Atos 21

Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Iŋ buɔra baa Efɛsi Diiloŋ-dũŋ-baamba yaataamba‑i, miɛ yiɛ ta baa baatoŋo‑i tiɛ kã Kɔsi. Ku cuo kaala‑i-na, yiɛ sire Kɔsi‑i-na a kã Ɔrɔdi. Iŋ siire Ɔrɔdi‑i-na, yiɛ kã Patara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Iŋ kãa Patara‑i-na, yiɛ da baatoŋo naŋo kã Fenisi; yiɛ suur ufaŋo-na a ta.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Iŋ kaa piɛ Sipire‑i, yiɛ yaŋ-yo i nanyuɔŋ-nu aa naa bella cor tiɛ kã Tiir, dii Siiri mara nuɔ. Coŋgorni maŋ waa baatoŋo-na, nii naa saaya ni hiire kusuɔŋ-nu'i.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Iŋ hii terieŋgu‑i, yiɛ da Diiloŋ-dũŋ-baamba namba, yiɛ tĩɛna ce yinni niehãi baa-ba. Bafaŋ baa ta ba piiye baa Pol wuɔ u baa kã *Yerusalɛmu‑i-na. *Diiloŋ-Yalle'i naa diyaa nelma famma‑i ba nunni-na.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Iŋ juɔ'a i ta yiiŋgu maŋ nuɔ‑i, baa hel hiere baa ba caamba‑i baa ba bisãlmba‑i a saaŋ-ye kã baa-ye dãmmaŋ-nuoraaŋgu-na. Iŋ kaa hi nuoraaŋgu nuŋgu‑i, yiɛ dũuna cãrã Diiloŋo‑i
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 aa sire jaal i-naa. Iŋ jaalaa i-naa, miɛ yiɛ suur baatoŋo-na aa bafaŋ baa gũunu ta ba kũŋ.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Iŋ siire terieŋgu-na, yiɛ kã Pitolemayisi. Iŋ hiiriiye Pitolemayisi‑i-na, molo saa ji tiraa suur baatoŋ-na. Iŋ hiiriiye, yiɛ kã ka jaal tobimba maŋ dii terieŋgu-na aa tĩɛna ce yiiŋgu diei baa-ba.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Ku cuo kaala‑i-na, yiɛ sire cor kã Sesare. Iŋ hii, yiɛ har Filipu terieŋ-nu. Filipu faŋo waa Diilonelwaraŋo. Ba naŋ hielaa nuɔmba niehãi maŋ Yerusalɛmu‑i-na wuɔ ba ta ba kãyã Yesu *pɔpuɔrbiemba‑i, u waa ba hɔlma-na.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 U biemba waa ba naa. Ba saa naa hi soŋ yogo. Ba waa *Diilopɔpuɔrbiemba hiere.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Yiiŋgu naŋgu-na, *Diilopɔpuɔrbiloŋo naŋ wuɔ hel *Yude‑i-na jo, ba taa ba bĩ-yo Agabusi.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Uŋ juɔ ji da-ye, wuɔ biɛ Pol kpaŋkpaaŋgu‑i a vaa fuɔ fɛrɛŋ gbeini‑i baa u nammu‑i aa cira: «Diiloŋ-Yalle ciɛra wuɔ kpaŋkpaaŋ daaku tieŋ duɔ kã Yerusalɛmu‑i-na, *Yuifubaa-ba ka bel-o vaa-yo dumandɛ yaa nuɔ‑i a hã *niɛraamba‑i baa-yo.»
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Uŋ piiye dumaaŋo-na, miɛ fɛrɛ‑i yiɛ gbuu cãrã Pol baa terieŋgu faŋgu taamba‑i wuɔ u baa kã Yerusalɛmu‑i-na.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Wuɔ bir gbɛ̃-ye wuɔ: «Bige‑i ciɛ na ta na kaal da na caar mi holle‑i? Da ba ka vaa-mi, wɛima sĩ. Da ba fiɛ ka ko-mi, wɛima sĩ. Mi hũyãa-ma da mi ku Yerusalɛmu‑i-na Itieŋo‑i Yesu maama-na.»
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Uŋ yagaraa miɛ nuŋgu‑i, i saa ce-ku ku hãi; yiɛ yaŋ-yo aa naa cira: «Ma ce ŋaa Itieŋ uŋ taaraŋ-mɛi dumaa.»
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Ku huoŋgu-na, yiɛ tigiiŋ ta tiɛ kã Yerusalɛmu‑i-na.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Diiloŋ-dũŋ-baamba namba hel Sesare‑i-na a cu i huoŋ-nu. Iŋ kaa hi, baa ce i kã ka har naacolŋo naŋo-na, ba bĩ-yo Minasɔ̃. U taa u hel Sipire. U huɔŋgu cuɔ Yesu hũmelle-na.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Iŋ kãa *Yerusalɛmu‑i-na, kuɔ fũnuŋ dɔlnu tobimba maŋ waa terieŋgu-na!
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Ku cuo kaala‑i-na, Pol wuɔ kã baa-ye Sake dumɛlle-na. Yiɛ kã ka da Diiloŋ-dũŋ-baamba yaataamba‑i hiere terieŋgu-na.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Pol wuɔ jaal-ba, aa Diiloŋ uŋ kãayã-yuɔ u ce mamaŋ hiere *niɛraamba hɔlma-na, wuɔ suur ma yaaŋga-na a waŋ-ma baa-ba.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Uŋ juɔ piiye tĩ, baa gbɛliɛŋ Diiloŋo‑i aa naa cira: «Pol, ne, *Yuifubaa-ba maŋ cuu Yesu huoŋ-nu aa yagar nyaar *Moisi *ãnjĩnamma‑na ba ciinu cor.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Ba nuɔ ŋ maama‑i. Ba gbĩɛ-ba wuɔ naŋ wuɔra ŋ piiye baa Yuifubaa-ba maŋ dii juɔma-na wuɔ ba nanna Moisi ãnjĩnamma‑i. Wuɔ naŋ ciɛra ba baa tiraa ba ta ba *jã ba bisãlmba‑i aa ba nanna ba bĩncuɔŋ-maama‑i.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Dɛ‑i-na, nuharuŋgu si dii-mɛi, ba ka suɔ wuɔ ŋ juɔ. Terieŋgu faŋgu-na, i ka ce-ma niɛ?»
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Aa naa cira: «Ne, mamaŋ dii cemma, nuɔmba naa dii bande‑i-na, ba pãa nuŋgu baa Diiloŋo‑i,
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 ne-ba na ka migãaŋ na yunniŋ-maama‑i aa ŋ yiɛra baa nimaŋ dii pãmma hiere ba yunni-na aa ba cir ba yunni‑i. Da ŋ ce mafamma‑i, nuɔmba ka ne da naŋ fɛrɛ‑i ŋ wuɔ Moisi ãnjĩnamma hũmelle‑i. Ba ka suɔ terieŋgu faŋgu-na wuɔ baŋ waŋ mamaŋ ŋ kũŋgu-na hiere coima.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Aa niɛraamba maŋ cuu Yesu huoŋ-nu, iŋ yiɛraaya mamaŋ, i nyɛgãaŋ-ma hã-ba, wuɔ ba yaŋ cufĩɛŋ-kũɔma wuoma‑i, baa bĩmbaamba maŋ ba saa cãa ba nonni‑i, baa tãmma famma fɛrɛ‑i aa ba hiel ba naŋga bĩŋwosĩnni‑na.»
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Baŋ piiye dumaaŋo-na, ku cuo kaala‑i-na, Pol wuɔ gbonu baa balaŋ daaba‑i ka doŋ tuɔ migãaŋ u yuŋ-maama‑i. Baŋ hilaa migãmmaŋ-terieŋgu-na, wuɔ kã *Diilodubuɔ‑i-na ka tũnu *Diilojigãntaamba‑i kuŋ saaya ku bãl yiiŋgu maŋ nuɔ‑i aa ba ko ba niikonni‑i.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Polbaa-ba yunniŋ-maama migãama naa saaya ma ce yinni niehãi. Yiŋ daaniŋ juɔ ta ni kã bãlma‑i, *Yuifubaa-ba naŋ baa da Pol *Diilodubuɔ‑i-na, baa gbo nuɔmba‑i yuɔ ba bel-o. Yuifubaa-ba famba taa ba hel *Asi.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Ba siire ta ba kaasĩŋ wuɔ: «*Isirahɛl-baaŋ namaa, kuraaŋ-kuŋ! Naacolŋo maŋ wuɔraayaŋ u bĩɛna i yerre‑i terni-na hiere u yaa daayo. U wuɔra u piiye wuɔ Isirahɛl-baaŋ miɛ i saa fa, nuɔŋ miɛ sĩ. Aa tiraa cira *Moisi *ãnjĩnamma saa fa baa Diilodubuɔ‑i hiere. U yaa tiraa sire biɛ *niɛraamba jo ji suur baa-ba Diilodubuɔ‑i-na a guɔla-yuɔ hã-ye.»
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Kumaŋ ciɛ ba ta ba piiye wuɔ u juɔ baa niɛraamba Diilodubuɔ‑i-na, ba daa-yo baa Efɛsiyiɛŋo naŋo nelleŋ-huɔŋga-na, ba da niɛ sĩ u juɔ baa-yo Diilodubuɔ‑i-na. Efɛsiyiɛŋo faŋo‑i, ba taa ba bĩ-yo Turofimu.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Ijieŋ daani sire gbuo nelle‑i hiere. Nuɔmba hel terni-na hiere jo ji yu Pol-na a bel-o hiel-o Diilodubuɔ‑i-na aa pãŋ bĩŋ dũnfenni‑i.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Baŋ hielaa-yo, baa ta ba taara ba ko-yo. Yalle kã ka hi *Oromɛ ba sorosi ba yuntieŋo‑i, wuɔ *Yerusalɛmu huolaa.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Sorosi ba yuntieŋo pãŋ sire ne sorosibaa-ba namba baa u nayuntaamba namba, ba ta ta ba gbar ba kã. Nuɔmbaŋ juɔ'a ba ne da sorosibaa-ba jo dii, baa yaŋ Pol muoma‑i aa naa yiɛra ta ba ne.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Baŋ juɔ ji hi, sorosi ba yuntieŋo bel Pol aa ce ba vaa-yo baa jɔlgɔbaa-ba hãi. Baŋ vaa-yo, wuɔ yuu u sĩnni‑i aa naa yuu uŋ ciɛ kumaŋ.
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Ŋga, nuɔmbaŋ yuu dumaaŋo-na, ba piiye ba da-ba-deŋ hiere; a ce sorosi ba yuntieŋo saa ji suɔ baŋ waŋ mamaŋ. Wuɔ naa wuɔ cira ba kã baa-yo sorosi ba cĩiŋ-nu.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 — ausente —
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 — ausente —
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Baŋ suur baa Pol sorosi ba cĩiŋgu-na, wuɔ yuu sorosi ba yuntieŋo‑i girɛkimma-na wuɔ: «Mi gbãa piiye baa-ni wɛi?»
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Esipiyiɛŋo maŋ siire pu aa nuɔmba neifieŋa hãi cu u huoŋ-nu hĩɛŋgu-na, mɛi na'a sĩ u yaa nuɔŋo‑i.»
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Pol wuɔ cira: «Muɔŋo‑i, *Yuifuyiɛŋ muɔ, mi huɔŋ Tarse, dii Silisi mara nuɔ; mi hel nebuɔ-na; nelgbãŋgbãlãŋ muɔ sĩ. Jande mi cãrã-niɛ, yaŋ mi piiye cɛllɛ baa nuɔmba‑i.»
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Sorosi ba yuntieŋo hã-yo hũmelle‑i. Pol wuɔ yiɛra munyugũmmu-na aa naa ce u naŋga‑i wuɔ nuɔmba budii. Baa bi budii. Wuɔ biɛ nelma‑i ebiremma-na wuɔ:
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.