2 Coríntios 1
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ARC
1 Muɔ Pol, Yesu-Kirsa *pɔpuɔrbiloŋo muɔ ŋaa Diiloŋ uŋ'a ma ce dumaa. Muɔ baa mi natobiŋo‑i Timote‑i, miɛmɛi nyɛgãaŋ sɛbɛ daayo‑i diɛ hã Diiloŋ-dũŋ-baaŋ namaa namaŋ dii Korɛ̃nti‑i-na a naara bamaŋ bi dii Akayi huɔŋga-na hiere.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 I To‑i Diiloŋo‑i baa Itieŋo‑i Yesu-Kirsa‑i ba kãyã-nɛi aa fɛ̃ na hɔmmu‑i.
2 graça a vós e paz, da parte de Deus, nosso Pai, e da do Senhor Jesus Cristo.
3 Yaaŋ i tiɛ tuɔlnu Diiloŋo‑i Itieŋo‑i Yesu-Kirsa To‑i. U yaa hujarre tieŋo‑i. U yaa Diiloŋo maŋ diyaaŋ sirɛiŋa‑i yiɛ wɛima-na hiere.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e o Deus de toda consolação,
4 U dii sirɛiŋa yiɛ i mulĩɛmaŋ-hɔnni-na hiere i diɛ gbãa tiɛ bi dii sirɛiŋa bamaŋ ciɛŋ mulĩɛma‑i ma sĩnni-na hiere ŋaa fuɔ uŋ dii-yiɛ dumaa.
4 que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, com a consolação com que nós mesmos somos consolados de Deus.
5 Na saa da, iŋ siire biɛ *Kirsa mulĩɛma‑i bãmbãale dumaa, Diiloŋo bi dii sirɛiŋa yiɛ bãmbãale dumɛi Kirsa barguɔ‑i-na.
5 Porque, como as aflições de Cristo são abundantes em nós, assim também a nossa consolação sobeja por meio de Cristo.
6 Diɛ tiɛ mulĩɛŋ, i sa mulĩɛŋ gbãŋgbãŋ, ku ce sirɛiŋa ta a da-na aa ta ku bi kor-na. Aa Diiloŋ duɔ tuɔ dii sirɛiŋa yiɛ, u taara i bi tiɛ dii namaaŋo-na na ta na hĩrã mulĩɛma‑i miɛ temma‑i.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é, a qual se opera, suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos.
7 Terieŋgu faŋgu-na, i hulɛiŋa sa tie baa na maama‑i. I suyaa wuɔ naŋ siyaa ta na mulĩɛŋ miɛ temma‑i, na ka bi da sirɛiŋa‑i miɛ bi temma‑i.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Tobiŋ namaa, i taara na suɔ mamaŋ daa-ye *Asi‑i-na. Mulĩɛma naa silaa jĩnya-yiɛ cor, i taa i taara i yunni, i saa naa hũu-ma wuɔ i ka hel-mɛi.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira agravados mais do que podíamos suportar, de modo tal que até da vida desesperamos.
9 Ii naa tĩɛna baa-ma wuɔ i kuliiŋ-belle hii. Ŋga mafamma ciɛ pigãaŋ-ye wuɔ i baa haa i naŋga‑i miɛ fɛrɛŋ fɔ̃ŋgũɔ‑i-na. I haa-ka Diiloŋ-na, wuɔ u yaa gbãa sire kuomba‑i.
9 Mas já em nós mesmos tínhamos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 U yaa kuraa-ye kuliiŋ daaku-na aa u ka tiraa kor-e ku temma-na. Coima saa fa, i haa i naŋga yuɔ haama famma‑i wuɔ u ka tiraa kor-e.
10 o qual nos livrou de tão grande morte e livrará; em quem esperamos que também nos livrará ainda,
11 Aa namaa bi fɛrɛ‑i na kãyã-yiɛ baa na Diilocãrãlle‑i u kor-e. A ce dumaaŋo-na duɔ nu nuɔmba bɔi cacãrãŋgu aa ce baa-ye, ku ka bi ce nuɔmba bɔi da nelma jaal-o i maama-na.
11 ajudando-nos também vós, com orações por nós, para que, pela mercê que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Iŋ bilaa i fɛrɛ dumaa terni nanni-na ku huraa namaa terieŋgu-na, ku yaa gbu ku fɛ̃ i hɔmmu‑i. I suyaa wuɔ i ciɛ maacenfafamma. I sa kã moloŋ terieŋ-nu baa hɔmmu hãi; i kã baa huɔŋga diei. Diiloŋ-ãncemma, nelbilieŋ-maama sĩ. Diiloŋo kãayã-yiɛ i firnu i hɔmmu‑i baa-na wɛima-na hiere.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que, com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo e maiormente convosco.
13 Aa iŋ nyɛgɛ̃ŋ nelma maŋ i hã-na, ma yuŋgu saa fuo. Da na kalaŋ da mamaŋ, ma yaa‑i. Mi huɔŋ-na ma ka kaala na wulaa.
13 Porque nenhumas outras coisas vos escrevemos, senão as que já sabeis ou também reconheceis; e espero que também até ao fim as reconhecereis,
14 Dumandɛ‑i-na ku saa kaala na wulaa wuɔ Itieŋo‑i Yesu jommaŋ-yiiŋgu‑i, na hɔmmu ka fɛ̃ baa-ye aa miɛ muumu bi fɛ̃ baa namaaŋo‑i.
14 como também já em parte reconhecestes em nós, que somos a vossa glória, como também vós sereis a nossa no Dia do Senhor Jesus.
15 — ausente —
15 E, com essa confiança, quis primeiro ir ter convosco, para que tivésseis uma segunda graça;
16 — ausente —
16 e por vós passar à Macedônia, e da Macedônia ir outra vez ter convosco, e ser guiado por vós à Judeia.
17 Ŋga mi kãmmaŋ'a ma saa ji hel, ku ce ŋaa ku pigãaŋ wuɔ mii naa bel-ma baa mi nanyuɔŋgu wɛi? Sisɔ huhurmantieŋ muɔ; da mi waŋ mamaŋ, cuo siɛ kaal, mi bir baa mi huoŋgu.
17 E, deliberando isso, usei, porventura, de leviandade? Ou o que delibero, o delibero segundo a carne, para que haja em mim sim, sim e não, não?
18 Iŋ waŋ nelma maŋ baa-na, huhurma diei maa si dii mɛi; Ninsontieŋo yaa mi siɛra.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Mɛi fɛrɛ‑i baa Silasi‑i a naara Timote‑i iŋ waaŋ Diiloŋ-Biɛŋo maŋ maama‑i baa-na, iŋ waaŋ Yesu-Kirsa maŋ maama‑i baa-na, huhurma diei maa si dii-yuɔ. U wɛima‑i hiere maa naa koŋ.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, e Silvano, e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 Na saa da, Diiloŋ uŋ pãa nunni maŋ hiere, fuɔ yaa ka ce-ni. Ku'i ciɛ fuɔ yerre-na i tiɛ jaal Diiloŋo‑i wuɔ «Ma ciɛ!» a tiɛ ce-yo bɔi.
20 Porque todas quantas promessas há de Deus são nele sim; e por ele o Amém, para glória de Deus, por nós.
21 Aa Diilo fuɔ fɛrɛ yaa kãayãŋ miɛŋo‑i baa namaaŋo‑i hiere *Kirsa huoŋgu-na. U yaa hielaa u yufelle yiɛ
21 Mas o que nos confirma convosco em Cristo e o que nos ungiu é Deus,
22 aa haa u dãnyuɔ‑i yiɛ a ce-ye fuɔ baaŋ miɛ. U bi hãa-ye u *Yalle‑i i diɛ suɔ wuɔ i ka da uŋ jĩɛna ciiluŋgu maŋ tuɔ cie-ye.
22 o qual também nos selou e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Na saa da, kumaŋ ciɛ mi saa tiraa bir kã Korɛ̃nti‑i-na na wulaa, mi saa ta mi taara mi ce kuujaŋgu nɛi ku'i ciɛ. Diiloŋo yaa mi siɛra; da kuɔ mi kar coima u baa yaŋ-mi.
23 Invoco, porém, a Deus por testemunha sobre a minha alma, que, para vos poupar, não tenho até agora ido a Corinto;
24 I sa taara i guor-na baa Diiloŋ-hũmelleŋ-kũŋgu‑i. Na bilaa-de nammu hãi tĩ, ŋga i taara i kãyã-nɛi na hɔmmu fɛ̃ baa di wuɔsaaŋgu‑i.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vosso gozo; porque pela fé estais em pé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.