Jonas 4
Clementine Vulgate (CLVUL) vs NVT
1 Et afflictus est Jonas afflictione magna, et iratus est :
1 Isso tudo deixou Jonas aborrecido e muito irado.
2 et oravit ad Dominum, et dixit : Obsecro, Domine, numquid non hoc est verbum meum cum adhuc essem in terra mea ? propter hoc proccupavi ut fugerem in Tharsis : scio enim quia tu Deus clemens et misericors es, patiens et mult miserationis, et ignoscens super malitia.
2 Então, orou ao S enhor : “Antes de eu sair de casa, não foi isso que eu disse que tu farias, ó S enhor ? Por esse motivo fugi para Társis! Sabia que és Deus misericordioso e compassivo, lento para se irar e cheio de amor. Estás pronto a voltar atrás e não trazer calamidade.
3 Et nunc, Domine, tolle, quso, animam meam a me, quia melior est mihi mors quam vita.
3 Agora tira minha vida, S enhor ! Para mim é melhor morrer que viver desse modo”.
4 Et dixit Dominus : Putasne bene irasceris tu ?
4 O S enhor respondeu: “Você acha certo ficar tão irado assim?”.
5 Et egressus est Jonas de civitate, et sedit contra orientem civitatis : et fecit sibimet umbraculum ibi, et sedebat subter illud in umbra, donec videret quid accideret civitati.
5 Então Jonas foi até um lugar a leste de Nínive e construiu um abrigo para sentar-se à sua sombra enquanto esperava para ver o que aconteceria à cidade.
6 Et prparavit Dominus Deus hederam, et ascendit super caput Jon, ut esset umbra super caput ejus, et protegeret eum (laboraverat enim) : et ltatus est Jonas super hedera ltitia magna.
6 O S enhor Deus fez crescer ali uma planta, que logo espalhou suas folhas grandes sobre a cabeça de Jonas e o protegeu do sol. Isso aliviou o desconforto de Jonas, e ele ficou muito grato pela planta.
7 Et paravit Deus vermen ascensu diluculi in crastinum : et percussit hederam, et exaruit.
7 No dia seguinte, porém, ao amanhecer, Deus também mandou uma lagarta. Ela comeu o talo da planta, que secou.
8 Et cum ortus fuisset sol, prcepit Dominus vento calido et urenti : et percussit sol super caput Jon, et stuabat : et petivit anim su ut moreretur, et dixit : Melius est mihi mori quam vivere.
8 Quando o calor do sol se intensificou, Deus mandou um vento leste quente soprar sobre Jonas. O sol bateu em sua cabeça até ele sentir-se tão fraco que desejou morrer. “Para mim é melhor morrer que viver desse modo”, disse ele.
9 Et dixit Dominus ad Jonam : Putasne bene irasceris tu super hedera ? Et dixit : Bene irascor ego usque ad mortem.
9 Deus perguntou a Jonas: “Você acha certo ficar tão irado por causa da planta?”. Jonas respondeu: “Sim, acho certo ficar tão irado a ponto de querer morrer!”.
10 Et dixit Dominus : Tu doles super hederam in qua non laborasti, neque fecisti ut cresceret ; qu sub una nocte nata est, et sub una nocte periit :
10 Então o S enhor disse: “Você tem compaixão de uma planta, embora não tenha feito coisa alguma para que ela crescesse. Ela depressa apareceu e depressa murchou.
11 et ego non parcam Ninive, civitati magn, in qua sunt plus quam centum viginti millia hominum qui nesciunt quid sit inter dexteram et sinistram suam, et jumenta multa ?
11 Nínive, porém, tem mais de 120 mil pessoas que não sabem decidir entre o certo e o errado, sem falar de muitos animais. Acaso não devo ter compaixão dessa grande cidade?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.