Lucas 6
Lealao Chinantec NT (CLE_TBL) vs ARA
1 Ca̱a̱³ jmɨɨ́¹ mah² ja̱³, gá⁴ŋɨ́y³ Jesús ja̱³ xi² ra̱a̱³ cuɨɨ³ ya³dsɨ². Mɨ²ja̱³ cá⁴dah²cú̱³ diáh⁴ xɨh³chie̱y³² lii¹ cuɨɨ³ ya³dsɨ² ja̱³. Ja̱³ba² cá⁴dah²voóy² mɨɨ¹ ja̱³, duh³ cá⁴dah²cuh³.
1 Aconteceu que, num sábado, passando Jesus pelas searas, os seus discípulos colhiam e comiam espigas, debulhando-as com as mãos.
2 Mɨ²ja̱³ ta̱á̱²dsɨy⁴² diáh⁴ fariseos ja̱³ cá⁴dah²ŋɨɨ́h⁴ diáh⁴ juúh⁴, liáh³la³ cá⁴dah²sɨɨ́h⁴ diáh⁴: ―¿He²chiaah¹ hi³ jmee³ah³ hi³ há⁴hé³ ga³jmee⁴ hi²jmee²a² jmɨɨ́¹ mah² la³?
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito aos sábados?
3 Mɨ²ja̱³ Jesús ja̱³ba² gá⁴hí̱¹, liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴: ―¿Xɨ² há⁴hé³ jlɨ́h³ ma³joo⁴²ah³ niaá⁴ah³ xi² dsa³féh³ liáh³xɨ³ gá⁴jmeé³ David ja̱³ ca̱á̱h³ tiaah² chie̱é̱yh¹ diáh⁴ oóyh² liáh³ca̱á̱h³ cá⁴lɨ́⁴cue̱é̱h⁴ diáh⁴?
3 Respondeu-lhes Jesus: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Ca̱á̱h³ tiaah² ja̱³ ya²hí³ ñi²yaá³ chiáh² Dios, duh³ gá⁴cá̱⁴ diáh⁴ hó² ya³dsɨ² hi³ na³xɨ³ na³ŋɨɨ́³ duh³ gá⁴eéh², baá⁴ ba² gá⁴cuoó⁴ diáh⁴ dsa³ chié̱y² ja̱³. Baáy⁴ ti̱¹ diáh⁴ jmii³dsa³ ba² ja̱³ hí⁴jooy³ hí⁴dah²eéh² hó² ya³dsɨ² ja̱³.
4 Como entrou na casa de Deus, tomou, e comeu os pães da proposição, e os deu aos que com ele estavam, pães que não lhes era lícito comer, mas exclusivamente aos sacerdotes?
5 Baá⁴ ba² liáh³la³ gá⁴féh³ Jesús ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴: ―Ja̱á̱² Dsa³ nɨ³ ba² nɨ³ na³lɨ́y⁴ fii² ji̱í̱⁴ jmɨɨ́¹ mah² nɨ³.
5 E acrescentou-lhes: O Filho do Homem é senhor do sábado.
6 Dxaáh² jmɨɨ́¹ mah² liáh³ja̱³, mɨ²ja̱³ ya²hí³ ca̱á̱h³ Jesús ja̱³ ñuúh⁴guah³ duh³ gá⁴laá⁴ mɨ³he⁴ fáh⁴liu⁴ chiáh² Dios. Mɨ²ja̱³ nɨɨ́⁴ hí¹ ja̱y³ dsaá⁴ hi³ ná⁴chiu̱ú̱¹ guaa³ hi³ nuy¹.
6 Sucedeu que, em outro sábado, entrou ele na sinagoga e ensinava. Ora, achava-se ali um homem cuja mão direita estava ressequida.
7 Mɨ²ja̱³ dah²tia⁴ diáh⁴ dsa³he⁴ chie̱é̱yh¹ diáh⁴ fariseos ja̱³, hi³ xɨ² hí⁴bí⁴lieéy³ dsa³ jmɨɨ́¹ mah² ja̱³, duh³ xa³ gɨh¹ hí⁴dah²cuó⁴ dsaa² chiáh² xɨ³ liáh³ja̱³.
7 Os escribas e os fariseus observavam-no, procurando ver se ele faria uma cura no sábado, a fim de acharem de que o acusar.
8 Joó⁴ ñi³² ba² Jesús ja̱³ liáh³xɨ³ ná⁴lɨ¹ dah²ta³ dah²hɨ³ ja̱³, hi³ja̱³ liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴ dsa³ hi³ ná⁴chiu̱ú̱¹ guaa³ ja̱³: ―Na³hɨɨ́y¹ duh³ naa³ dxaah¹ la³. Mɨ²ja̱³ gá⁴bɨ́y² duh³ gá⁴naa³ nɨɨ́⁴ dsa³ ja̱³.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem da mão ressequida: Levanta-te e vem para o meio; e ele, levantando-se, permaneceu de pé.
9 Mɨ²ja̱³ gá⁴féh³ Jesús ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴ dxeeyh⁴ dsa³ ja̱³: ―Hi²ŋɨɨ́h⁴á⁴ niaá⁴ah³ ca̱a̱³ juúh⁴: ¿He² na²nɨ¹ hí⁴jooy³ hi²jmee²a² jmɨɨ́¹ mah², xɨ² hi³ dxú⁴ ha²xɨ² hi³ mɨ³hee³²? ¿Xɨ² hí⁴jooy³ hi³ hi²liaa⁴²a² dsa³, há⁴ xɨ² hi²jɨ̱h⁴²a²?
9 Então, disse Jesus a eles: Que vos parece? É lícito, no sábado, fazer o bem ou o mal? Salvar a vida ou deixá-la perecer?
10 Mɨ²ja̱³ gá⁴ji̱í̱² ñi² Jesús ja̱³ gá⁴joóy² diáh⁴ hi³ na³ta̱a̱y⁴ ji̱h²caayh⁴ ja̱³, duh³ liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴ dsaá⁴ hi³ ná⁴chiu̱ú̱¹ guaa³ ja̱³: ―Ñiih⁴² guaay³² nɨ³ hi²nia⁴²a². Mɨ²ja̱³ gá⁴ñiih³ guaa³ ja̱³, ja̱³ba² gá⁴laá³.
10 E, fitando todos ao redor, disse ao homem: Estende a mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restaurada.
11 Joó⁴ cua̱a̱y¹ná² gaáy³ dɨ́h¹ cá⁴lɨ́⁴dxɨɨ́y² diáh⁴ dsa³ ja̱³, hi³ja̱³ cá⁴dah²laá⁴ mɨ³dah²ŋɨɨ́h⁴ juúh⁴ oóyh² diáh⁴, hi³ he² hí⁴jooy³ hí⁴dah²jmeéh⁴ Jesús ja̱³.
11 Mas eles se encheram de furor e discutiam entre si quanto ao que fariam a Jesus.
12 Dxa² mɨ²ja̱³ ñií¹ Jesús ja̱³ ca̱a̱³ cua̱h³ hi³ ya²liúy¹ Dios, na³ca̱á̱y⁴ lɨ́⁴ voo⁴ ya²liúy¹ Dios.
12 Naqueles dias, retirou-se para o monte, a fim de orar, e passou a noite orando a Deus.
13 Liáh³ gá⁴dxéyh² xiáh³hee³ ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴teé⁴ diáh⁴ xɨh³chie̱y³² ja̱³ duh³ gá⁴dxɨy³ dxié⁴tiú̱y³ diáh⁴, duh³ diáh⁴ hi³hí̱³ cá⁴bí⁴chié̱y³ apóstoles.
13 E, quando amanheceu, chamou a si os seus discípulos e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Liáh³la³ xɨ̱ɨ̱y³ liáh³ja̱y³ liáh³ja̱y³ diáh⁴ hi³hí̱³: Simón, joó⁴ cá⁴bí⁴chié̱y³ Pedro, dxeeyh⁴ ja̱³ xɨ̱ɨ̱y³ Andrés du³ñuúh² Simón Pedro ja̱³. Baáy⁴ diáh⁴ tú̱⁴dsaayh⁴ ja̱³ xɨ̱ɨ̱y³: Jacobo, Juan, Felipe, Bartolomé,
14 Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Mateo, Tomás, Jacobo ja̱á̱² Alfeo, Simón hi³ ca³dah²sɨɨ́h⁴ Zelote,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Judas du³ñuúh² Jacobo, baáy⁴ Judas Iscariote. Judas Iscariote ja̱³ gá⁴tiúy² Jesús ja̱³ dsa³cɨ̱ɨ̱y³ liáh³ja̱³, duh³ gá⁴tia̱a̱² cá⁴dah²güeéyh² Jesús ja̱³.
16 Judas, filho de Tiago, e Judas Iscariotes, que se tornou traidor.
17 Liáh³ ma³jooy³ ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴xieey⁴ Jesús ja̱³ cua̱h³ chie̱é̱yh¹ diáh⁴ xɨh³chie̱y³². Mɨ²ja̱³ gá⁴cueeyh⁴ ca̱a̱³ dxá¹jaá² chie̱é̱yh¹ diáh⁴, baáy⁴ hi²xiáh³ fɨɨ́y⁴ dsa³ na³ta̱a̱y⁴ nɨɨ́⁴. Xe̱y³ dsa³ vó⁴ Judea, dsa³ Jerusalén, dsa³ vó⁴ Tiro baáy⁴ vó⁴ Sidón. Tiro baáy⁴ Sidón ja̱³ mɨ³ji̱í̱³ yeey⁴ xuuh⁴² jmɨ́⁴ñih¹. Bí⁴dxí̱⁴ hi³ hí⁴dah²nuú⁴ chiáh², baá⁴ ba² duh³ hí⁴bí⁴lieéy³ diáh⁴ dsaá¹ hi³ dɨ³chie̱é̱yh¹ diáh⁴ ja̱³.
17 E, descendo com eles, parou numa planura onde se encontravam muitos discípulos seus e grande multidão do povo, de toda a Judeia, de Jerusalém e do litoral de Tiro e de Sidom,
18 Ba² dsa³lieéy³ diáh⁴ hi³ cɨ̱yh³beeyh³² vih²chiaah¹ hi³ dɨ³heey³² hi³há⁴dxúy⁴.
18 que vieram para o ouvirem e serem curados de suas enfermidades; também os atormentados por espíritos imundos eram curados.
19 Liáh⁴jɨy³ ba² diáh⁴ dsa³ ja̱³ dɨ³niaá⁴ hí⁴dsá⁴xé̱yh³ Jesús ja̱³, chiaah¹ cua̱a̱y¹ná² gaáy³ dɨ́h¹ hee⁴ fáh⁴lí³, hi³ja̱³ ja̱³ba² dsa³lieéy³ liáh⁴jɨy³ diáh⁴ hi³ dsa³xé̱yh³ ja̱³.
19 E todos da multidão procuravam tocá-lo, porque dele saía poder; e curava todos.
20 Mɨ²ja̱³ gá⁴cueeyh⁴ jooy³² diáh⁴ xɨh³chie̱y³² ja̱³, duh³ liáh³la³ gá⁴féh³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴: ―Hi²xiáh³ dxú⁴ chia̱á̱²ah³ niaá⁴ah³ há⁴hé³ xa³fáh³ chia̱á̱²ah³ nɨ³, chiaah¹ mɨ³na³hii⁴ah³ chiáh² Dios.
20 Então, olhando ele para os seus discípulos, disse-lhes:
21 ’Hi²xiáh³ dxú⁴ chia̱á̱²ah³ niaá⁴ah³ cue̱e̱³²ah³ ja̱³nɨ́⁴, chiaah¹ dsa³cɨ̱ɨ̱y³ hí⁴lií² chia̱á̱²ah³. ’Hi²xiáh³ dxú⁴ chia̱á̱²ah³ niaá⁴ah³ ga³jla⁴²ah³ ja̱³nɨ́⁴, chiaah¹ dsa³cɨ̱ɨ̱y³ hi²ŋɨɨ́³ah³ hi³ jé⁴ há²ah³.
21 Bem-aventurados vós, os que agora tendes fome, porque sereis fartos.
22 ’Hi²xiáh³ dxú⁴ chia̱á̱²ah³ liu³u²xɨ³ mɨ² dɨ³cɨ̱ɨ̱y³² diáh⁴ dsa³ ca³dah²ñi³² niaá⁴ah³, hi²xiáh³ dxú⁴ chia̱á̱²ah³ liu³u²xɨ³ há⁴hé³ ca³dah²jmey³² niaá⁴ah³ cua̱a̱y¹ná², liu³u²xɨ³ ca³dah²liuy³² niaá⁴ah³ mɨ³hee³², baáy⁴ liu³u²xɨ³ ca³dah²féh³ hi³ há⁴hé³ xiáh³ niaáh² niaá⁴ah³ vih²chieéy⁴ jniá³.
22 Bem-aventurados sois quando os homens vos odiarem e quando vos expulsarem da sua companhia, vos injuriarem e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do Homem.
23 Jmeé¹ah³ jé⁴ há²ah³ mɨ² mɨ³hí⁴dah²jmeéh⁴ niaá⁴ah³ liáh³ja̱³, chiaah¹ hi²xiáh³ liih² hi³ na³jniaa³ chia̱á̱²ah³ yuuh¹ güii³ nɨ³. Chiaah¹ ja̱³ba² liáh³ja̱³ cá⁴dah²jmeé³ diáh⁴ xa²yaá¹ah³ ñú⁴uúh¹ah³ nɨ³ cá⁴dah²jmeéh⁴ diáh⁴ profetas.
23 Regozijai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu; pois dessa forma procederam seus pais com os profetas.
24 ’Joó⁴ hi²xiáh³ liáh³dsɨɨ³² niaá⁴ah³, niaá⁴ah³ xaa³²ah³ nɨ³, chiaah¹ mɨ³niaah⁴²ah³ ba² jé⁴ há²ah³.
24 Mas ai de vós, os ricos! Porque tendes a vossa consolação.
25 ’Hi²xiáh³ liáh³dsɨɨ³² niaá⁴ah³, niaá⁴ah³ xa³ cáh³húh³ah³ ja̱³nɨ́⁴, chiaah¹ hí⁴chi̱í̱h²ah³ haa² dsa³cɨ̱ɨ̱y³. ’Hi²xiáh³ liáh³dsɨɨ³² niaá⁴ah³, niaá⁴ah³ hi³ bií⁴ jé⁴ túh²há²ah³ ja̱³nɨ́⁴, chiaah¹ dsa³cɨ̱ɨ̱y³ ba² hi²jla⁴²ah³ hi³ fɨɨh⁴² há²ah³.
25 Ai de vós, os que estais agora fartos! Porque vireis a ter fome.
26 ’Hi²xiáh³ liáh³dsɨɨ³² niaá⁴ah³ liu³u²xɨ³ liáh⁴jɨy³ ba² ca³dah²liu⁴ dxú⁴ chia̱á̱²ah³, chiaah¹ liáh³ja̱³ cá⁴dah²jmeé³ diáh⁴ xa²yaá¹ah³ ñú⁴uúh¹ah³ cá⁴dah²liú³ dxú⁴ chiáh² diáh⁴ profetas hi³ mɨ³hey³².
26 Ai de vós, quando todos vos louvarem! Porque assim procederam seus pais com os falsos profetas.
27 ’Joó⁴ niaá⁴ah³ ga³nuu³ah³ hi³ fayh⁴ la³, ga³fooh³²á⁴ niaá⁴ah³: Jmeé¹ah³ naá⁴ah³ diáh⁴ hi³ na³chi⁴ah³ chia̱á̱h¹ah³, jmeéh¹ah³ dxú⁴ diáh⁴ hi³ dɨ³cɨ̱ɨ̱y³² ca³dah²ñi³² niaá⁴ah³.
27 Digo-vos, porém, a vós outros que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei o bem aos que vos odeiam;
28 Ŋɨɨ́¹ah³ hi³ dxú⁴ chiáh² diáh⁴ hi³ ca³dah²liuy³² niaá⁴ah³ mɨ³hee³², liu⁴²ah³ Dios chiáh² diáh⁴ hi³ ca³dah²ye̱e̱yh³ niaá⁴ah³ ca̱a̱³ hi³ há⁴hé³ ná⁴lɨ¹.
28 bendizei aos que vos maldizem, orai pelos que vos caluniam.
29 Liu³u²xɨ³ ja̱y³ dsa³ hí⁴chiu̱ú̱⁴ ca³jaa¹ ñí¹ah³, mɨ²ja̱³ hi³cuoo³²ah³ xiaáh³ ca³jaa¹. Baáy⁴ liu³u²xɨ³ ja̱y³ dsa³ hí⁴booy³ niaá⁴ah³ mɨh³dxaá³ chia̱á̱²ah³, mɨ²ja̱³ gua²chiá̱³ ba² chiáh² ji̱í̱⁴ mɨh³hií¹ chia̱á̱²ah³.
29 Ao que te bate numa face, oferece-lhe também a outra; e, ao que tirar a tua capa, deixa-o levar também a túnica;
30 Gu³xɨ³ hí̱³ba² hi³ hí⁴dah²ŋɨɨ́h⁴ niaá⁴ah³ hi³la³ hi³nɨ³, hi³cuoo³²ah³ diáh⁴. Baáy⁴ liu³u²xɨ³ xe̱y³ hi³ hí⁴cá̱² ñaá² hi³la³ hi³nɨ³ chia̱á̱²ah³, há⁴ máh⁴ hi³ŋɨɨ́h³ah³ ca̱á̱h³.
30 dá a todo o que te pede; e, se alguém levar o que é teu, não entres em demanda.
31 Jmeéh¹ah³ liáh⁴jɨy³ diáh⁴ dsa³, ja̱³ba² liáh³xɨ³ naa³ah³ hi³ hí⁴dah²jmeéh⁴ niaá⁴ah³ vo̱ó̱h²ah³.
31 Como quereis que os homens vos façam, assim fazei-o vós também a eles.
32 ’Liu³u²xɨ³ ti̱¹ diáh⁴ hi³ dɨ³nieéy² niaá⁴ah³ ba² hi²jmee³ah³ naá⁴ah³, ¿he² ja̱³ hi³ dxú⁴ gɨh¹ jmee³ah³ ja̱³? Chiaah¹ ca³dah²jmee⁴ ba² liáh³ja̱³ diáh⁴ hi³ mɨ³hey³².
32 Se amais os que vos amam, qual é a vossa recompensa? Porque até os pecadores amam aos que os amam.
33 Baáy⁴ liu³u²xɨ³ ti̱¹ diáh⁴ hi³ ca³dah²jmeéh⁴ niaá⁴ah³ dxú⁴ ba² hi²jmeeh¹ah³ dxú⁴, ¿he² ja̱³ hi³ dxú⁴ gɨh¹ jmee³ah³? Chiaah¹ ba² liáh³ja̱³ ca³dah²jmee⁴ diáh⁴ hi³ mɨ³hey³².
33 Se fizerdes o bem aos que vos fazem o bem, qual é a vossa recompensa? Até os pecadores fazem isso.
34 Baáy⁴ liu³u²xɨ³ hi²gua⁴²ah³ chiáh² diáh⁴ ti̱¹ hi³ ga³ji̱i̱³²ah³ hí⁴dah²jɨ̱ɨ̱h³ niaá⁴ah³ ca̱á̱h³, ¿he² ja̱³ hi³ dxú⁴ gɨh¹ jmee³ah³ ja̱³? Chiaah¹ ba² ca³dah²guayh³² ba² chiáh² oóyh² diáh⁴ hi³ mɨ³hey³², diáh⁴ hi³ dɨ³ñi³² hi³ hí⁴dah²jɨ̱ɨ̱́h² ba² ca̱á̱h³.
34 E, se emprestais àqueles de quem esperais receber, qual é a vossa recompensa? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Hi³jmee³ah³ naá⁴ah³ diáh⁴ hi³ na³chi⁴ah³ chia̱á̱h¹ah³ ba², hi³ jmee³ah³ jmáyh² hi³ dxú⁴ ba², baáy⁴ hi³guah⁴²ah³ chiáh² diáh⁴ hi³ dɨ³niaá⁴ baáy⁴ há⁴ja̱³ hi²ja̱á̱³ah³ hi³ xa³ hí⁴tɨ̱́⁴ah³ chiáh² hi³ ma³guah⁴²ah³ ja̱³. Mɨ²ja̱³ gɨh¹ hi²xiáh³ dxú⁴ hí⁴lí³ chia̱á̱²ah³ dsa³cɨ̱ɨ̱y³, baáy⁴ hí⁴lí³ah³ ja̱á̱² Dios hi³ bií⁴ gaáy³ nɨ³. Chiaah¹ hi²xiáh³ dxú⁴ dsɨ́² chie̱é̱yh¹ diáh⁴ hi³ xa³ jmɨ²heé¹ chiáh² he² liáh³nɨ³, ba² ná⁴lɨ¹ chiáh² liáh³ja̱³ chie̱é̱yh¹ diáh⁴ hi³ mɨ³hey³².
35 Amai, porém, os vossos inimigos, fazei o bem e emprestai, sem esperar nenhuma paga; será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo. Pois ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 Hi³ca̱³ah³ mih³ hi³maá⁴ah³ diáh⁴ dsa³, ja̱³ba² liáh³xɨ³ ga³ca̱³² mih³ ga³ñi³² niaá⁴ah³ Dios nɨ³.
36 Sede misericordiosos, como também é misericordioso vosso Pai.
37 ’Há⁴ hi³ca̱a̱⁴ah³ cua̱a̱y¹ná² chiáh² diáh⁴ dsa³, duh³ há⁴hé³ hí⁴ca̱a̱⁴ cua̱a̱y¹ná² Dios nɨ³ chia̱á̱²ah³ vo̱ó̱h²ah³. Há⁴ hi³bi³chií⁴ah³ diáh⁴ dsa³ duh³ há⁴hé³ hí⁴bí⁴chiíy⁴ niaá⁴ah³ Dios nɨ³. Jmeé¹ah³ gaáy³ há²ah³ ba², duh³ hí⁴jmeé⁴ gaáy³ dsɨ́² Dios nɨ³ chia̱á̱²ah³ vo̱ó̱h²ah³.
37 Não julgueis e não sereis julgados; não condeneis e não sereis condenados; perdoai e sereis perdoados;
38 Cuoó¹ah³ hi³la³ hi³nɨ³ dxeeyh⁴, duh³ ba² hí⁴cuoó⁴ niaá⁴ah³ Dios nɨ³. Chiaah¹ há⁴ja̱³ ná⁴dsɨ¹ hiíh⁴ hí⁴cuó⁴. Hí⁴taáh⁴ ba³ cáh³ti³² mɨh³tuh³ chia̱á̱²ah³ hí⁴saá⁴ lɨ́⁴. Chiaah¹ ja̱³ba² hiíh⁴ hi³ ga³caáh³ah³ niaá⁴ah³ nɨ³ hí⁴cuó⁴ Dios nɨ³.
38 dai, e dar-se-vos-á; boa medida, recalcada, sacudida, transbordante, generosamente vos darão; porque com a medida com que tiverdes medido vos medirão também.
39 Ba² gá⁴jmeéh⁴ diáh⁴ dsa³ ja̱³ ca̱a̱³ juúh⁴: ―Xɨ² foóh¹ hí⁴jooy³ hí⁴hé⁴ fi¹ ja̱y³ dsa³ tuu², hí⁴heé⁴ dxeeyh⁴ dsa³ tuu². Chiaah¹ liú⁴u³ aáy⁴ diáh⁴ liáh³ja̱³ hí⁴saáy⁴ diáh⁴ xi² cu³haah³.
39 Propôs-lhes também uma parábola: Pode, porventura, um cego guiar a outro cego? Não cairão ambos no barranco?
40 Ja̱y³ xɨh³guah³ há⁴hé³ gaáy³ gɨh¹ liáh³xɨ³ dsa³he⁴ chié̱y². Liu³u²xɨ³ hí⁴bí⁴tɨ̱y⁴ dxú⁴ cáh³ti³² mɨ²ja̱³ ba² hí⁴lí̱y³ liáh³xɨ³ lí̱y³ dsa³he⁴ chié̱y² ja̱³.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; todo aquele, porém, que for bem-instruído será como o seu mestre.
41 ’¿Jmiih⁴² ja̱³ hi³ ga³joóy³ chi³ hi³ ná⁴hi⁴² mɨ¹ñi² oóh²u³, baáy⁴ há⁴hé³ ga³ca̱y³ cua̱a̱y¹ná² hi³ má¹ ba² na³tia⁴ chiú̱h²u³ vo̱ó̱h²u³?
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão, porém não reparas na trave que está no teu próprio?
42 ¿Jmiih⁴² ja̱³ dɨ́h¹ hi²fooyh¹ oóh²u³ liáh³la³: “Cuo² je² hi²dxɨy⁴² chi³ hi³ ná⁴hi⁴² mɨ¹ñíy¹ nɨ³”, liáh³ca̱á̱h³ má¹ ba² na³tia⁴ chiú̱h²u³ vo̱ó̱h²u³? ¡He² dɨ́h¹ hi³gaay³² nɨ³ niu³ hi³ ca³bi³dxú⁴u³ vo̱ó̱h²u³ nɨ³! Dsa³jéy⁴ ruh³ dxɨ́² má¹ hi³ na³tia⁴ chiú̱h²u³ vo̱ó̱h²u³ ba², duh³ hí⁴jniaá²u³ dxú⁴ hi³ hi²dxɨy³ chi³ hi³ ná⁴hi⁴² mɨ¹ñi² du³ñuúh²u³.
42 Como poderás dizer a teu irmão: Deixa, irmão, que eu tire o argueiro do teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e, então, verás claramente para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 ’Diáh⁴ ma³ hi³ dxú⁴ há⁴hé³ ga³hɨɨ³ mɨɨ¹ hi³ há⁴hé³ dxú⁴. Ba² há⁴hé³ hí⁴jooy³ hí⁴hɨɨ́⁴ mɨɨ¹ hi³ dxú⁴ diáh⁴ ma³ hi³ há⁴hé³ dxú⁴.
43 Não há árvore boa que dê mau fruto; nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Chie̱é̱yh¹ mɨɨ¹ chiáh² nɨ³ hí⁴cui̱i̱³²a² diáh⁴ ma³. Chiaah¹ há⁴ja̱³ jee⁴² naá¹ta̱á̱² ga³hɨɨ³ mɨ¹higos, ba² há⁴ja̱³ jee⁴² xaah¹ mɨ³fih³ ga³hɨɨ³ mɨ¹jóh¹.
44 Porquanto cada árvore é conhecida pelo seu próprio fruto. Porque não se colhem figos de espinheiros, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Ja̱y³ dsa³ hi³ dxú⁴ dsɨ́², ga³liu⁴ dxú⁴, chiaah¹ fáh⁴ji̱í̱h⁴ lɨ́⁴ chiáh² ja̱³ ná⁴lɨ¹ liáh³ja̱³. Joó⁴ ja̱y³ dsa³ hi³ mɨ³hey³², ga³liu⁴ mɨ³hee³² chiaah¹ ba² fáh⁴ji̱í̱h⁴ lɨ́⁴ chiáh² ja̱³ ná⁴lɨ¹ liáh³ja̱³. Chiaah¹ fáh⁴liu⁴ chiaa⁴²a² nɨ³ lii⁴ liáh³xɨ³ na³lɨ́⁴a².
45 O homem bom do bom tesouro do coração tira o bem, e o mau do mau tesouro tira o mal; porque a boca fala do que está cheio o coração.
46 ’¿He²chiaah¹ hi³ ga³fooh³²ah³ jniá³, “Ñuyh⁴, Ñuyh⁴”, baáy⁴ há⁴hé³ ga³jmee³ah³ he̱é̱yh³ fáh⁴liu⁴ chieéy⁴?
46 Por que me chamais Senhor, Senhor, e não fazeis o que vos mando?
47 Hi²fooh¹á² niaá⁴ah³ liáh³xɨ³ na³lɨ́y⁴ ja̱y³ dsa³ hi³ ga³nuu³ baáy⁴ ga³jmee⁴ he̱é̱yh³ fáh⁴liu⁴ chieéy⁴.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 Hi³hí̱³ xe̱y³ liáh³xɨ³ ja̱y³ dsa³ hi³ gá⁴jmeéh² ca̱a̱³ ñú². Gá⁴yuú² cá⁴lɨ́⁴jniaa⁴ lɨ́⁴ na¹cu̱ú̱¹, duh³ ñiíh² na¹cu̱ú̱¹ ja̱³ gá⁴dxá³ xaah¹ yah³ chiáh². Hi³ja̱³ liáh³ca̱á̱h³ cá⁴lɨ́⁴gaáy³ jmɨɨ³ ja̱³, mɨ²ja̱³ hi²xiáh³ ba³ gá⁴jnaá² ñú² ja̱³, joó⁴ há⁴hé³ gá⁴tiaá⁴ gá⁴bí² chiaah¹ hi²xiáh³ dxú⁴ niaá² ñiíh² na¹cu̱ú̱¹ ja̱³.
48 É semelhante a um homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala e lançou o alicerce sobre a rocha; e, vindo a enchente, arrojou-se o rio contra aquela casa e não a pôde abalar, por ter sido bem-construída.
49 Joó⁴ ja̱y³ dsa³ hi³ ga³nuu³ hi³ ga³fayh⁴, baáy⁴ há⁴hé³ ga³jmee⁴ he̱é̱yh³, hi³hí̱³ na³lɨ́y⁴ liáh³xɨ³ ja̱y³ dsa³ hi³ gá⁴jmeéh² ca̱a̱³ ñú² joó⁴ ñiíh² dxaah¹vó⁴ ba², há⁴hé³ xa³ xaah¹. Hi³ja̱³ liáh³ lɨ́⁴gaáy³ jmɨɨ³ ja̱³, mɨ²ja̱³ hi²xiáh³ ba³ gá⁴jnaá² dsaah⁴ yah³ ja̱³. Ja̱³ba² gá⁴lá⁴, baáy⁴ ca̱á̱h³ tiaah² ba² gá⁴yeéy⁴ cáh³ti³².
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra sem alicerces, e, arrojando-se o rio contra ela, logo desabou; e aconteceu que foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.