Atos 17

Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Pol baa Silasi‑i baŋ taa Filipu‑i-na, baa cor baa Ãnfipolisi, kã ka hel Apoloni a suɔ ta ba kã Tesalonike‑i-na. *Diilonelhãalãdũŋgu waa baa *Yuifubaa-ba‑i nelle fande-na.
1 E passando por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 A ne da Pol sa da Diilonelhãalãdũŋgu aa cor-ku. Wuɔ kã ka suur a tuɔ firnu Diiloŋ-nelma‑i baa-ba. U ciɛ mafamma‑i *yitĩɛnanni siɛi.
2 E Paulo, como tinha por costume, foi ter com eles; e por três sábados disputou com eles sobre as Escrituras,
3 U tagaaya pigãaŋ-ba wuɔ *Koŋkortieŋo naa saaya u mulĩɛŋ aa ku. Aa duɔ ku, Diiloŋo sire-yuɔ. Aa Koŋkortieŋo faŋo yaa Yesu maŋ uŋ waŋ u maama‑i baa-ba.
3 Expondo e demonstrando que convinha que o Cristo padecesse e ressuscitasse dentre os mortos. E este Jesus, que vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Polŋ piiye dumaaŋo-na, Yuifubaa-ba namba hũu-ma cu ba huoŋ-nu fuɔ baa Silasi‑i, a naara Girɛkibaa-ba maŋ taa ba kuye Diiloŋ-kũŋgu‑i ba bɔi bi cuu ba huoŋ-nu, baa caamba bɔi. Caamba famba waa nelbɔ̃mbɔ̃mbaa.
4 E alguns deles creram, e ajuntaram-se com Paulo e Silas; e também uma grande multidão de gregos religiosos, e não poucas mulheres principais.
5 Ku saa dɔlnu Yuifubaa-ba namba‑i. Baa ce-ku nenemuŋgu aa wuɔra taara naŋgalbaa a tigiiŋ nuɔmba‑i ta ba wuɔra ba ce ijieni ba du nelle‑i. Aa naa kũɔl ba-naa kã Yasɔ̃ dumɛlle-na wuɔ ba ka bel Polbaa-ba‑i ka hã fãamaambaa-ba‑i baa-ba. Polbaa-ba naa har kusuɔŋ-nu'i.
5 Mas os judeus desobedientes, movidos de inveja, tomaram consigo alguns homens perversos, dentre os vadios e, ajuntando o povo, alvoroçaram a cidade, e assaltando a casa de Jasom, procuravam trazê-los para junto do povo.
6 Ba kãa ku yaa‑i ba saa ka da-ba. Baa bel Yasɔ̃ yaa‑i baa Diiloŋ-dũŋ-baamba namba kã baa-ba fɔ̃ŋgɔ̃taamba wulaa ka ta ba piiye da gbagaga wuɔ: «Balaŋ daaba wuɔraaya du nilɛiŋa‑i hiere, ba hii bande yaa fiɛfiɛ‑i-na.
6 E, não os achando, trouxeram Jasom e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm alvoroçado o mundo, chegaram também aqui;
7 Yasɔ̃ yaa haraa-ba u dumɛlle-na. Ba maacemma saa fa; ba yagaraa *jãmatigi nuŋgu‑i aa ta ba piiye wuɔ jãmatigi naŋo dii, kɛrɛ ba bĩ-yo Yesu.»
7 Os quais Jasom recolheu; e todos estes procedem contra os decretos de César, dizendo que há outro rei, Jesus.
8 Nel daama saa dɔlnu nuɔmba‑i baa fɔ̃ŋgɔ̃taamba‑i hiere.
8 E alvoroçaram a multidão e os principais da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Yasɔ̃baa-ba juɔ pã gbeibuɔ hã-ba aa ba suɔ nanna-bɛi.
9 Tendo, porém, recebido satisfação de Jasom e dos demais, os soltaram.
10 Ku isuɔŋgu-na, Diiloŋ-dũŋ-baamba ce Polbaa-ba ta kã Bere. Baŋ hii, baa kã *Yuifu ba *Diilonelhãalãdũŋgu-na ka ta ba waŋ Diiloŋ-nelma‑i.
10 E logo os irmãos enviaram de noite Paulo e Silas a Beréia; e eles, chegando lá, foram à sinagoga dos judeus.
11 Yuifubaa-ba maŋ waa Bere‑i-na baa naa fa yaŋ bamaŋ waa Tesalonike‑i-na. Diiloŋ-nelma numma taa ma dɔlnu bafamba‑i ŋaa bige‑i! Yinni maŋ joŋ ba kalaŋ-ma ba ne da kuɔ Polŋ waŋ mamaŋ baa-ba ma yaaŋga yaa‑i.
11 Ora, estes foram mais nobres do que os que estavam em Tessalônica, porque de bom grado receberam a palavra, examinando cada dia nas Escrituras se estas coisas eram assim.
12 Nuɔmba bɔi baa hũyãa Yesu maama‑i ba hɔlma-na. Aa Girɛkibaa-ba maŋ bi waa, ba fɔ̃ŋgũɔ baa hũyãa-ma. Caamba waa-bɛi. Caamba famba waa nelbɔ̃mbɔ̃mbaa.
12 De sorte que creram muitos deles, e também mulheres gregas da classe nobre, e não poucos homens.
13 Yuifubaa-ba maŋ waa Tesalonike‑i-na baŋ juɔ nu wuɔ Pol kãa Bere‑i-na ka tiraa tuɔ waŋ Diiloŋ-nelma‑i, baa sire nyaa u huoŋ-nu wuɔ ba ka du terieŋgu‑i aa gbo nuɔmba‑i yuɔ.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus também era anunciada por Paulo em Beréia, foram lá, e excitaram as multidões.
14 Diiloŋ-dũŋ-baambaŋ daa-ma dumaaŋo-na, baa kã baa Pol dãmmaŋ-nuoraaŋgu-na ka biɛ baatoŋo ta, aa yaŋ Silasi yaa baa Timote‑i Bere‑i-na.
14 No mesmo instante os irmãos mandaram a Paulo que fosse até ao mar, mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Ba saaŋ Pol ka hi Atɛni aa bir. Baŋ'a ba bir, wuɔ puɔr-ba wuɔ ba ka waŋ baa Silasi‑i baa Timote‑i ba jo u wulaa donduo.
15 E os que acompanhavam Paulo o levaram até Atenas, e, recebendo ordem para que Silas e Timóteo fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Polŋ tĩɛnaana Atɛni‑i-na tuɔ cie Silasi‑i baa Timote‑i, duɔ cor kusuɔŋ-nu, u da cufɛ̃llu, a cor kusuɔŋ-nu, u da tĩnni; kuɔ gbuu fũnuŋ ta ku kukul-o.
16 E, enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se comovia em si mesmo, vendo a cidade tão entregue à idolatria.
17 A ce duɔ kã *Diilonelhãalãdũŋgu-na, u waŋ ma yaa‑i baa *Yuifubaa-ba‑i baa *niɛraamba maŋ taa ba kuye Diiloŋ-kũŋgu‑i. Aa yiiŋgu yiiŋgu, duɔ kã nelleŋ-huɔŋga-na ka da bamaŋ, u bi piiye baa-ba.
17 De sorte que disputava na sinagoga com os judeus e religiosos, e todos os dias na praça com os que se apresentavam.
18 Bamaŋ naa ciɛ Epikure ba kalaŋo‑i baa Sitoyisi ba kalaŋo‑i kã yaaŋ-na, yiiŋgu naŋgu-na, banamba jo ji ta ba piiye baa Pol. Banamba ta ba yuu ba-naa wuɔ: «Ãndapirrentieŋ daa u waŋ wuɔ niɛ?» Bamaŋ naa nuɔ Polŋ piiyeŋ Yesu maama‑i baa kuomba siremmaŋ-kũŋgu‑i, baa cira: «Ku biyaa ŋaa u piiye Diilohũmefɛlɛndeŋ-maama.»
18 E alguns dos filósofos epicureus e estóicos contendiam com ele; e uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece que é pregador de deuses estranhos; porque lhes anunciava a Jesus e a ressurreição.
19 Baŋ piiye dumaaŋo-na, baa bel Pol kã baa-yo gɛ̃ŋgɛrtaamba wulaa ka cira: «Niŋ juɔ ji ta ŋ piiye hũmefɛlɛnde maŋ maama‑i, i taara i suɔnu kunaŋgu diɛ.
19 E tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Niŋ waŋ mamaŋ, ma ciɛ nerma miɛŋo-na, i taara i suɔ ma yaaŋga‑i.»
20 Pois coisas estranhas nos trazes aos ouvidos; queremos pois saber o que vem a ser isto
21 A ne da nelfɛlɛmma numma‑i baa ma wamma taa ma dɔlnu Atɛnitaamba‑i baa niraamba maŋ waa ba hɔlma-na ŋaa bige‑i!
21 (Pois todos os atenienses e estrangeiros residentes, de nenhuma outra coisa se ocupavam, senão de dizer e ouvir alguma novidade).
22 Pol wuɔ sire yiɛra gɛ̃ŋgɛrtaamba yaaŋga-na aa naa cira: «Atɛnitaaŋ namaa, ma miŋ daa-na damma maŋ, ku biyaa ŋaa cufɛ̃llu sa cor-na.
22 E, estando Paulo no meio do Areópago, disse: Homens atenienses, em tudo vos vejo um tanto supersticiosos;
23 Na saa da, mi wuɔramma-na, mi daa na cufɛ̃llu‑i hiere nelleŋ-huɔŋga-na. Aa mi daa ba nyɛgãaŋ dunandu-na wuɔ: ‹Cufɛ̃nerieŋo.› Naŋ buol cufɛ̃nerieŋo maŋ aa na sa suɔ-yo, muɔmi juɔ da mi ji pigãaŋ-na u yaa‑i.
23 Porque, passando eu e vendo os vossos santuários, achei também um altar em que estava escrito: AO DEUS DESCONHECIDO. Esse, pois, que vós honrais, não o conhecendo, é o que eu vos anuncio.
24 U yaa Diiloŋo‑i. U yaa hielaa bĩmbĩnni‑i hiere. U yaa dɔrɔ‑i baa hĩɛma‑i ni Tieŋo‑i. Molo siɛ gbãa ma dũŋgu a hã u suur.
24 O Deus que fez o mundo e tudo que nele há, sendo Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens;
25 U yaa hãaŋ-yeŋ fafalmu‑i i tiɛ fiisa. Bĩŋkũŋgu bĩŋkũŋgu, u yaa hãaŋ nelbiliemba‑i baa-ku, a ce dumaaŋo-na, u sa taara moloŋ napɔrreŋ-bĩŋkũŋgu.
25 Nem tampouco é servido por mãos de homens, como que necessitando de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, e a respiração, e todas as coisas;
26 U hielaa siyaabaa-ba‑i hiere nelduɔŋo diei nuɔ ba tĩɛna gbuo hĩɛma‑i hiere. U huɔnu huɔŋgu‑i hã-ba belle-na aa dii yumma ba nilɛiŋa-na.
26 E de um só sangue fez toda a geração dos homens, para habitar sobre toda a face da terra, determinando os tempos já dantes ordenados, e os limites da sua habitação;
27 U taara nelbiliemba taara-yuɔ, ku'i ciɛ u ce-ma dumaaŋo-na. Da ku fiɛ balaŋ niɛ niɛ, ŋ gbãa tafũrrã da-yo. Coima saa fa, Diiloŋo saa maa baa-ye.
27 Para que buscassem ao Senhor, se porventura, tateando, o pudessem achar; ainda que não está longe de cada um de nós;
28 Fuɔ barguɔ yaa nuɔ‑i iŋ yeŋ hĩɛma-na tiɛ gbã i ce i wɛimambaa-ba‑i. Na fãnaamba namba waaŋ ma yaa‑i wuɔ: ‹Diiloŋo bisãlmba namba'i miɛŋo‑i.›
28 Porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos; como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois somos também sua geração.
29 Iŋ yeŋ Diiloŋ bisãlŋ miɛ, bige‑i ciɛ da na ce na kul sɛ̃nɛ jĩna wuɔ Diiloŋo yaa dumaaŋo-na? Bige‑i ciɛ da na ce na kul wargbɛ? Bige‑i ciɛ da na ce na sisĩŋ tãmpɛ̃lle jĩna? Diiloŋo‑i nɛliɛ siɛ gbãa suɔ-yo kul-o.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não havemos de cuidar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida por artifício e imaginação dos homens.
30 Mamaŋ ciɛ cor ku huɔŋgu-na, Diiloŋo sa ne-ma, wuɔ nuɔmba saa ta ba suɔ kuyuŋgu. Fiɛfiɛ‑i-na, u taara nɛliɛŋo nɛliɛŋo, duɔ fiɛ waa hie, u nanna u cilɔbabalaŋo‑i.
30 Mas Deus, não tendo em conta os tempos da ignorância, anuncia agora a todos os homens, e em todo o lugar, que se arrependam;
31 Bige‑i ciɛ wuɔ ma ce dumaaŋo-na? U diyaa yiiŋgu duɔ ce nuɔmba‑i hiere ba ãndaaŋgu‑i ku cemma‑i. U hielaa molo duɔ ji ce-ma. U siire kutieŋo‑i hiel-o kuomba hɔlma-na a pigãaŋ wuɔ u yaa hielaa-yo.»
31 Porquanto tem determinado um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do homem que destinou; e disso deu certeza a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Polŋ juɔ cira Diiloŋo siire moloŋo hiel-o kuomba hɔlma-na, banaŋ baa bir yaŋ aa ta ba nyɛ-yo, banaŋ baa cira: «Cie yiiŋgu naŋgu ŋ ji waŋ mafamma‑i baa-ye.»
32 E, como ouviram falar da ressurreição dos mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos outra vez.
33 Pol wuɔ ta aa naa yaŋ-ba.
33 E assim Paulo saiu do meio deles.
34 Kuŋ fiɛ ce dumaaŋo-na, banamba yagar hũu Yesu maama‑i a cu u huoŋ-nu. Ba hɔlma-na, gɛ̃ŋgɛrtieŋo naŋo waa, ba taa ba bĩ-yo Deni, aa ciɛŋo naŋo bi waa, ba taa ba bĩ-yo Damarisi, a naara nuɔmba namba.
34 Todavia, chegando alguns homens a ele, creram; entre os quais foi Dionísio, areopagita, uma mulher por nome Dâmaris, e com eles outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.