Marcos 12

Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Na Yesu abo bu miɛɛnum. I ŋa, “Sɔnɔ be yo woori bɛrɛ a, na wɔ dɔ i baka suu­wa barasu be fie, na wɔ kanda abara ayɛ fie ni. Na wɔ lokoti yabuɛ bambaka be kunma, ka i sumiɛmiɛ baka suu­wam ni nzue gɔ nu. Na wɔ ta kpafiri lenleŋge be ka bu tana su suniɛ fie n kɛrɛ su, na wɔ nya afa fie n awura i npa­di­fɔm saa nu. Na wɔ kɔ atin.
1 Depois Jesus começou a falar-lhes por parábola:
2 Saŋga ba juuri bo i si ka baka suu­wam n abi ni, na wɔ sunma i akɔɔm kun i npa­di­fɔm n dɔ ka i kɔ de i dɛɛ bo ba nya i n bra.
2 No tempo da colheita, mandou um servo para que recebesse dos lavradores a sua parte dos frutos da vinha.
3 Akɔɔ n kɔ juuri ni, na ba tara i abo i, na ba fɔn i akpie i nyi i saa ŋgbɛɛn.
3 Mas os lavradores o agarraram, espancaram e o despacharam de mãos vazias.
4 Na fie n fɔ n asunma i akɔɔ n kun bekun, na ba tara i abo i atiɛ i tii, na ba kpa i nyinyɛ.
4 De novo, enviou-lhes outro servo, e eles bateram na cabeça dele e o insultaram.
5 Na wɔ kaaki asunma kun bekun, na ba kun yiri. Akɔɔ kɛrɛ bo fie n fɔ n nya sunmaari i a, a ŋu ka bu bo i wɔ, wara bu kun i wɔ.
5 Mandou ainda outro servo, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Sɔnɔ kun n kpein be ba kaari a, yiri la i wa koroo­wa ni. Yiri ye i ba kaari sin sunmaari a, na wɔ se ka, ‘Bu má m wa n yiri jirima.’
6 — Restava-lhe ainda um: o seu filho amado. Por fim, mandou o filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
7 Ama, na nyini npa­di­fɔm n ase bu ŋuŋu nu ka, ‘I wa n bo i dí i aja n lɛɛ suba n a. Am bra na ya kun i na aja n kɛrɛ ká ya dɛɛ.’
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa.”
8 Dɔ na ba tara i, na ba kun i, na ba cin i afite fie n nu afa i atu.”
8 E, agarrando o filho, mataram-no e o lançaram fora da vinha.
9 Na Yesu anya ase bu ka, “Am sunsun ka fie n fɔ ni yó sɛ wɔ? I bá kun nyini npa­di­fɔm n kɛrɛ wɔ, na i fá fie n wura minɛ fɔfɔrɛm saa nu.”
9 — Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros.
10 Na wɔ sa su ase ka, “Ambɛrɛ ni am tii akan Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu aŋu i kabo ba kɛrɛ i barasu. Bu ŋa,
10 Vocês ainda não leram este trecho da Escritura:
11 Micɛra ni yoori i sɔ a.
11 Isto procede do Senhor
12 Yesu seeri sɔ ni, na Yuda­fɔm nkpiɛn­kpiɛnm n akpini atin kabo bu yo na bu tara i, dama bu faari nu ka miɛɛnu n bo i boori i ni, i niiri bɛrɛ wɔ, ama, bu soroori jama n dɛɛ ti, na ba yasu akɔ ayaki i.
12 E procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo. Então eles o deixaram e foram embora.
13 Nyini sin na nkpiɛn­kpiɛnm n asunma Farasi­fɔm ni Fɛmɛ Herode minɛ nbem na bu ba sɔ Yesu ŋgɛɛ na bu ti i nɔaniɛ.
13 E enviaram a Jesus alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Na ba ba ase i ka, “Ya Kere­fɔ, ya si ka a ti nahɔrɛ se­fɔ ɔ, u cɛcɛ wo má kabo minɛ jɔjɔ nu, dama a niɛ má sɔnɔ jinaa­biri ti, ama, a kere minɛm wɔ nahɔrɛ su kabo Nyɛmɛ atin ti barasu. Tɔ, ya dɛɛ atin n su, atin wo nu ka ya tɔ lampo ma Roma­fɔm Fɛmɛ Kpiri Siza, nzɛn atin wo má nu?”
14 Chegando, disseram-lhe: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e não se importa com a opinião dos outros, porque não olha a aparência das pessoas, mas, segundo a verdade, ensina o caminho de Deus; é lícito pagar imposto a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Ama, na Yesu asi ka bu ti burukɔɔ­nu­fɔm wɔ, na wɔ bisa bu ka, “Nzu ti ye am sukoro ka am sɔ m ŋgɛɛ a? Am fa ŋwaa bra na m niɛ.”
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu:
16 Na ba fa ŋwaa n aba ama i. Na wɔ de ŋwaa n aniɛ, na wɔ bisa bu ka, “Ŋma dɛɛ tii ni i duma wo ŋwaa n su n a?” Na ba bɔ i nu ka, “Fɛmɛ Siza dɛɛ a.”
16 Eles trouxeram. E Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — De César.
17 Na Yesu ase bu ka, “Deke bo i ti Fɛmɛ Siza dɛɛ, am fa ma Fɛmɛ Siza, na deke bo i ti Nyɛmɛ dɛɛ, am fa ma Nyɛmɛ.” Na ba miɛ ni i nɔaniɛ ni.
17 Então Jesus disse: E muito se admiraram dele.
18 Na Yuda­fɔm asɛsɛ barasu nbem bo bu fere bu ka Sadusi­fɔm ni, aba Yesu dɔ. Bu dɛɛ keree­wa la ka Nyɛmɛ téŋge má minɛm bu yiwee n nu n a. Na ba ba abisa i jɔrɛ be, bu ŋa,
18 Então alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
19 “Ya Kere­fɔ, Moyisi yo kɛrɛɛri nɔaniɛ be maari ya, ka nzɛn sɔnɔ wu yakiiri i yi, na i ni bara n anya má baa, wɔ yo daka ka i niɛma n fa kuna­fɔ n na bu wu nbaam ma gɔrɔ n bo wɔ wu ni.
19 — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem morrer e deixar mulher sem filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
20 Tɔ, sɔnɔ be yo laari nbaa­biɛsɔm nso, na baa­kpiɛn n aja bara, na wɔ wu ayaki bara ni, ba nya má baa.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou e morreu sem deixar filhos;
21 Na bo i tɔ i su n afa kuna­fɔ n aja, na yiri gusu awu ayaki bara ni, ba nya má baa. Na bo i tɔ i su nsan su n gusu afa i aja bekun.
21 o segundo casou com a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 I yo sɔ ɔ, na bu nso n kɛrɛ aja bara n abara ayɛ, na bu kɛrɛ awu ayaki i, ba nya má baa, na bara n gusu aba aka sin awu.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Kabo bu minɛ nso n kɛrɛ aja bara n na ba wu sɔ ni, cɛɛn n bo Nyɛmɛ bá teŋge minɛm bu yiwee n nu ni, bara ni ká ŋma dɛɛ wɔ?”
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles ela será a esposa? Porque os sete casaram com ela.
24 Na Yesu abɔ bu nu ka, “Am amini atin. Deke bo i ti na am amini atin n la ka, am ti má deke bo ba kɛrɛ i Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu n bu, na am kaaki si má kabo i yiko n ti barasu.
24 Jesus respondeu:
25 Dama saŋga bo Nyɛmɛ má minɛm teŋge bu yiwee n nu ni, ajaa wo má bɛrɛ kun. Ama, nyini cɛɛn ni, sɔnɔ kɛrɛ káaki ka Nyɛmɛ mɛrɛkɛm bo bu wo aŋgoro n wɔ.
25 Pois, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 Na fa kɔ kabo Nyɛmɛ bá teŋge minɛm bu yiwee n nu ni, am kaanri Moyisi dɛɛ kadasi ni, nzɛn am akan má i? Kabo i kɛrɛɛri fa kɔ saŋga bo sin n jeeri buwe baka n su n na Nyɛmɛ jɔjɔɔri i dɔ ni, i ŋa, ‘Mini ti Abraham, ni Izaki, ni Jakɔbu dɛɛ Nyɛmɛ n a.’”
26 Quanto aos mortos, que eles de fato ressuscitam, vocês nunca leram no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou: “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”?
27 Na Yesu asa su ase bu ka, “Kabo Nyɛmɛ ŋa i ti nyini minɛm n dɛɛ Nyɛmɛ ni, nyini kere ka bu toko la ŋgɔɔ lɛɛ, dama Nyɛmɛ ti má bo ba wu n dɛɛ Nyɛmɛ, ama, i ti bo bu la ŋgɔɔ n dɛɛ Nyɛmɛ a. Nyini ti, kabo am ŋa Nyɛmɛ téŋge má minɛm bu yiwee n nu, am amini fieo.”
27 Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Vocês estão completamente enganados.
28 Na Nyɛmɛ nɔaniɛ kere­fɔm kun aŋu kabo Sadusi­fɔm ni Yesu seeri bu beŋgu akuruwa ni, i tiiri kabo Yesu bɔɔri bu nu nyunyumi sɔ ni, na wɔ ba abisa i ka, “Nyɛmɛ nɔaniɛ maa­wam ni, bɔnɔ tara bu kɛrɛ a?”
28 Chegando um dos escribas, que ouviu a discussão entre eles e viu que Jesus tinha dado uma boa resposta, perguntou-lhe: — Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Na Yesu abɔ i nu ka, “Nɔaniɛ n bo i tara bu kɛrɛ n yaa, ba kɛrɛ ka, ‘Ambɛrɛ Yisareli­fɔm, am ti fɛn, ya Micɛra Nyɛmɛ n ti kun wɔ.
29 Jesus respondeu:
30 Koro Micɛra u Nyɛmɛ ni, ni u ahore­mbaa kun, ni u awiɛwiɛ, ni u sunsunni, ni u faŋga kɛrɛ.’
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e com toda a sua força.”
31 Bo i tɔ su nnyɔ n la ka o, ‘Koro u beŋgu kabo a koro u ŋu ni.’ Nɔaniɛ maa­wa be wo má bɛrɛ bo i tara ahin nnyɔm ni.”
31 O segundo é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.” Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Na Nyɛmɛ nɔaniɛ kere­fɔ n ase Yesu ka, “Aŋgba. Ya Kere­fɔ, i nahɔrɛ atin su lɛɛ ye a kan i n a. Ya Micɛra Nyɛmɛ n ti kun wɔ. Nyɛmɛ be wo má bɛrɛ sin i ŋu.
32 Então o escriba disse: — Muito bem, Mestre! E com verdade o senhor disse que ele é o único, e não há outro além dele,
33 Wɔ kaaki ayo daka ka ya koro Nyɛmɛ ni ya ahore­mbaa kun, ni ya sunsunni, ni ya faŋga kɛrɛ, na ya kaaki koro ya beŋgu kabo ya koro ya ŋu ni, nyini nnyɔm n ti ye tara bo ya yo tiɛm, ni bo ya yi sarakam ma Nyɛmɛ ni.”
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e com todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Na Yesu aŋu ka sɔnɔ n abɔ i nu kpa, na wɔ se i ka, “A waari má ni Nyɛmɛ fɛmɛya ni.” Nyini sin, be abo má su ka i bisa Yesu jɔrɛ bekun.
34 Vendo Jesus que o escriba havia respondido sabiamente, declarou-lhe: E ninguém mais ousava fazer perguntas a Jesus.
35 Saŋga bo Yesu woori Nyɛmɛ Seree­biri Awuru n nu sukere Nyɛmɛ nɔaniɛ ni, na wɔ bisa minɛm jɔrɛ be fa kɔ Kristo Tii­de­fɔ n su. I ŋa, “Nzu ti ye Nyɛmɛ nɔaniɛ kere­fɔm n bita jɔjɔ ka Kristo n ti Fɛmɛ Davidi anuma a?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou:
36 Dama Awiɛwiɛ Casi n yo wuraari Fɛmɛ Davidi ŋu ni, na yiri ni i tii ase ka,
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Tɔ, Fɛmɛ Davidi mmɔɔ ni i tii fereeri Kristo n ka i Mibiɛ wɔ, ye Kristo n yo sɛ kaaki yo Fɛmɛ Davidi anuma a?”
37 — O próprio Davi chama o Cristo de Senhor; então como ele pode ser filho de Davi? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 I woori bu kere n su ni, na wɔ se bu ka, “Am si am ŋu sa ni Nyɛmɛ nɔaniɛ kere­fɔm ni, deke bo bu koro i n la ka, bu wura sutura ŋgbiŋgbirim wɔ, na bu nati sujeŋgbe, na sɔnɔ kɛrɛ suyo bu ansɛ gɔɔsu.
38 E, ao ensinar, Jesus dizia:
39 Nyini minɛm n anya awura bu tiɛntiɛn­bunɔɔ sɔɔm n nu ni, wara ba nya afere bu tiɛntiɛn­bunɔɔ bambaka diire dii­birim ni, bu koro ka bu tana kpirikoro tanaa­birim wɔ.
39 buscam as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
40 Nyini minɛm n sɔ fin nkuna­fɔm neŋgem wɔ, na bu jina sere Nyɛmɛ cɛ, adena minɛm ŋu ka bu ti minɛ kpam wɔ. Jina cɛɛn, bɛrɛ bá nya sui­cin tara minɛm kɛrɛ.”
40 devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Na Yesu akɔ atana adodo alaka bo minɛm yi bu saraka ŋwaa wura nu ni, na i suniɛ kabo minɛm yi saraka barasu. Neŋge­fɔm dɔŋgu yiiri ŋwaa beberebe wuraari saraka n nu.
41 Sentado diante da caixa de ofertas, Jesus observava como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Na kuna­fɔ yaari­fɔ be gusu aba ayi ŋwaa kaan be bo i koro to má pui awura saraka n nu.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, lançou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Dɔ na Yesu afere i susu­fɔm n na wɔ se bu ka, “Nahɔrɛ ye m suse am n a, nyini kuna­fɔ n ayi ŋwaa atara minɛm n kɛrɛ.
43 E, chamando os seus discípulos, Jesus disse:
44 Dama neŋge­fɔm la ŋwaa beberebe n dɛɛ ti, ye ba yi be a. Ama, nyini kuna­fɔ n ni i yaari n kɛrɛ, i deke kɛrɛ bo i la i lɛɛ, ye wɔ yi i n a.”
44 Porque todos eles deram daquilo que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo o que possuía, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.