; quem abrir mão de sua vida a salvará.
34 Mi tũnu-nɛi, yiiŋgu faŋgu-na, nuɔmba hãi gbãa waa galla muŋgalladuɔmu-na, ba biɛ u diei ta aa yaŋ unaŋo‑i.
34 Naquela noite, duas pessoas estarão dormindo na mesma cama; uma será levada, e a outra, deixada.
35 Caamba hãi gbãa waa ta ba sɔrɔŋ, ba biɛ u diei ta aa yaŋ unaŋo‑i. [
35 Duas mulheres estarão moendo cereal no moinho; uma será levada, e a outra, deixada.
36 Nuɔmba hãi gbãa waa ta ba guona, ba biɛ u diei ta aa yaŋ unaŋo‑i.]»
36 Dois homens estarão trabalhando juntos num campo; um será levado, e o outro, deixado”.
37 Hãalãbieŋ baa yuu-yo wuɔ: «Itie, mafamma ka ce hie-na?»
37 “Senhor, onde isso acontecerá?”, perguntaram os discípulos. Jesus respondeu: “Onde estiver o cadáver, ali se ajuntarão os abutres”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.