Atos 12

Lealao Chinantec NT (CLE_TBL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Dxa² mɨ²ja̱³ gá⁴laá⁴ rey Herodes ja̱³ mɨ³caayh³² diáh⁴ hi³ ca³dsa³taáy³ chiáh² Jesús ja̱³.
1 Por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Hi³ja̱³ gá⁴taáh⁴ ta² lɨ́⁴jɨ̱yh⁴² chie̱é̱yh¹ espada Jacobo, du³ñuúh² Juan ja̱³.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Liáh³ lɨ́⁴chii⁴ Herodes ja̱³ hi³ bií⁴ dɨ³niaá⁴ diáh⁴ israelitas hi³ gá⁴jɨ̱́yh⁴ Jacobo ja̱³, mɨ²ja̱³ ba² gá⁴sa̱yh³² ji̱í̱⁴ Pedro. Hi³ nɨ³ gá⁴lɨ́⁴, liáh³ dsa³tɨ́⁴ jmɨ́¹feh⁴ hi³ ca³lɨ³eeh² hó² ya³dsɨ² jmii² ja̱³.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. {Eram então os dias dos pães ázimos.}
4 Liáh³ca̱á̱h³ ma³dah²sa̱yh³² Pedro ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴taáh⁴ ta² gá⁴hí³ ñuúh⁴ñí¹, baáy⁴ gá⁴tiéyh² guaa³ chiú̱y³ tiéyh⁴ diáh⁴ soldados hí⁴dah²heéyh² hí¹, na³cu̱yh⁴ máh⁴ chiú̱y³ soldados hi³ liáh³ca̱á̱h³ tiéyh⁴. Ta³hɨ³ Herodes ja̱³ hi³ hí⁴ca̱a̱⁴ cua̱a̱y¹ná² chiáh² Pedro ja̱³ rúh⁴ñi² diáh⁴ dsa³ fɨɨ³, mɨ² ma³ŋɨ́³ jmɨ́¹feh⁴ hi³ ca³dah²cuyh³ mɨ¹ja̱á̱² dsɨɨ³jaa³ ja̱³.
4 E, havendo-o prendido, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro grupos de quatro soldados cada um para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Hi³ja̱³ mɨ³ná⁴híy¹ ñuúh⁴ñí¹ Pedro ja̱³, baáy⁴ dah²heeyh³² hí¹ dxú⁴ cáh³ti³². Joó⁴ diáh⁴ hi³ ca³dsa³taáy³ ja̱³ dah²ŋɨɨ⁴ jmɨ²heé¹ chiáh² Dios jɨy³túh² jɨy³dsɨ́² diáh⁴ cáh³ti³² hi³ hu̱² dsá⁴tia̱a̱² chiáh² Pedro ja̱³.
5 Pedro, pois, estava guardado na prisão; mas a igreja orava com insistência a Deus por ele.
6 Liáh³ ná⁴híy¹ ñuúh⁴ñí¹ Pedro ja̱³, mɨ²ja̱³ jey¹ na³guɨ̱ɨ̱y³ jee⁴² chiáh² aáy⁴ soldados, na³ñuúy⁴ tú̱⁴ cadenas, baáy⁴ dxeeyh⁴ diáh⁴ soldados ja̱³ dah²heeh⁴ hí¹ haah² ñuúh⁴ñí¹ ja̱³. Dxaáh² jmɨɨ́¹ liáh³ja̱³ ja̱³ ná⁴lɨ¹ dsɨ́² Herodes ja̱³ hí⁴héy² Pedro ja̱³ rúh⁴ñi² diáh⁴ dsa³ fɨɨ³.
6 Ora quando Herodes estava para apresentá-lo, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias e as sentinelas diante da porta guardavam a prisão.
7 Hi³ja̱³ liáh³ na³guɨ̱ɨ̱y³ Pedro ja̱³, mɨ²ja̱³ güéy⁴ ja̱y³ ángel chié̱y² Ñúh³a² Dios, mɨ²ja̱³ na³ca̱á̱y⁴ ñuúh⁴ñí¹ ja̱³ gá⁴taáh² jmɨɨ́⁴. Mɨ²ja̱³ gá⁴sá̱h⁴ ángel ja̱³ tɨɨ́² caayh⁴ Pedro ja̱³ duh³ hí⁴ñí², liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴: ―Na³hɨɨ́y¹ ji̱³nɨɨ́⁴. Mɨ²ja̱³ ca̱a̱³ gá⁴boo⁴ ba² diáh⁴ cadenas hi³ ná⁴ñuu¹ guaa³ Pedro ja̱³.
7 E eis que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz resplandeceu na prisão; e ele, tocando no lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴féh³ ángel ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴: ―Ñuúyh¹ dxú⁴ sɨ̱ɨ̱yh²laa³ chiú̱h²u³ nɨ³ baáy⁴ hee² ji̱³nɨɨ́⁴ laa³ chiú̱h²u³ nɨ³. Liáh³ gá⁴jmeé³ liáh³ja̱³ Pedro ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴féh³ ángel ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴: ―Chih³ mɨh³ cuee³ chiú̱h²u³ nɨ³ duh³ má⁴dxii²a².
8 Disse-lhe ainda o anjo: Cinge-te e calça as tuas sandálias. E ele o fez. Disse-lhe mais; Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Mɨ²ja̱³ cá⁴bí⁴hɨɨ́y⁴ Pedro ja̱³, ŋaá² ta³nieéy¹ rúh⁴cah² ángel ja̱³, ñé⁴ há⁴hé³ ñi³² xɨ³ he̱é̱yh³ xɨ³ jmiih⁴ hi³ jmee⁴ ángel ja̱³. Liáh³xɨ³ hi³ cɨ⁴ ba² lii³²a² ji̱í̱h⁴.
9 Pedro, saindo, o seguia, mesmo sem compreender que era real o que se fazia por intermédio de um anjo, julgando que era uma visão.
10 Joó⁴ gá⁴ŋɨ́y³ diáh⁴ haah²ñu¹ xi² na³ta̱a̱y⁴ diáh⁴ soldados ja̱³ dah²heeh⁴ hí¹, ba² gá⁴ŋɨ́y³ diáh⁴ hi³dxá³ tú̱⁴ haah²ñu¹. Liáh³ cá⁴dxá⁴dxi̱i̱³² diáh⁴ xi² na³jniaa³ jnɨ́¹ñú² gaáy³ hi³ ga³ca̱³² jee⁴² calle ja̱³, mɨ²ja̱³ ñaá² ba² gá⁴ná³ jnɨ́¹ñú² na¹ñí¹ ja̱³, ja̱³ba² gá⁴voóy⁴ diáh⁴. Dsa³cɨ̱ɨ̱y³ liáh³ gá⁴taáyh¹ fi¹ ca³liuh² ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴tiuú² ángel ja̱³ gá⁴tiúy² Pedro ja̱³.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e tendo saído, passaram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Liáh³ ñí² dxú⁴ cáh³ti³² Pedro ja̱³, mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴tá³ gá⁴hɨ́³: ―Ja̱³nɨ́⁴ gɨh¹ mɨ³maay⁴ hi³ he̱é̱yh³ ba² Dios nɨ³ ma³xɨ́y⁴ ángel chié̱y² duh³ hí⁴lieéy² jniá³ chiáh² Herodes nɨ³, baáy⁴ hí⁴lieéy² jniá³ chiáh² jɨɨ⁴ lɨ́⁴ hi³ dɨ³niaá⁴ hí⁴dah²jmeéh⁴ jniá³ diáh⁴ israelitas nɨ³.
11 Pedro então, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo dos judeus.
12 Liáh³ ta³hɨ³ liáh³ja̱³, mɨ²ja̱³ ŋáyh² Pedro ja̱³ chiáh² María, xaá¹ Juan, hí̱³ba² hi³ xɨ̱ɨ̱y³ Marcos. Nɨɨ́⁴ ja̱³ hi²xiáh³ fɨɨ́y⁴ na³ŋɨɨyh⁴ dah²ŋɨɨ⁴ jmɨ²heé¹ chiáh² Dios hi³ hu̱² hí⁴lieéy³ Pedro ja̱³.
12 Depois de assim refletir foi à casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitas pessoas estavam reunidas e oravam.
13 Liáh³ gá⁴té⁴ Pedro ja̱³ haah²ñu¹ calle, mɨ²ja̱³ ja̱y³ xɨ́⁴mɨɨ⁴² hi³ xɨ̱ɨ̱y³ Rode bí⁴hɨɨ́y⁴ ya²joó¹.
13 Quando ele bateu ao portão do pátio, uma criada chamada Rode saiu a escutar;
14 Hi³ja̱³ liáh³ cá⁴lɨ́⁴cui̱i̱³ ñii² Pedro ja̱³, mɨ²ja̱³ ŋáyh² ji̱³nɨɨ́⁴ ya²ca̱á̱³ juúh⁴ hi³ hiíy⁴ Pedro ja̱³ haah²ñu¹. Cua̱a̱y¹ná² gaáy³ dɨ́h¹ jé⁴ dsɨ́² hi³ ma³dxéyh² ca̱á̱h³ Pedro ja̱³, hi³ja̱³ há⁴hé³ lɨ² gá⁴niá² ji̱³nɨɨ́⁴ jnɨ́¹ñú² ja̱³.
14 e, reconhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu o portão, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava lá fora.
15 Mɨ²ja̱³ liáh³la³ cá⁴dah²sɨɨ́h⁴: ―¡Hu̱³ dse³taa³u³! Joó⁴ féh³ chiáh² hi³ he̱é̱yh³ ba² xɨ́⁴mɨɨ⁴² ja̱³. Joó⁴ gu³xɨ³ ba² jmiih⁴ liáh³ja̱³, mɨ²ja̱³ cá⁴dah²féh³ ca̱á̱h³ diáh⁴ hi³hí̱³: ―Há⁴hí̱³ hi³hí̱³ nɨ³, ángel chié̱y² ba² nɨ³.
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, assegurava que assim era. Eles então diziam: É o seu anjo.
16 Joó⁴ te³² chiáh² liáh³ja̱³ Pedro ja̱³ haah²ñu¹. Mɨ²ja̱³ cá⁴dah²niá². Liáh³ cá⁴dah²joóy² ja̱³ mɨ²ja̱³ hi²xiáh³ dsaay³² dsɨ́² diáh⁴.
16 Mas Pedro continuava a bater, e, quando abriram, viram-no e pasmaram.
17 Joó⁴ guaa³ ba² gá⁴jmeé³ Pedro ja̱³ hi³ gua²chí³ diáh⁴. Mɨ²ja̱³ gá⁴jmeé³ juúh⁴ liáh³xɨ³ ná⁴lɨ¹ gá⁴jmeé³ Ñúh³a² ja̱³ gá⁴dxɨy³ ñuúh⁴ñí¹. Ba² liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴: ―Hi³jmeeh³²ah³ juúh⁴ Jacobo nɨ³ hi³la³, ba² liáh³ja̱³ gɨh¹ tú̱⁴dsaayh⁴ gɨh¹ diáh⁴ du³ñuúh²a² nɨ³. Mɨ²ja̱³ bí⁴hɨɨ́y⁴ duh³ ŋaá² xiaáh³.
17 Mas ele, acenando-lhes com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Liáh³ lɨ́⁴jniá⁴ ja̱³, mɨ²ja̱³ cua̱a̱y¹ná² gaáy³ dɨ́h¹ xa³ fáh⁴liu⁴ dah²jmee⁴ diáh⁴ soldados ja̱³, chiaah¹ há⁴hé³ dɨ³ñi³² jmiih⁴² ja̱³ ma³lɨ⁴ hi³ ma³bi³hɨɨ́y⁴ Pedro ja̱³.
18 Logo que amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria sido feito de Pedro.
19 Mɨ²ja̱³ gá⁴taáh⁴ ta² Herodes ja̱³ lɨ⁴nieeyh⁴², joó⁴ há⁴hé³ gá⁴dsaáyh⁴ diáh⁴. Hi³ja̱³ mɨ²ja̱³ gá⁴ca̱a̱⁴ cua̱a̱y¹ná² chiáh² diáh⁴ soldados ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴taáh⁴ ta² lɨ́⁴jɨ̱yh⁴² diáh⁴. Dsa³cɨ̱ɨ̱y³ liáh³ja̱³ bí⁴hɨɨ́y⁴ Herodes ja̱³ Judea duh³ ŋaá² dxá⁴güe³ Cesarea.
19 E Herodes, tendo-o procurado e não o achando, inquiriu as sentinelas e mandou que fossem justiçadas; e descendo da Judéia para Cesaréia, demorou-se ali.
20 Hi²xiáh³ tí̱yh³ Herodes ja̱³ ñi³² diáh⁴ dsa³ fɨɨ³ Tiro baáy⁴ Sidón. Hi³ja̱³ mɨ²ja̱³ cá⁴dah²dxá³ dxú⁴ diáh⁴ dsa³ Tiro baáy⁴ diáh⁴ dsa³ Sidón ja̱³ chie̱é̱yh¹ ja̱y³ hi³ xɨ̱ɨ̱y³ Blasto duh³ hí⁴ŋɨɨ́⁴ jmɨ²heé¹ chiáh². Blasto ja̱³ na³lɨ́y⁴ ja̱y³ dsa³ gaáy³, baáy⁴ hi²xiáh³ naáy³ chie̱é̱yh¹ Herodes ja̱³. Hi³ja̱³ cá⁴dah²ŋɨɨ́³ hi³ gua²hɨɨ́⁴ hi³ tí̱yh³ Herodes ja̱³. Chiaah¹ vó⁴ chiáh² Herodes ja̱³ ca³dah²la³² hi³la³ hi³nɨ³ chiáh² diáh⁴.
20 Ora, Herodes estava muito irritado contra os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, camareiro do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Mɨ²ja̱³ gá⁴féh³ na³fáyh⁴ Herodes ja̱³, hi³ he² jmɨɨ́¹ ja̱³ hí⁴liú⁴ chie̱é̱yh¹ diáh⁴ ja̱³. Jmɨɨ́¹ mɨ²ja̱³ gá⁴cɨ́h⁴ mɨh³ hi³ dxú⁴ cáh³ti³² chiáh², baáy⁴ gá⁴guá³ xi² ga³guá³ ga³ca̱a̱⁴ cua̱a̱y¹ná², duh³ gá⁴liúy² diáh⁴ dsa³ ja̱³.
21 Num dia designado, Herodes, vestido de trajes reais, sentou-se no trono e dirigia-lhes a palavra.
22 Mɨ²ja̱³ cá⁴dah²laá⁴ mɨ³dah²jla³² dah²te³² diáh⁴ dsa³ ja̱³, liáh³la³ dah²féh³: ―¡Há⁴hí̱³ ja̱y³ dsa³ nɨ³ liu⁴ nɨ³, dios ba² nɨ³ liu⁴ nɨ³!
22 E o povo exclamava: É a voz de um deus, e não de um homem.
23 Ja̱³ba² mɨ²ja̱³ ja̱y³ ángel chié̱y² Dios gá⁴jmeé³ lɨ́⁴dsaah⁴² Herodes ja̱³, chiaah¹ há⁴hé³ gá⁴jméy² cua̱a̱y¹ná² Dios. Hi³ja̱³ jú̱y⁴ vih²chiaah¹ hi³ cá⁴dah²eéh² jah² chiáh².
23 No mesmo instante o anjo do Senhor o feriu, porque não deu glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Joó⁴ hi³ já⁴ dsa³hɨɨ́² ba² fáh⁴liu⁴ chiáh² Dios ja̱³, liáh⁴jɨ³ hí¹ bɨh¹ dah²he⁴.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Liáh³ca̱á̱h³ gá⁴jooy³ cá⁴dah²jɨ̱ɨ̱́h² cuu² Bernabé chie̱é̱yh¹ Saulo ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴dxi̱i̱³² ca̱á̱h³ Antioquía hi³ dɨ³naáy³ Jerusalén, ba² cá⁴dah²jéy⁴ Juan, hí̱³ba² hi³ xɨ̱ɨ̱y³ Marcos.
25 Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando consigo a João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.