Lucas 16
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ACF
1 Ku huoŋgu-na, Yesu waŋ baa u *hãalãbiemba‑i wuɔ: «Wɛiŋo naŋo waa, kombiyiɛ waa baa-yo. Baa ji tũnu-yuɔ wuɔ kombiyiɛŋ daayo bĩɛna u nagãŋ-niini‑i.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Wuɔ bĩ-yo ji waŋ baa-yo wuɔ: ‹Niŋ ceŋ mamaŋ hiere mi nuɔ-ma. A bãl nyuŋgo, ŋ siɛ tiraa gbãa waa mi kombiyiɛŋ nuɔ. Ce aa ŋ tagaaya niŋ daa kumaŋ ŋ pigãaŋ-mi.›
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Kombiyiɛŋo tĩɛna tuɔ jɔguɔŋ wuɔ: ‹Mi yuntieŋo wuɔ u nanna-miɛ maacemma-na. Duɔ nanna-miɛ, mi ka ce niɛ? Mi siɛ bi gbãa kũ, aa da miɛ mi ta mi wuɔra mi cãrã, senserre ka ta di da-mi.›
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Aa ji cira: ‹Ãhãa! Mi suyaa miŋ ka ce kumaŋ da ba nanna-miɛ nuɔmba baa bi nanna-miɛ.›
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 U yuntieŋo cɛ̃miɛŋaŋ waa bamaŋ nuɔ‑i hiere, u tuɔ bĩ-ba ba da-ba-diei ba ta ba jo. Dĩɛlã-wuoŋo juɔ, u yuu-yo wuɔ: ‹Ŋ saaya ŋ pã niɛ hã mi yuntieŋo‑i?›
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 «U cira: ‹Mi saaya mi pã namma gboŋgboyufieŋ komuɔŋa ndii.›
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Aa bĩ unaŋo jo. Uŋ juɔ, u yuu ufaŋo‑i wuɔ: ‹Nuɔ ŋ saaya ŋ pã niɛ?›
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 Uŋ ciɛ baa u yuntieŋo cɛ̃miɛntaamba‑i cemma maŋ daama‑i, u yuntieŋ uŋ juɔ nu-ma, u gbɛliɛŋ-yo wuɔ u cɛ̃ u cor.»
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Mi tũnu-nɛi, nɛliɛ sa ji ku aa ba dii-yo baa u gbeiŋa‑i. Terieŋgu faŋgu-na, gbeiŋa maŋ dii baa-na hĩɛma-na bande‑i-na, ciɛŋ-yaŋ na bel jɛ̃naamba baa-ya, ku yaa da na saa ji waa yiiŋgu maŋ nuɔ‑i, ba hã-na muntĩɛnammu Diiloŋo caaŋgu-na.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Umaŋ duɔ suɔ bĩŋkũcɛkũɔma belma, kutieŋo ka suɔ bĩŋkũbuɔ belma. Umaŋ duɔ cãl bĩŋkũcɛkũɔma belma, kutieŋo ka cãl bĩŋkũbuɔ belma.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Da na cãl miwaaŋ daayo gbeiŋa belma, hai ka siɛ hã namaa ninsoŋ-bĩŋkũŋgu na tiera?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Da ŋ cãl moloŋ bĩŋkũŋgu belma, Diiloŋ uŋ ŋa na'a u hã nuɔ kumaŋ, u ka ce niɛ aa hã-ni baa-ku?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Na suyaa wuɔ maacembiloŋo diei siɛ gbãa cãa nuɔmba hãi. Ŋ ka da u bigãaŋ u diei aa dɔl u diei, u ka waa baa u diei aa cĩina u diei. Ku yaa ŋaa namaa kũŋgu‑i, na siɛ gbãa ta na kuye Diiloŋo‑i aa bi ta na kuye gbeiŋa‑i terduɔŋgu faŋgu-na.»
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Gbeiŋa taa a dɔlnu *Farisĩɛbaa-ba‑i a cor. Yesuŋ waaŋ nel daama‑i, baa bir yaŋ aa ta ba nyɛ-yo.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Wuɔ waŋ baa-ba wuɔ: «Namaaŋo‑i, da na da nuɔmba‑i na ce na fɛrɛ nelviiŋ namaa, ŋga Diiloŋo suɔ na hɔmmu‑i. Nelbiliembaŋ kaal kumaŋ, Diilo sa hiel u yufelle kuɔ.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Yiinaa‑i-na, nuɔmba taa ba nu *Moisi ãnjĩnamma yaa‑i baa *Diilopɔpuɔrbiemba nelma‑i aa ta ba ce ba wɛima‑i. Ba ciɛ kufaŋgu‑i a ji hi Nsãa bãaŋgu‑i. A doŋ Nsãa bãaŋgu-na, ba duɔŋ ta ba nu *Diiloŋ-nelle maama‑i. A ce dumaaŋo-na, nuɔmba‑i hiere ba gbãŋ kpelle da ba suur-diɛ.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 «Dɔrɔ‑i baa hĩɛma‑i ni gbuonumma dii fɛ̃u yaŋ ãnjĩnamma nelbelle diei gbuonumma‑i.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 «Na saa da; umaŋ duɔ nanna u ciɛŋo‑i aa jã unaŋo, kutieŋo ciɛ *fuocesĩnni‑i dumaaŋo-na; aa da ba nanna ciɛŋo maŋ aa ŋ biɛ-yo, ŋ bi ciɛ fuocesĩnni‑i dumaaŋo-na.»
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 «Wɛiŋo naŋo waa tuɔ gbu u diiya u fɛrɛ. U taa u ce u bãaŋgu‑i aa bi tuɔ wuo niiwuofafanni yaa yinni maŋ joŋ.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 A ne da sũntieŋo naŋo waa tuɔ galla u dumɛlle yaaŋga-na, ba taa ba bĩ-yo Lasaar. Pãnni'i naa gbuyaa u kũɔma‑i hiere.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 Wɛiŋ duɔ wuo aa juuru maŋ diire hĩɛma-na, Lasaar tuɔ nenu-duɔ, ŋga u siɛ bi da-du. Juoraamba tiraa waa hie ta ba nallã u pãnni‑i?
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Uŋ juɔ ku, *dɔrpɔpuɔrbiemba biɛ-yo kã baa-yo *Abiramu caaŋ-nu dii ninsoŋ-nelle-na. Ku huoŋgu-na, wɛiŋo bi ji ku, ba fuure-yuɔ.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 U kã ka tuɔ gbu u ce sũlma‑i dãamu-na. U juɔ ciir u yuŋgu‑i ku yaa nuɔ‑i, a fara da Lasaar dii Abiramu caaŋgu-na.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 U fara tuɔ piiye da gbagaga wuɔ: ‹Abiramu, mi to nuɔ, mi mulĩɛŋ mi cor dãaŋ daamu-na, jande, ce hujarre miɛ aa ŋ puɔr Lasaar ka dii u niele‑i hũmma-na a ji dii mi nuŋgu-na mi nuhɔlle fɛ̃rɛ̃.›
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 «Abiramu gbɛ̃-yo wuɔ: ‹Mi biɛ, ma sĩ ŋ suyaa wuɔ niŋ waa miwaaŋo-na, ŋ waa ŋ fɛrɛŋ nuɔ aa Lasaar waa sũlma-na kɛ? Fiɛfiɛ‑i-na, uu dii fiisaaŋ-nu bande‑i-na aa nuɔ ŋ cɛr waa sũlma-na.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Da mi fiɛ hũu-ma, fobãmbãale dii i hɔlma-na. Molo siɛ gbãa hel bande‑i-na a karnu kã namaa terieŋgu-na, aa molo siɛ bi gbãa hel namaa terieŋgu-na a karnu jo bande‑i-na.›
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 «Wɛiŋo gbɛ̃-yo wuɔ: ‹Da ma waa dumaaŋo-na, yaŋ aa ŋ puɔr-o miɛ cĩiŋgu-na
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 u ka piiye tũnu mi hãmba‑i, baa dii ba ndii; ba baa ji jo yaahuol-terieŋ daaku-na.›
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 «Abiramu gbɛ̃-yo wuɔ: ‹*Moisi nelma dii baa-ba, a naara *Diilopɔpuɔrbiemba maama‑i, mafamma ka saanu baa-ba.›
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 «Wɛiŋo cira: ‹Abiramu, mi to nuɔ, mafamma siɛ gbɛ̃ baa-ba. Ŋga moloŋ duɔ hel kuoŋ-nelle-na a ka piiye baa-ba, ŋ ka da ba naana ba cilɔbabalaŋo‑i.›
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 «Abiramu gbɛ̃-yo wuɔ: ‹Da ba'a ba sa nu Moisi nelma‑i baa Diilopɔpuɔrbiemba maama‑i, molo duɔ fiɛ hel kuoŋ-nelle-na kã, u kãa gbãŋgbãŋ.›»
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.