2 Coríntios 7
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs BKJ
1 Mi jɛ̃naaŋ namaa, nuŋ daaku temmaŋ pãa baa-ye, yaaŋ i migãaŋ i kũɔma‑i baa i hɔmmu‑i i halaŋ dugaaŋgu maŋ dii-niɛ hiere aa i vaa i fɛrɛ i tiɛ kãŋ Diiloŋo‑i a ce nelfafaaŋ miɛ kelkel.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Baa na fuo na kusũnni yiɛ! I saa ce kuujaŋgu molo-na, i saa kɔsuɔŋ moloŋo, i saa bi du moloŋo.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Na baa da niɛ sĩ mi piiye dɛ‑i-na da mi cãl-na, ma'i sĩ. Mi waaŋ-ma baa-na cor tĩ miɛ: I kuye na maama‑i bãaŋgu‑i baa isuɔŋgu‑i, halle kuliiŋgu siɛ gbãa hiel na maama‑i i hɔmmu-na.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Mi haa mi naŋga‑i nɛi cor. Mi huɔŋga fĩɛ baa-na cor. Ku'i ciɛ iŋ fiɛ i mulĩɛŋ, mi kũɔma saa kara yinduɔŋgu, aa mi huɔŋga fĩɛ da yogogo.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Na saa da, iŋ juɔ Maseduɔni‑i-na i saa da tuoleŋ-muntĩɛnammu. I ciɛ mulĩɛma‑i ma sĩnni-na hiere: I bigãarãamba siɛ yaŋ-ye, korma siɛ tiraa yaŋ-ye.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Ŋga Diilo fuɔ maŋ diyaaŋ sirɛiŋa‑i nuɔmba-na, u ciɛ Tite jomma dii sirɛiŋa yiɛ.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Aa Tite jomma yaa saa dii sirɛiŋa‑i yiɛ yoŋ, naŋ diyaa sirɛiŋa‑i yuɔ baa nelma maŋ, u juɔ ji hi-ye baa-ma a fɛ̃ i hɔmmu‑i. U ciɛra wuɔ mi kũɔma gbuu bel-na, wuɔ mamaŋ ciɛ cor ma saa dɔlnu-nɛi, wuɔ na vaa na fɛrɛ ta na ce na kãyã-miɛ. Ku'i ciɛ mi huɔŋga tiraa fɛ̃ naara.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Na saa da, miŋ saaŋ sɛbɛ maŋ hã-na cor, uu naa guɔla na hɔmmu‑i. Miŋ nuɔ-ma, maa naa jaŋ-mi, aa kuu naa ce-mi bĩŋkũŋgu.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Ŋga fiɛfiɛ‑i-na, u maama sa jaŋ-mi. Mi huɔŋga fĩɛ. Ku saa ce ŋaa na hɔmmuŋ ŋa naa guɔla ku'i fĩɛ mi huɔŋga‑i dɛ, ŋga hɔguɔla daayoŋ juɔ baa kumaŋ, ku'i fĩɛ-ka. U ciɛ na bir na ciluɔ‑i. Na hɔguɔla faŋo naa jo Diiloŋ-jomma, a ce dumaaŋo-na i saa ce kuujaŋgu nɛi.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Bige‑i ciɛ mi waŋ-ma dumaaŋo-na? Hɔguɔla maŋ duɔ jo Diiloŋ-jomma‑i, u jo baa bibirremma a ce ŋ biɛ koŋkor-hũmelle. Hɔguɔla faŋo temma‑i u maama sa jaŋ-ni. A ne da hɔguɔla maŋ juɔŋ nelbilieŋ-jomma‑i, u jo baa nɛliɛŋ-kɔsuɔma.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Namaa wuoŋoŋ juɔ Diiloŋ-jomma, niɛŋ u ãnfaaŋo‑i na hɔlma-na: U ciɛ na sire yiɛra na gbeiniŋ, u ciɛ na gbãa piiye kor na fɛrɛ, u ciɛ mamaŋ ciɛ cor ma jaŋ-na, u ciɛ na ta na kãalã Diiloŋo‑i, u ciɛ mi kũɔma bel-na, u ciɛ Diiloŋ-maama yu na hɔmmu‑i, u ciɛ na cãl ãmbabalma cetieŋo‑i. Na ciluɔ pigãaŋ wuɔ namaa nuŋgu saa waa nel daama-na.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Terieŋgu faŋgu-na, da na da mi nyɛgãaŋ sɛbɛ‑i hã-na, mi saa nyɛgɛ̃ŋ-yo umaŋ cãlãa cemma‑i fuɔ maa-na, uŋ cãlãa umaŋ, mi saa bi nyɛgɛ̃ŋ-yo fuɔ maa-na; ŋga naŋ vaa na fɛrɛ baa i maama‑i dumaa, mi nyɛgãaŋ-yo na da na suɔ ma yaa‑i Diiloŋo yufelle-na.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Ku'i ciɛ ŋ da sirɛiŋa daa-ye. A naara kufaŋgu‑i, na hieroŋo‑i naŋ bilaa Tite‑i fafamma dumaa a fɛ̃ u huɔŋga‑i, kufaŋgu juɔ ji tiraa naara kunaŋgu i hɔfɛ̃lle-na bɔi.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Miŋ waŋ ninsoŋo‑i baa namaaŋo‑i dumaa yinni maŋ joŋ, mi bi waŋ-yo baa Tite‑i dumɛi. Miŋ kaalaa na kũŋgu‑i baa-yo dumaa, u bi kaa da-ku dumɛi, a ce dumaaŋo-na, na saa ture mi yaaŋga‑i.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Duɔ ne na hieroŋo‑i naŋ taa na nu u nuŋgu‑i dumaa, naŋ taa na kãalã-yuɔ dumaa, baa naŋ bilaa-yo fafamma dumaa, na maama migãaŋ ta ma dɔlnu-yuɔ ma naara.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Terieŋgu faŋgu-na mi huɔŋga fĩɛ, mi gbãa haa mi naŋga‑i nɛi wɛima-na hiere.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.