Mateus 22
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs NTLH
1 Na Yesu akaaki abo miɛɛnu be bekun, i ŋa,
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 “Kabo Nyɛmɛ fɛmɛya n ti yaa. Fɛmɛ be yo sɛsɛɛri i wa konyaya di ni nu su fa seeri a.
2 — O
3 Na wɔ sunma i akɔɔm ka bu kɔ fere minɛm bo wɔ du mɔ abaandi bu ka bu ba konyaya di ni nu ni, ka bu bra. Ama, na ba kete ka bu ba má.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 Na wɔ kaaki asunma akɔɔ nyiŋgam ka bu kɔ se bɛrɛ n bo wɔ du mɔ abaandi bu n ka, ‘Am bra, dama ma yo m di ni nu n siriya kɛrɛ awie. Haari ma kun m tooram, ni neŋgendɔrɛ bo bu la lui ni, ayo siriya kɛrɛ awie. Am bra na am ba konyaya di ni nu ni.’
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Ama, bu be mmɔɔ abɔ má bu nu. Na ba ka bu juma n yo su. Kun kɔɔri i fiesu wɔ, na nyiŋga gusu akɔ i juma yoobiri.
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 Na nyiŋgam n atara i akɔɔm ni, na ba kere bu wuwuruwa, na ba kun bu.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Dɔ na yaa ati fɛmɛ n agaya, na wɔ sunma i sojam, na ba kɔ akun nyini minɛ kunfɔm ni kɛrɛ, na ba yara bu miɛ ni.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Na wɔ fere i akɔɔm ni, na wɔ se bu ka, ‘Konyaya di ni nu n ayo siriya, ama, minɛm bo m duuri mɔ baandiiri bu ka bu ba di i ni, i ti má ye ni ka bu dí i kun.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Nyini ti, am fite kɔ atiŋgberem su, na am kɔ fere minɛm barasu kɛrɛ bo am ŋuuri bu ni, ka bu bra konyaya di ni nu ni.’
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Na akɔɔm n akɔ atiŋgberem su, akɔ atiɛn minɛm kɛrɛ bo bu kɔ ŋuuri bu n nɔɔ aba, minɛ kpam ni tiɛm kɛrɛ. Na konyaya awuru n ayi ni jama beberebe.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 Na fɛmɛ n akɔ, ka i kɔ niɛ jama ni, na wɔ ŋu ka sɔnɔ kun be wo jama n nu, i wura má konyaya sutura.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Na fɛmɛ n abisa i ka, ‘M dɔn, a yo sɛ wuraari awuru n nu fɛn, ye a wura má konyaya sutura a?’ Ama, sɔnɔ n akoro abɔ má i nu.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Na fɛmɛ n ase i ngbɛfɛnɛm ka, ‘Am tara i, na am cici i saam, ni i jaam nyama, na am fa i tu dasin dɔ, awosin n nu. Dɔ na i sún, na i kán i saa.’”
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 Na Yesu anya ase bu ka, “Minɛm bo Nyɛmɛ afere bu n sunnu, ama, bo wɔ yi bu n sunnu má.”
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Na Farasifɔm n afite akɔ asɛsɛ su kabo bu sɔ Yesu ŋgɛɛ, na bu nya i taraabiri fa kɔ i nɔaniɛ jɔjɔɔwa su.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Na ba sunma bu susufɔm, ni Fɛmɛ Herode minɛm Yesu dɔ, na ba kɔ ase i ka, “Ya Kerefɔ, ya si ka a ti nahɔrɛ sefɔ ɔ, na a kere minɛm kabo Nyɛmɛ atin ti nahɔrɛ su, na u cɛcɛ wo má kabo minɛm jɔjɔ nu, dama a niɛ má sɔnɔ jinaabiri ti.
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 Tɔ, a ŋa sɛ wɔ? Ya dɛɛ atin n su, atin wo nu ka ya tɔ lampo ma Romafɔm Fɛmɛ Kpiri Siza, nzɛn atin wo má nu?”
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Ama, na Yesu asi ka bu bita sunsunni tiɛ wɔ, na wɔ se bu ka, “Ambɛrɛ burukɔɔnufɔm ni, nzu ti ye am sukoro ka am sɔ m ŋgɛɛ a?
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Am fa ŋwaa n bo bu fa tɔ lampo kaari n bra na m niɛ.” Na ba fa ŋwaa n aba ama i,
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 na wɔ de ŋwaa n aniɛ, na wɔ bisa bu ka, “Ŋma dɛɛ tii ni i duma wo ŋwaa n su n a?”
20 e ele perguntou:
21 Na ba bɔ i nu ka, “Fɛmɛ Siza dɛɛ a.” Na Yesu ase bu ka, “Tɔ, deke bo i ti Fɛmɛ Siza dɛɛ, am fa ma Fɛmɛ Siza, na deke bo i ti Nyɛmɛ dɛɛ, am fa ma Nyɛmɛ.”
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Saŋga bo bu tiiri ahin nɔaniɛ n sɔ ni, na ba miɛ, na ba kɔ ayaki i. Bu ŋwaa bo bu di i lɛɛ|src="hk00166b.tif" size="col" loc="MAT22:15‑22" copy="Horace Knowles, The Bible Society, London" ref="Matio 22:15"
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Nyini cɛɛn n gbingbin na Sadusifɔ nbem aba Yesu dɔ. Bu dɛɛ kereewa la ka Nyɛmɛ téŋge má minɛm bu yiwee n nu n a. Na ba ba abisa i jɔrɛ be, bu ŋa,
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 “Ya Kerefɔ, Moyisi yo seeri ka, nzɛn sɔnɔ wu yakiiri i yi, na i ni bara n anya má baa, wɔ yo daka ka i niɛma n fa kunafɔ n na bu wu nbaam ma yiri n bo wɔ wu ni.
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Tɔ, sɔnɔ be yo laari nbaabiɛsɔm nso wɔ, ya nu fɛn, na baakpiɛn n aja bara, na wɔ wu ayaki bara ni, ba wu má baa.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Sɔ ye bo i tɔ i su nnyɔ su, ni nsan su n yoori a, haari fa kɔ kpuraari nso su ni.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Na bara n ni i tii aba aka sin awu.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Tɔ, kabo bu minɛ nso n kɛrɛ aja bara n na ba wu sɔ ni, cɛɛn bo Nyɛmɛ bá teŋge minɛm bu yiwee n nu ni, bara ni ká ŋma dɛɛ tenle su a?”
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Na Yesu abɔ bu nu ka, “Am amini atin. Dama am ti má deke bo ba kɛrɛ i Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu n bu, na am kaaki si má kabo Nyɛmɛ yiko n ti barasu.
29 Jesus respondeu:
30 Dama saŋga bo Nyɛmɛ bá teŋge minɛm bu yiwee n nu ni, ajaa wo má bɛrɛ kun. Ama, nyini cɛɛn ni, sɔnɔ kɛrɛ kaaki ka Nyɛmɛ mɛrɛkɛm bo bu wo aŋgoro n wɔ, dama bu ja má ajaa kun.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Na fa kɔ kabo Nyɛmɛ bá teŋge minɛm bu yiwee n nu barasu ni, am akan má Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu kabo i yo seeri am n wɔ, nzɛn sɛ? I ŋa,
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 ‘Mini ti Abraham, ni Izaki, ni Jakɔbu dɛɛ Nyɛmɛ n a.’” Na Yesu asa su ase bu ka, “Tɔ, kabo Nyɛmɛ ŋa i ti nyini minɛm n dɛɛ Nyɛmɛ ni, nyini kere ka bu toko la ŋgɔɔ lɛɛ, dama Nyɛmɛ ti má bo ba wu n dɛɛ Nyɛmɛ, ama, i ti bo bu la ŋgɔɔ ni dɛɛ Nyɛmɛ a.”
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Minɛm n tiiri i kereewa n sɔ ni, na ba yo alekutura.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Saŋga bo Farasifɔm tiiri ka Yesu ajɔjɔ ayi Sadusifɔm ni, na ba tiɛn bu nɔɔ i dɔ.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Na bu nu kun be, bo i ti Nyɛmɛ nɔaniɛ kerefɔ n abisa Yesu bisaawa be ka i sɔ i ŋgɛɛ. I ŋa,
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 “Ya Kerefɔ, Nyɛmɛ nɔaniɛ maawa n bo i wo i nɔaniɛ kpamaawa n nu ni, bɔnɔ tara bu kɛrɛ a?”
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Na Yesu abɔ i nu ka, “Ba kɛrɛ ka, ‘Koro Micɛra u Nyɛmɛ ni, ni u ahorembaa kun, ni u awiɛwiɛ, ni u sunsunni kɛrɛ.’
37 Jesus respondeu:
38 Ahin ti nɔaniɛ maawa n bo i tara i kɛrɛ a.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Bo i tɔ su nnyɔ su n ti ka nyini n wɔ. Ka o, ‘Koro u beŋgu kabo a koro u ŋu ni.’
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Kabo ba kɛrɛ Nyɛmɛ nɔaniɛ kpamaawam n kadasi n nu, ni Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔm n dɛɛ n nu ni, i kɛrɛ jina ahin nɔaniɛ maawa nnyɔm n su wɔ.”
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Saŋga bo Farasifɔ nbem ba tiɛntiɛɛnri bu nɔɔ ni, na Yesu abisa bu jɔrɛ be fa kɔ Kristo Tiidefɔ n su. I ŋa,
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 “Am fa Kristo Tiidefɔ n bu ŋma a? Am sunsun ka i ti ŋma dɛɛ anuma a?” Na ba bɔ i nu ka, “I ti Fɛmɛ Davidi anuma a.”
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Na Yesu abisa bu ka, “Ye nzu ti ye Nyɛmɛ Awiɛwiɛ n ba wuraari Fɛmɛ Davidi ŋu, ye i fereeri i ka i Mibiɛ a? I ŋa,
43 Jesus tornou a perguntar:
44 ‘Na Micɛra n ase m Mibiɛ n ka,
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 Tɔ, nzɛn Fɛmɛ Davidi mmɔɔ ni i tii yo fereeri Kristo n ka i Mibiɛ, ye Kristo n yo sɛ kaaki yo Fɛmɛ Davidi anuma a?”
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Be akoro anya má nɔaniɛ be abɔ má i nu. Nyini ti, fite nyini cɛɛn n sin, be abo má su ka i bisa Yesu jɔrɛ bekun.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.