Apocalipse 19

Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ku huoŋgu-na, mi nu ŋaa nelpũŋgu'i piiyeŋ da gbagaga dɔrɔ‑i-na wuɔ:
1 Depois destas coisas, ouvi no céu uma como grande voz de numerosa multidão, dizendo: Aleluia! A salvação, e a glória, e o poder são do nosso Deus,
2 U maacemma faa aa ma yaaŋga yaa dumaaŋo-na.
2 porquanto verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande meretriz que corrompia a terra com a sua prostituição e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.
3 Nebuɔ daayo dãamu sa ji dĩŋ dede,
3 Segunda vez disseram: Aleluia! E a sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Bĩncuɔmba komorre baa ba naa-baaŋ daaba‑i, a naara bimuɔmba naa-baaŋ daaba‑i, ba sire dũuna jaal Diiloŋo‑i fɔ̃ŋgɔ̃taaŋ-teterre-na aa ta ba piiye wuɔ:
4 Os vinte e quatro anciãos e os quatro seres viventes prostraram-se e adoraram a Deus, que se acha sentado no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Mafammaŋ ciɛ, molo niɛ piiye fɔ̃ŋgɔ̃taaŋ-teterre yaŋga-na wuɔ:
5 Saiu uma voz do trono, exclamando: Dai louvores ao nosso Deus, todos os seus servos, os que o temeis, os pequenos e os grandes.
6 Ku huoŋgu-na, mi da ŋaa nelpũŋgu'i piiyeŋ. Ba piiyuo taa u du ŋaa hũnjulamma. Ku waa ŋaa diiloŋ-naarma. Ba taa ba piiye wuɔ:
6 Então, ouvi uma como voz de numerosa multidão, como de muitas águas e como de fortes trovões, dizendo: Aleluia! Pois reina o Senhor, nosso Deus, o Todo-Poderoso.
7 Yaaŋ i yaŋ i hɔmmu fɛ̃ i tiɛ nyɛ
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe a glória, porque são chegadas as bodas do Cordeiro, cuja esposa a si mesma já se ataviou,
8 Ba hãa dɔrciɛŋo‑i joŋgorfɛlɛŋo u dii.
8 pois lhe foi dado vestir-se de linho finíssimo, resplandecente e puro. Porque o linho finíssimo são os atos de justiça dos santos.
9 *Dɔrpɔpuɔrbiloŋo gbɛ̃-mi wuɔ: «Nyɛgɛ̃ŋ nel daama‑i wuɔ: ‹Baŋ bĩɛ bamaŋ *Tũmbiloŋo kãlle-na, ba yunni dɔlaa.›» Aa tiraa cira: «Nel daama‑i hiere ma hilaa Diilo fuɔ fɛrɛŋ nuŋ-nu, huhurma sĩ mɛi.»
9 Então, me falou o anjo: Escreve: Bem-aventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. E acrescentou: São estas as verdadeiras palavras de Deus.
10 Mi dũuna u yaaŋga-na miɛ mi jaal-o, u gbɛ̃-mi wuɔ: «Baa ce dumaa! Muɔ baa nuɔŋo‑i baa bamaŋ wuɔyaaŋ Yesuŋ juɔ baa ninsoŋo maŋ u hũmelle‑i, ii dii kuuduɔŋgu yaa‑i. Diiloŋ-cãarãaŋ miɛ hiere, unaa saa maar unaŋo. Diiloŋo'i gbĩɛ baa jaaluŋ daaku temma‑i.»
10 Prostrei-me ante os seus pés para adorá-lo. Ele, porém, me disse: Vê, não faças isso; sou conservo teu e dos teus irmãos que mantêm o testemunho de Jesus; adora a Deus. Pois o testemunho de Jesus é o espírito da profecia.
11 Ku huoŋgu-na, mi da dɔrɔ puurii. Uŋ puurii dumaaŋo-na, mi da naacolŋo naŋo nyugãaŋ sũmpilaŋ-na. Ba bĩ naacolŋo‑i Nelviiŋo, u yerre nande yaa Ninsontieŋo. U suɔ gɛrma aa u ce bɛrru‑i u ninsoŋ-na.
11 Vi o céu aberto, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro e julga e peleja com justiça.
12 U yufieŋa taa a caa ŋaa dãamu, aa nyantuolbaa-ba waa bɔi u yuŋgu-na. Yerre nande naa nyɛgɛ̃ŋ yuɔ, da ma hel fuɔ‑i-na molo sa suɔ di yuŋgu‑i.
12 Os seus olhos são chama de fogo; na sua cabeça, há muitos diademas; tem um nome escrito que ninguém conhece, senão ele mesmo.
13 Joŋgoruo maŋ waa u nuoŋgu-na, uu naa gbuo baa tãmma hiere. U yerre nande yaa waa wuɔ: Diiloŋ-nelma.
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome se chama o Verbo de Deus;
14 Dɔrsorosibaa-ba cu u huoŋ-nu baa sũmpiɛlmba aa naa dii bĩmbĩpiɛlni, dugaaŋgu saa waa ku diei nuɔ.
14 e seguiam-no os exércitos que há no céu, montando cavalos brancos, com vestiduras de linho finíssimo, branco e puro.
15 Jigãpɔruɔŋgu waa u nuŋgu-na, ku maama saa naa fa baa dɔdɔlma‑i. U ka ce ku yaa‑i a muo nuɔmba‑i nilɛiŋa-na hiere. U yaa ka waa ba yuŋ-nu baa kɔlluŋ-bũɔle. U yaa ka bi kãmal-ba ŋaa baŋ kãmal *ɛrɛsɛ̃ dumaa a hiel u hũmma‑i, ku yaa ba ka suɔ Itieŋo‑i Diiloŋo jãyãmma‑i.
15 Sai da sua boca uma espada afiada, para com ela ferir as nações; e ele mesmo as regerá com cetro de ferro e, pessoalmente, pisa o lagar do vinho do furor da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 U sĩnni nyɛgãaŋ u joŋgoruo‑i-na baa u corre-na wuɔ: «Jãmatigi ba Jãmatigi, yuntaamba Yuntieŋo.»
16 Tem no seu manto e na sua coxa um nome inscrito: Rei dos Reis e Senhor dos Senhores .
17 Ku huoŋgu-na, mi da *dɔrpɔpuɔrbiloŋo naŋo yiɛraaya bãanyufelle-na. Wuɔ piiye da gbagaga baa dũnaamba‑i baa kpaalbaa-ba‑i dii fɛ̃nfɛ̃lle-na wuɔ: «Diiloŋo ciɛ kãlle, juɔŋ na ji wuo niiwuoni‑i.
17 Então, vi um anjo posto em pé no sol, e clamou com grande voz, falando a todas as aves que voam pelo meio do céu: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 Juɔŋ na ji wuo jãmatigi ba kũɔma‑i baa sorosi ba maama‑i, baa ba yuntaamba bi maama‑i. Juɔŋ na ji wuo sũnaamba‑i baa ba taamba kũɔma‑i. Nelbiliemba‑i hiere ba kũɔma dii: Kɔraamba‑i baa nebimba‑i, ba kũɔma dii; nelbɔ̃mbɔ̃mbaa-ba‑i baa nyuɔnyuɔ-baamba maama bi dii, juɔŋ na ji wuo.»
18 para que comais carnes de reis, carnes de comandantes, carnes de poderosos, carnes de cavalos e seus cavaleiros, carnes de todos, quer livres, quer escravos, tanto pequenos como grandes.
19 Ku huoŋgu-na, mi da bĩŋwobalŋo‑i baa jãmatigibaa-ba‑i hĩɛma-na hiere ba tigiiŋ baa ba sorosibaa-ba‑i da ba ce bɛrru baa sũmpilantieŋo‑i baa u bi sorosibaa-ba‑i.
19 E vi a besta e os reis da terra, com os seus exércitos, congregados para pelejarem contra aquele que estava montado no cavalo e contra o seu exército.
20 Sũmpilantieŋ wuɔ bel bĩŋwobalŋo‑i baa u pɔpuɔrbiloŋo‑i. Pɔpuɔrbiloŋo faŋo yaa taa u ce gbɛrɛ-wɛima‑i u cu nuɔmba yammu‑i ba ta ba cu bĩŋwobalŋo huoŋ-nu. Bamaŋ naa haa bĩŋwobalŋo dãnyuɔ‑i ba fɛrɛŋ nuɔ aa ta ba dũuna u karkuuyo yaaŋga-na, u ciɛ gbɛrɛ-wɛima famma yaa a pira-bɛi. Sũmpilantieŋ uŋ bilaa-ba, wuɔ dii-ba cicɛ̃lma dãŋgbɔguɔŋgu naŋ temma-na, ku maama saa fa baa hũlãaŋgu‑i.
20 Mas a besta foi aprisionada, e com ela o falso profeta que, com os sinais feitos diante dela, seduziu aqueles que receberam a marca da besta e eram os adoradores da sua imagem. Os dois foram lançados vivos dentro do lago de fogo que arde com enxofre.
21 Aa naa ko ba sorosibaa-ba‑i hiere nanna baa jigãpɔruɔŋgu maŋ waa u nuŋgu-na. Dũnaamba‑i hiere baa kpaalbaa-ba‑i baa jo ji ta ba ce ba bãaŋgu‑i.
21 Os restantes foram mortos com a espada que saía da boca daquele que estava montado no cavalo. E todas as aves se fartaram das suas carnes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.