Atos 27
Anang ambal ang Dios: Magandang balita Biblia (CLU) vs NAA
1 Pagkatapos nga sanda makadisisyon nga kami palargaun pa-Italia, ginintriga nanda si Pablo kag ang iba pa gid nga mga priso kay Julio. Si Julio nga dia sangka kapitan sa mga soldado nga Romano nga kon tawagun “Batalion ang Impirador.”
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Karon, doto sa Cesarea may sakayan nga alin sa Adramitio nga paralargaun paayan sa mga porondoan sa probinsya ang Asia. Gani nagsakay kami sa sakayan nga dato. Nagtawas kanamun si Aristarco nga taga-Tesalonica sa probinsya ang Macedonia.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Pagdason nga adlaw nakaabot kami sa Sidon. Mayad anang pagtratar ni Julio kay Pablo. Gintogotan na si Pablo nga magbisita sa anang mga amigo doto agud maboligan tana.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Pagalin namun sa Sidon nagpalayag kami sa ubungan ang Cipre tungud nga ang angin songsong kanamun.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Gintabok namun ang dagat nga nagaatobang sa Cilicia kag Panfilia kag nagpondo kami sa Mira sa probinsya ang Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Nakakita doto ang kapitan nga si Julio sangka sakayan nga nagalin sa Alejandria nga mapaayan sa Italia, gani ginpasaylo na kami doto.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Sa sulud pira ka adlaw mainay amun padalagan, kag ginlisudan kami nga mayad bago kami makaabot marapit sa banwa ang Gnido. Tungud nga songsong pa ra gid ang angin indi kami makarombo sa amun paarayanan. Gani nagpalayag kami sa loyo ang isla ang Creta agud lipud sa angin kag doto kami dayon nagagi marapit sa Salmon.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Nagpangobay kami lang piro ginlisudan kami pa ra gid bago kami makaabot sa logar nga kon tawagun Mayad nga Porondoan. Dia marapit sa banwa ang Lasea.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Nagboay kami, gani ginabot kami ang tyimpo nga dilikado ang pagpanakayun ay nakalubas run ang Adlaw ang Pagpoasa kag nagabagyo-bagyo ron pirmi. Gani makon ni Pablo sa amun mga kaiban,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 “Ginakarkolo ko nga dilikado ron kon magdiritso kita, kag bukun lang ang mga karga kag ang sakayan ang madodora kondi basi kon pati atun kaboi.”
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Piro mas mabaul anang pagsarig anang kapitan ang mga soldado sa anang ambal ang kapitan kag tagya ang sakayan kaysa anang paandam ni Pablo.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Kag tungud nga ang porondoan doto bukun mayad nga paralimbungan kon tigdururus, kadoroan sa amun mga kaiban nagkompormi nga maglarga ay andang koon nga basi pa kon makaabot kami sa Fenice. Ang Fenice nga dia sangka porondoan sa Creta nga may masadya nga paralimbungan kon tigdururus.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Paguyup mainay ang abagat anang pagsarig amun mga kaiban poidi run makabiyai. Gani ginbatak nanda ang pondo kag nagpalayag kami nga nagapangobay sa isla ang Creta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Maboay-boay nagbaskug ang amian nga nagaalin sa diriksyon ang isla ang Creta.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Pagabot kanamun ang mabaskug nga angin indi kami run makapanongsong, gani nagpatorot kami run lang.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Pagtungud namun sa abagatnan kampi ang maistan nga isla ang Cauda nakapalipud-lipud kami maistan. Bisan nalisudan kami, nabatak namun ra gid ang boti agud indi maiwan.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Pagkabatak ang boti, ginlabagan nanda kabli ang sakayan. Kag tungud nga naadlukan sanda nga mabara marapit sa Libia, ginarian nanda layag kag nagpaanod.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Sigi pa ra gid ang mabaskug nga bagyo, gani pagdason nga adlaw nagompisa sanda magpamilak sa dagat anang mga kargaminto ang sakayan.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Pagdason pa gid nga adlaw anang mga kagamitan run ang sakayan andang ginpamilak.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Sa sulud pira ka adlaw ara kami kakita adlaw okon mga bitoon kag sigi pa ra gid ang bagyo. Ang ori midyo nadoraan kami run paglaum nga makalibri pa.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Kon pira run ka adlaw nga ang mga tao ara run kakaun, gani makon ni Pablo kananda, “Mga amigo, kon kamo nagpati lang kanakun nga indi kita dapat magalin sa Creta, ara andan matabo dia nga mga kalisud kag mga kapirdian.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Piro dadi nagapangabay ako kanindo nga magpatutum kamo tungud nga ara may mapatay kanatun. Ang sakayan lang ang mararangga.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Ay kagabi ang Dios nga nagatagya kanakun kag akun ginasirbian nagsogo anang angil digi kanakun.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Makon na, ‘Pablo, indi kaw magkaadluk. Dapat makaatobang kaw sa Impirador doto sa Roma. Kag sa kalooy ang Dios tanan imong kaiban digi sa sakayan malilibri tungud kanimo.’
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Gani indi kamo ron magkaadluk, tungud nga ako nagasarig sa Dios nga matotoman anang ginambal kanakun.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Garing idadagsa kita sa sangka isla.”
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Ika-14 run ka gabi nga kami ginpalis ang bagyo sa Dagat ang Mediteraneo, kag datong mga tungang gabi run, sono sa panilag ang mga gormiti midyo sa marapit kami sa unasan.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Gani ginsonda nanda kag nasapoan nanda nga mga 20 lang ka dupa anang dalum ang dagat. Boay-boay ginsonda nanda ruman kag mga 15 run lang ka dupa.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Kag tungud nga naadlukan sanda nga makasonggab kami sa baora, ginpondoan nanda apat ka angkla sa boli ang sakayan. Kag nagpangamoyo sanda nga magaga.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Gosto andan ang mga gormiti nga magpalagyaw sa sakayan. Gani ginpalosong nanda ang boti sa dagat nga midyo sa magaolog sanda lang ang mga angkla sa dolong.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Piro makon ni Pablo sa kapitan kag sa anang mga soldado, “Kon bayaan kita ang mga gormiti nga dia indi kamo makalibri.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Gani ginotod ang mga soldado ang mga kalat nga nagaigot sa boti kag ginpabayanan nanda run lang nga ianod.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Datong madali run gid masanag ginsugyut sanda tanan ni Pablo nga magkaun. Makon na, “Darwa run dia ka simana indong ulat-ulat nga magpoas ang bagyo, kag ara kamo kakaun.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Gani pagkaun kamo anay agud magbaskug kamo kag makalibri sa piligro nga dia. Ara gid may mapatay kanindo bisan sangka tao.”
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Pagkaambal dia ni Pablo, nagbuul tana ang tinapay kag mismo sa atobangan ang tanan nagpasalamat tana sa Dios. Pagkatapos dayon na ipiak-piakun ang tinapay kag magkaun.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Naolian andang kulba kag nagkaun sanda tanan.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 (276 kami tanan nga nagasakay doto sa sakayan.)
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Pagkakaun ang tanan kag bosog ron, ginpangolog nanda sa dagat andang mga dara nga trigo agud magugan ang sakayan.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Pagkaaga, indi maulaman ang mga sakayanun kon diin kami nga isla, piro may nakita sanda nga rikodo, gani nagkarasogot sanda nga doto nanda ipasaksak ang sakayan.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Gani ginpanabtab nanda ang mga kabli nga nagaigot sa mga angkla. Ginpangobad nanda ra ang mga kalat nga nagaigot sa timon. Pagkatapos, ginbatak nanda ang layag sa dolong agud ipalid sanda pa baybay.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Piro mintras nagapadalagan sanda bomonggo ang sakayan sa baora kag ara run kaalin tungud nga nagungut anang dolong. Anang boli amat-amat nga nawasak tungud sa mabaskug nga mga daloyon nga nagalampus.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Gosto andan ang mga soldado nga pamatayun ang tanan nga mga priso agud indi sanda makalangoy kag makapalagyaw.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Piro ginpugungan sanda andang kapitan tungud nga gosto na nga ilibri si Pablo. Nagmandar tana nga ang tanan nga antigo maglangoy, magsogbo kag maglangoy pa-baybay.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Ang indi tana kaulam, magsonod lang nga nagakupkup sa mga tabla kag mga parti ang sakayan nga nagarolotaw. Kag maman dato amun ginimo, kag tanan kami nakaabot sa baybay kag ara maiwan.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.