Números 20

Clementine Vulgate (CLVUL) vs BKJ

Sair da comparação
1 Veneruntque filii Isral et omnis multitudo in desertum Sin, mense primo, et mansit populus in Cades. Mortuaque est ibi Maria, et sepulta in eodem loco.
1 Então, vieram os filhos de Israel, e toda a congregação, ao deserto de Zim, no primeiro mês; e o povo permaneceu em Cades, e ali Miriã morreu, e ali foi sepultada.
2 Cumque indigeret aqua populus, convenerunt adversum Moysen et Aaron :
2 E não havia água para a congregação; e eles se uniram contra Moisés e contra Arão.
3 et versi in seditionem, dixerunt : Utinam periissemus inter fratres nostros coram Domino.
3 E o povo contendeu com Moisés, e falou, dizendo: Quisera Deus que tivéssemos morrido, quando nossos irmãos morreram, perante o SENHOR!
4 Cur eduxistis ecclesiam Domini in solitudinem, ut et nos et nostra jumenta moriamur ?
4 E por que trouxestes a congregação do SENHOR a este deserto, para que morramos aqui, nós e os nossos animais?
5 quare nos fecistis ascendere de gypto, et adduxistis in locum istum pessimum, qui seri non potest, qui nec ficum gignit, nec vineas, nec malogranata, insuper et aquam non habet ad bibendum ?
5 E por que nos fizestes subir do Egito para nos trazer a este lugar mau? Não é lugar de semente, nem de figos, nem de vinhas, nem de romãs, nem há água para beber.
6 Ingressusque Moyses et Aaron, dimissa multitudine, tabernaculum fderis, corruerunt proni in terram, clamaveruntque ad Dominum, atque dixerunt : Domine Deus, audi clamorem hujus populi, et aperi eis thesaurum tuum fontem aqu viv, ut satiati, cesset murmuratio eorum. Et apparuit gloria Domini super eos.
6 E Moisés e Arão saíram de diante da congregação, à porta do tabernáculo da congregação, e caíram sobre seus rostos, e a glória do SENHOR lhes apareceu.
7 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
7 E o SENHOR falou a Moisés, dizendo:
8 Tolle virgam, et congrega populum, tu et Aaron frater tuus, et loquimini ad petram coram eis, et illa dabit aquas. Cumque eduxeris aquam de petra, bibet omnis multitudo et jumenta ejus.
8 Toma a vara e reúne a congregação, tu e Arão, teu irmão; e falai à rocha diante dos seus olhos, e ela dará a sua água; e tirarás água da rocha e darás a beber à congregação e aos seus animais.
9 Tulit igitur Moyses virgam, qu erat in conspectu Domini, sicut prceperat ei,
9 E Moisés tomou a vara de diante do SENHOR, como lhe havia ordenado.
10 congregata multitudine ante petram : dixitque eis : Audite, rebelles et increduli : num de petra hac vobis aquam poterimus ejicere ?
10 E Moisés e Arão reuniram a congregação diante da rocha, e Moisés lhes disse: Ouvi agora, rebeldes; teremos que tirar água desta rocha para vós?
11 Cumque elevasset Moyses manum, percutiens virga bis silicem, egress sunt aqu largissim, ita ut populus biberet et jumenta.
11 E Moisés levantou a sua mão, e com a sua vara feriu a rocha duas vezes; e saíram águas abundantemente, e a congregação bebeu, e também os seus animais.
12 Dixitque Dominus ad Moysen et Aaron : Quia non credidistis mihi, ut sanctificaretis me coram filiis Isral, non introducetis hos populos in terram, quam dabo eis.
12 E o SENHOR disse a Moisés e a Arão: Porque não crestes em mim, para me santificar aos olhos dos filhos de Israel, por isso não levareis esta congregação à terra que lhes dei.
13 Hc est aqua contradictionis, ubi jurgati sunt filii Isral contra Dominum, et sanctificatus est in eis.
13 Estas são as águas de Meribá, porque os filhos de Israel contenderam com o SENHOR; e neles foi santificado.
14 Misit interea nuntios Moyses de Cades ad regem Edom, qui dicerent : Hc mandat frater tuus Isral : Nosti omnem laborem qui apprehendit nos,
14 E Moisés enviou mensageiros de Cades ao rei de Edom, dizendo: Assim diz o teu irmão Israel: Sabes de todo o trabalho que tivemos;
15 quomodo descenderint patres nostri in gyptum, et habitaverimus ibi multo tempore, afflixerintque nos gyptii, et patres nostros :
15 como nossos pais desceram ao Egito, e no Egito habitamos por muitos dias; e como os egípcios nos maltrataram, a nós e a nossos pais.
16 et quomodo clamaverimus ad Dominum, et exaudierit nos, miseritque angelum, qui eduxerit nos de gypto. Ecce in urbe Cades, qu est in extremis finibus tuis, positi,
16 E clamamos ao SENHOR, e ele ouviu a nossa voz, e enviou um anjo, e nos tirou do Egito; e eis que estamos em Cades, uma cidade no limite dos teus termos.
17 obsecramus ut nobis transire liceat per terram tuam. Non ibimus per agros, nec per vineas ; non bibemus aquas de puteis tuis : sed gradiemur via publica, nec ad dexteram nec ad sinistram declinantes, donec transeamus terminos tuos.
17 Eu te peço, deixa-nos passar pela tua terra; não passaremos pelo campo, nem pelas vinhas, nem beberemos a água dos poços; seguiremos pela estrada real; não nos desviaremos para a direita nem para a esquerda, até que tenhamos passado teus termos.
18 Cui respondit Edom : Non transibis per me, alioquin armatus occurram tibi.
18 E Edom lhe disse: Não passarás por mim, para que eu não saia contra ti com a espada.
19 Dixeruntque filii Isral : Per tritam gradiemur viam : et si biberimus aquas tuas, nos et pecora nostra, dabimus quod justum est : nulla erit in pretio difficultas, tantum velociter transeamus.
19 E os filhos de Israel lhe disseram: Subiremos pela estrada, e se eu ou o meu gado bebermos das tuas águas, então eu pagarei por isso; deixa-me apenas prosseguir a pé, sem fazer qualquer outra coisa.
20 At ille respondit : Non transibis. Statimque egressus est obvius, cum infinita multitudo, et manu forti,
20 E ele disse: Não passarás. E Edom veio ao seu encontro com muita gente e com mão forte.
21 nec voluit acquiescere deprecanti, ut concederet transitum per fines suos. Quam ob rem divertit ab eo Isral.
21 Assim, Edom recusou-se a permitir que Israel passasse pela sua fronteira, e por isso, Israel se afastou dele.
22 Cumque castra movissent de Cades, venerunt in montem Hor, qui est in finibus terr Edom :
22 E os filhos de Israel, toda a congregação, partiram de Cades e foram ao monte Hor.
23 ubi locutus est Dominus ad Moysen :
23 E o SENHOR falou a Moisés e a Arão no monte Hor, junto à fronteira da terra de Edom, dizendo:
24 Pergat, inquit, Aaron ad populos suos : non enim intrabit terram, quam dedi filiis Isral, eo quod incredulus fuerit ori meo, ad aquas contradictionis.
24 Arão será recolhido a seu povo, pois ele não entrará na terra que dei aos filhos de Israel, porque vos rebelastes contra a minha palavra, nas águas de Meribá.
25 Tolle Aaron et filium ejus cum eo, et duces eos in montem Hor.
25 Toma a Arão e a Eleazar, seu filho, e traze-os ao monte Hor.
26 Cumque nudaveris patrem veste sua, indues ea Eleazarum filium ejus : Aaron colligetur, et morietur ibi.
26 E despe a Arão de suas vestes e veste-as em Eleazar, seu filho, porque Arão será recolhido ao seu povo, e morrerá ali.
27 Fecit Moyses ut prceperat Dominus : et ascenderunt in montem Hor coram omni multitudine.
27 E Moisés fez como o SENHOR lhe havia ordenado; e subiram ao monte Hor diante dos olhos de toda a congregação.
28 Cumque Aaron spoliasset vestibus suis, induit eis Eleazarum filium ejus.
28 E Moisés despiu a Arão de suas vestes e as vestiu em Eleazar, seu filho; e Arão morreu ali, no topo do monte; e Moisés e Eleazar desceram do monte.
29 Illo mortuo in montis supercilio, descendit cum Eleazaro.
29 E quando toda a congregação viu que Arão estava morto, toda a casa de Israel chorou por Arão, durante trinta dias.
30 Omnis autem multitudo videns occubuisse Aaron, flevit super eo triginta diebus per cunctas familias suas.
30 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.