Hebreus 12
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs NVT
1 Terieŋgu faŋgu-na, nelpũŋgu maŋ siire wuɔ Diiloŋ-hũmelle‑i daaku‑i, ku taa i yaaŋ-na ta ku pigãaŋ-ye hũmelle‑i. A ce dumaaŋo-na, kumaŋ bilaayaŋ-yiɛ i sa gbã i kã yamma Diiloŋ-hũmelle-na, yaaŋ i hiel i naŋga kuɔ. Ãmbabalma maŋ sɔgɔlaanuŋ i gbeini-na fɛ̃u, yaaŋ i yaŋ-ma aa i vaa i fɛrɛ baa gbaruŋgu maŋ dii i gbeini-na.
1 Portanto, uma vez que estamos rodeados de tão grande multidão de testemunhas, livremo-nos de todo peso que nos torna vagarosos e do pecado que nos atrapalha, e corramos com perseverança a corrida que foi posta diante de nós.
2 Yaaŋ i tiɛ ne Yesu yaa‑i. U yaa ciɛ i haa i naŋga‑i yuɔ aa u yaa ka ce i haa-ka hi i fuoŋgu‑i. U hĩɛrã kuliiŋgu‑i *daaŋgu-na, u saa ne ku senserre‑i. Hɔfɛ̃lle maŋ taa di cie-yo, u taa u fara u ne di yaa‑i. Fiɛfiɛ‑i-na, uu dii tĩɛna Diiloŋo caaŋ-nu.
2 Mantenhamos o olhar firme em Jesus, o líder e aperfeiçoador de nossa fé. Por causa da alegria que o esperava, ele suportou a cruz sem se importar com a vergonha. Agora ele está sentado no lugar de honra à direita do trono de Deus.
3 Niɛŋ uŋ hĩɛrã nelbabalaamba bigãaru‑i dumaa, ku yaa kũɔkaralle siɛ ta di mulĩɛŋ-na.
3 Pensem em toda a hostilidade que ele suportou dos pecadores; desse modo, vocês não ficarão cansados nem desanimados.
4 Naŋ yeŋ maluŋgu maŋ nuɔ‑i baa ãmbabalma‑i, unaa saa tĩɛ-maŋ yogo do!
4 Afinal, ainda não chegaram a arriscar a vida na luta contra o pecado.
5 Aa Diiloŋ uŋ dii sirɛiŋa maŋ nɛi wuɔ u bisãlŋ namaa, sirɛiŋa faŋa maama karaanu-nɛi wɛi? Ma nyɛgãaŋ wuɔ:
5 Acaso vocês se esqueceram das palavras de ânimo que Deus lhes dirigiu como filhos dele? Ele disse: “Meu filho, não despreze a disciplina do Senhor; não desanime quando ele o corrigir.
6 Umaŋ maama‑i dɔlaanuŋ Itieŋo‑i, u dii u yaa‑i hũmefafalle-na.
6 Pois o Senhor disciplina quem ele ama e castiga todo aquele que aceita como filho”.
7 Taa na hĩrã mulĩɛma‑i, Diiloŋo dii-na hũmefafalle-na baa ma yaa‑i. U ce dumɛi baa u bisãlmba‑i. Namaa daa bisãlãaŋ hayo‑i dii aa u to sa nuola-yuɔ?
7 Enquanto suportam essa disciplina de Deus, lembrem-se de que ele os trata como filhos. Quem já ouviu falar de um filho que nunca foi disciplinado pelo pai?
8 Diiloŋo nuola u bisãlmba‑i hiere. Duɔ yaŋ namaaŋo‑i u sa nuola-nɛi, na saaya na suɔ wuɔ u bisãlŋ-kirɛiŋ namaa sĩ; na to dii u deŋ.
8 Se Deus não os disciplina como faz com todos os seus filhos, significa que vocês não são filhos de verdade, mas ilegítimos.
9 Tonaamba dii baa-ye hĩɛma-na bande‑i-na ta ba nuola-yiɛ aa i tiɛ kãŋ-ba. Ku ce niɛ i siɛ nu i To maŋ dɔrɔ‑i-na u nuŋgu‑i aa da cicɛ̃lma maŋ sa tĩɛŋ dede‑i?
9 Uma vez que respeitávamos nossos pais terrenos que nos disciplinavam, não devemos nos submeter ainda mais à disciplina do Pai de nosso espírito e, assim, obter vida?
10 I tobaa-ba nuolaaya-yiɛ a saanu baa kuŋ dɔlaanu bafamba dumaa, aa ba nuolamma bãlãa hĩɛma-na bande yoŋ. A ne da Diiloŋo ne miɛ fafaaŋgu'i aa tuɔ nuola-yiɛ i diɛ bir fuɔ birma.
10 Pois nossos pais nos disciplinaram por alguns anos como julgaram melhor, mas a disciplina de Deus é sempre para o nosso bem, a fim de que participemos de sua santidade.
11 Da ba ta ba nuola-niɛ, baŋ nuolaŋ-niɛ huɔŋgu maŋ nuɔ‑i ku sa dɔlnu-niɛ, ku bir yaŋ aa ta ku jaŋ-ni. Ŋga da ŋ siɛ ba nuola-niɛ, ku huoŋgu jo baa viisĩnni baa yaafɛ̃lle.
11 Nenhuma disciplina é agradável no momento em que é aplicada; ao contrário, é dolorosa. Mais tarde, porém, produz uma colheita de vida justa e de paz para os que assim são corrigidos.
12 Terieŋgu faŋgu-na, baa na yaŋ na kũɔma kara.
12 Portanto, revigorem suas mãos cansadas e seus joelhos enfraquecidos.
13 Biyaaŋ hũmefafalle ku yaa bamaŋ gbeini‑i nuyãanu ku ka ta ku buɔ-bɛi ku kã, ku siɛ hor-bɛi.
13 Façam caminhos retos para seus pés a fim de que os mancos não caiam, mas sejam fortalecidos.
14 Gbãaŋ kpelle na ta na dɔl nuɔmba‑i hiere aa na yaŋ Diiloŋo bir-na u birma. Umaŋ duɔ saa yaŋ Diiloŋo bir-o, u siɛ gbãa da Itieŋo yufelle.
14 Esforcem-se para viver em paz com todos e procurem ter uma vida santa, sem a qual ninguém verá o Senhor.
15 Bilaaŋ na fɛrɛ unaŋ nuɔ ŋ baa ji cĩina Diiloŋo hujarre‑i. Baa na yaŋ cɛiŋ-purru da unaŋ-na na hɔlma-na a ji tuɔ celieŋ banamba‑i baa u balaaŋgu‑i.
15 Cuidem uns dos outros para que nenhum de vocês deixe de experimentar a graça de Deus. Fiquem atentos para que não brote nenhuma raiz venenosa de amargura que cause perturbação, contaminando muitos.
16 Molo baa ji dii u naŋga bĩŋwosĩnni-na, molo baa bi bel Diiloŋ-bĩŋkũŋgu naŋgu baa u nanyuɔŋgu Esawu temma‑i: Esawu huraa u bɛpolsĩnni‑i baa jukalaaŋgu.
16 Vigiem para que ninguém seja imoral ou profano, como Esaú, que trocou seus direitos como filho mais velho por uma simples refeição.
17 Na suyaa wuɔ ku huoŋgu-na u juɔ tuɔ taara tuoŋo cãrã Diiloŋo‑i hã-yo bɛpuɔmba namba temma, ŋga tuoŋo saa hũu-ma. Uŋ fiɛ kaal cãrã-yuɔ ma saa dɔl-o.
17 Como vocês sabem, mais tarde, quando ele quis a bênção do pai, foi rejeitado. Era tarde para que houvesse arrependimento, embora ele tivesse implorado com lágrimas.
18 Namaaŋo‑i naŋ piyaa Diiloŋo‑i dumaa, kuuduɔŋgu sĩ baa *Isirahɛl-baamba‑i. Bafamba kãa tãnuŋ-nu. Ba daa dãamu‑i, baa fafalmu‑i a naara kukulberre naŋ temma tãnuŋgu-na.
18 Vocês não chegaram a um monte que se pode tocar, a um lugar de fogo ardente, escuridão, trevas e vendaval,
19 Ba nuɔ yɛrre buu, aa bi nu molo piiye da gbagaga. Ba cãrã kutieŋo‑i wuɔ u baa tiraa u piiye baa-ba.
19 ao toque da trombeta e à voz tão terrível que aqueles que a ouviram suplicaram que nada mais lhes fosse dito,
20 Uŋ waaŋ mamaŋ, ma saa ta ma du dɛi ba tũnni-na ku'i ciɛ. U gbĩɛ-ba wuɔ: «Umaŋ duɔ yiɛya tãnuŋ daaku‑i, halle da ku fiɛ waa bĩŋwuoŋo, na naŋ kutieŋo‑i baa tãmpĩɛŋa na ko-yo.»
20 pois não podiam suportar a ordem que recebiam: “Se até mesmo um animal tocar no monte, deve ser apedrejado”.
21 Nelma maŋ ciɛ tãnuŋgu-na, maa naa silaa ta ma nyɛŋ kũɔma ma cor, a ce *Moisi fuɔ fɛrɛ u cira: «Korma ciɛ mi kũɔma gbuu ta ma nyɛŋ!»
21 O próprio Moisés ficou tão assustado com o que viu a ponto de dizer: “Fiquei apavorado e tremendo de medo”.
22 Ŋga kuuduɔŋgu sĩ baa namaaŋo‑i. Namaa na kãa *Sinyɔ-tãnuŋ-nu, na kãa Cicɛ̃lmantieŋo nelle yaa nuɔ‑i; *Yerusalɛmu maŋ dɔrɔ‑i-na, na kãa u yaa nuɔ‑i. *Dɔrpɔpuɔrbiemba dii u yufelle ta ba ce ba bãaŋgu‑i.
22 Vocês, porém, chegaram ao monte Sião, à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, aos incontáveis milhares de anjos em alegre reunião,
23 Namaaŋo‑i, na suurii Diiloŋ-bɛpuɔmba-na. Ba yirɛiŋa nyɛgãaŋ dɔrɔ‑i-na. Na piyaa Diiloŋo‑i, u yaa nelbiliemba‑i hiere ba gɛ̃ŋgɛrtieŋo‑i. Na suurii nelviimba-na. Ba yaa hii ba fuoŋgu‑i Diiloŋ-terieŋgu-na.
23 à congregação dos filhos mais velhos, cujos nomes estão escritos no céu, e a Deus, que é juiz de todos, aos espíritos dos justos no céu, agora aperfeiçoados,
24 Namaaŋo‑i, na piyaa Yesu maŋ *tobisĩfɛlɛnni yaaŋga-na. U yaa kuu kũnna u tãmma‑i. U tãmma kãayã-yiɛ a yaŋ Abɛl maama‑i.
24 a Jesus, o mediador da nova aliança, e ao sangue aspergido, que fala de coisas melhores do que falava o sangue de Abel.
25 Terieŋgu faŋgu-na, bilaaŋ na fɛrɛ! Baa na yagar wuɔ na siɛ nu umaŋ piiyeŋ baa-na u nelma‑i. Umaŋ taa u piiye baa Isirahɛl-baamba‑i hĩɛma-na bande‑i-na, bamaŋ naa yagar wuɔ ba siɛ nu u nelma‑i, ba saa gbãa kor yaahuolo-na. Umaŋ piiyeŋ baa miɛŋo‑i, uŋ yeŋ dɔrɔ, diɛ saa nu u nuŋgu‑i, i ka ce niɛ gbãa kor-yuɔ?
25 Tenham cuidado para não se recusarem a ouvir aquele que fala. Porque, se aqueles que se recusaram a ouvir o mensageiro terreno não escaparam, certamente não escaparemos se rejeitarmos aquele que nos fala do céu.
26 U piiye dede fuɔ hĩɛma sagalla; ŋga fiɛfiɛ‑i-na, u pãa nuŋgu baa-ye wuɔ: «Mi ka tiraa sagalla hĩɛma‑i i diei baa dɔrɔ‑i naara.»
26 Quando Deus falou naquela ocasião, sua voz fez a terra tremer, mas agora ele promete: “Mais uma vez, farei tremer não só a terra, mas também os céus”.
27 Uŋ waaŋ mafamma‑i, ku pigãaŋ wuɔ ku yiiŋgu-na, uŋ hielaa bĩmbĩnni maŋ hiere, ni ka bĩɛna halaŋ aa yaŋ nimaŋ siɛ gbãa bĩɛna.
27 Isso significa que toda a criação será abalada e removida, de modo que permaneçam apenas as coisas inabaláveis.
28 Iŋ ka ce i bãaŋgu‑i nelle maŋ nuɔ‑i, di siɛ gbãa bĩɛna. Terieŋgu faŋgu-na, yaaŋ i tiɛ ce Diiloŋo‑i kasi saa da-yo. I tiɛ cãa-yo aa i tiɛ jaal-o kuŋ dɔlaanu-yuɔ dumaa. I tiɛ dii u nuŋgu‑i aa i tiɛ kãalã-yuɔ.
28 Uma vez que recebemos um reino inabalável, sejamos gratos e agrademos a Deus adorando-o com reverência e santo temor.
29 Ni ma'i sĩ u cɛ ŋaa dãamu.
29 Porque nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.