Atos 20
Lealao Chinantec NT (CLE_TBL) vs VC
1 Liáh³ gá⁴dsá⁴ fáh⁴liu⁴ ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴té⁴ Pablo ja̱³ gá⁴teé⁴ diáh⁴ hi³ ca³dsa³taáy³ chiáh² Dios ja̱³. Liáh³ca̱á̱h³ gá⁴ŋɨɨyh⁴ diáh⁴ ja̱³ mɨ²ja̱³ gá⁴cuoó⁴ diáh⁴ hi³ bií⁴. Mɨ²ja̱³ gá⁴i̱í̱⁴ diáh⁴, ja̱³ba² gá⁴dxeéy² juúh⁴ chiáh² chie̱é̱yh¹ diáh⁴, duh³ ŋaá² vó⁴ Macedonia.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Ñií¹ na³ca̱á̱y⁴ vó⁴ ja̱³, cuoó⁴ hi³ bií⁴ baáy⁴ bi³jmeéy³ diáh⁴ hi³ ca³dsa³taáy³ chiáh² Dios ja̱³. Dsa³cɨ̱ɨ̱y³ liáh³ja̱³ gá⁴dxaá² vó⁴ Grecia.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 Nɨɨ́⁴ gá⁴cueeyh⁴ aay³ sɨh³. Mɨ³hii³² hi³ dsá⁴hí³ maá² hi³ mɨ³dsaa³² Siria ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴dsaá⁴ dsɨ́² hi³ xa³ ma³dah²liú³ diáh⁴ israelitas ja̱³ hi³ hí⁴dah²jmeéh⁴. Hi³ja̱³ gá⁴tá³ gá⁴hɨ́³ hi³ na³fáyh⁴ hi³ dsaa³² fi¹ tɨɨ² ba², ja̱³ba² fi¹ Macedonia ja̱³.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Ŋaá² Sópater dsa³ fɨɨ³ Berea chie̱é̱yh¹ Pablo ja̱³, ŋaá² Aristarco, baáy⁴ Segundo dsa³ fɨɨ³ Tesalónica, Gayo dsa³ fɨɨ³ Derbe, Timoteo, ba² ŋaá² Tíquico baáy⁴ Trófimo, diáh⁴ dsa³ vó⁴ Asia.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Mɨ²ja̱³ cá⁴dxá⁴dxí̱⁴ fɨɨ³ Filipos, cá⁴ná⁴jéy⁴ diáh⁴, duh³ cá⁴dah²jé̱y² jniaah¹ fɨɨ³ Troas.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Liáh³ ma³jooy³ jmɨ́¹feh⁴ hi³ ca³lɨ³eeh² hó² ya³dsɨ² jmii² ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴voó⁴ah¹ jniaah¹ fɨɨ³ Filipos ja̱³ tiaah²ah¹ maá². Hi³dxá³ ñá³ jmɨɨ́¹ liáh³ja̱³ cá⁴bí⁴ji̱í̱¹ah³ diáh⁴ oóh²ah¹ ja̱³ fɨɨ³ Troas, nɨɨ́⁴ gá⁴cueeh⁴²ah¹ dxiaá⁴ jmɨɨ́¹.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Jmɨɨ́¹ jmɨ́¹dxiaa³ liáh³ gá⁴niaá⁴ je²jmɨɨ́¹ ja̱³, mɨ²ja̱³ cá⁴bí⁴ñiih⁴²ah¹ diáh⁴ hi³ ca³dsa³taáy³ hi³ nieeyh⁴² fɨɨ³ ja̱³, duh³ hi²dxaah⁴²ah¹ hó² ya³dsɨ². Joó⁴ dsa³jéy⁴ ruh³ gá⁴hé³ Pablo ja̱³ fáh⁴liu⁴ chiáh² Dios. Chiaah¹ ga³jmee⁴ hí⁴bí⁴hɨɨ́y⁴ dxaáh² jmɨɨ́¹ liáh³ja̱³, hi³ja̱³ gá⁴hɨɨ́² liu⁴ liáh³ja̱³ gá⁴tɨ́³ lɨ́⁴ dxaah¹ voo⁴.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Na³ŋɨɨh⁴²ah¹ ca̱a̱³ xɨ¹ñúh⁴ hi³dxá³ nɨ³ piso, hi²xiáh³ ñuú³ xi³ ja̱³ na³hi̱i̱⁴ nɨɨ́⁴.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Mɨ²ja̱³ ja̱y³ mɨ¹liuh² hi³ xɨ̱ɨ̱y³ Eutico gá⁴guá³ haah² ventana ja̱³. Hi²xiáh³ voó³ gá⁴hɨɨ́² liu⁴ Pablo ja̱³, hi³ja̱³ hi²xiáh³ dɨ́⁴guɨ̱ɨ̱y³ gá⁴lɨ́⁴ mɨ¹liuh² ja̱³. Hi³ gá⁴hɨɨ́³ gɨh¹ ñi² ba² ja̱³ gá⁴guɨ̱ɨ̱y³ cáh³ti³², mɨ²ja̱³ gá⁴táyh³ hi³dxá³ nɨ³ piso, ja̱³ba² jú̱y⁴. Hi³ja̱³ mɨ³na³jú̱y¹ bɨh¹ liáh³ cá⁴dxá⁴dxí̱⁴ xi² na³caayh³² ja̱³.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Liáh³ gá⁴dxaá² Pablo xi² na³caayh³² ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴i̱í̱⁴ mɨ¹liuh² ja̱³. Mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴ dsa³ ja̱³: ―Há⁴ hi³foh³²ah³ chiáh², rúh⁴ na³ji̱í̱yh⁴ ba².
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Liáh³ gá⁴saáh² ca̱á̱h³ Pablo ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴dxaáh² hó² ya³dsɨ² ja̱³, duh³ cá⁴dah²eéh². Liáh³ ma³jooy³ ma³dah²eéh² ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴hɨɨ́² liu⁴ chiáh² liáh³ja̱³ lɨ́⁴jniá⁴ lɨ́⁴, mɨ²ja̱³ ba² ŋáyh².
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Mɨ²ja̱³ cá⁴dah²tee³ mɨ¹liuh² ja̱³ mɨ³na³ji̱í̱yh⁴ bɨh¹ ba², hi³ja̱³ mɨ²ja̱³ liáh⁴jɨy³ lɨ́⁴ lɨ́⁴jé⁴ ca̱á̱h³ dsɨ́² diáh⁴.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Cá⁴ná⁴jé⁴ah¹ jniaah¹, gá⁴taah²ah¹ maá² gá⁴dxia⁴²ah¹ fɨɨ³ Asón ba², duh³ nɨɨ́⁴ ba² hí⁴ji̱i̱h⁴²ah¹ Pablo ja̱³, liáh³xɨ³ gá⁴dxá³ dxú⁴ chie̱é̱yh¹ jniaah¹. Chiaah¹ fi¹ tɨɨ² ba² gá⁴lɨ́⁴ dsɨ́² dsaa³².
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Liáh³ gá⁴ji̱i̱h⁴²ah¹ Pablo ja̱³ fɨɨ³ Asón, mɨ²ja̱³ gá⁴hí³ maá² ja̱³ chie̱é̱yh¹ jniaah¹, duh³ cá⁴dxá⁴dxia⁴²ah¹ fɨɨ³ Mitilene.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Dxaáh² jmɨɨ́¹ liáh³ja̱³ cá⁴dxá⁴dxia⁴²ah¹ xiáh³ nɨɨ́⁴ gɨh¹ liáh³xɨ³ niaá² fɨɨ³ Quío. Dxaáh² jmɨɨ́¹ ca̱á̱h³ liáh³ja̱³ cá⁴dxá⁴dxia⁴²ah¹ fɨɨ³ Samos. Dsa³cɨ̱ɨ̱y³ liáh³ja̱³ gá⁴dxia⁴²ah¹ fɨɨ³ Trogilio. Nɨɨ́⁴ gá⁴tiee⁴²ah¹ dsɨ³²ah¹, duh³ dxaáh² jmɨɨ́¹ liáh³ja̱³ ba² cá⁴dxá⁴dxia⁴²ah¹ fɨɨ³ Mileto.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Ca̱a̱³ gá⁴ŋɨ́³ah¹ ba² fɨɨ³ Éfeso hi³ na³hii⁴ estado Asia, chiaah¹ há⁴hé³ máh⁴ dɨ́⁴cueeyh⁴ Pablo estado Asia. Niaá⁴ hí⁴dxaá² ji̱³nɨɨ́⁴ Jerusalén ba² duh³ mɨ³jey¹ nɨɨ́⁴ jmɨɨ́¹ jmɨ́¹feh⁴ Pentecostés hu̱² hí⁴jooy³ liáh³ja̱³ ta³hɨ³.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Liáh³ mɨ³dɨ³nieeyh⁴² Mileto ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴taáh⁴ ta² Pablo ja̱³ lɨ́⁴tieey¹ diáh⁴ hi³ na³ta̱a̱y⁴ ñi² chiáh² ñuúh⁴guah³ fɨɨ³ Éfeso ja̱³.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Hi³ja̱³ liáh³ bí⁴dxí̱⁴ ja̱³, mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴féh³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴: ―Mɨ³maá³ah³ ba² liáh³xɨ³ ga³jmeey⁴ hi³ liáh³ güé⁴á⁴ lɨ́⁴ Asia la³, ma³güe⁴ la³ ja̱³nɨ́⁴.
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Liáh³nɨɨh¹ mɨ³jmeey⁴ ta² chiáh² Ñúh³a² nɨ³ há⁴hé³ ca³bi³say⁴ chieéy⁴ cáh³ti³². Hi²xiáh³ ga³jla⁴²á² chiáh² diáh⁴ dsa³. Baáy⁴ maá³ah³ ba² niaá⁴ah³ hi³ hi²xiáh³ ga³cɨ̱ɨ̱h³² ga³beeh³²á⁴, ña²hé³ ba² ca³dah²jmeéh⁴ jniá³ diáh⁴ israelitas nɨ³ xi² ga³chie⁴ ga³ji̱i̱y⁴.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Joó⁴ há⁴hé³ ga³túy⁴ cáh³ti³² hi³ ga³hoó⁴á⁴ niaá⁴ah³ jɨɨ⁴ lɨ́⁴ hi³ ga³jmee⁴ hí⁴dsaa⁴ah³, ga³hoó⁴á⁴ niaá⁴ah³ xɨ¹ñúh⁴ chia̱á̱²ah³ baáy⁴ xi² ga³ŋɨɨh⁴ah³ liáh⁴jɨ³ah³.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Liáh³ ba² diáh⁴ israelitas, liáh³ ba² diáh⁴ dsa³ xiaáh³ nɨ³ ga³fooh³²á⁴ hi³ ga³jmee⁴ hí⁴dah²tá⁴ hí⁴dah²hɨ́⁴ dxú⁴ duh³ hí⁴dah²ta̱a̱yh³ mii⁴ chiáh² Dios, baáy⁴ ga³jmee⁴ hi³ dsá⁴taáy³ diáh⁴ chiáh² Ñúh³a² Jesucristo nɨ³.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Hi³ja̱³ ja̱³nɨ́⁴ mɨ³ñii⁴ Jerusalén, liáh³xɨ³ bi³jmeéy³ jniá³ Espíritu, joó⁴ há⁴hé³ maay⁴ xɨ³ jmiih⁴ hí⁴lí³ jniá³ mɨ² ma³dxaá²á⁴ nɨ³.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Ti̱¹ hi³la³ ba² nɨ³ maay⁴. Liáh³ca̱a̱³ fɨɨ³ liáh³ca̱a̱³ fɨɨ³ xi² ñii⁴ nɨ³ hí⁴dah²ta̱a̱yh³ jniá³ ñuúh⁴ñí¹ baáy⁴ ña²hé³ ba² hí⁴chi̱í̱h²á⁴ chiaah¹ liáh³ja̱³ ma³sɨɨ́h⁴ jniá³ Espíritu Santo nɨ³.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Joó⁴ há⁴hé³ ga³ta⁴ ga³hɨy⁴ ñuú³ cáh³ti³² chiáh² hi³nɨ³, há⁴hé³ xɨ³hé³ gu³xɨ³ ba² jmiih⁴ hí⁴dah²jɨ̱́yh⁴ jniá³. Mɨ³ja̱³ ruh³ hu̱² hí⁴jooy³ hí⁴yey³ hí⁴dsɨ́³á⁴ ta² hi³ gá⁴cuoó⁴ jniá³ Ñúh³a² Jesús nɨ³ ba², hi³ hi²fooh¹á² diáh⁴ dsa³ nɨ³ liáh³xɨ³ ná⁴lɨ¹ juúh⁴ dxú⁴ ca³jaa¹ chiáh² liáh⁴jɨ³ hi³ dɨ́h¹ ga³cuoó⁴ jnia² Dios nɨ³.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 ’Maay⁴ ba² hi³ gu³xɨ³ hí̱³ niaá⁴ah³ há⁴hé³ máh⁴ hi²joo⁴ah³ jniá³ jmɨɨyh⁴²güii³ la³. Joó⁴ ma³hoó⁴á⁴ ba² niaá⁴ah³ liáh³xɨ³ niaá⁴ Dios nɨ³ hí⁴jmeé⁴ chiáh² diáh⁴ dsa³.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Hi³ja̱³ jmɨɨ́¹ la³ ja̱³nɨ́⁴ naáy⁴ hi²fooh¹á² niaá⁴ah³ hi³ há⁴hé³ máh⁴ dsɨ̱³²á⁴ dsaa² xɨ³ jmiih⁴ hí⁴lí³ niaá⁴ah³.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Chiaah¹ ma³foóh²á⁴ ba² niaá⁴ah³ jɨɨ⁴ lɨ́⁴ liáh³xɨ³ ta³hɨ³ Dios nɨ³ hí⁴jmeé⁴.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Hi³ja̱³ hi³haáh⁴ah³ hí¹ vo̱ó̱h²ah³ ba², baáy⁴ hi³haáh⁴ah³ hí¹ liáh⁴jɨy³ diáh⁴ dsa³ ñuúh⁴guah³ nɨ³ ba². Chiaah¹ ma³tiéyh² guaa³²ah³ Espíritu Santo nɨ³ hi³ hi²joo⁴ah³ diáh⁴ baáy⁴ duh³ há⁴hé³ hí⁴ná⁴ chiáh² diáh⁴ dsa³ chié̱y² Ñúh³a² Jesús nɨ³. Chiaah¹ ñaá² nɨ³ gá⁴lay³² diáh⁴ chie̱é̱yh¹ jmɨ³háy¹.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Maay⁴ ba² hi³ liu³u²xɨ³ mɨ² ma³ŋah³²á⁴ nɨ³, mɨ²ja̱³ hí⁴yá⁴taáyh⁴ jee⁴² chia̱á̱²ah³ diáh⁴ hi³ na³lɨ́y⁴ liáh³xɨ³ lobos hi³ bií⁴ sɨ̱yh³, hi³ ca³dah²jmeéh⁴ sá⁴guáy⁴ diáh⁴ dsɨɨ³jaa³.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Ba² ja̱³ba² jee⁴² chia̱á̱²ah³ nɨ³ hí⁴voóy⁴ diáh⁴ hi³ hí⁴dah²hé⁴ na³ji̱i̱⁴ duh³ hí⁴dah²seeyh³ diáh⁴ hi³ ca³dsa³taáy³ nɨ³ duh³ hí⁴dsá⁴dxí̱⁴ fi¹ chiáh² mii⁴ diáh⁴.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Xɨɨ́³ah³ ba² nɨɨh¹, hi³bi³liih⁴²ah³ há²ah³ hi³ nɨ³ ji̱i̱³ bih³ nɨ³, jmɨɨ⁴ nɨ³ voo⁴ nɨ³ há⁴hé³ gá⁴túy⁴ hi³ cá⁴bí⁴jmeé¹á² niaá⁴ah³ liáh³ja̱³ liáh³ja̱³ah³ baáy⁴ gá⁴jla⁴²á² lɨ́⁴ duh³ hu̱² hi²lí̱³ah³.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 ’Ja̱³nɨ́⁴ yáh¹ du³ñuúh²á⁴, ga³táh⁴á⁴ niaá⁴ah³ guaa³ Dios, ga³táh⁴á⁴ niaá⁴ah³ guaa³ fáh⁴liu⁴ hi³ ga³sɨɨ́h⁴ jnia² hi³ dɨ́h¹ ga³cuoó⁴ jnia² jɨɨ⁴ lɨ́⁴ nɨ³. Chiaah¹ fáh⁴liu⁴ nɨ³ hí⁴tiaá⁴ hí⁴jmeé⁴ hí⁴cáh¹ah³, ba² hí⁴jmeé⁴ hí⁴tɨ̱́⁴ah³ dxá¹ah³ chia̱á̱h¹ah³ liáh⁴jɨy³ diáh⁴ hi³ mɨ³na³xɨ³ na³ŋɨɨ́y³ nɨ³.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Há⁴hé³ jlɨ́h³ gá⁴ŋɨɨ́y⁴ jñii⁴²á⁴ liáh³ gá⁴hoó⁴á⁴ niaá⁴ah³ fáh⁴liu⁴ chiáh² Dios nɨ³, ñé⁴ láh¹cua̱a̱y⁴ há⁴hé³ jlɨ́h³ gá⁴ŋɨɨ́h⁴á⁴ niaá⁴ah³.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Mɨ³maá³ah³ ba² dxú⁴ hi³ ñeéy⁴ ba² gá⁴jmeéy⁴ ta² duh³ hí⁴tɨ̱́⁴á⁴ hi³ ŋɨɨh⁴niaah³² chieéy⁴ chia̱a̱h⁴²á² diáh⁴ hi³ ca³dah²jmee⁴ ta² chie̱é̱yh¹ jniá³ ja̱³.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Ma³hoó⁴á⁴ ba² niaá⁴ah³ liáh³bií⁴ liáh³xɨ³ ga³jmee⁴ hi²jmee²a² ta² duh³ hí⁴jooy³ dsa³tia̱a̱²a² chiáh² diáh⁴ hi³ ŋɨɨh⁴niaah³² chiáh². Chiaah¹ liíh⁴a² fáh⁴liu⁴ chiáh² Ñúh³a² Jesús, hi³ gá⁴féh³ liáh³la³: “Dxú⁴ gɨh¹ chiáh² hi³ hí⁴cuó⁴ liáh³xɨ³ hi³ hí⁴tɨ̱́y⁴.”
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Dsa³cɨ̱ɨ̱y³ liáh³ gá⁴féh³ liáh³ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴xɨ́h² ji̱² Pablo ja̱³, duh³ gá⁴liúy² Dios chie̱é̱yh¹ liáh⁴jɨy³ diáh⁴ hi³ na³ta̱a̱y⁴ ñi² ja̱³.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Mɨ²ja̱³ hi²xiáh³ cá⁴dah²jláy² diáh⁴ baáy⁴ cá⁴dah²jé⁴ cá⁴dah²i̱í̱⁴ Pablo ja̱³ duh³ ja̱³ba² cá⁴dah²dxeéy² juúh⁴ chie̱é̱yh¹.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Hi²xiáh³ dɨ³fɨɨh⁴² dsɨ́² diáh⁴ chiaah¹ hi³ ma³féh³ hi³ há⁴hé³ máh⁴ jlɨ́h³ hí⁴dah²joóy² ca̱á̱h³. Ja̱³ba² cá⁴dxá⁴jay⁴ diáh⁴ xi² gá⁴hí³ maá² ja̱³.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.