2 Crônicas 18
Clementine Vulgate (CLVUL) vs NTLH
1 Fuit ergo Josaphat dives et inclytus multum, et affinitate conjunctus est Achab.
1 Quando Josafá ficou muito rico e famoso, ele se tornou aliado do rei Acabe, de Israel, por laços de casamento .
2 Descenditque post annos ad eum in Samariam : ad cujus adventum mactavit Achab arietes et boves plurimos, ipsi, et populo qui venerat cum eo : persuasitque illi ut ascenderet in Ramoth Galaad.
2 Depois de alguns anos, ele foi até a cidade de Samaria visitar Acabe. Em honra de Josafá e dos que haviam ido com ele, o rei Acabe deu um banquete, para o qual mandou matar muitos touros e muitas ovelhas. E procurou convencer Josafá a ir com ele atacar a cidade de Ramote-Gileade.
3 Dixitque Achab rex Isral ad Josaphat regem Juda : Veni mecum in Ramoth Galaad. Cui ille respondit : Ut ego, et tu : sicut populus tuus, sic et populus meus : tecumque erimus in bello.
3 Ele perguntou a Josafá: — Você vai comigo atacar Ramote? Josafá respondeu: — Quando você estiver pronto para a batalha, eu também estarei; e assim também os meus soldados. Iremos lutar junto com você.
4 Dixitque Josaphat ad regem Isral : Consule, obsecro, imprsentiarum sermonem Domini.
4 Mas primeiro vamos consultar a Deus, o Senhor .
5 Congregavit igitur rex Isral prophetarum quadringentos viros, et dixit ad eos : In Ramoth Galaad ad bellandum ire debemus, an quiescere ? At illi : Ascende, inquiunt, et tradet Deus in manu regis.
5 Aí Acabe mandou chamar os profetas , que eram quatrocentos, e perguntou: — Devemos atacar a cidade de Ramote ou não? Eles responderam: — Ataque, pois o
6 Dixitque Josaphat : Numquid non est hic prophetes Domini, ut ab illo etiam requiramus ?
6 Mas Josafá perguntou: — Não existe aqui mais nenhum profeta para nós consultarmos o
7 Et ait rex Isral ad Josaphat : Est vir unus a quo possumus qurere Domini voluntatem : sed ego odi eum, quia non prophetat mihi bonum, sed malum omni tempore : est autem Michas filius Jemla. Dixitque Josaphat : Ne loquaris, rex, hoc modo.
7 Acabe respondeu: — Existe outro, que se chama Micaías, filho de Inla. Mas eu tenho ódio dele porque nunca — Não fale desse jeito! — disse Josafá.
8 Vocavit ergo rex Isral unum de eunuchis, et dixit ei : Voca cito Micham filium Jemla.
8 Então Acabe chamou um oficial e mandou que ele fosse imediatamente buscar Micaías.
9 Porro rex Isral, et Josaphat rex Juda, uterque sedebant in solio suo, vestiti cultu regio : sedebant autem in area juxta portam Samari, omnesque prophet vaticinabantur coram eis.
9 Os dois reis, usando as suas roupas reais, estavam sentados nos seus tronos, numa praça que ficava perto do portão de entrada de Samaria; e todos os profetas estavam profetizando em frente deles.
10 Sedecias vero filius Chanaana fecit sibi cornua ferrea, et ait : Hc dicit Dominus : His ventilabis Syriam, donec conteras eam.
10 Um dos profetas, chamado Zedequias, filho de Quenaana, fez uns chifres de ferro e disse a Acabe: — O que o
11 Omnesque prophet similiter prophetabant, atque dicebant : Ascende in Ramoth Galaad, et prosperaberis, et tradet eos Dominus in manu regis.
11 E todos os outros profetas profetizaram a mesma coisa. Eles diziam: — Marche contra a cidade de Ramote, que o senhor, ó rei, vencerá. O
12 Nuntius autem qui ierat ad vocandum Micham, ait illi : En verba omnium prophetarum uno ore bona regi annuntiant : quso ergo te ut et sermo tuus ab eis non dissentiat, loquarisque prospera.
12 Enquanto isso, o oficial que tinha ido buscar Micaías disse a ele: — Todos os outros profetas profetizaram que o rei terá sucesso. É melhor que você faça o mesmo.
13 Cui respondit Michas : Vivit Dominus, quia quodcumque dixerit mihi Deus meus, hoc loquar.
13 Porém Micaías respondeu: — Juro pelo
14 Venit ergo ad regem. Cui rex ait : Micha, ire debemus in Ramoth Galaad ad bellandum, an quiescere ? Cui ille respondit : Ascendite : cuncta enim prospera evenient, et tradentur hostes in manus vestras.
14 Quando Micaías chegou ao lugar onde estava o rei Acabe, este perguntou: — Micaías, o rei Josafá e eu devemos atacar a cidade de Ramote ou não? Micaías respondeu: — Ataquem, pois vencerão. Deus lhes dará a vitória…
15 Dixitque rex : Iterum atque iterum te adjuro, ut mihi non loquaris, nisi quod verum est in nomine Domini.
15 Mas Acabe disse: — Quando você falar comigo em nome do
16 At ille ait : Vidi universum Isral dispersum in montibus, sicut oves absque pastore : et dixit Dominus : Non habent isti dominos : revertatur unusquisque in domum suam in pace.
16 Micaías respondeu: — Vejo o exército de Israel espalhado pelos morros como ovelhas sem pastor. E o
17 Et ait rex Isral ad Josaphat : Nonne dixi tibi quod non prophetaret iste mihi quidquam boni, sed ea qu mala sunt ?
17 Então Acabe disse a Josafá: — Eu não disse que para mim ele nunca profetiza coisas boas? Ele sempre diz alguma coisa ruim!
18 At ille : Idcirco, ait, audite verbum Domini : vidi Dominum sedentem in solio suo, et omnem exercitum cli assistentem ei a dextris et a sinistris.
18 Micaías continuou: — Agora escutem o que o
19 Et dixit Dominus : Quis decipiet Achab regem Isral ut ascendat et corruat in Ramoth Galaad ? Cumque diceret unus hoc modo, et alter alio,
19 Ele perguntou: “Quem enganará Acabe para que ele vá a Ramote e seja morto lá?” Alguns anjos disseram uma coisa, e outros disseram outra,
20 processit spiritus, et stetit coram Domino, et ait : Ego decipiam eum. Cui Dominus : In quo, inquit, decipies ?
20 até que um espírito chegou perto do Senhor Deus e disse: “Eu enganarei Acabe.” O Senhor perguntou: “Como?”
21 At ille respondit : Egrediar, et ero spiritus mendax in ore omnium prophetarum ejus. Dixitque Dominus : Decipies, et prvalebis : egredere, et fac ita.
21 E o espírito respondeu: “Eu irei e farei com que todos os profetas de Acabe digam mentiras.” Então o Senhor ordenou: “Vá e engane Acabe. Você conseguirá.”
22 Nunc igitur, ecce Dominus dedit spiritum mendacii in ore omnium prophetarum tuorum, et Dominus locutus est de te mala.
22 E Micaías terminou, dizendo a Acabe: — O senhor está vendo agora que o
23 Accessit autem Sedecias filius Chanaana, et percussit Mich maxillam, et ait : Per quam viam transivit spiritus Domini a me, ut loqueretur tibi ?
23 Então o profeta Zedequias chegou perto de Micaías, deu um tapa na cara dele e perguntou: — Quando foi que o Espírito do
24 Dixitque Michas : Tu ipse videbis in die illo, quando ingressus fueris cubiculum de cubiculo ut abscondaris.
24 — Você descobrirá isso quando entrar em algum quarto dos fundos, tentando se esconder! — respondeu Micaías.
25 Prcepit autem rex Isral, dicens : Tollite Micham, et ducite eum ad Amon principem civitatis, et ad Joas filium Amelech.
25 Aí o rei Acabe deu a seguinte ordem a um dos seus oficiais: — Prenda Micaías e o leve a Amom, o governador da cidade, e ao príncipe Joás.
26 Et dicetis : Hc dicit rex : Mittite hunc in carcerem, et date ei panis modicum, et aqu pauxillum, donec revertar in pace.
26 Diga a eles que o joguem na cadeia e o ponham a pão e água até que eu volte são e salvo.
27 Dixitque Michas : Si reversus fueris in pace, non est locutus Dominus in me. Et ait : Audite, omnes populi.
27 Micaías exclamou: — Se o senhor, ó rei, voltar em paz, então, de fato, o E disse também: — Todos aqui deem atenção àquilo que eu profetizei!
28 Igitur ascenderunt rex Isral et Josaphat rex Juda in Ramoth Galaad.
28 Assim o rei Acabe, de Israel, e o rei Josafá, de Judá, foram atacar a cidade de Ramote-Gileade.
29 Dixitque rex Isral ad Josaphat : Mutabo habitum, et sic ad pugnam vadam : tu autem induere vestibus tuis. Mutatoque rex Isral habitu, venit ad bellum.
29 Acabe disse a Josafá: — Quando formos entrar na batalha, eu vou me disfarçar, mas você use as suas roupas de rei. O rei de Israel se disfarçou, e eles entraram na batalha.
30 Rex autem Syri prceperat ducibus equitatus sui, dicens : Ne pugnetis contra minimum aut contra maximum, nisi contra solum regem Isral.
30 O rei da Síria havia mandado que os capitães dos seus carros de guerra não atacassem ninguém, a não ser o rei de Israel.
31 Itaque cum vidissent principes equitatus Josaphat, dixerunt : Rex Isral est iste. Et circumdederunt eum dimicantes : at ille clamavit ad Dominum, et auxiliatus est ei, atque avertit eos ab illo.
31 Por isso, quando viram o rei Josafá, pensaram que ele era o rei de Israel e foram atacá-lo. Mas Josafá gritou, e o Senhor Deus o socorreu, fazendo com que os sírios se desviassem dele.
32 Cum enim vidissent duces equitatus quod non esset rex Isral, reliquerunt eum.
32 Quando eles viram que aquele não era o rei de Israel, pararam de atacá-lo.
33 Accidit autem ut unus e populo sagittam in incertum jaceret, et percuteret regem Isral inter cervicem et scapulas. At ille aurig suo ait : Converte manum tuam, et educ me de acie, quia vulneratus sum.
33 No entanto, um soldado sírio atirou uma flecha que, por acaso, atingiu o rei Acabe entre as juntas da sua armadura . Então ele gritou para o condutor do seu carro: — Fui ferido! Dê a volta e me leve para fora da batalha!
34 Et finita est pugna in die illo : porro rex Isral stabat in curru suo contra Syros usque ad vesperam, et mortuus est occidente sole.
34 Enquanto a batalha ficava cada vez mais forte, o rei Acabe segurou-se de pé no seu carro de guerra, de frente para os sírios, até a tarde; ao pôr do sol, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.