Mateus 18
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs ARA
1 Nyini saŋga ni, na Yesu susufɔm n aba i dɔ, aba abisa i ka, “Ŋma yo ya kɛrɛ tii Nyɛmɛ fɛmɛya n nu a?”
1 Naquela hora, aproximaram-se de Jesus os discípulos, perguntando: Quem é, porventura, o maior no reino dos céus?
2 Dɔ na Yesu afere baa kaan be, aba ajina bu afiɛn.
2 E Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles.
3 Na wɔ se ka, “Nahɔrɛ ye m suse am n a, am wúra má Nyɛmɛ fɛmɛya n nu, má ka am kaaki am wo na am yo am ŋu ka baatuma kaan.
3 E disse: Em verdade vos digo que, se não vos converterdes e não vos tornardes como crianças, de modo algum entrareis no reino dos céus.
4 Nyini ti, sɔnɔ kɛrɛ bo i yo i ŋu kaan ka ahin baa ni, yiri ti minɛm kɛrɛ tii Nyɛmɛ fɛmɛya n nu a.
4 Portanto, aquele que se humilhar como esta criança, esse é o maior no reino dos céus.
5 Sɔnɔ kɛrɛ bo i deeri ahin baakan n ŋusu m dɛɛ ti, wɔ de mini wɔ lɛɛ.”
5 E quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe.
6 Na Yesu akaaki ase ka, “Wɔrɔ kɛrɛ bo u sayoowa ma ahin nbaatuma kan kanm n be bo i yo m yarada n be wuraari satiɛ nu ni, i ti má kpa. Nzɛn má bu faari ŋgani san yabuɛ bambaka ciciiri u kɔm na bu fa u kɔ tu tieku nu ka nzue di u, i ti ye tara bo a ma ahin nbaatuma kan kanm n be wura satiɛ nu ni.
6 Qualquer, porém, que fizer tropeçar a um destes pequeninos que creem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse afogado na profundeza do mar.
7 Durunya n nufɔm bá ŋu anyumboro, dama bu yo sam bo bu ma minɛ kaaki bu sin bo m dɛɛ atin n wɔ. Nyini sam ni yo wɔ, saŋga kɛrɛ, ama, sɔnɔ kɛrɛ bo i ma nyini sam yoori ni, yiri bá ŋu anyumboro.
7 Ai do mundo, por causa dos escândalos; porque é inevitável que venham escândalos, mas ai do homem pelo qual vem o escândalo!
8 Nzɛn u saa, wara u jaa cin u wura satiɛ nu a, kaba kpiɛ i fa tu na a ka asaasin, wara, ajaasin, na a nyá u ŋu kɔ Nyɛmɛ dɔ. I ti ye ni bo a la u saa nnyɔ ni u jaa nnyɔ n kɛrɛ, na bu ba fa u tu cɛɛma sin n bo i nɔ má n nu.
8 Portanto, se a tua mão ou o teu pé te faz tropeçar, corta-o e lança-o fora de ti; melhor é entrares na vida manco ou aleijado do que, tendo duas mãos ou dois pés, seres lançado no fogo eterno.
9 Nzɛn u nyumbaa kun gusu cin u wura satiɛ nu a, lokoti yi i tu na a ka anyunu kun, na a nyá u ŋu kɔ Nyɛmɛ dɔ. I ti ye ni bo a la u nyumbaa nnyɔ n kɛrɛ na bu ba fa u tu cɛɛma sin nu ni.”
9 Se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o e lança-o fora de ti; melhor é entrares na vida com um só dos teus olhos do que, tendo dois, seres lançado no inferno de fogo.
10 Na Yesu ase ka, “Má am se ka am bu ahin nbaatuma kan kanm n be ŋgbɛɛn. M suse am wɔ lɛɛ, ka, bu dɛɛ mɛrɛkɛm bo bu wo aŋgoro ni, wo m Si Nyɛmɛ nyunu saŋga kɛrɛ a. [
10 Vede, não desprezeis a qualquer destes pequeninos; porque eu vos afirmo que os seus anjos nos céus veem incessantemente a face de meu Pai celeste.
11 Dama, mini Adamande Wa n baari ka m ba niɛniɛ bo ba mini n wɔ, na m de bu tii ji.]
11 [Porque o Filho do Homem veio salvar o que estava perdido.]
12 Nzɛn sɔnɔ la nbɔɛm yaa, na bu nu kun miniiri, am sunsun ka i yo sɛ wɔ? I yáki aburaŋgɔna ni ŋgɔna n wura diibiri kpɛrɛ n su, na i kɔ́ niɛniɛ kun n bo wɔ mini ni, má sɔ?
12 Que vos parece? Se um homem tiver cem ovelhas, e uma delas se extraviar, não deixará ele nos montes as noventa e nove, indo procurar a que se extraviou?
13 Nahɔrɛ ye m suse am n a, nzɛn i niɛniɛ kɔ ŋuuri nyini kun ni, i ahore jɔ i ŋu tara aburaŋgɔna ni ŋgɔna n bo ba mini má ni.
13 E, se porventura a encontra, em verdade vos digo que maior prazer sentirá por causa desta do que pelas noventa e nove que não se extraviaram.
14 I ti sɔ ɔ lɛɛ, am Si Nyɛmɛ bo i wo aŋgoro n dɔ, i koro má ka ahin nbaatumam kun n kpein mmɔɔ mini.”
14 Assim, pois, não é da vontade de vosso Pai celeste que pereça um só destes pequeninos.
15 Na Yesu akaaki ase ka, “Nzɛn wɔrɔ kɛrɛ bo u niwa yoori u satiɛ be, kɔ i dɔ na u ni yiri minɛ nnyɔ ni ŋgumi, na a se i ka wɔ yo u satiɛ. Nzɛn i tiiri i bu ka wɔ yo u satiɛ, i toko ti u niwa lɛɛ.
15 Se teu irmão pecar [contra ti], vai argui-lo entre ti e ele só. Se ele te ouvir, ganhaste a teu irmão.
16 Ama, nzɛn i keteeri, yo aniɛ na a nya sɔnɔ kun, wara minɛ nnyɔ buka u ŋu su, na am kɔ ŋu i, adena minɛ nnyɔ, wara minɛ nsan n bo ba ti jɔrɛ n yo u daanifɔm.
16 Se, porém, não te ouvir, toma ainda contigo uma ou duas pessoas, para que, pelo depoimento de duas ou três testemunhas, toda palavra se estabeleça.
17 Nzɛn i keteeri bɛrɛ gusu, na a nya fa i sereya n kɔ Kristo jama n kɛrɛ dɔ. Nzɛn i nya keteeri Kristo jama ni, am fa i ka sɔnɔ bo i su má Nyɛmɛ, wara satiɛyofɔ bo wɔ kete ka i kaaki má i wo lɛɛ.”
17 E, se ele não os atender, dize-o à igreja; e, se recusar ouvir também a igreja, considera-o como gentio e publicano.
18 Na Yesu akaaki ase ka, “Nahɔrɛ ye m suse am n a, deke kɛrɛ bo am ma minɛm atin ka bu yo i durunya n nu fɛn, i ti sɔ ɔ lɛɛ Nyɛmɛ dɔ, na deke kɛrɛ bo am ma má minɛm atin ka bu yo i durunya n nu, i kaaki ti sɔ ɔ lɛɛ Nyɛmɛ dɔ.
18 Em verdade vos digo que tudo o que ligardes na terra terá sido ligado nos céus, e tudo o que desligardes na terra terá sido desligado nos céus.
19 Nahɔrɛ ye m suse am bekun n a, saŋga kɛrɛ bo am minɛ nnyɔ yoori am nɔɔkun, na am sereeri m Si Nyɛmɛ deke be, i yó i ma am.
19 Em verdade também vos digo que, se dois dentre vós, sobre a terra, concordarem a respeito de qualquer coisa que, porventura, pedirem, ser-lhes-á concedida por meu Pai, que está nos céus.
20 Dama deke kɛrɛ bo minɛ nnyɔ, wara nsan tiɛɛnri bu nɔɔ m dɛɛ duma n nu, m wo bu dɔ.”
20 Porque, onde estiverem dois ou três reunidos em meu nome, ali estou no meio deles.
21 Nyini sin na Petoro aba Yesu dɔ, aba abisa i ka, “M Mibiɛ, nzɛn m niwa nati yo m satiɛ saŋga kɛrɛ, kpe nyɛ ye m fa i satiɛ ce i a? Kpe nso, nzɛn sɛ?”
21 Então, Pedro, aproximando-se, lhe perguntou: Senhor, até quantas vezes meu irmão pecará contra mim, que eu lhe perdoe? Até sete vezes?
22 Na Yesu abɔ i nu ka, “Ai, m suse u wɔ lɛɛ ka, má kpe nso co, ama, kpe aburasoso busu nso.”
22 Respondeu-lhe Jesus: Não te digo que até sete vezes, mas até setenta vezes sete.
23 Na Yesu akaaki ase ka, “Nyini ti, kabo Nyɛmɛ fɛmɛya n ti yaa. Fɛmɛ be yo woori bɛrɛ a, cɛɛn n be na wɔ se ka i bu akunta ni i akɔɔm bo bu wo i dɔ yo juma ni, na i si ŋwaa bo bu bita i.
23 Por isso, o reino dos céus é semelhante a um rei que resolveu ajustar contas com os seus servos.
24 Saŋga bo i boori i bu na i bu akunta ni, na ba fa i akɔɔ n kun be bo i bita i ŋwaa kaari bo i la má nɔɔ, aba i dɔ.
24 E, passando a fazê-lo, trouxeram-lhe um que lhe devia dez mil talentos.
25 Kabo ŋwaa n sunnu sɔ na i koro tɔ má kaari n ni, na fɛmɛ n ama nɔɔ ka bu tɔ i ni i yi, ni i nbaam, ni i deke kɛrɛ bo i la i, na bu fa tɔ kaari ni.
25 Não tendo ele, porém, com que pagar, ordenou o senhor que fosse vendido ele, a mulher, os filhos e tudo quanto possuía e que a dívida fosse paga.
26 Na akɔɔ n akutu i mibiɛ n nyunu asiɛŋgu, asere i ka, ‘Jande, si m aŋunfɔ, na m kɔ́ niɛniɛ ŋwaa n na m bá tɔ kaari ni.’
26 Então, o servo, prostrando-se reverente, rogou: Sê paciente comigo, e tudo te pagarei.
27 Na i mibiɛ n asi i aŋunfɔ, na wɔ fa kaari n ace i, na wɔ yaki i aji.
27 E o senhor daquele servo, compadecendo-se, mandou-o embora e perdoou-lhe a dívida.
28 I fiteeri bɛrɛ, na i ni i beŋgu akɔɔ n kun be bo i gusu bita i kaari n ayɛ, i dɛɛ n sunnu má fieo. Na wɔ so i beŋgu n kɔm nu amiɛ i, na wɔ se i ka, ‘Tɔ m kaari n kisa kisa bɛrɛ.’
28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos que lhe devia cem denários; e, agarrando-o, o sufocava, dizendo: Paga-me o que me deves.
29 Na i beŋgu n akutu haari asiɛŋgu, asere i ka, ‘Jande, si m aŋunfɔ, na m kɔ́ niɛniɛ u ŋwaa na m bá tɔ u kaari.’
29 Então, o seu conservo, caindo-lhe aos pés, lhe implorava: Sê paciente comigo, e te pagarei.
30 Ama, na wɔ kete, na wɔ kɔ anyi i beŋgu n saraka, na wɔ se i ka má ka wɔ tɔ i kaari ni.
30 Ele, entretanto, não quis; antes, indo-se, o lançou na prisão, até que saldasse a dívida.
31 I beŋgu nyiŋgam ŋuuri sa n bo wɔ yo i n sɔ ni, na bu ahore asaaki agaya, na ba kɔ ase fɛmɛ n sa n bo wɔ yo i n kɛrɛ.
31 Vendo os seus companheiros o que se havia passado, entristeceram-se muito e foram relatar ao seu senhor tudo que acontecera.
32 Dɔ na fɛmɛ n afere i, ase i ka, ‘Wɔrɔ satiɛyofɔ ŋgbɛɛn ni, a sereeri m dɛɛ ti, ye m yakiiri u kaari n kɛrɛ bo a bita i n fa ceeri u a.
32 Então, o seu senhor, chamando-o, lhe disse: Servo malvado, perdoei-te aquela dívida toda porque me suplicaste;
33 Má wɔ yo daka ka wɔrɔ mmɔɔ siiri u beŋgu n aŋunfɔ na a fa ce i, kabo m ŋuuri u aŋunfɔ na m fa ceeri u ni.’
33 não devias tu, igualmente, compadecer-te do teu conservo, como também eu me compadeci de ti?
34 Na yaa ati fɛmɛ n agaya, na wɔ ma bu afa nyini akɔɔ n akɔ anyi i saraka, ka i kɔ di wahara dɔ, haari fa kɔ ju saŋga bo i bá tɔ kaari n kɛrɛ wie.”
34 E, indignando-se, o seu senhor o entregou aos verdugos, até que lhe pagasse toda a dívida.
35 Na Yesu ase bu ka, “Nzɛn am afa má am beŋgum satiɛ ace má bu am ahore su, sɔ ye m Si Nyɛmɛ bo i wo aŋgoro ni cín am sui a.”
35 Assim também meu Pai celeste vos fará, se do íntimo não perdoardes cada um a seu irmão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.