Atos 5
New Testament in Cerma (UV:cme:Cerma) (CME_NTW) vs NVT
1 Naacolŋo naŋo waa, ba taa ba bĩ-yo Ananiyasi aa bĩ u ciɛŋo‑i Safira. Terieŋgu naŋgu waa baa-ba, baa suor terieŋ daaku‑i
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 aa naa saa-ma aa bɔlŋo hiel gbeiŋa naŋa aa kã baa a boluoŋgu‑i ka hã Yesu *pɔpuɔrbiemba‑i baa-ya.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Uŋ kãa, Piɛr wuɔ gbɛ̃-yo wuɔ: «Ananiyasi, bige‑i ciɛ ŋ yaŋ *Sitãni tãal-ni ŋ hiel kunaŋgu gbeiŋa-na aa jo ji ta ŋ kar coima‑i baa *Diiloŋ-Yalle‑i?
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Terieŋgu‑i naŋ kũŋgu, molo saa cira ŋ suor-ku. Niŋ fiɛ suor-ku, gbeiŋa‑i naŋ waaŋa. Bige‑i ciɛ ŋ ce maaceŋ daama temma‑i? Niŋ karaa coima maŋ, ŋ saa kar-ma baa ŋ nanuɔmba, ŋ karaa-ma baa Diiloŋo.»
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Ananiyasiŋ nuɔ nel daama‑i, u pãŋ cii, u bi kuliiŋgu yaa dumaaŋo-na. Umaŋ duɔ nu nel daama‑i, u kũɔma pãŋ ta ma nyɛŋ.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Naacieŋ baa jo ji biɛ-yo ka fuure.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Ciɛŋo saa waa. Bɔlŋoŋ kuu, lɛrbaa-ba siɛi temma cor aa u suɔ tuɔ jo. Uŋ juɔ ji suur, u saa suɔ wuɔ wɛima ciɛ.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Piɛr yuu-yo wuɔ: «Ciɛŋ nuɔ, na suoraa na terieŋgu‑i sul daadu'i nuɔ‑i wɛi?» Ciɛŋ wuɔ siɛ wuɔ: «Ũu, ku sullu yaa‑i.»
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Piɛr wuɔ cira: «Bige‑i ciɛ na saa-ma baa ŋ bɔlɔ‑i aa da na cure Diiloŋ-Yalle‑i? Ne, bamaŋ kãa ka fuure ŋ bɔlɔ‑i ba yaa bi suuriiŋ daaba, ba ka bi biɛ nuɔŋo‑i ka fuure-niɛ.»
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Ciɛŋ wuɔ pãŋ cii terieŋgu faŋgu-na a ku Piɛr caaŋgu-na. Naacieŋ ba'a ba suur ku yaa nuɔ‑i, a da u kuu. Baa tiraa biɛ ufaŋo‑i bir gũunu ka fuure bɔlŋo caaŋgu-na.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Diiloŋ-dũŋ-baamba kũɔma migãaŋ ta ma nyɛŋ ma naara. Umaŋ duɔ nu nel daama‑i, ku ce-yo kũɔnyɛlle.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Yesu *pɔpuɔrbiemba taa ba ce nelma bɔi baa gbɛrɛ-wɛima bɔi nuɔmba hɔlma-na. Ba taa ba tigiiŋ ba-naa *Salomɔ kukuruuŋgu yaa nuɔ‑i.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Nuɔmba‑i hiere nelle-na ba taa waŋ ba yefafalle, ŋga molo saa tuɔ siɛ u piɛ-ba.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Caamba‑i baa bɛmba maŋ naa hũyãaŋ Itieŋo maama‑i baa sa waa dɛi baa yuliiŋgu‑i.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Nuɔmba waa da ba ce ba hel baa gbãŋgbaarbaa, baa figĩnni a galla ba jaamba‑i Piɛr muncormu-na, wuɔ duɔ tuɔ cor aa u yalle yiɛya umaŋ, u sire.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Nilɛiŋa maŋ *Yerusalɛmu kɔtɔnni-na hiere, nuɔmba bɔi taa ba hel-yɛi ba jo baa ba jaamba‑i pɔpuɔrbiemba wulaa. *Jĩnabaa-baŋ bi waa bamaŋ nuɔ‑i, ba taa ba jo baa-ba. Umaŋ duɔ jo baa u wuoŋo, u sire.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Nuɔmbaŋ joŋ pirpir Yesu *pɔpuɔrbiemba wulaa dumaaŋo-na, ku saa dɔlnu *Diilojigãntaamba yuntieŋo‑i baa u kuoyataamba‑i *Sadusĩɛbaa-ba‑i. Baa ce-ku nenemuŋgu
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 aa naa bel pɔpuɔrbiemba‑i ka dii-ba kaso.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Ku isuɔŋgu-na, Itieŋo *dɔrpɔpuɔrbiloŋo jo ji hĩl kaso‑i a hiel-ba aa naa gbɛ̃-ba wuɔ:
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 «Kãaŋ *Diilodubuɔ‑i-na na ka waŋ hũmefɛlɛnde maama‑i hiere baa nuɔmba‑i.»
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Ku cuo kaala‑i-na, pɔpuɔrbieŋ baa naar kã Diilodubuɔ‑i-na ka doŋ ta ba waŋ Diiloŋ-nelma‑i. Diilojigãntaamba yuntieŋo‑i baa u kuoyataamba saa suɔ wuɔ ba hilaa. Cuoŋ kaalaa, baa bĩ bĩncuɔmba‑i da ba ji ce ãndaaŋgu‑i. Baŋ juɔ, baa puɔr wuɔ ba ka hiel-ba kaso‑i-na jo baa-ba.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Baa kã ba saa ka da-ba. Baa bir jo ji cira:
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 «I saa ka da moloŋo kaso‑i-na. Iŋ kãa, kaso naa waa bĩŋ u temma‑i, aa bamaŋ niɛyaŋ-yuɔ ba waa ba munyiɛrammu-na hiere dumiɛŋa yammu-na. I hĩlãa-yo ku yaa nuɔ‑i, i saa da moloŋo huɔŋga-na.»
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Sorosibaa-ba maŋ niɛyaŋ Diilodubuɔ‑i ba yuntieŋo‑i, baa *Diilojigãntaamba yuntaambaŋ nuɔ nel daama‑i, ba hɔŋ muɔ pãŋ cu; ba sa suɔ ku huoŋguŋ ka jo baa kumaŋ.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Ba'a ba ne da naacolŋo naŋo juɔ ji tuɔ tũnu-bɛi wuɔ: «Naŋ bilaa balamba maŋ ka dii-ba kaso‑i-na, baa dii ta ba waŋ Diiloŋ-nelma‑i dii Diilodubuɔ‑i-na.»
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Sorosi ba yuntieŋ wuɔ pãŋ sire baa u sorosibaa-ba‑i ka bel-ba jo baa-ba. Baŋ kãa, ba saa kã baa bubuɔsĩnni, wuɔ sĩ nuɔmba ka naŋ-ba baa tãmpɛ̃lɛ̃iŋa.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Baŋ kãa ka bel Yesu *pɔpuɔrbiemba‑i jo baa-ba, *Diilojigãntaamba yuntieŋ wuɔ yuu-ba wuɔ:
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 «Ma sĩ i waaŋ-ma baa-na kuola-mɛi wuɔ na baa bĩ naacolŋ daayo yerre‑i baa moloŋo kɛ? Ma daa niɛ na yaŋ-ye aa sire gbuo *Yerusalɛmu‑i hiere baa u maama‑i? Na taara na cira miɛmɛi kuɔ-yo kɛ?»
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Piɛr baa u nabaamba‑i baa cira: «I siɛ gbãa maar Diiloŋo nuŋgu‑i ka ce nelbilieŋ kũŋgu.
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Naŋ gbuu Yesu maŋ *daaŋgu-na ko-yo, i tobaa-baŋ siire wuɔ Diiloŋo maŋ hũmelle‑i, u siire-yuɔ
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 aa kã baa-yo ka jĩna u caaŋ-nu. U hãa-yo yuntesĩnni‑i aa ce-yo koŋkortieŋo. U ciɛ kufaŋgu‑i duɔ kãyã *Isirahɛl-baamba da ba nanna ba cilɔbabalaŋo‑i aa u duɔ hur ba ãmbabalma‑i.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Nel daama‑i miɛ i daa-ma nuɔ, *Diiloŋ-Yalle bi daa-ma. Bamaŋ nuɔŋ Diiloŋo nuŋgu‑i, u hã-ba di yaa‑i.»
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 *Nellentaambaŋ juɔ nu nel daama‑i, ba hɔmmu pãŋ guɔla. Baa pãŋ ta ba taara ba komma.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 *Farisĩɛyiɛŋo naŋo waa baa-ba, ba taa ba bĩ-yo Gamaliɛl. U waa *ãnjĩnamma pigãatieŋo. Nuɔmba taa ba kãŋ-yo nelle-na. Wuɔ sire yiɛra ba hɔlma-na aa naa cira: «Ciɛŋ ba hel gɔ̃ŋgũɔŋ-nu.»
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 Baŋ hilaa, wuɔ gbɛ̃ nuɔmba‑i wuɔ: «Isirahɛl-baaŋ namaa, jɔgaaŋ na ne igɛ̃na aa na suɔ na ce naŋ taaraŋ na ce kumaŋ balaŋ daaba-na.
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Ku belle-na, Tedasi siire ce u fɛrɛ nelbuɔ. Nuɔmba sire cu u huoŋ-nu ta ba kã nuɔmba nuɔsiba hãi caaŋ-nu. Baŋ juɔ ko-yo, ba curaa hie? Ba saa pisãllã hiere wɛi?
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Fuɔ kũŋguŋ curaa, baŋ taa ba kãŋ nuɔmba‑i belle-na, Yuda maŋ taa u hel *Galile‑i-na, u siire hiel u yerre‑i. Nuɔmba bɔi cu u huoŋ-nu. Baŋ juɔ ko ufaŋo‑i, bamaŋ naa cu u huoŋ-nu, na daa-ba wɛi?
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Fiɛfiɛ‑i-na, bamaŋ daaba‑i, mi gbãa waŋ mamaŋ: Niɛŋ-baŋ aa na yaŋ-ba. Da kuɔ ba ce nɛliɛŋ-maama, yiiŋgu dii baa yiiŋgu, ma ka bĩɛna.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Ŋga da kuɔ Diiloŋ-maama ninsoŋo, na siɛ gbãa bĩɛna-mɛi. Niɛŋ torro, na baa ji ta na gãŋ baa Diiloŋo aa cira na gãŋ baa nelbiliemba?»
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Gamaliɛlŋ piiye dumaaŋo-na, ba kã ka ciire aa naa bĩ pɔpuɔrbiemba suur. Baŋ suurii, baa bel-ba muo-ba da dɛi aa naa waŋ baa-ba wuɔ ba baa tiraa yaŋ ba da ba bĩɛ Yesu yerre‑i baa moloŋo! Baŋ ciɛ mafamma‑i, baa nanna-bɛi ba ta.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Baŋ bilaa-ba muo-ba Yesu maama-na, kuɔ gbuu silaa dɔlnu-bɛi wuɔ Diiloŋo ka tuɔ kãŋ-ba nelfafaamba Yesu huoŋgu-na.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Kuŋ ciɛ dumaaŋo-na, yinni maŋ joŋ, ba waŋ *Neldɔdɔlma‑i *Diilodubuɔ‑i-na baa cĩnni-na wuɔ Yesu yaa *Koŋkortieŋo maŋ Diiloŋ uŋ saaŋ-yo.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.