Atos 23

Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pol wuɔ tuɔ ne *nellentaamba‑i da kelkelkel, aa naa cira: «Tobiŋ namaa, mi suyaa miɛ ji hi baa nyuŋgo, mi wuɔyaa Diiloŋ-hũmelle‑i baa huɔŋga diei; terieŋgu faŋgu-na, mi sa cãl mi fɛrɛ baa wɛima.»
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 *Diilojigãntaamba yuntieŋo‑i ba taa ba bĩ-yo Ananiyasi; wuɔ gbɛ̃ bamaŋ waa Pol caaŋgu-na wuɔ: «Muyaaŋ u nuŋgu‑i na hã-yo!»
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Pol wuɔ cira: «Ŋ ciɛra ba muo muɔmɛi wɛi? Diiloŋo ka bi muo nuɔŋo‑i. Huhurmantieŋ nuɔni maŋ daani‑i; ma sĩ ŋ juɔ da ŋ ji ce ãndaaŋgu‑i a saanu baa *ãnjĩnamma yaa kɛ? Ma ce niɛ ŋ bir ciɛl-ma jĩna aa cira ba muo-mi?»
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Nuɔŋ baa cira: «Ŋ tuora Diilojigãntaamba yuntieŋo yaa wɛi?»
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Pol wuɔ cira: «Aoo! Tobiŋ namaa, mi saa naa suɔ wuɔ u yaa‑i Diilojigãntaamba yuntieŋo‑i, mi cãlãa. Diiloŋ-nelma ciɛra wuɔ: ‹Baa piiye babalaa ŋ hã nellentieŋo‑i.›»
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Pol wuɔ suyaa wuɔ nellentaamba namba waa *Sadusĩɛbaa aa banamba *Farisĩɛbaa, wuɔ cira: «Tobiŋ namaa, muɔŋo‑i Farisĩɛyiɛŋ muɔ, mi bĩncuɔmba‑i Farisĩɛbaa. Da na da na ce mɛi ãndaaŋgu‑i nyuŋgo‑i-na, kuu dii ŋaa miŋ hĩŋ taaluŋgu‑i kuomba siremma-na, ku'i juɔ baa mafamma‑i.»
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 Uŋ piiye dumaaŋo-na, Sadusĩɛbaa-ba‑i baa Farisĩɛbaa-ba sire ta ba fanu ba-naa u nelma-na, a ji ce calnu sɔmma hãi.
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Kumaŋ ciɛ ku ce ijieni‑i, Sadusĩɛbaa-ba ciɛra bafamba saa hũu-ma wuɔ kuomba ka sire, ba saa bi hũu-ma wuɔ *dɔrpɔpuɔrbiemba dii baa Diiloŋo‑i, ba saa bi tiraa hũu-ma wuɔ jĩnabaa-ba dii. Farisĩɛbaa ba'a bafamba hũyãa-ma wuɔ daani‑i hiere nii dii; ku'i juɔ baa ijieni‑i.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 *Ãnjĩnamma pigãataamba namba waa ba hɔlma-na, ba waa Farisĩɛbaa; bafamba sire muo jãŋ wuɔ bafamba saa da Polŋ cãlãa kusuɔŋ-nu, kɛrɛ jĩna'i ka carra-yuɔ dii; da ma'i sĩ dɔrpɔpuɔrbiloŋo.
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Kuɔ sire bel vaa. Korma doŋ ta ma da sorosi ba yuntieŋo‑i wuɔ sĩ ba ka hɔnu Pol. Wuɔ ce sorosibaa-ba jo ji hiel-o ba hɔlma-na a kã baa-yo ba cĩiŋgu-na.
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Ku isuɔŋgu-na, Itieŋ wuɔ carra Pol a waŋ baa-yo wuɔ: «Vaa ŋ fɛrɛ! Niŋ waaŋ mi maama‑i dumaa *Yerusalɛmu‑i-na bande‑i-na, da ŋ kã, ŋ waŋ-ma dumɛi *Ɔrɔmu‑i-na.»
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 Ku cuo kaala‑i-na, *Yuifubaa-ba sire nunu ba-naa cucuuyuŋgu-na da ba ko Pol, aa naa waasa wuɔ da ba saa ko-yo, juuru sa wuo, hũmma sa nyɔŋ.
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Bamaŋ naa ciɛ mafamma‑i baa curaa nuɔmba komuɔŋa hãi‑i.
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 Baa sire kã ka ne *Diilojigãntaamba yuntaamba‑i, baa nelle bĩncuɔmba‑i a waŋ baa-ba wuɔ: «I daa i-naa, aa i waasaaŋ wuɔ diɛ saa ko Pol, molo sa dii bĩŋkũŋgu u nuŋgu-na.
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 Fiɛfiɛ‑i-na, namaa da na siɛ baa *nellentaamba‑i, na kã sorosi ba yuntieŋo wulaa, wuɔ u ce ba jo baa-yo na ji migãaŋ ce u ãndaaŋgu‑i fafamma. Da ba ta ba jo baa-yo, miɛ i ka gbãŋ kpelle ko-yo hũmelle-na.»
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Pol hãsĩŋo naŋo waa nu-ma. Wuɔ kã ka tũnu Pol baa-ma dii sorosi ba cĩiŋgu-na.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 Pol wuɔ bĩ sorosi ba yuntieŋo naŋo‑i a ji waŋ baa-yo wuɔ: «Kã baa naacombiloŋ daayo‑i na yuntieŋo wulaa, nelma dii u duɔ waŋ-ma baa-yo.»
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Sorosiyiɛŋ wuɔ kã baa naacombiloŋo‑i ba yuntieŋo wulaa ka cira: «Pol yaa bĩɛ-mi hã-mi naacombiloŋ daayo‑i wuɔ mi jo baa-yo ŋ wulaa, kɛrɛ ŋ pɔpuɔruŋgu dii u wulaa.»
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 Ba yuntieŋ wuɔ bel naacombiloŋo naŋ-na ba kã ba deŋ ka yuu-yo wuɔ: «Ku faa wɛi?»
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 Naacombiloŋ wuɔ cira: «Ku faa. Kuu dii ŋaa Yuifubaa-ba saa-ma wuɔ ba ka jo ji waŋ baa-ni ŋ kã baa Pol bisĩnuɔ‑i-na ba ka migãaŋ ce u ãndaaŋgu‑i.
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 Da ba jo, ŋ baa hũu-ma. Bamaŋ taaraayaŋ-yuɔ baa komma‑i ba curaa nuɔmba komuɔŋa hãi‑i. Ba waasaaŋ wuɔ da ba saa ko-yo, molo sa dii bĩŋkũŋgu u nuŋgu-na. Bafamba tigiiŋ tĩ, ba cie nuɔnɛi.»
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 Sorosi ba yuntieŋ wuɔ cira: «Mi nuɔ, ŋga ma diei dii: Baa yaŋ molo suɔ wuɔ ŋ tũɔnu-miɛ.» Aa naa ce u bir kũŋ.
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Naacombiloŋ uŋ taa, sorosi ba yuntieŋo bĩ bamaŋ cuu ufaŋo‑i ba hãi, a ji gbɛ̃-ba wuɔ: «Hielaaŋ sorosibaa nuɔsũɔ na tigiiŋ-ba, baa sũŋgbartaamba komuɔŋa siɛi baa cĩncieluo, a naara puɔlnintaamba nuɔsũɔ. Diɛ wuo isuɔniiwuoni‑i tĩ, na ka kã Sesare.
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 Niɛŋ sũnaamba namba na ji kã baa Pol. Mi taara u hi fãamaaŋo terieŋgu‑i u yuŋgu baa jaŋ-yo.» Fãamaaŋo faŋo‑i ba taa ba bĩ-yo Felisi.
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 Aa nyɛgɛ̃ŋ sɛbɛ daayo‑i hã-ba wuɔ ba ka hã-yo. U nyɛgãaŋ wuɔ:
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 «Fãamaa, mi pãa-ni jaaluŋgu.
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Baŋ kãa baa naacolŋo maŋ, *Yuifubaa-ba naa bel-o ta ba taara ba ko-yo. Miŋ juɔ suɔ miɛ *Oromɛyiɛŋo, mi kã baa sorosibaa-ba‑i ka hũu-yo ba wulaa
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 kã baa-yo ba *nellentaamba wulaa da mi ka suɔ baŋ cãl-oŋ mamaŋ nuɔ‑i jebi.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 Mi kãa ku yaa nuɔ‑i, ka da ba cãl-o ba hũmelleŋ-kũŋ-nu. U saa ce mamaŋ hii ba bel-o dii-yo kaso aa ji da baa a ko-yo.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Dumandɛ‑i-na, mi nuɔ ba'a ba jɔguɔŋ-yo baa komma, ku'i ciɛ mi saaŋ-yo hã-ni. Mi waaŋ-ma baa-ba miɛ da kuɔ wɛima dii, ba kã naŋ wulaa.
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 Sorosibaa baa bi biɛ Pol isuɔŋgu faŋgu-na a kã ka hi Ãntipatirisi.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 Ku cuo kaala‑i-na, bamaŋ waa baa ba gbeini‑i, baa gũunu aa naa yaŋ bamaŋ waa baa sũnaamba yaa cor baa Pol.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 Baŋ kaa hi Sesare‑i, baa dii sɛbɛ‑i fãamaaŋo naŋ-na baa Pol hiere.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 Fãamaaŋ wuɔ kalaŋ sɛbɛ‑i aa naa yuu Pol uŋ hel yasĩnni maŋ nuɔ‑i. Pol wuɔ cira u hel Silisi mara nuɔ.
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 Fãamaaŋ wuɔ cira: «Bamaŋ cãlãaŋ-niŋ da ba jo, nelma maŋ dii yuuma‑i, mi ka yuu-ni baa-ma.» Aa naa ce ba kã baa-yo ka jĩna-yuɔ *Erɔdi cĩiŋ-nu.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.