2 Coríntios 7
Ja̱³la³ fáh⁴dxa⁴²dxú⁴ hi³mɨɨ³² chiáh² Ñúh³a² Jesucristo; Salmos (CLENT) vs ARC
1 Hi³ja̱³ nɨ³ mɨ¹du³ñuúh²á⁴, hi³ fáh⁴ hi³ ma³féh³ Dios hi³ liáh³ja̱³ na³lɨ́⁴a² chiáh², hi³ja̱³ ga³jmee⁴ hi²bi³xɨ³ hi²bi³ŋɨɨ́³a² gɨh¹ voo³²a² chiáh² jɨɨ⁴ hi³ ga³yeey³² cuerpo chiaa⁴²a², ba² liáh³ja̱³ chiáh² hi³ ga³yeey³² fáh⁴ji̱í̱h⁴ chiaa⁴²a². Hi²yaa²a² foh⁴sɨ̱ɨ̱³²a² rúh⁴ñi² Dios ba², hi²niaah⁴²a² jmiih⁴² hí⁴xɨ³ hí⁴ŋɨɨ́³a² gɨh¹ ca̱á̱h³liaáh³.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 Hi³jmee³ah³ jmɨ²heé¹, hi³jme³²ah³ jniaah¹ cua̱a̱y¹ná² jɨy³túh² jɨy³há²ah³ cáh³ti³², chiaah¹ há⁴hé³ xa³ ma³jmeeh²ah¹ niaá⁴ah³ cáh³ti³², há⁴hé³ xe̱y³ ma³yaa⁴²ah¹, ba² há⁴hé³ xe̱y³ cáh³ti³² hi³ ma³juu⁴²ah¹.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 Há⁴ja̱³ hi³ naáy⁴ hi²yaa⁴²á² niaá⁴ah³ nɨ³ ga³fayh⁴ liáh³nɨ³. Chiaah¹ ma³xɨɨh⁴²ah¹ ba² niaá⁴ah³ hi³ na³lɨ́⁴ah³ ba² cua̱a̱y¹ná² chiaa⁴²ah¹, liáh³ ba² xɨ³ rúh⁴ na³ji̱í̱h⁴a², ha²xɨ² gɨh³ ma³ju̱⁴²a².
3 Não digo isso para vossa condenação; pois já, antes, tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 Jmɨ́yh³he̱é̱yh³ ba² ji̱í̱⁴ hi³ jmee³ah³ ba² dxú⁴. Baáy⁴ hi²xiáh³ naáy⁴ chieéy⁴ liáh³xɨ³ niaah⁴²ah³ nɨ³. Gu³xɨ³ ba² cɨ̱h³beeh³²á⁴ la³ joó⁴ ma³tɨ̱́³á⁴ ca̱á̱h³ hi³ bii³²á⁴ baáy⁴ cua̱a̱y¹ná² gaáy³ dɨ́h¹ jé⁴ dsɨy⁴ ja̱³nɨ́⁴.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação e transbordante de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Chiaah¹ liáh³ cá⁴dxá⁴dxia⁴²ah¹ lɨ́⁴ vó⁴ Macedonia há⁴hé³ cá⁴tá⁴guáy¹ cáh³ti³² gá⁴tiee⁴²ah¹ dsɨ³²ah¹ chiaah¹ jmáyh² hi³ fɨɨh⁴²caáh⁴ ba² gá⁴cɨ̱ɨ̱́h²ah¹. Hi²xiáh³ ñuú³ hi³ cá⁴dah²jmeéh⁴ jniaah¹ baáy⁴ ca̱á̱h³ chiáh² ba² hi²xiáh³ foyh⁴ fáh⁴ji̱í̱h⁴ chiaa⁴²ah¹ gá⁴lɨ́⁴.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes, em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Joó⁴ hí̱³ba² Dios hi³ ca³bi³jé⁴ dsɨ́² diáh⁴ hi³ fɨɨh⁴² dsɨ́² nɨ³, hí̱³ba² hi³nɨy³² nɨ³ cá⁴bí⁴jé⁴ dsɨ³²ah¹ liáh³ mɨ² güéy⁴ Tito.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Ba² há⁴ja̱³ ti̱¹ jé⁴ dsɨ³²ah¹ hi³ fáh⁴ hi³ güéy⁴ Tito nɨ³, ba² hi²xiáh³ jé⁴ dsɨ³²ah¹ chiaah¹ hi³ fáh⁴ hi³ bií⁴ jé⁴ dsɨ́² ñaá² vih²chia̱á̱²ah³ niaá⁴ah³. Chiaah¹ sɨɨ́h⁴ jniaah¹ hi³ bií⁴ dɨ²joó³ah³ jniaah¹, ba² sɨɨ́h⁴ jniaah¹ hi³ hi²xiáh³ fɨɨh⁴² há²ah³ hi³ bií⁴ ta³hɨ³ah³ ca³jaa¹ chieéy⁴. Hi³ja̱³ ca̱á̱h³liaáh³ gɨh¹ cá⁴lɨ́⁴jé⁴ dsɨy⁴ liáh³ca̱á̱h³ mɨ² gá⁴nuúy⁴ liáh³ja̱³.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado de vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Gu³xɨ³ ba² cá⁴lɨ́⁴fɨɨh⁴² há²ah³ chiáh² xi³ hi³ gá⁴sɨ́⁴á⁴ chia̱á̱²ah³ ja̱³, joó⁴ há⁴hé³ xɨ³hé³ ga³ji̱í̱y⁴ ja̱³nɨ́⁴. He̱é̱yh³ ba² ruh³ gá⁴táy⁴ gá⁴hɨ́y⁴ ñuú³ ca³liuh² mɨ²ja̱³, chiaah¹ hi³ cá⁴lɨ́⁴fɨɨh⁴² há²ah³ ca̱³ji̱i̱³ vih²chiaah¹ xi³ hi³ gá⁴sɨ́⁴á⁴ ja̱³.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo;
9 Joó⁴ ja̱³nɨ́⁴ hi²xiáh³ jé⁴ dsɨy⁴. Joó⁴ ba² há⁴ja̱³ hi³ jé⁴ dsɨy⁴ chiáh² hi³ cá⁴lɨ́⁴fɨɨh⁴² há²ah³ ja̱³. Hi³ naáy⁴ hi³ gá⁴tia³ gá⁴hi³ah³ dxú⁴ vih²chiaah¹ hi³ cá⁴lɨ́⁴fɨɨh⁴² há²ah³ ja̱³ ba². Chiaah¹ gá⁴jmeé¹ah³ liáh³xɨ³ niaá⁴ ñaá² Dios nɨ³ liáh³ lɨ́⁴fɨɨh⁴² há²ah³, hi³ja̱³ ba² há⁴ja̱³ hi³ gá⁴yaa⁴²ah¹ niaá⁴ah³ cáh³ti³² ja̱³.
9 agora, folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para o arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Chiaah¹ liu³u²xɨ³ ca³lɨ³fɨɨh⁴² dsɨ³²a² liáh³xɨ³ jmɨ́yh³ niaá⁴ Dios, mɨ²ja̱³ hí⁴dxá⁴heey⁴ hi²tia² hi²hi²a² dxú⁴ duh³ hí⁴lieéy² jnia² Dios nɨ³. Mɨ²ja̱³ há⁴hé³ xɨ³hé³ gu³xɨ³ ba² ma³lɨ³fɨɨh⁴² dsɨ³²a² ja̱³. Joó⁴ liu³u²xɨ³ ca̱a̱³ cua̱a̱y¹ná² fɨɨh⁴² dsɨ³²a² jmɨɨyh⁴²güii³ la³, mɨ²ja̱³ xa³ chiáh² liáh³nɨ³ dsaa² chiaa⁴²a² hi³ chia̱³ fáh⁴ju̱y¹.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Joo⁴²ah³ ruh³ liáh³xɨ³ gá⁴jmeé¹ah³ hi³ fáh⁴ hi³ cá⁴lɨ́⁴fɨɨh⁴² há²ah³ liáh³xɨ³ jmɨ́yh³ niaá⁴ Dios nɨ³. Gá⁴jmeé¹ah³ he̱é̱yh³ ba², gá⁴tiaah⁴ah³ ba² fi¹ chia̱á̱²ah³, hi²xiáh³ cá⁴lɨ́⁴cɨ̱ɨ̱³²ah³, hi²xiáh³ gá⁴foh⁴ah³, hi²xiáh³ dɨ²joó³ah³ jniá³, ji̱³nɨɨ́⁴ lɨ́⁴ ba² cá⁴bí⁴chií⁴ah³ hi³ gá⁴jmeé³ mɨ³hee³². Hi³ja̱³ lii⁴ hi³ ma³tú²ah³ chia̱á̱²ah³ fáh⁴liu⁴ la³.
11 Porque quanto cuidado não produziu isso mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 Hi³ja̱³ liáh³ca̱á̱h³ gá⁴sɨ́⁴á⁴ fáh⁴liu⁴ chia̱á̱²ah³ ja̱³, há⁴ja̱³ jmɨ́yh³ ti̱¹ ca³jaa¹ chiáh² dsa³ hi³ gá⁴jmeé³ mɨ³hee³² ja̱³ ta³hɨy⁴. Ba² há⁴ja̱³ ti̱¹ chiáh² dsa³ hi³ gá⁴cɨ̱ɨ̱́yh² mɨ³hee³² ja̱³. Hi³ gá⁴sɨ́⁴á⁴ chia̱á̱²ah³ duh³ hu̱² hi³ chii³ah³ vo̱ó̱h²ah³ rúh⁴ñi² Dios hi³ he̱é̱yh³ ba² ga³jmee³ah³ he̱é̱yh³ chiaa⁴²ah¹.
12 Portanto, ainda que vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 Hi³ja̱³ mɨ³xa³ gɨh¹ hi³ bii³²ah¹ ja̱³nɨ́⁴ chiaah¹ hi³ fáh⁴ hi³ ma³jmeé¹ah³ dxú⁴ nɨ³.
13 Por isso, fomos consolados pela vossa consolação e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 Dsa³jéy⁴ lɨ́⁴ gá⁴foóh²á⁴ Tito nɨ³ hi³ hi²xiáh³ naáy⁴ chieéy⁴ liáh³xɨ³ ga³jmee³ah³ niaá⁴ah³ baáy⁴ há⁴hé³ gá⁴cá̱y⁴ fáh⁴hiíh⁴. Xiáh³ hi³ cá⁴lɨ́⁴lii⁴ hi³ ga³jmee³ah³ ba² he̱é̱yh³ ja̱³ba² liáh³xɨ³ gá⁴xɨɨh²ah¹ Tito nɨ³. Baáy⁴ chiaah¹ jmáyh² hi³ xiaa³dsaa³² ba² gá⁴xɨɨh²ah¹ niaá⁴ah³.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 Hi³ja̱³ ca̱á̱h³liaáh³ gɨh¹ mɨ³nieéy² niaá⁴ah³ Tito nɨ³ ja̱³nɨ́⁴ mɨ² ca³lɨ³liíh⁴ hi³ liáh⁴jɨ³ah³ ba² gá⁴jmeé¹ah³ he̱é̱yh³ chiáh². Chiaah¹ hi³ mɨ³jliee⁴la⁴ah³ ba² hi³ foh⁴ah³ liáh³ gá⁴dxaá² chia̱á̱²ah³.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Hi²xiáh³ mɨ³jé⁴ dsɨy⁴ ja̱³nɨ́⁴ chiaah¹ jmɨ́yh³ ga³ji̱í̱y⁴ hi³ hi²jmee³ah³ ba² liáh³xɨ³ ga³jmee⁴ hí⁴lí³.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.