Atos 28

Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Iŋ namalãayã huɔl hũmma-na tĩ huɔŋgu maŋ nuɔ‑i, yiɛ yuu, baa cira terieŋgu faŋgu‑i ba bĩ-ku Malti.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 A ne da diilo taa u dãa, waaŋgu'i daaku. Terieŋgu faŋgu taamba silaa ce baa-ye, a dii dãŋgbɔguɔŋgu naŋ temma aa bĩ-ye i ka tiɛ yiraaŋ.
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Pol wuɔ kaal daamiɛŋa naŋa duɔ dii dãamu-na, a ne da gbeina waa galla-yɛi, Pol saa da-yo. Dãamuŋ wurii bel-o, wuɔ doŋ Pol naŋga‑i a pãŋ nyaar.
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 Terieŋgu faŋgu taambaŋ daa mafamma‑i, ba tĩiŋgu naŋgu waa ba taa ba bĩ-ku «Ninsontieŋo», baa ta ba piiye baa ba-naa wuɔ: «Naacolŋ daayo siɛ waa dii nelfɛfɛiŋo, u ka waa nelkoroŋo. Na saa da, uŋ fiɛ kor hũmma-na, Ninsontieŋo saa yaŋ-yo.»
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Pol wuɔ misĩrrã jĩɛŋo‑i dii-yo dii dãamu-na aa yiɛra tuɔ ne; bĩŋkũŋgu saa ce-yo.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Ba taa ba ne wuɔ sĩ u ka pãŋ nyurã terduɔŋgu faŋgu-na, sisɔ u ka pãŋ ku. Baa niya, niya, ba saa ji da bĩŋkũŋgu ciɛ. Baa bir yaŋ aa ta ba piiye wuɔ: «Naacolŋ daa u siɛ waa dii gbãŋgbãŋ.»
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 Iŋ waa terieŋgu maŋ nuɔ‑i, ba fãamaaŋo dumɛlle saa naa maa baa-ku. Ba taa ba bĩ-yo Pubilusi. Wuɔ gbuu bel-e ŋaa u jɛ̃naaŋ miɛ aa ce i ce yinni siɛi baa-yo u dumɛlle-na.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 U to wuɔ waa galla; wuɔ sa waa hĩnni, tɔgɔtɔgɔniŋo'i waa-yuɔ aa u kũɔma tiraa huol da pãmpãmpãŋ. Pol wuɔ suur ka haa u nammu‑i yuɔ aa cãrã Diiloŋo‑i hã-yo; wuɔ pãŋ sire.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Polŋ siire bĩncɔiŋo‑i, jaamba maŋ waa nelle-na, baa jo u ji sire-bɛi.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 Uŋ siire jaamba‑i dumaaŋo-na, baa migãaŋ bel-e fafamma naara. Iŋ juɔ'a i ta, bĩmbĩnni maŋ maama‑i waa-yiɛ hiere, baa hã-ye baa-ni wuɔ i bel i naŋ-na tiɛ kã.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 I ciɛ caamba siɛi Malti‑i-na aa suɔ diɛ cor. Iŋ'a i ta, yiɛ suur baatoŋo naŋo-na, ba bĩ-yo «Diyɔsikuur» ku yuŋgu yaa wuɔ pĩɛbaa. Baatoŋo faŋ wuɔ hilaa Alɛsãndiri a jo ji yiɛra cie waaŋ-huɔŋgu cor.
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Iŋ taa dumaaŋo-na, yiɛ kã ka hi Sirakuse; yiɛ ce yinni siɛi kusuɔŋgu-na aa cor.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 Iŋ curaa, yiɛ bella koŋkondaaŋgu‑i kã ka hi Erejo.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 Iŋ hii nelle fande‑i, yiɛ da Diiloŋ-dũŋ-baamba namba. Baa cira i tĩɛna ce yinni niehãi baa-ba. Yiɛ tĩɛna ce yinni fanni‑i aa suɔ cor tiɛ kã *Ɔrɔmu‑i-na.
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Diiloŋ-dũŋ-baamba maŋ Ɔrɔmu‑i-na baŋ juɔ nu wuɔ i jo dii, baa sire jãrã jo nelle nande-na, ba bĩ-de «Ducɔnni siɛi». Banaŋ baa cor jo Apiyusi saŋga-na da ba ji jãrã-yiɛ. Polŋ juɔ'a u ne da-ba, wuɔ jaal Diiloŋo‑i aa naa migãaŋ dii sirɛiŋa u fɛrɛŋ nuɔ.
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 Iŋ kaa hi Ɔrɔmu‑i, ba saa dii Pol kaso‑i-na baa kasobiemba namba‑i; baa ce u kã ka biɛ dũŋgu u deŋ, aa jĩna sorosiyiɛ tuɔ niya-yuɔ.
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 Polbaa-baŋ hii *Ɔrɔmu‑i, wuɔ ce yinni hãi, siɛliŋ-yiiŋgu‑i, wuɔ bĩ *Yuifu ba bĩncuɔmba maŋ waa terieŋgu-na ba jo u wulaa. Baŋ juɔ, wuɔ gbɛ̃-ba wuɔ: «Tobiŋ namaa, naŋ daa mi bĩɛ-na dɛ‑i, ku saa balaŋ. Mi saa cãl miɛ nelleŋ-baamba‑i, mi saa bi guɔla manamma i bĩncuɔŋ-hũmelle-na, ŋga ba bilaa-mi *Yerusalɛmu‑i-na a hã *Oromɛbaa-ba‑i baa-mi.
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Oromɛbaa-ba yuu-mi, mi biɛ piiye. Ba ne da mafamma saa hi mi kuliiŋgu. Ba'a ba nanna-miɛ,
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 ŋga i nelleŋ-baamba yagar wuɔ ma siɛ gbãa ce. Ku yaa nuɔ‑i mi naa miɛ ba yaŋ mi ãndaaŋgu‑i hã *Oromɛ ba *jãmatigi ka ce-ku. Na baa ji da niɛ sĩ mi taara da mi dii mi nelleŋ-baamba yunni‑i wɛima-na? Ma'i sĩ.
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 Ku'i ciɛ mi bĩ-na da mi ji waŋ ma yaaŋga‑i baa-na. *Isirahɛl-baambaŋ hĩŋ kumaŋ taaluŋgu‑i, ba bilaa muɔŋo‑i kufaŋgu maama'i nuɔ‑i dumandɛ‑i-na.»
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 Bĩncuɔŋ baa cira: «Fɛ̃ ŋ huɔŋga‑i; i saa da sɛbɛ hilaa *Yude‑i-na jo wuɔ ŋ ciɛ wɛima, i saa bi da i natobiŋo naŋo juɔ wuɔ ŋ guɔlaaya bĩŋkũŋgu.
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 I suyaa yiɛ niŋ suurii Diiloŋ-hũmelle maŋ nuɔ‑i, nuɔmba cĩina-diɛ terni-na hiere, ŋga miɛ taara naŋ fɛrɛ‑i ŋ waŋ di maama baa-ye.»
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 Baŋ piiye dumaaŋo-na, baa dii yiiŋgu baa ba-naa.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Banaŋ baa hũu-ma, banamba saa hũu-ma.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 Kuŋ ciɛ dumaaŋo-na, baa hel ba-naa honniŋ aa naa sire ta ba ta. Pol wuɔ cira: «Ma dɔlaa *Diiloŋ-Yalle puɔr *Isayi‑i i bĩncuɔmba wulaa. Diiloŋ-Yalle gbĩɛ-yo wuɔ:
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 ‹Kã ŋ ka waŋ baa Isirahɛl-baamba‑i
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Ba nyaayã ba fɛrɛ.
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 Pol wuɔ cira: «Terieŋgu faŋgu-na, na saaya na suɔ wuɔ fiɛfiɛ‑i-na, Diiloŋo birii saaŋ koŋkor-nelma‑i hã *niɛraamba baa-ma. Bafamba fuɔ, ba ka nu-ma.» [
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 Polŋ piiye dumaaŋo-na, Yuifubaa baa gbuu ta ba fanu ba-naa u nelma-na ba kũŋ.]
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 Pol wuɔ biyaa u yerreŋ dũŋgu Ɔrɔmu‑i-na. U ciɛ bieŋa hãi dũŋgu faŋgu-na. Nuɔmba taa ba kã u wulaa. U saa tuɔ donya moloŋo u fɛrɛŋ nuɔ.
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 U taa u waŋ Diiloŋ-bãaŋgu maama‑i baa nuɔmba‑i aa tuɔ kalaŋ-ba baa Itieŋo‑i Yesu-Kirsa maama‑i. U holle saa ta di tie baa ma cemma‑i aa u waa u fɛrɛŋ nuɔ.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.