Apocalipse 10
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ARIB
1 Ku huoŋgu-na, mi tiraa da *dɔrpɔpuɔrbiloŋo naŋo hilaa dɔrɔ‑i-na tuɔ hiire u jo. U waa baa fɔ̃ŋgũɔ. Duherru naa dii-yo huɔŋga aa diiloŋ-pɔruɔŋgu waa u yudɔrɔ‑i-na. U yaaŋga taa ka caa ŋaa bãaŋgu, aa u gbeini‑i ŋaa dãamu.
1 E vi outro anjo forte que descia do céu, vestido de uma nuvem; por cima da sua cabeça estava o arco-íris; o seu rosto era como o sol, e os seus pés como colunas de fogo,
2 Sɛbɛyelle nande waa u naŋga-na, sɛbɛyel daade naa puur. Uŋ juɔ hi, wuɔ dii u nadiegboluoŋgu‑i dãmmaŋ-nuoraaŋgu-na aa jĩna u nanyuɔ-kũŋgu‑i bomborma-na.
2 e tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o seu pé direito sobre o mar, e o esquerdo sobre a terra,
3 Aa naa kaasĩŋ da gbagaga ŋaa jara buure. Uŋ kaasãaŋ, diiloŋ wuɔ naar da niehãi a siɛ-yo.
3 e clamou com grande voz, assim como ruge o leão; e quando clamou, os sete trovões fizeram soar as suas vozes.
4 Uŋ siyaa-yo baa mamaŋ miɛ mi nyɛgɛ̃ŋ-ma jĩna, miɛ mi ne da molo niɛ piiye baa-mi dɔrɔ‑i-na wuɔ: «Diiloŋ uŋ naaraa waŋ mamaŋ, baa yaŋ molo nu-ma; baa nyɛgɛ̃ŋ-ma.»
4 Quando os sete trovões acabaram de soar eu já ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, que dizia: Sela o que os sete trovões falaram, e não o escrevas.
5 Dɔrpɔpuɔrbiloŋ daa wuɔ sire u nadienaŋga‑i dɔrɔ‑i-na
5 O anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita ao céu,
6 — ausente —
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, o qual criou o céu e o que nele há, e a terra e o que nela há, e o mar e o que nele há, que não haveria mais demora,
7 — ausente —
7 mas que nos dias da voz do sétimo anjo, quando este estivesse para tocar a trombeta, se cumpriria o mistério de Deus, como anunciou aos seus servos, os profetas.
8 Umaŋ naa piiye baa-mi dɔrɔ‑i-na u tiraa gbɛ̃-mi wuɔ: «Kã dɔrpɔpuɔrbiloŋo maŋ yiɛraaya a dii u gboluoŋgu diei dãmmaŋ-nuoraaŋgu-na, aa jĩna ku diei bomborma-na u wulaa, ŋ ka hũu sɛbɛyelle maŋ puurii u naŋga-na.»
8 A voz que eu do céu tinha ouvido tornou a falar comigo, e disse: Vai, e toma o livro que está aberto na mão do anjo que se acha em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Mi piyaa kã ku yaa‑i ka gbɛ̃ dɔrpɔpuɔrbiloŋo‑i miɛ u hã-mi sɛbɛ‑i. U gbɛ̃-mi wuɔ mi hũu-yo mi wuo-yo. Da mi wuo-yo, u ka waa kpɛ̃nnɛ mi nuŋgu-na ŋaa sɔllu, ŋga u ka waa gbegege mi kusũŋgu-na.
9 E fui ter com o anjo e lhe pedi que me desse o livrinho. Disse-me ele: Toma-o, e come-o; ele fará amargo o teu ventre, mas na tua boca será doce como mel.
10 Miɛ hũu sɛbɛ‑i u wulaa a wuo-yo. U waa ŋaa sɔllu mi nuŋgu-na da kpɛ̃nnɛ, ŋga miŋ juɔ hĩŋ-yo, u bir da gbegege mi kusũŋgu-na.
10 Tomei o livrinho da mão do anjo, e o comi; e na minha boca era doce como mel; mas depois que o comi, o meu ventre ficou amargo.
11 Ku huoŋgu-na, baa gbɛ̃-mi wuɔ: «Diiloŋo taara u puɔr-ni baa nuɔmba bɔi maama, baa nilɛiŋa bɔi maama, baa fɔ̃ŋgɔ̃taamba bɔi maama, ŋ gbĩɛ ŋ ka tiraa waŋ-ma.»
11 Então me disseram: Importa que profetizes outra vez a muitos povos, e nações, e línguas, e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.