Lucas 8
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs NAA
1 Nyini sin na Yesu ajeŋgbe miɛ kpirim, ni ahɛmɛ ahɛmɛ miɛm su, na i sukan labari kpa n fa kɔ Nyɛmɛ fɛmɛya n su. I ni i susufɔ buru ni nnyɔm ni kɔɔri a.
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 Na nbara beberebe nbem gusu asu i su. Bu nbem ye i tuntuunri bu tukpaki barasu barasu n a. Bu kun ye i fɔn yiiri ajinim nso fiteeri i ŋu n a, bu fere i ka Mariya Magadalafɔ ni,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 ni kun bo bu fere i ka Yowana, na i hun la sɔnɔ be bo bu fere i ka Cusa na i niɛ Fɛmɛ Herode dika n kɛrɛ su ni, ni bara bo bu fere i ka Susanna ni. Nyini nbaram kɛrɛ fa bu tiɛŋgu deke bo bu la i wɔ, na ba fa abuka Yesu ni i susufɔm ni.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Na jama beberebe atiɛn bu nɔɔ Yesu dɔ, bu fiteeri miɛ su miɛ su baari a. Na wɔ bo bu ahin miɛɛnu ni, i ŋa,
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 “Dɔdɔɔrifɔ be fiteeri sɔ ɔ, ka i kɔ sandi alɛmbaa. Saŋga bo i wo sandi su ni, na nbem atɔtɔ atin n nɔɔ, na minɛm atiɛntiɛn su asin, na anumam aba atambu bu ami.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Na nbem atɔtɔ tiɛka su, na wɔ fi, wɔ cɛ má na wɔ waandi, dama niniki awo má asiɛn n bu n dɛɛ ti.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Na alɛmbaa ni nbem atɔtɔ lɔlɔɛ nu, na lɔlɔɛ n anyi akata i ŋu.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Ama, na nbem atɔtɔ asiɛn kpa su, na wɔ nyi awura mbaa zɔi zɔi.” Yesu seeri sɔ wieeri ni, na wɔ nya atiɛn kpa ase ka, “Bo i koro ka i ti ahin jɔrɛ n bu, i ti ye ni ka i so i sui na i ti.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Dɔ na Yesu susufɔm n abisa i nyini miɛɛnu n bu,
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 na wɔ bɔ bu nu ka, “Ambɛrɛ ye Nyɛmɛ ama am asi i fɛmɛya n nu asiri jɔrɛ kɛrɛ a, ama, bo ba ka ni, m bobo i miɛɛnu kere bu a. Adena i yó kabo ba kɛrɛ i Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu ni, ka,
10 Jesus respondeu:
11 Na Yesu asa su ase bu ka, “Tɔ, miɛɛnu n bo m boori i n bu yaa. Alɛmbaa n ti Nyɛmɛ nɔaniɛ n wɔ lɛɛ.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Alɛmbaa n bo bu tɔtɔɔri atin nɔɔ n la minɛm bo bu ti Nyɛmɛ nɔaniɛ ni, i cɛ má, na Sitana bá yi i fite bu ahore su, adena má bu yó yarada na bu nyá tiide.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Alɛmbaa n bo bu tɔtɔɔri tiɛka su n la minɛm bo bu ti Nyɛmɛ nɔaniɛ n na bu de i ni ahorejɔ, ama, i da má bu ahore su. Bu kaaki ti ka alɛmbaa n bo i bunlui akpama abi má n wɔ. I woori bu dɔ kaan sɔ, na saŋga bo kekereke be ba tuuri bu, a ŋu ka ba fa ati.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Alɛmbaa n bo bu tɔtɔɔri lɔlɔɛ nu n la minɛm bo bu nya tiiri Nyɛmɛ nɔaniɛ ni na bu su i atin su, a ŋu ka bu sunsunni kɛrɛ wo kabo bu yó na bu asiri káta su, na bu nyá durunya n nu ajɛkɛm, na bu yó bu koroowa, a ŋu ka Nyɛmɛ nɔaniɛ n koro da má bu ahore su na i yo juma. Bu ti ka alɛmbaa bo i bi má n wɔ.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Ama, alɛmbaa n bo bu tɔtɔɔri asiɛn kpa su n la minɛm bo bu ti Nyɛmɛ nɔaniɛ n na bu de i ni bu ahore fofoe nahɔrɛ su, na bu de i ni bu saa nnyɔ, na bu mindi bita i, na bu fa i yo juma ni.”
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Na Yesu ase ka, “Sɔnɔ be nya so má fitana su na i fa gaŋga butu su, wara i fa se gado bu, ama, i fa taka deke su aŋgoro wɔ, adena minɛm bo bu ba wura awuru n nu n koro ŋu asi.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Deke be wo má bɛrɛ bo i wo fiɛɛwa nu na bu bá ŋu má i, deke be gusu wo má bɛrɛ bo i wo asiri nu na bu bá si má i.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Nyini dɛɛ ti, am si am ŋu sa ni kabo am ti nɔaniɛ n barasu ni. Dama sɔnɔ kɛrɛ bo wɔ nya deke be Nyɛmɛ dɔ na i mi si i bita, Nyɛmɛ búka i su wɔ, ama, bo i si má i bita, haari ni nyini kaan n bo i sunsun ka wɔ nya i ni, Nyɛmɛ dé i dɔ ɔ.”
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Na Yesu ni, ni i niɛmam aba i dɔ, ama, jama sunnuuri i dɔ n dɛɛ ti, ba koro aju má i bi.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Na be ase i ka, “M Mibiɛ, u ni, ni u niɛmam jina dasin koro u.”
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Na Yesu ase bu ka, “M ni, ni m niɛmam la minɛm bo bu ti Nyɛmɛ nɔaniɛ n na bu de i na bu fa yo juma n wɔ.”
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Cɛɛn n be sɔ ɔ, na Yesu ni i susufɔm n awura lee nu, na wɔ se bu ka, “Am ma ya kpiɛ kɔ kunma kpiri n buekun dɔ.” Nyini ti, na ba yasu na bu kɔ.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Bu wo kɔ su ni, na Yesu adaafi, na aŋuma bambaka be ayasu na i subo nzue gɔ lee n nu. Má lee ni suyi ni nzue wɔ, na anyumboro atu bu.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Na Yesu susufɔm n akɔ ateŋge i, na ba se i ka, “Ya Mɔfɔ, ya Mɔfɔ e, ya wu awie.” Na Yesu ayasu, na wɔ tiɛn nzue n ni aŋuma n bo i subo n ŋu, na ba tara, na dika n atara jum.
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Dɔ na Yesu ase i susufɔm ni ka, “Nzu ti ye am yo má m yarada a?” Na ba yo alekutura na sɛrɛ akaaki ati bu agaya, na ba bisa bu ŋuŋu nu ka, “Nzu sɔnɔmbiri barasu la ahin bo i ma aŋuma ni nzue mmɔɔ nɔɔ na bu de i a?”
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Na Yesu ni i susufɔm n akpiɛ kunma kpiri n akɔ aju Gɛrasafɔm dɛɛ awɔrɛ n nu, na kunma kpiri n wo i ni Galili dɛɛ awɔrɛ n afiɛn ni.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Yesu fiteeri lee n nu ni, na miɛ n nu sɔnɔ be aba akpa i atin, ajinim wo i ŋu, wɔ cɛ, i nati i bu ŋgbɛɛn wɔ saŋga kɛrɛ, i da má awuru, má ka faŋkunma nu.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 I ŋuuri Yesu ni, na wɔ bo awie kpa, na wɔ kutu haari Yesu jaa bu, na wɔ ciindi ase ka, “Yesu, Micɛra Nyɛmɛ Kpiri n Wa, a koro nzu ya nu fɛn a? M sere u wɔ ka, má a ma m ŋu anyumboro.”
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 Deke bo i ti na i seeri sɔ n la ka, Yesu ama ajinim n nɔɔ ka bu fite yaki i. Saŋga kɛrɛ saŋga ajinim n fun i ŋu wɔ, haari ni bo bu niɛ i dika, na bu bo i tobari, na bu wura i jɔrɔkɔ buka su ni, i sandi i kɛrɛ wɔ, na ajinim n fa i kɔ boro kpantain n nu.
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Na Yesu abisa i ka, “Bu fere u sɛ?” Na wɔ bɔ i nu ka, “Bu fere m ka Jama Beberebefɔ.” Deke bo i ti na i seeri sɔ n la ka, ajinim beberebe wo i ŋu wɔ.
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Na ba sere Yesu jande ka má i fɔn bu kɔ wura kunma n bo i kɔ ŋgoŋgo na i la má awieeri n nu.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Nyini saŋga afam beberebe wo dodo bɛrɛ, bu wo buka be su sudi, na ajinim n asere Yesu ka i ma bu kɔ fun afam n ŋu, na wɔ ma bu atin.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Na ba fite ayaki sɔnɔ ni, na ba kɔ afun afam n ŋu. Dika n nu bɛrɛ, na bu kɛrɛ aŋmati acɔɔndi akɔ ato kunma kpiri nzue n nu, na nzue n adi bu.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Afa sasafɔm n ŋuuri nyini n sɔ ni, na ba ŋmati akɔ abo ndoori miɛ kunnu, ni ahɛmɛ ahɛmɛ kɛrɛ su.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Na minɛm aba na bu ba niɛ sa n bo wɔ yo ni, na ba ba Yesu dɔ, aŋu sɔnɔ n bo ajinim n yo woori i ŋu n ka i tana Yesu bi wura tanlɛɛ, ni i nyunu koroya su. Dɔ na sɛrɛ ati bu.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Na minɛm n bo bu ŋuuri sa n yoobiri ni, akan jɔrɛ n kɛrɛ akere jama n kabo i ba yoori na sɔnɔ n bo ajinim yo woori i ŋu n anya laifiɛ ni.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Na minɛm kɛrɛ bo bu fite nyini awɔrɛ n nu n asere Yesu jande ka, i yasu bu awɔrɛ n nu bɛrɛ, dama sɛrɛ ati bu agaya. Na Yesu ayasu awura lee nu ka i kɔ.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 Dɔ na sɔnɔ n bo ajinim afite ayaki i n asere Yesu ka, i ma i su i su. Ama, Yesu asoro má i su, na wɔ se i ka,
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Kpie u nyi kɔ awuru, na a kɔ kan kere minɛm fa kɔ sakpa n bo Nyɛmɛ ayo ama u n su.” Na sɔnɔ n akpie i nyi akɔ akan akere miɛ n nufɔm kɛrɛ fa kɔ sakpa n kɛrɛ bo Yesu ayo ama i ni.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Saŋga bo Yesu kpieeri i nyi kɔ juuri kunma kpiri n buekun dɔ ni, i kɔ ŋu ka jama n atiɛn bu nɔɔ suŋminda i wɔ, na ba yo i ansɛ ni ba.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Dɔ na sɔnɔ be aba Yesu dɔ, yiri ti kpiɛn bo i niɛ bu tiɛntiɛnbunɔɔ sɔɔ n su a, bu fere i ka Yarusi. Na wɔ ba akutu asiɛŋgu Yesu jaa bu asere i ka, jande i bra i dika,
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 dama i wa baabara kun n kpein bo i la i n suwu, i la afɔ buru ni nnyɔ ɔ.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Bara be woori jama n nu, i bita abiɛɛri i afɔ buru ni nnyɔ lɛɛ, bo i kpu na i kpiɛ má, ama, be akoro atuntun má i na i nya laifiɛ.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Na wɔ sakati awura jama n nu Yesu sin, afa i saa akan Yesu tanlɛɛ n jaa bu ni, kpeŋga na abiɛɛri n ajina.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Na Yesu abisa ka, “Ŋma fa i saa kaanri m a?” Na sɔnɔ kɛrɛ ase ka ba si má, na Petoro ase i ka, “Ya Mɔfɔ, wɔrɔ mmɔɔ ŋu kabo jama n abara ayɛ na bu miɛ u ŋu barasu.”
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Ama, na Yesu ase ka, “Sɔnɔ be afa i saa akan m, dama ma fa nu ka m yiko n be afite m ŋuniɛ nu akɔ ayo juma.”
46 Mas Jesus insistiu:
47 Na bara n aŋu ka i koro fiɛ má i ŋu, na wɔ ba ajina Yesu nyunu, i ŋuniɛ kɛrɛ subobo i. Na wɔ kutu haari Yesu jaa bu akan jɔrɛ n akere i, jama n kɛrɛ nyunu, kabo i ba yoori na i kaba nyaari laifiɛ ni.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Na Yesu ase i ka, “M wa, yarada n bo ayo m ni, yiri ma a nya laifiɛ a. Kɔ awuru ni ahoreda.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Saŋga n bo Yesu toko wo jɔjɔ su ni, na sɔnɔ be afite tiɛntiɛnbunɔɔ sɔɔ n kpiɛn n dika aba ase i ka, “U wa n wo má bɛrɛ. Nyini ti, má a dama ya Kerefɔ n kun.”
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Ama, na Yesu ati jɔrɛ n na wɔ se baa n si n ka, “Má a ma sɛrɛ ti u, wɔrɔ yo m yarada, i nyá laifiɛ.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 Bu kɔ juuri kpiɛn n dika n nu ni, wɔ soro má su, na be wura buka i su, má ka Petoro, ni Yakobo, ni i niɛma Yohane, ni baa n si, ni i ni.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 Minɛm kɛrɛ bo bu woori dɔ n wo awie bo su wɔ, na bu sukoko. Nyini dɛɛ ti, na Yesu ase ka, “Má am sun, wɔ wu má, wɔ daafi wɔ.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 Na ba siri i, dama bu si ka wɔ wu wɔ.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Ama, na Yesu akɔ atara i saa, na wɔ tiɛn kpa ase i ka, “M wa, yasu jina.”
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Na wɔ nya ŋgɔɔ bekun, na wɔ kaba ayasu ajina, na Yesu ase ka bu ma baa n deke be na i di.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Na baa n si, ni i ni ayo alekutura akɔ asin su, ama, na Yesu abɔbɔ bu ni nahɔrɛ su ka, má bu ma be si sa n bo wɔ yo ni.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.