Lucas 6
Ja̱³la³ fáh⁴dxa⁴²dxú⁴ hi³mɨɨ³² chiáh² Ñúh³a² Jesucristo; Salmos (CLENT) vs ARIB
1 Ca̱a̱³ jmɨɨ́¹ mah² ja̱³, gá⁴ŋɨ́y³ Jesús ja̱³ xi² ra̱a̱³ cuɨɨ³ ya³dsɨ². Mɨ²ja̱³ cá⁴dah²cú̱³ diáh⁴ xɨh³chie̱y³² lii¹ cuɨɨ³ ya³dsɨ² ja̱³. Ja̱³ba² cá⁴dah²voóy² mɨɨ¹ ja̱³, duh³ cá⁴dah²cuh³.
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 Mɨ²ja̱³ ta̱á̱²dsɨy⁴² diáh⁴ fariseos ja̱³ cá⁴dah²ŋɨɨ́h⁴ diáh⁴ juúh⁴, liáh³la³ cá⁴dah²sɨɨ́h⁴ diáh⁴:
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Mɨ²ja̱³ Jesús ja̱³ba² gá⁴hí̱¹, liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴:
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Ca̱á̱h³ tiaah² ja̱³ ya²hí³ ñi²yaá³ chiáh² Dios, duh³ gá⁴cá̱⁴ diáh⁴ hó² ya³dsɨ² hi³ na³xɨ³ na³ŋɨɨ́³ duh³ gá⁴eéh², baá⁴ ba² gá⁴cuoó⁴ diáh⁴ dsa³ chié̱y² ja̱³. Baáy⁴ ti̱¹ diáh⁴ jmii³dsa³ ba² ja̱³ hí⁴jooy³ hí⁴dah²eéh² hó² ya³dsɨ² ja̱³.
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 Baá⁴ ba² liáh³la³ gá⁴féh³ Jesús ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴:
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 Dxaáh² jmɨɨ́¹ mah² liáh³ja̱³, mɨ²ja̱³ ya²hí³ ca̱á̱h³ Jesús ja̱³ ñuúh⁴guah³ duh³ gá⁴laá⁴ mɨ³he⁴ fáh⁴liu⁴ chiáh² Dios. Mɨ²ja̱³ nɨɨ́⁴ hí¹ ja̱y³ dsaá⁴ hi³ ná⁴chiu̱ú̱¹ guaa³ hi³ nuy¹.
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Mɨ²ja̱³ dah²tia⁴ diáh⁴ dsa³he⁴ chie̱é̱yh¹ diáh⁴ fariseos ja̱³, hi³ xɨ² hí⁴bí⁴lieéy³ dsa³ jmɨɨ́¹ mah² ja̱³, duh³ xa³ gɨh¹ hí⁴dah²cuó⁴ dsaa² chiáh² xɨ³ liáh³ja̱³.
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 Joó⁴ ñi³² ba² Jesús ja̱³ liáh³xɨ³ ná⁴lɨ¹ dah²ta³ dah²hɨ³ ja̱³, hi³ja̱³ liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴ dsa³ hi³ ná⁴chiu̱ú̱¹ guaa³ ja̱³:
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 Mɨ²ja̱³ gá⁴féh³ Jesús ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴ dxeeyh⁴ dsa³ ja̱³:
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 Mɨ²ja̱³ gá⁴ji̱í̱² ñi² Jesús ja̱³ gá⁴joóy² diáh⁴ hi³ na³ta̱a̱y⁴ ji̱h²caayh⁴ ja̱³, duh³ liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴ dsaá⁴ hi³ ná⁴chiu̱ú̱¹ guaa³ ja̱³:
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 Joó⁴ cua̱a̱y¹ná² gaáy³ dɨ́h¹ cá⁴lɨ́⁴dxɨɨ́y² diáh⁴ dsa³ ja̱³, hi³ja̱³ cá⁴dah²laá⁴ mɨ³dah²ŋɨɨ́h⁴ juúh⁴ oóyh² diáh⁴, hi³ he² hí⁴jooy³ hí⁴dah²jmeéh⁴ Jesús ja̱³.
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 Dxa² mɨ²ja̱³ ñií¹ Jesús ja̱³ ca̱a̱³ cua̱h³ hi³ ya²liúy¹ Dios, na³ca̱á̱y⁴ lɨ́⁴ voo⁴ ya²liúy¹ Dios.
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 Liáh³ gá⁴dxéyh² xiáh³hee³ ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴teé⁴ diáh⁴ xɨh³chie̱y³² ja̱³ duh³ gá⁴dxɨy³ dxié⁴tiú̱y³ diáh⁴, duh³ diáh⁴ hi³hí̱³ cá⁴bí⁴chié̱y³ apóstoles.
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Liáh³la³ xɨ̱ɨ̱y³ liáh³ja̱y³ liáh³ja̱y³ diáh⁴ hi³hí̱³: Simón, joó⁴ cá⁴bí⁴chié̱y³ Pedro, dxeeyh⁴ ja̱³ xɨ̱ɨ̱y³ Andrés du³ñuúh² Simón Pedro ja̱³. Baáy⁴ diáh⁴ tú̱⁴dsaayh⁴ ja̱³ xɨ̱ɨ̱y³: Jacobo, Juan, Felipe, Bartolomé,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Mateo, Tomás, Jacobo ja̱á̱² Alfeo, Simón hi³ ca³dah²sɨɨ́h⁴ Zelote,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Judas du³ñuúh² Jacobo, baáy⁴ Judas Iscariote. Judas Iscariote ja̱³ gá⁴tiúy² Jesús ja̱³ dsa³cɨ̱ɨ̱y³ liáh³ja̱³, duh³ gá⁴tia̱a̱² cá⁴dah²güeéyh² Jesús ja̱³.
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 Liáh³ ma³jooy³ ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴xieey⁴ Jesús ja̱³ cua̱h³ chie̱é̱yh¹ diáh⁴ xɨh³chie̱y³². Mɨ²ja̱³ gá⁴cueeyh⁴ ca̱a̱³ dxá¹jaá² chie̱é̱yh¹ diáh⁴, baáy⁴ hi²xiáh³ fɨɨ́y⁴ dsa³ na³ta̱a̱y⁴ nɨɨ́⁴. Xe̱y³ dsa³ vó⁴ Judea, dsa³ Jerusalén, dsa³ vó⁴ Tiro baáy⁴ vó⁴ Sidón. Tiro baáy⁴ Sidón ja̱³ mɨ³ji̱í̱³ yeey⁴ xuuh⁴² jmɨ́⁴ñih¹. Bí⁴dxí̱⁴ hi³ hí⁴dah²nuú⁴ chiáh², baá⁴ ba² duh³ hí⁴bí⁴lieéy³ diáh⁴ dsaá¹ hi³ dɨ³chie̱é̱yh¹ diáh⁴ ja̱³.
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 Ba² dsa³lieéy³ diáh⁴ hi³ cɨ̱yh³beeyh³² vih²chiaah¹ hi³ dɨ³heey³² hi³há⁴dxúy⁴.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 Liáh⁴jɨy³ ba² diáh⁴ dsa³ ja̱³ dɨ³niaá⁴ hí⁴dsá⁴xé̱yh³ Jesús ja̱³, chiaah¹ cua̱a̱y¹ná² gaáy³ dɨ́h¹ hee⁴ fáh⁴lí³, hi³ja̱³ ja̱³ba² dsa³lieéy³ liáh⁴jɨy³ diáh⁴ hi³ dsa³xé̱yh³ ja̱³.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 Mɨ²ja̱³ gá⁴cueeyh⁴ jooy³² diáh⁴ xɨh³chie̱y³² ja̱³, duh³ liáh³la³ gá⁴féh³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴:
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 ’Hi²xiáh³ dxú⁴ chia̱á̱²ah³ niaá⁴ah³ cue̱e̱³²ah³ ja̱³nɨ́⁴, chiaah¹ dsa³cɨ̱ɨ̱y³ hí⁴lií² chia̱á̱²ah³.
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 ’Hi²xiáh³ dxú⁴ chia̱á̱²ah³ liu³u²xɨ³ mɨ² dɨ³cɨ̱ɨ̱y³² diáh⁴ dsa³ ca³dah²ñi³² niaá⁴ah³, hi²xiáh³ dxú⁴ chia̱á̱²ah³ liu³u²xɨ³ há⁴hé³ ca³dah²jmey³² niaá⁴ah³ cua̱a̱y¹ná², liu³u²xɨ³ ca³dah²liuy³² niaá⁴ah³ mɨ³hee³², baáy⁴ liu³u²xɨ³ ca³dah²féh³ hi³ há⁴hé³ xiáh³ niaáh² niaá⁴ah³ vih²chieéy⁴ jniá³.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 Jmeé¹ah³ jé⁴ há²ah³ mɨ² mɨ³hí⁴dah²jmeéh⁴ niaá⁴ah³ liáh³ja̱³, chiaah¹ hi²xiáh³ liih² hi³ na³jniaa³ chia̱á̱²ah³ yuuh¹ güii³ nɨ³. Chiaah¹ ja̱³ba² liáh³ja̱³ cá⁴dah²jmeé³ diáh⁴ xa²yaá¹ah³ ñú⁴uúh¹ah³ nɨ³ cá⁴dah²jmeéh⁴ diáh⁴ profetas.
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 ’Joó⁴ hi²xiáh³ liáh³dsɨɨ³² niaá⁴ah³, niaá⁴ah³ xaa³²ah³ nɨ³, chiaah¹ mɨ³niaah⁴²ah³ ba² jé⁴ há²ah³.
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 ’Hi²xiáh³ liáh³dsɨɨ³² niaá⁴ah³, niaá⁴ah³ xa³ cáh³húh³ah³ ja̱³nɨ́⁴, chiaah¹ hí⁴chi̱í̱h²ah³ haa² dsa³cɨ̱ɨ̱y³.
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 ’Hi²xiáh³ liáh³dsɨɨ³² niaá⁴ah³ liu³u²xɨ³ liáh⁴jɨy³ ba² ca³dah²liu⁴ dxú⁴ chia̱á̱²ah³, chiaah¹ liáh³ja̱³ cá⁴dah²jmeé³ diáh⁴ xa²yaá¹ah³ ñú⁴uúh¹ah³ cá⁴dah²liú³ dxú⁴ chiáh² diáh⁴ profetas hi³ mɨ³hey³².
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 ’Joó⁴ niaá⁴ah³ ga³nuu³ah³ hi³ fayh⁴ la³, ga³fooh³²á⁴ niaá⁴ah³: Jmeé¹ah³ naá⁴ah³ diáh⁴ hi³ na³chi⁴ah³ chia̱á̱h¹ah³, jmeéh¹ah³ dxú⁴ diáh⁴ hi³ dɨ³cɨ̱ɨ̱y³² ca³dah²ñi³² niaá⁴ah³.
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Ŋɨɨ́¹ah³ hi³ dxú⁴ chiáh² diáh⁴ hi³ ca³dah²liuy³² niaá⁴ah³ mɨ³hee³², liu⁴²ah³ Dios chiáh² diáh⁴ hi³ ca³dah²ye̱e̱yh³ niaá⁴ah³ ca̱a̱³ hi³ há⁴hé³ ná⁴lɨ¹.
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Liu³u²xɨ³ ja̱y³ dsa³ hí⁴chiu̱ú̱⁴ ca³jaa¹ ñí¹ah³, mɨ²ja̱³ hi³cuoo³²ah³ xiaáh³ ca³jaa¹. Baáy⁴ liu³u²xɨ³ ja̱y³ dsa³ hí⁴booy³ niaá⁴ah³ mɨh³dxaá³ chia̱á̱²ah³, mɨ²ja̱³ gua²chiá̱³ ba² chiáh² ji̱í̱⁴ mɨh³hií¹ chia̱á̱²ah³.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 Gu³xɨ³ hí̱³ba² hi³ hí⁴dah²ŋɨɨ́h⁴ niaá⁴ah³ hi³la³ hi³nɨ³, hi³cuoo³²ah³ diáh⁴. Baáy⁴ liu³u²xɨ³ xe̱y³ hi³ hí⁴cá̱² ñaá² hi³la³ hi³nɨ³ chia̱á̱²ah³, há⁴ máh⁴ hi³ŋɨɨ́h³ah³ ca̱á̱h³.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Jmeéh¹ah³ liáh⁴jɨy³ diáh⁴ dsa³, ja̱³ba² liáh³xɨ³ naa³ah³ hi³ hí⁴dah²jmeéh⁴ niaá⁴ah³ vo̱ó̱h²ah³.
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 ’Liu³u²xɨ³ ti̱¹ diáh⁴ hi³ dɨ³nieéy² niaá⁴ah³ ba² hi²jmee³ah³ naá⁴ah³, ¿he² ja̱³ hi³ dxú⁴ gɨh¹ jmee³ah³ ja̱³? Chiaah¹ ca³dah²jmee⁴ ba² liáh³ja̱³ diáh⁴ hi³ mɨ³hey³².
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 Baáy⁴ liu³u²xɨ³ ti̱¹ diáh⁴ hi³ ca³dah²jmeéh⁴ niaá⁴ah³ dxú⁴ ba² hi²jmeeh¹ah³ dxú⁴, ¿he² ja̱³ hi³ dxú⁴ gɨh¹ jmee³ah³? Chiaah¹ ba² liáh³ja̱³ ca³dah²jmee⁴ diáh⁴ hi³ mɨ³hey³².
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Baáy⁴ liu³u²xɨ³ hi²gua⁴²ah³ chiáh² diáh⁴ ti̱¹ hi³ ga³ji̱i̱³²ah³ hí⁴dah²jɨ̱ɨ̱h³ niaá⁴ah³ ca̱á̱h³, ¿he² ja̱³ hi³ dxú⁴ gɨh¹ jmee³ah³ ja̱³? Chiaah¹ ba² ca³dah²guayh³² ba² chiáh² oóyh² diáh⁴ hi³ mɨ³hey³², diáh⁴ hi³ dɨ³ñi³² hi³ hí⁴dah²jɨ̱ɨ̱́h² ba² ca̱á̱h³.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Hi³jmee³ah³ naá⁴ah³ diáh⁴ hi³ na³chi⁴ah³ chia̱á̱h¹ah³ ba², hi³ jmee³ah³ jmáyh² hi³ dxú⁴ ba², baáy⁴ hi³guah⁴²ah³ chiáh² diáh⁴ hi³ dɨ³niaá⁴ baáy⁴ há⁴ja̱³ hi²ja̱á̱³ah³ hi³ xa³ hí⁴tɨ̱́⁴ah³ chiáh² hi³ ma³guah⁴²ah³ ja̱³. Mɨ²ja̱³ gɨh¹ hi²xiáh³ dxú⁴ hí⁴lí³ chia̱á̱²ah³ dsa³cɨ̱ɨ̱y³, baáy⁴ hí⁴lí³ah³ ja̱á̱² Dios hi³ bií⁴ gaáy³ nɨ³. Chiaah¹ hi²xiáh³ dxú⁴ dsɨ́² chie̱é̱yh¹ diáh⁴ hi³ xa³ jmɨ²heé¹ chiáh² he² liáh³nɨ³, ba² ná⁴lɨ¹ chiáh² liáh³ja̱³ chie̱é̱yh¹ diáh⁴ hi³ mɨ³hey³².
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 Hi³ca̱³ah³ mih³ hi³maá⁴ah³ diáh⁴ dsa³, ja̱³ba² liáh³xɨ³ ga³ca̱³² mih³ ga³ñi³² niaá⁴ah³ Dios nɨ³.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 ’Há⁴ hi³ca̱a̱⁴ah³ cua̱a̱y¹ná² chiáh² diáh⁴ dsa³, duh³ há⁴hé³ hí⁴ca̱a̱⁴ cua̱a̱y¹ná² Dios nɨ³ chia̱á̱²ah³ vo̱ó̱h²ah³. Há⁴ hi³bi³chií⁴ah³ diáh⁴ dsa³ duh³ há⁴hé³ hí⁴bí⁴chiíy⁴ niaá⁴ah³ Dios nɨ³. Jmeé¹ah³ gaáy³ há²ah³ ba², duh³ hí⁴jmeé⁴ gaáy³ dsɨ́² Dios nɨ³ chia̱á̱²ah³ vo̱ó̱h²ah³.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 Cuoó¹ah³ hi³la³ hi³nɨ³ dxeeyh⁴, duh³ ba² hí⁴cuoó⁴ niaá⁴ah³ Dios nɨ³. Chiaah¹ há⁴ja̱³ ná⁴dsɨ¹ hiíh⁴ hí⁴cuó⁴. Hí⁴taáh⁴ ba³ cáh³ti³² mɨh³tuh³ chia̱á̱²ah³ hí⁴saá⁴ lɨ́⁴. Chiaah¹ ja̱³ba² hiíh⁴ hi³ ga³caáh³ah³ niaá⁴ah³ nɨ³ hí⁴cuó⁴ Dios nɨ³.
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 Ba² gá⁴jmeéh⁴ diáh⁴ dsa³ ja̱³ ca̱a̱³ juúh⁴:
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 Ja̱y³ xɨh³guah³ há⁴hé³ gaáy³ gɨh¹ liáh³xɨ³ dsa³he⁴ chié̱y². Liu³u²xɨ³ hí⁴bí⁴tɨ̱y⁴ dxú⁴ cáh³ti³² mɨ²ja̱³ ba² hí⁴lí̱y³ liáh³xɨ³ lí̱y³ dsa³he⁴ chié̱y² ja̱³.
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 ’¿Jmiih⁴² ja̱³ hi³ ga³joóy³ chi³ hi³ ná⁴hi⁴² mɨ¹ñi² oóh²u³, baáy⁴ há⁴hé³ ga³ca̱y³ cua̱a̱y¹ná² hi³ má¹ ba² na³tia⁴ chiú̱h²u³ vo̱ó̱h²u³?
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 ¿Jmiih⁴² ja̱³ dɨ́h¹ hi²fooyh¹ oóh²u³ liáh³la³: “Cuo² je² hi²dxɨy⁴² chi³ hi³ ná⁴hi⁴² mɨ¹ñíy¹ nɨ³”, liáh³ca̱á̱h³ má¹ ba² na³tia⁴ chiú̱h²u³ vo̱ó̱h²u³? ¡He² dɨ́h¹ hi³gaay³² nɨ³ niu³ hi³ ca³bi³dxú⁴u³ vo̱ó̱h²u³ nɨ³! Dsa³jéy⁴ ruh³ dxɨ́² má¹ hi³ na³tia⁴ chiú̱h²u³ vo̱ó̱h²u³ ba², duh³ hí⁴jniaá²u³ dxú⁴ hi³ hi²dxɨy³ chi³ hi³ ná⁴hi⁴² mɨ¹ñi² du³ñuúh²u³.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 ’Diáh⁴ ma³ hi³ dxú⁴ há⁴hé³ ga³hɨɨ³ mɨɨ¹ hi³ há⁴hé³ dxú⁴. Ba² há⁴hé³ hí⁴jooy³ hí⁴hɨɨ́⁴ mɨɨ¹ hi³ dxú⁴ diáh⁴ ma³ hi³ há⁴hé³ dxú⁴.
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Chie̱é̱yh¹ mɨɨ¹ chiáh² nɨ³ hí⁴cui̱i̱³²a² diáh⁴ ma³. Chiaah¹ há⁴ja̱³ jee⁴² naá¹ta̱á̱² ga³hɨɨ³ mɨ¹higos, ba² há⁴ja̱³ jee⁴² xaah¹ mɨ³fih³ ga³hɨɨ³ mɨ¹jóh¹.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Ja̱y³ dsa³ hi³ dxú⁴ dsɨ́², ga³liu⁴ dxú⁴, chiaah¹ fáh⁴ji̱í̱h⁴ lɨ́⁴ chiáh² ja̱³ ná⁴lɨ¹ liáh³ja̱³. Joó⁴ ja̱y³ dsa³ hi³ mɨ³hey³², ga³liu⁴ mɨ³hee³² chiaah¹ ba² fáh⁴ji̱í̱h⁴ lɨ́⁴ chiáh² ja̱³ ná⁴lɨ¹ liáh³ja̱³. Chiaah¹ fáh⁴liu⁴ chiaa⁴²a² nɨ³ lii⁴ liáh³xɨ³ na³lɨ́⁴a².
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 ’¿He²chiaah¹ hi³ ga³fooh³²ah³ jniá³, “Ñuyh⁴, Ñuyh⁴”, baáy⁴ há⁴hé³ ga³jmee³ah³ he̱é̱yh³ fáh⁴liu⁴ chieéy⁴?
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 Hi²fooh¹á² niaá⁴ah³ liáh³xɨ³ na³lɨ́y⁴ ja̱y³ dsa³ hi³ ga³nuu³ baáy⁴ ga³jmee⁴ he̱é̱yh³ fáh⁴liu⁴ chieéy⁴.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Hi³hí̱³ xe̱y³ liáh³xɨ³ ja̱y³ dsa³ hi³ gá⁴jmeéh² ca̱a̱³ ñú². Gá⁴yuú² cá⁴lɨ́⁴jniaa⁴ lɨ́⁴ na¹cu̱ú̱¹, duh³ ñiíh² na¹cu̱ú̱¹ ja̱³ gá⁴dxá³ xaah¹ yah³ chiáh². Hi³ja̱³ liáh³ca̱á̱h³ cá⁴lɨ́⁴gaáy³ jmɨɨ³ ja̱³, mɨ²ja̱³ hi²xiáh³ ba³ gá⁴jnaá² ñú² ja̱³, joó⁴ há⁴hé³ gá⁴tiaá⁴ gá⁴bí² chiaah¹ hi²xiáh³ dxú⁴ niaá² ñiíh² na¹cu̱ú̱¹ ja̱³.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 Joó⁴ ja̱y³ dsa³ hi³ ga³nuu³ hi³ ga³fayh⁴, baáy⁴ há⁴hé³ ga³jmee⁴ he̱é̱yh³, hi³hí̱³ na³lɨ́y⁴ liáh³xɨ³ ja̱y³ dsa³ hi³ gá⁴jmeéh² ca̱a̱³ ñú² joó⁴ ñiíh² dxaah¹vó⁴ ba², há⁴hé³ xa³ xaah¹. Hi³ja̱³ liáh³ lɨ́⁴gaáy³ jmɨɨ³ ja̱³, mɨ²ja̱³ hi²xiáh³ ba³ gá⁴jnaá² dsaah⁴ yah³ ja̱³. Ja̱³ba² gá⁴lá⁴, baáy⁴ ca̱á̱h³ tiaah² ba² gá⁴yeéy⁴ cáh³ti³².
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.