2 Crônicas 6
Clementine Vulgate (CLVUL) vs ARIB
1 Tunc Salomon ait : Dominus pollicitus est ut habitaret in caligine :
1 Então disse Salomão: O Senhor disse que habitaria nas trevas.
2 ego autem dificavi domum nomini ejus, ut habitaret ibi in perpetuum.
2 E eu te construí uma casa para morada, um lugar para a tua eterna habitação.
3 Et convertit rex faciem suam, et benedixit univers multitudini Isral (nam omnis turba stabat intenta), et ait :
3 Então o rei virou o rosto e abençoou toda a congregação de Israel; e toda a congregação estava em pé.
4 Benedictus Dominus Deus Isral, qui quod locutus est David patri meo, opere complevit, dicens :
4 E ele disse: Bendito seja o Senhor Deus de Israel, que pelas suas mãos cumpriu o que falou pela sua boca a Davi, meu pai, dizendo:
5 A die qua eduxi populum meum de terra gypti, non elegi civitatem de cunctis tribubus Isral ut dificaretur in ea domus nomini meo, neque elegi quemquam alium virum ut esset dux in populo Isral :
5 Desde o dia em que tirei o meu povo da terra do Egito não escolhi cidade alguma de todas as tribos de Israel, para edificar nela uma casa em que estivesse o meu nome, nem escolhi homem algum para ser chefe do meu povo Israel;
6 sed elegi Jerusalem ut sit nomen meum in ea, et elegi David ut constituerem eum super populum meum Isral.
6 mas escolhi Jerusalém para que ali estivesse o meu nome; e escolhi Davi para que estivesse sobre o meu povo Israel.
7 Cumque fuisset voluntatis David patris mei ut dificaret domum nomini Domini Dei Isral,
7 Davi, meu pai, teve no seu coração o propósito de edificar uma casa ao nome do Senhor, Deus de Israel.
8 dixit Dominus ad eum : Quia hc fuit voluntas tua, ut dificares domum nomini meo, bene quidem fecisti hujuscemodi habere voluntatem :
8 Mas o Senhor disse a Davi, meu pai: Porquanto tiveste no teu coração o propósito de edificar uma casa ao meu nome, fizeste bem em ter isto no teu coração.
9 sed non tu dificabis domum : verum filius tuus, qui egredietur de lumbis tuis, ipse dificabit domum nomini meo.
9 Contudo tu não edificarás a casa, mas teu filho, que há de proceder de teus lombos, esse edificará a casa ao meu nome.
10 Complevit ergo Dominus sermonem suum quem locutus fuerat : et ego surrexi pro David patre meo, et sedi super thronum Isral, sicut locutus est Dominus : et dificavi domum nomini Domini Dei Isral.
10 Assim cumpriu o Senhor a palavra que falou; pois eu me levantei em lugar de Davi, meu pai, e me assentei sobre o trono de Israel, como prometeu o Senhor, e edifiquei a casa ao nome do Senhor, Deus de Israel.
11 Et posui in ea arcam in qua est pactum Domini quod pepigit cum filiis Isral.
11 E pus nela a arca, em que está o pacto que o Senhor fez com os filhos de Israel.
12 Stetit ergo coram altari Domini ex adverso univers multitudinis Isral, et extendit manus suas.
12 Depois Salomão se colocou diante do altar do Senhor, na presença de toda a congregação de Israel, e estendeu as mãos
13 Siquidem fecerat Salomon basim neam, et posuerat eam in medio basilic, habentem quinque cubitos longitudinis, et quinque cubitos latitudinis, et tres cubitos altitudinis : stetitque super eam, et deinceps flexis genibus contra universam multitudinem Isral, et palmis in clum levatis,
13 {pois Salomão tinha feito uma plataforma de bronze, de cinco côvados de comprimento, cinco de largura e três de altura, a qual tinha posto no meio do átrio; a ela assomou e, pondo-se de joelhos perante toda a congregação de Israel, estendeu as mãos para o céu},
14 ait : Domine Deus Isral, non est similis tui deus in clo et in terra : qui custodis pactum et misericordiam cum servis tuis qui ambulant coram te in toto corde suo :
14 e disse: Ó Senhor, Deus de Israel, não há, nem no céu nem na terra, Deus semelhante a ti, que guardas o pacto e a beneficência para com os teus servos que andam perante ti de todo o seu coração;
15 qui prstitisti servo tuo David patri meo qucumque locutus fueras ei : et qu ore promiseras, opere complesti, sicut et prsens tempus probat.
15 que cumpriste ao teu servo Davi, meu pai, o que lhe falaste; sim, pela tua boca o disseste, e pela tua mão o cumpriste, como se vê neste dia.
16 Nunc ergo Domine Deus Isral, imple servo tuo patri meo David qucumque locutus es, dicens : Non deficiet ex te vir coram me, qui sedeat super thronum Isral : ita tamen si custodierint filii tui vias suas, et ambulaverint in lege mea, sicut et tu ambulasti coram me.
16 Agora, pois, Senhor, Deus de Israel, cumpre ao teu servo Davi, meu pai, o que lhe promete-te, dizendo: Nunca te faltará varão diante de mim, que se assente sobre o trono de Israel; tão somente que teus filhos guardem o seu caminho para andarem na minha lei, como tu andaste diante de mim.
17 Et nunc Domine Deus Isral, firmetur sermo tuus quem locutus es servo tuo David.
17 Agora pois, Senhor, Deus de Israel, confirme-se a tua palavra, que falaste ao teu servo Davi.
18 Ergone credibile est ut habitet Deus cum hominibus super terram ? si clum et cli clorum non te capiunt, quanto magis domus ista quam dificavi ?
18 Mas, na verdade, habitará Deus com os homens na terra? Eis que o céu e o céu dos céus não te podem conter; quanto menos esta casa que tenho edificado!
19 Sed ad hoc tantum facta est, ut respicias orationem servi tui, et obsecrationem ejus, Domine Deus meus, et audias preces quas fundit famulus tuus coram te :
19 Contudo, atende à oração e à súplica do teu servo, ó Senhor meu Deus, para ouvires o clamor e a oração que o teu servo faz diante de ti;
20 ut aperias oculos tuos super domum istam diebus ac noctibus, super locum in quo pollicitus es ut invocaretur nomen tuum,
20 que dia e noite estejam os teus olhos abertos para esta casa, sim, para o lugar de que disseste que ali porias o teu nome; para ouvires a oração que o teu servo fizer neste lugar.
21 et exaudires orationem quam servus tuus orat in eo : et exaudias preces famuli tui, et populi tui Isral. Quicumque oraverit in loco isto, exaudi de habitaculo tuo, id est, de clis, et propitiare.
21 Ouve as súplicas do teu servo, e do teu povo Israel, que fizerem neste lugar; sim, ouve do lugar da tua habitação, do céu; e, ouvindo, perdoa.
22 Si peccaverit quispiam in proximum suum, et jurare contra eum paratus venerit, seque maledicto constrinxerit coram altari in domo ista :
22 Se alguém pecar contra o seu próximo, e lhe for exigido que jure, e ele vier jurar perante o teu altar, nesta casa,
23 tu audies de clo, et facies judicium servorum tuorum, ita ut reddas iniquo viam suam in caput proprium, et ulciscaris justum, retribuens ei secundum justitiam suam.
23 ouve então do céu, age, e julga os teus servos: paga ao culpado, fazendo recair sobre a sua cabeça o seu proceder, e justifica ao reto, retribuindo-lhe segundo a sua retidão.
24 Si superatus fuerit populus tuus Isral ab inimicis (peccabunt enim tibi), et conversi egerint pnitentiam, et obsecraverint nomen tuum, et fuerint deprecati in loco isto,
24 Se o teu povo Israel for derrotado diante do inimigo, por ter pecado contra ti; e eles se converterem, e confessarem o teu nome, e orarem e fizerem súplicas diante de ti nesta casa,
25 tu exaudies de clo : et propitiare peccato populi tui Isral, et reduc eos in terram quam dedisti eis, et patribus eorum.
25 ouve então do céu, e perdoa os pecados do teu povo Israel, e torna a levá-los para a terra que lhes deste a eles e a seus pais.
26 Si clauso clo pluvia non fluxerit propter peccata populi, et deprecati te fuerint in loco isto, et confessi nomini tuo, et conversi a peccatis suis, cum eos afflixeris,
26 Se o céu se fechar e não houver chuva, por terem pecado contra ti; se orarem, voltados para este lugar, e confessarem o teu nome, e se converterem dos seus pecados, quando tu os afligires,
27 exaudi de clo, Domine, et dimitte peccata servis tuis et populi tui Isral, et doce eos viam bonam, per quam ingrediantur : et da pluviam terr quam dedisti populo tuo ad possidendum.
27 ouve então do céu, e perdoa o pecado dos teus servos, e do teu povo Israel, ensinando-lhes o bom caminho, em que devem andar, envia chuva sobre a tua terra, que deste ao teu povo em herança.
28 Fames si orta fuerit in terra, et pestilentia, rugo, et aurugo, et locusta, et bruchus : et hostes, vastatis regionibus, portas obsederint civitatis, omnisque plaga et infirmitas presserit :
28 Se houver na terra fome ou peste, se houver crestamento ou ferrugem, gafanhotos ou lagarta; se os seus inimigos os cercarem nas suas cidades; seja qual for a praga ou doença que houver;
29 si quis de populo tuo Isral fuerit deprecatus, cognoscens plagam et infirmitatem suam, et expanderit manus suas in domo hac,
29 toda oração e toda súplica que qualquer homem ou todo o teu povo Israel fizer, conhecendo cada um a sua praga e a sua dor, e estendendo as suas mãos para esta casa,
30 tu exaudies de clo, de sublimi scilicet habitaculo tuo : et propitiare, et redde unicuique secundum vias suas, quas nosti eum habere in corde suo (tu enim solus nosti corda filiorum hominum) :
30 ouve então do céu, lugar da tua habitação, e perdoa, e dá a cada um conforme todos os seus caminhos, segundo vires o seu coração {pois tu, só tu conheces o coração dos filhos dos homens}
31 ut timeant te, et ambulent in viis tuis cunctis diebus quibus vivunt super faciem terr quam dedisti patribus nostris.
31 para que te temam e andem nos teus caminhos todos os dias que viverem na terra que deste a nossos pais.
32 Externum quoque, qui non est de populo tuo Isral, si venerit de terra longinqua propter nomen tuum magnum, et propter manum tuam robustam, et brachium tuum extentum, et adoraverit in loco isto,
32 Assim também ao estrangeiro, que não é do teu povo Israel, quando vier de um país remoto por amor do teu grande nome, da tua mão poderosa e do teu braço estendido, vindo ele e orando nesta casa,
33 tu exaudies de clo firmissimo habitaculo tuo, et facies cuncta pro quibus invocaverit te ille peregrinus : ut sciant omnes populi terr nomen tuum, et timeant te sicut populus tuus Isral, et cognoscant quia nomen tuum invocatum est super domum hanc quam dificavi.
33 ouve então do céu, lugar da tua habitação, e faze conforme tudo o que o estrangeiro te suplicar, a fim de que todos os povos da terra conheçam o teu nome, e te temam como o teu povo Israel, e saibam que pelo teu nome é chamada esta casa que edifiquei.
34 Si egressus fuerit populus tuus ad bellum contra adversarios suos per viam in qua miseris eos, adorabunt te contra viam in qua civitas hc est, quam elegisti, et domus quam dificavi nomini tuo,
34 Se o teu povo sair à guerra contra os seus inimigos, seja qual for o caminho por que os enviares, e orarem a ti, voltados para esta cidade que escolheste e para a casa que edifiquei ao teu nome,
35 tu exaudies de clo preces eorum, et obsecrationem : et ulciscaris.
35 ouve então do céu a sua oração e a sua súplica, e defende a sua causa.
36 Si autem peccaverint tibi (neque enim est homo qui non peccet), et iratus fueris eis, et tradideris hostibus, et captivos duxerint eos in terram longinquam, vel certe qu juxta est,
36 Se pecarem contra ti {pois não há homem que não peque}, e tu te indignares contra eles, e os entregares ao inimigo, de modo que os levem em cativeiro para alguma terra, longínqua ou próxima;
37 et conversi in corde suo in terra ad quam captivi ducti fuerant, egerint pnitentiam, et deprecati te fuerint in terra captivitatis su, dicentes : Peccavimus : inique fecimus, injuste egimus :
37 se na terra para onde forem levados em cativeiro caírem em si, e se converterem, e na terra do seu cativeiro te suplicarem, dizendo: Pecamos, cometemos iniqüidade, procedemos perversamente;
38 et reversi fuerint ad te in toto corde suo, et in tota anima sua, in terra captivitatis su ad quam ducti sunt, adorabunt te contra viam terr su, quam dedisti patribus eorum, et urbis quam elegisti, et domus quam dificavi nomini tuo :
38 se eles se arrependerem de todo o seu coração e de toda a sua alma, na terra do seu cativeiro, a que os tenham levado cativos, e orarem voltados para a sua terra, que deste a seus pais, e para a cidade que escolheste, e para a casa que edifiquei ao teu nome,
39 tu exaudies de clo, hoc est, de firmo habitaculo tuo, preces eorum : et facias judicium, et dimittas populo tuo, quamvis peccatori :
39 ouve então do céu, lugar da tua habitação, a sua oração e as suas súplicas, defende a sua causa e perdoa ao teu povo que houver pecado contra ti.
40 tu es enim Deus meus : aperiantur, quso, oculi tui, et aures tu intent sint ad orationem qu fit in loco isto.
40 Agora, ó meu Deus, estejam os teus olhos abertos, e os teus ouvidos atentos à oração que se fizer neste lugar.
41 Nunc igitur consurge, Domine Deus, in requiem tuam, tu et arca fortitudinis tu : sacerdotes tui, Domine Deus, induantur salutem, et sancti tui ltentur in bonis.
41 Levanta-te pois agora, Senhor Deus, e vem para o lugar do teu repouso, tu e a arca da tua fortaleza; sejam os teus sacerdotes, ó Senhor Deus, vestidos de salvação, e os teus santos se regozijem no bem.
42 Domine Deus, ne averteris faciem christi tui : memento misericordiarum David servi tui.
42 Senhor Deus, não faças virar o rosto do teu ungido; lembra-te das tuas misericórdias para com teu servo Davi!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.