Apocalipse 9
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs NTLH
1 *Dɔrpɔpuɔrbiloŋo maŋ diiluŋ-wuoŋo bu u yɛrre‑i. Miɛ da mɔɛle nande diiriiye hĩɛma-na. Diŋ diiriiye dumaaŋo-na, baa hã-de fobabalaaŋgu diele‑i.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Diɛ puur fobabalaaŋgu‑i. Nyaasĩbabalanni naŋ temma ta ni hel da kirkirkir, a ce terieŋgu pãŋ bir ce da kullu hiere.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Dũŋgbɛrmba naŋ temma hel nyaasĩŋ daani-na a gbuo hĩɛma‑i hiere. Baa naa ce ba ta ba cɛ ŋaa namɛlmba.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 Baa gbɛ̃-ba wuɔ ba baa yiɛya hĩɛŋgu‑i, baa dĩmma‑i, baa tibinni‑i, ŋga Diiloŋ-dãnyuɔ uŋ'a u sĩ bamaŋ yammuŋ, kɛrɛ ba ta ba yii baa ba yaa‑i yoŋ.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Ba saa cira ba ko-ba, ba'a ba huol ba yammu‑i caamba ndii. Namiɛŋ duɔ doŋ-ni kuŋ jaŋ-niŋ dumaa, bafamba ka haa jamma famma temma yaa kutaamba-na.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Caamba ndii daayo-na, nuɔmba ka ta ba taara kuliiŋgu‑i ŋga ba siɛ da-ku. Ba ka mul dãamu taara-kuɔ, ŋga moloŋ yufelle siɛ gbãa haa-kuɔ.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Dũŋgbɛrŋ daaba taa ba niya bɛrru domma‑i ŋaa bɛrcesũnaamba. Ninanni nanni waa ba yunni-na ŋaa sɛ̃nɛ-nyantuolbaa, aa ba yammu waa ŋaa nelbilieŋ-yammu.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 Ba yukuɔsĩnni waa pɔ̃mpɔr ŋaa caaŋ-niini aa ba nyiɛni‑i ŋaa jar-nyiɛni.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Ba pãmpĩnammu waa ŋaa ba diyaa kɔlluŋ-joŋgorbaa-ba'i muɔ, aa da ba ta ba yuul, ba bũncɛmmu ta mu du ŋaa sũŋ-wotorbaa-baŋ duŋ dumaa bɛrruŋ-hũmelle-na.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Pelni waa baa-ba baa turɛiŋa ŋaa namɛlmba. Ba ka ce nuɔmba‑i sũlma baa turɛiŋa faŋa yaa‑i caamba ndii daayo hɔlma-na.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 Fobabalaaŋgu dieleŋ yeŋ baa dɔrpɔpuɔrbiloŋo maŋ, u yaa dii ba yuŋgu-na. Ba bĩ-yo ebiremma-na «Abadɔ̃», girɛkimma-na «Apolinyɔ» ku yuŋgu yaa wuɔ Guɔyɔtieŋo.
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Yaahuol-dĩɛlãŋo curaa. Ba hãi tĩyãa.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Dɔrpɔpuɔrbiloŋo maŋ niediei-wuoŋ wuɔ bu u yɛrre‑i. Miɛ nu molo piiye sɛ̃nɛ-mumbuolmuŋ-terieŋgu kɔtɔnni naa‑i-na, Diiloŋo yaaŋga-na.
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Kutieŋo taa u piiye baa dɔrpɔpuɔrbiloŋo maŋ niediei-wuoŋo yaa wuɔ: «Ba vaa dɔrpɔpuɔrbiemba namba jĩna Efurata caaŋgu-na, baa dii ba naa. Fir-ba ŋ nanna.»
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Wuɔ fir-ba nanna. Diiloŋo naa dii bel daade yaa‑i, baa cɛiŋ daayo yaa‑i, baa yiiŋ daaku yaa‑i, baa huɔŋ daaku yaa‑i, a hã dɔrpɔpuɔrbieŋ daaba‑i ba da ba ko nelbiliemba‑i parra-bɛi. Da ba calnu-bɛi sɔmma siɛi, baŋ ka ko bamaŋ, ba ka waa sɔmma diei.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Bɛrcetaamba waa baa dɔrpɔpuɔrbieŋ daaba‑i. Ba waa baa sũnaamba. Baa bĩ ba nuŋgu‑i baa-mi. Ba waa nuɔmba milnyɔmbaa nuɔsũɔ.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Miŋ daa sũnaamba‑i damma maŋ baa ba gbartaamba‑i ku yaa daaku: Ba kɔlluŋ-joŋgorbaa-ba waa dãdãa ŋaa dãamu, banamba kakau ŋaa bula-hũmma, banamba bɔjũmmu. Sũnaamba yunni waa ŋaa jar ba yunni. Dãamu taa mu hel ba nunni-na, baa nyaasĩnni, baa naarjũmmu.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Dãamu maŋ taa mu hel ba nunni-na baa nyaasĩnni‑i a naara naarjũmmu‑i, guɔyɔ-bĩmbĩnni. Nelbiliembaŋ calaanu sɔmma siɛi‑i, niɛ ko sɔmma diei bɛi.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 Sũnaaŋ daaba himma waa ba nunniŋ, baa ba pelniŋ. Na saa da! Ba pelni waa ŋaa jɛ̃naamba. Yunni waa-niɛ, aa ba taa ba kɔsuɔŋ nelbiliemba‑i baa ni yaa‑i.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Guɔyɔ-bĩmbĩnni siɛi niiŋ daaniŋ'a ni saa ko bamaŋ, ba saa nanna ba cilɔbabalaŋo‑i; ba saa yaŋ ba cufĩɛŋa buolma‑i. Ba buol *jĩnabaa-ba‑i dii, ba buol tĩnni‑i dii, a ne da ba yaa ciɛ-ni ba fɛrɛ. Ba ciɛ ninanni baa sɛ̃nɛ, ninanni baa wargbɛ, ninanni baa kɔvɛ̃llu, ninanni baa tãmpĩɛŋa, ninanni baa daaŋgu. Ni sa da, ni sa nu, ni sa bi wuɔ.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Ba saa nanna ba nelkolle‑i, baa ba isɔmma‑i, baa ba bĩŋwosĩnni‑i, baa ba cuoyuŋgu‑i.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.