Lucas 14
New Testament in Cerma (UV:cme:Cerma) (CME_NTW) vs NAA
1 *Yitĩɛnaŋgu naŋgu-na, Yesu kãa *Farisĩɛ ba yuntieŋo naŋo dumɛlle-na ba da ba ka wuo niiwuoni. Nuɔmba bir ka yaŋ aa ta ba ne Yesu‑i wuɔ sĩ u ka ce cãl.
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 A ne da naacolŋo naŋo waa u yaaŋga-na, kũɔnyurãmmaŋ-jarma waa-yuɔ.
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Wuɔ yuu *ãnjĩnamma pigãataamba‑i baa Farisĩɛbaa-ba‑i wuɔ: «A saa baa miɛ Diiloŋ-hũmelle‑i, da ŋ sire jɛiŋo yitĩɛnaŋgu-na ku faa waa ku saa fa?»
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 Ba saa seŋ sũnuŋgu yuɔ. Wuɔ bel naacolŋo‑i a sire-yuɔ u jarma-na, aa naa ce u kũŋ.
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 Naacolŋ uŋ taa, wuɔ tiraa yuu-ba wuɔ: «Namaaŋo-na, umaŋ biɛŋo‑i duɔ par suur hũnfuoŋ-nu yitĩɛnaŋgu-na, kutieŋo yaŋ-yo dii wuɔ yitĩɛnaŋgu wɛi? Da ku fiɛ waa u niiŋo, u yaŋ-yo dii hũnfuoŋgu-na wuɔ yitĩɛnaŋgu-na wɛi?»
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 Ba saa da mumpiiyemmu.
6 A isto nada puderam responder.
7 Baŋ bĩɛ bamaŋ kãlle-na, Yesu wuɔ ne da umaŋ duɔ jo, u tuɔ taara u tĩɛna yaaŋ-na. Wuɔ waŋ baa-ba wuɔ:
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 «Moloŋ duɔ bĩ-ni u kãlle-na, da ŋ kã, baa wuɔya ŋ ka tĩɛna yaaŋga-na. Uŋ bĩɛ bamaŋ, kuniɛ sĩ unaa maaraa nuɔŋo‑i ŋ sa suɔ.
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 Da ŋ kã ka tĩɛna yaaŋga-na, kãllentieŋo duɔ ka jo ji cira ŋ sire ka tĩɛna huoŋ-nu aa hã unaŋo teterre fande‑i, ŋ yaaŋga ka ce wullu.
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Da ba bĩ-ni, da ŋ kã, tĩɛna huoŋ-nu. Ku yaa umaŋ bĩɛ-na duɔ ka jo ji da-ni huoŋgu-na, u ka cira: ‹Mi jĩɛ, sire ŋ ji tĩɛna yaaŋ-na.› Kufaŋgu huɔŋgu-na, u ka ce-ni bɔi nuɔmba-na.
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 Umaŋ duɔ tuɔ tɛtɛŋ u fɛrɛ, ba ka hiire-yuɔ, ŋga umaŋ duɔ tuɔ hiire u fɛrɛ, ba ka tɛtɛŋ-yo.»
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Mafammaŋ curaa, wuɔ waŋ baa umaŋ taa u ce kãlle‑i wuɔ: «Da ŋ ta ŋ ce kãlle‑i, ku saa saaya ŋ bĩ ŋ jɛ̃naamba yoŋ, baa ŋ hãmba, baa ŋ huraamba, baa ŋ caantaamba maŋ waamba‑i. Da ŋ bĩ ba yaa yoŋ, yiiŋgu dii baa yiiŋgu, bafamba ka bi ce aa bĩ-ni. Niŋ ciɛ ãnfafamma maŋ bɛi, ma sɔlaaŋgu ka suu yiiŋgu faŋgu-na.
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Da ŋ'a ŋ ce kãlle‑i, ŋ saaya ŋ bĩ baa sũntaamba‑i, baa jaamba‑i, baa murgubaa-ba‑i, baa yiriemba‑i.
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 Bafamba siɛ gbãa pã ŋ babĩmuɔ sullu‑i hã-ni. Diiloŋo'i kaa pã-ni uŋ ka sire nelviimba‑i yiiŋgu maŋ nuɔ‑i. A ce dumaaŋo-na ŋ yuŋgu ka dɔl.»
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 Naacolŋo naŋo waa tuɔ wuo baa-ba, uŋ juɔ nu nel daama‑i, wuɔ gbɛ̃ Yesu‑i wuɔ: «Jaa bamaŋ ka da wuo niiwuoni‑i *Diiloŋ-nelle-na ba yunni ka dɔl dumɛi!»
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 Yesu wuɔ naŋ gbãnalãaŋ daaku‑i baa-yo wuɔ: «Naacolŋo naŋo taa u ce kãlle aa tũnu nuɔmba bɔi.
16 Jesus, porém, respondeu:
17 Niiwuoniŋ-huɔŋguŋ juɔ hi, u puɔr u maacembiloŋo‑i wuɔ u ka bĩ-ba.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 Maacembiloŋ duɔ kã ka bĩ umaŋ, kutieŋo gbɛ̃-yo wuɔ u siɛ gbãa kã. Dĩɛlã-wuoŋo gbĩɛ-yo wuɔ: ‹Mi sãa suoŋgu, mi saaya mi kã ka ne-ku. Kã ŋ ka waŋ baa ŋ yuntieŋo‑i wuɔ u ce jande mi siɛ gbãa hi baa-na.›
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 U cor kã unaŋo wulaa, fuɔ ka gbɛ̃-yo wuɔ: ‹Mi sãa niikũrãamba duɔŋa ndii, mi saaya mi kã ka kũ baa-ba ne. Kã ŋ ka waŋ baa ŋ yuntieŋo‑i wuɔ u ce jande kɛrɛ mi siɛ gbãa hi baa-na.›
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 U cor kã unaŋo wulaa, fuɔ ka tiraa gbɛ̃-yo wuɔ: ‹Mi jãa ciɛŋo fɛlɛmma mi siɛ gbãa hi baa-na.›
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 «Maacembiloŋo bir kã ka tũnu u yuntieŋo‑i baa-ma. U yuntieŋo huɔŋga pãŋ guɔla, u waŋ baa-yo wuɔ: ‹Baa tĩɛna; bir ŋ kã nelleŋ-huɔŋga-na ŋ ka bĩ sũntaamba‑i baa nagãduɔlbaa-ba‑i baa yiriemba‑i baa murgubaa-ba‑i ba jo.›
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Maacembiloŋo bir ta. Uŋ kãa aa bir jo kufaŋgu‑i, u jo ji waŋ baa u yuntieŋo‑i wuɔ: ‹Mi bĩɛ nuɔmba jo, ŋga muntĩɛnammu tĩyãa yogo.›
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 U yuntieŋo tiraa waŋ baa-yo wuɔ: ‹Bir ŋ kã sonniŋ-hũmieŋa-na ŋ ka gbãŋ baa nuɔmba‑i ba jo ji yu mi dũŋgu‑i.
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Yaaŋ mi tũnu-nɛi, miŋ bĩɛ bamaŋ dĩɛlũɔ‑i-na, ba siɛ da wuo mi niiwuoni‑i.›»
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 Nuɔmba bɔi baa cuu Yesu huoŋ-nu ta ba kã *Yerusalɛmu‑i-na. Yesu wuɔ waŋ baa-ba wuɔ:
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 «Nuɔni maŋ da ŋ ta ŋ nyaanu-miɛ, ŋ saaya ŋ ce-mi bɔlbɔl ŋ to‑i-na, baa ŋ nyu‑i-na, baa ŋ ciɛŋo-na, baa ŋ bisãlmba-na, baa ŋ hãmba-na, baa ŋ mɔlbaa-ba-na, baa ŋ tũɔbaa-ba-na, halle baa naŋ fɛrɛ‑i-na. Ni ma'i sĩ, ŋ siɛ gbãa cu mi huoŋ-nu.
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Aa nuɔni maŋ da ŋ'a ŋ sa siɛ mulĩɛma‑i baa kuliiŋgu‑i, ŋ siɛ gbãa cu mi huoŋ-nu.
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Na hɔlma-na, umaŋ duɔ cira u ma dubuɔ, ma sĩ u tĩɛna igɛ̃na a ne dũŋguŋ ka yu dumaa, aa ne da kuɔ gbeiŋa maŋ dii baa-yo a ka gbãa baal-ku.
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Ni ma'i sĩ, duɔ jĩna ku tuole‑i, aa u saa ji gbãa baal-ku, nuɔmba ka ta ba nyɛ-yo
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 aa ta ba piiye wuɔ: ‹Bombolma sa suɔ aa dɔlnu naacolŋ daayo‑i; u siire wuɔ fuɔ ma dubuɔ, u yaa daayo ku juɔ yar-o baalma.›
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 Kuuduɔŋgu yaa‑i baa nellentieŋo maŋ dii baa sorosibaa neifieŋa ndii. Duɔ da bɛrru baa u nanellentieŋo maŋ dii baa sorosibaa neifieŋ-cĩncieluo, u saaya u tĩɛna igɛ̃na a ne da kuɔ fuɔ sorosibaa neifieŋa ndii ka gbãa ce bɛrru‑i baa sorosibaa neifieŋ-cĩncieluo‑i.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Duɔ da u siɛ gbãa, ŋ da u diyaa nuɔmba ka cãrã-yuɔ; u siɛ yaŋ u ji jo ji diire-yuɔ.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Mamaŋ dii, umaŋ duɔ saa ne u nagãŋ-niini‑i aa yaŋ-ni, kutieŋo siɛ gbãa cu mi huoŋ-nu.
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 «Dãmma‑i bĩŋkũfafaaŋgu, ŋga da ma ji saara, ma gbãa tiraa ce niɛ ce kpɛ̃nnɛ?
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 Ma siɛ bi gbãa ce hũɔŋgu, ma siɛ bi tiraa gbãa fa manamma ba biɛ ka kũnna fuoreŋ. Umaŋ duɔ u ka nu, u nu!»
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.