2 Coríntios 10

Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 E eu mesmo, Paulo, vos rogo, pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde; mas, quando ausente, ousado para convosco,
2 — ausente —
2 sim, eu vos rogo que não tenha de ser ousado, quando presente, servindo-me daquela firmeza com que penso devo tratar alguns que nos julgam como se andássemos em disposições de mundano proceder.
3 Nelgbãŋgbãlãaŋ miɛ ninsoŋo, ŋga i sa mal nelgbãŋgbãlãaŋ-maluŋgu.
3 Porque, embora andando na carne, não militamos segundo a carne.
4 Iŋ kuoraaya i fɛrɛ baa nimaŋ maluŋ daaku-na, nelgbãŋgbãlãaŋ-niini sĩ; Diiloŋ-niikuoranni. Ni yaa kãayãŋ-yiɛ i tiɛ muonu Diiloŋ-bigãarãambaŋ cĩɛŋ terni maŋ nuɔ‑i. I suuye coikartaamba nunni‑i baa ni yaa‑i.
4 Porque as armas da nossa milícia não são carnais, e sim poderosas em Deus, para destruir fortalezas, anulando nós sofismas
5 Bombolmantaamba maŋ ciyaaŋ nuɔmba‑i Diiloŋo suɔma-na, i yar-ba baa ni yaa‑i. Bamaŋ sa hũyãaŋ ãŋhũuma‑i, i gbãŋ baa-ba ba ta ba nu Kirsa nuŋgu‑i baa ni yaa‑i.
5 e toda altivez que se levante contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo pensamento à obediência de Cristo,
6 Aa da na ji ta na nu i nuŋgu‑i fafamma huɔŋgu maŋ nuɔ‑i, i ka pigãaŋ ãnyagarmantaamba‑i i jãyãmma‑i.
6 e estando prontos para punir toda desobediência, uma vez completa a vossa submissão.
7 Na ne nelma‑i dɔrɔ yoŋ aa ta na piiye. Umaŋ duɔ suɔ wuɔ fuɔ Kirsa wuoŋo, kutieŋo saaya u bi suɔ wuɔ miɛŋo‑i Kirsa baaŋ miɛ fuɔ temma‑i.
7 Observai o que está evidente. Se alguém confia em si que é de Cristo, pense outra vez consigo mesmo que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.
8 Itieŋoŋ hãa-ye fɔ̃ŋgũɔ maŋ, da ku fiɛ waa mi ciɛ bombolma baa-yo cɛllɛ, senserre siɛ gbãa da-mi. U hãa-ye baa-yo i diɛ kãyã-nɛi na naŋ kaasĩnni Diiloŋ-hũmelle-na, u saa hã-ye baa-yo wuɔ i kɔsuɔŋ-na.
8 Porque, se eu me gloriar um pouco mais a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor nos conferiu para edificação e não para destruição vossa, não me envergonharei,
9 A ce dumaaŋo-na, mi sa taara na ta na jɔguɔŋ wuɔ mi du-na baa mi sɛbɛbaa-ba‑i.
9 para que não pareça ser meu intuito intimidar-vos por meio de cartas.
10 Banamba ciɛra wuɔ mi cɛ mi cor mi sɛbɛbaa-ba-na a ne da da mi waa na hɔlma-na, mi waa ŋaa ciɛŋ muɔ aa da mi ta mi piiye, mi nelma sa sire kũɔma.
10 As cartas, com efeito, dizem, são graves e fortes; mas a presença pessoal dele é fraca, e a palavra, desprezível.
11 Bamaŋ waaŋ mafamma‑i, ba saaya ba suɔ wuɔ iŋ maa aa tiɛ nyɛgɛ̃ŋ mamaŋ i hã-na, diɛ kã i ka bi ce-ma.
11 Considere o tal isto: que o que somos na palavra por cartas, estando ausentes, tal seremos em atos, quando presentes.
12 Na saa da, bamaŋ kaalaaŋ ba fɛrɛ, miɛ i siɛ siɛ saa i fɛrɛ baa-ba, i siɛ bi gbãa fi baa-ba. Bafamba saa ba fɛrɛ baa bafamba fɛrɛ yoŋ. Ba fi ba fɛrɛ ba-naa nuɔ. Miminsĩnni nanni maaraa nifanni‑i wɛi?
12 Porque não ousamos classificar-nos ou comparar-nos com alguns que se louvam a si mesmos; mas eles, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, revelam insensatez.
13 A ne da miɛŋo‑i i siɛ siɛ kaal i fɛrɛ ji cor ku terieŋgu‑i. Diiloŋ uŋ hãa-ye maacemma maŋ, i bãl ma yaa nuɔ‑i. Ma yaa kãa baa-ye i ka hi namaa terieŋgu‑i.
13 Nós, porém, não nos gloriaremos sem medida, mas respeitamos o limite da esfera de ação que Deus nos demarcou e que se estende até vós.
14 Diiloŋ uŋ'a i kã terni maŋ nuɔ‑i hiere, namaa terieŋgu nuŋgu bi dii. A ce dumaaŋo-na, iŋ kãa ka hi-na baa Kirsa *Neldɔdɔlma‑i, i saa cor ku terieŋgu‑i.
14 Porque não ultrapassamos os nossos limites como se não devêssemos chegar até vós, posto que já chegamos até vós com o evangelho de Cristo;
15 Terieŋgu faŋgu-na, i sa kaal i fɛrɛ banaŋ maacemma-na. Ŋga i taara na yiɛra doŋ Diiloŋ-hũmelle-na i maacemma ta ma da belle ma kã na hɔlma-na a saanu baa Diiloŋ uŋ huɔnu suoŋgu‑i dumaa.
15 não nos gloriando fora de medida nos trabalhos alheios e tendo esperança de que, crescendo a vossa fé, seremos sobremaneira engrandecidos entre vós, dentro da nossa esfera de ação,
16 Mafaŋ da ma ce, i ka bi gbãa tiɛ waŋ Neldɔdɔlma‑i nilɛiŋa maŋ na kɔtɔnni-na, ku yaa i siɛ tiɛ kaal i fɛrɛ banaŋ maacemma-na ba terni-na.
16 a fim de anunciar o evangelho para além das vossas fronteiras, sem com isto nos gloriarmos de coisas já realizadas em campo alheio.
17 Diiloŋ-nelma ciɛra wuɔ: «Umaŋ duɔ tuɔ taara u kaal u fɛrɛ, u saaya u cira: ‹Diilo baa Itieŋo yaa‑i.›»
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Terieŋgu faŋgu-na, ku saa ce ŋaa umaŋ kaalaaŋ u fɛrɛ u yaa faa dɛ! Ŋga Itieŋ uŋ kaal umaŋ u yaa faa.
18 Porque não é aprovado quem a si mesmo se louva, e sim aquele a quem o Senhor louva.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.