Lucas 1

Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ya si Teyofilosi, minɛ dɔŋgu boroori bu nyi na ba kɛrɛ sam bo bu yoori ya nu fɛn n afa ase.
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 Kabo jɔrɛ n ti na bu kɛrɛɛri i ni, yiri ye minɛm seeri ya n a, nyini minɛm bo bu woori i bumboori ni, bɛrɛ ŋuuri i a, bɛrɛ kaanri a.
2 segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde o princípio e foram ministros da palavra,
3 Tɔ, kabo mini ni m tii ayi kɔrɛsi aniɛ sereya n kɛrɛ, fite saŋga n bo jɔrɛ n boori i bu ni, ma ŋu ka i ti kpa ka mini gusu kɛrɛ i kɛrɛ sɛsɛ i su na i kɔ atin su fa ma wɔrɔ Teyofilosi bo a la anyunuyi ni,
3 pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelentíssimo Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio,
4 adena a si ka bo ba kan akere u n kɛrɛ ti nahɔrɛ wɔ.
4 para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Saŋga bo Herode yo ti Yudiya fɛmɛ ni, Nyɛmɛ sa­yoo­wa dɔŋgu­yo­fɔ be wo bɛrɛ, bu fere i ka Zakariya. I fite Abiya dɛɛ Nyɛmɛ sa­yoo­wa dɔŋgu­yo­fɔm asɛsɛ n nu wɔ. Bu fere i yi duma ka Elizabɛti, yiri mmɔɔ ti Aarɔn busu nu­fɔ ɔ.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judeia, um sacerdote, chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; o nome dela era Isabel.
6 Bɛrɛ nnyɔm kɛrɛ yo ti minɛm bo bu su Nyɛmɛ nahɔrɛ su wɔ, na bu deeri i nɔaniɛ maa­wam ni, na bu yoori dekem kɛrɛ bo i se ka minɛm yo i ni.
6 E eram ambos justos perante Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Ama, ba wu má baa, dama Elizabɛti ti ŋɔrɔka a, na bekun i ni i hun n kɛrɛ ayo nkpiɛnm agaya.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Cɛɛn n be, na Zakariya awo Yuda­fɔm Nyɛmɛ Seree­biri Awuru n Sɔɔ Casi n nu suyo i Nyɛmɛ sa­yoo­wa dɔŋgu­yo­fɔ juma, dama nyini cɛɛn n ti bu dɛɛ busu nu­fɔm cɛɛn wɔ.
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 Nyɛmɛ sa­yoo­wa dɔŋgu­yo­fɔm la bu nana sa­yoo­wa be. Bu tu mbaa a, na bu yi bu nu kun. Nyini cɛɛn ni, bu yiiri Zakariya a, ka i wura bu Nyɛmɛ Seree­biri Awuru n Sɔɔ Casi n nu, na i kunkun ayiri kunkuun­wa nva­nvani. Nyini ti, na wɔ kɔ awura nu.
9 segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 Ayiri nva­nvani n kunkun saŋga ba juuri ni, na jama kɛrɛ aka gisan nu susere Nyɛmɛ.
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 Na Nyɛmɛ mɛrɛkɛ aba ayi i ŋu akere Zakariya, i jina Mikun n yoo­wa yoo­biri fɔmbɔrɔ su, deke bo wɔ kunkun ayiri nva­nvani n ni.
11 Então, um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 I ŋuuri mɛrɛkɛ n sɔ ni, na wɔ bo biri, na sɛrɛ ati i.
12 E Zacarias, vendo- o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 Ama, na mɛrɛkɛ n ase i ka, “Zakariya, má a ma sɛrɛ ti u. Nyɛmɛ ade u sere ni. U yi Elizabɛti bá wu baa­biɛsɔ, na a tún i duma ka Yohane.
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 Baa n bo i wú i n dɛɛ ti, u ahore jɔ́ agaya kɔ sin su, na minɛ dɔŋgu gusu ahore jɔ́.
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 Baa ni bá yo sɔnɔ bambaka a Nyɛmɛ dɔ. Wɔ yo má daka ka i nu nzan fieo. Haari i ni kunnu, ye Nyɛmɛ Awiɛwiɛ Casi ni wúra i ŋu a.
15 porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Na i má Yisareli busu nu­fɔm dɔŋgu kpie bu nyi ba yiri Micɛra Nyɛmɛ n bo i ti ye ni ka bu su i n dɔ.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Awiɛwiɛ Casi n faŋga wó yiri ŋu ka Nyɛmɛ nɔaniɛ kan­fɔ Eliya a, yiri dú Micɛra nyunu a, adena i yó nbaasim ni bu nbaam afiɛn dɔŋgu a, na i káaki minɛ ketee­wam sunsunni, na bu yó minɛ kpam, na i sɛ́sɛ Nyɛmɛ minɛm su se i.”
17 e irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos e os rebeldes, à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Na Zakariya ase Nyɛmɛ mɛrɛkɛ n ka, “Nzu deke ye m fá si ka jɔrɛ n bo a sujɔjɔ i ni yó nahɔrɛ a? Dama ma yo kpiɛn, m yi gusu ayo buke.”
18 Disse, então, Zacarias ao anjo: Como saberei isso? Pois eu já sou velho, e minha mulher, avançada em idade.
19 Na mɛrɛkɛ n ase i ka, “Bu fere m ka Gabiriyeli. Mini wo Nyɛmɛ nyunu a. Ye wɔ sunma m u dɔ ka m fa ahin labari kpa n ba ma u a.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 Ti fɛn. Nɔaniɛ n bo m sujɔjɔ i ni bá yo nahɔrɛ wɔ, saŋga bo Nyɛmɛ koro ka i yo ni. Ama, a yo má m nɔaniɛ n yarada dɛɛ ti, a tɔ́ amuna, na a kóro jɔjɔ má haari cɛɛn bo a bá ŋu ka nɔaniɛ n bo m sujɔjɔ i n ayo nahɔrɛ.”
20 Todavia ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam, porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 Nyini saŋga n kɛrɛ minɛm n toko jina gisan nu ŋminda Zakariya, na ba birisi deke bo i ti na wɔ cɛ Sɔɔ Casi n nu sɔ ni.
21 E o povo estava esperando a Zacarias e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 Saŋga bo i ba fiteeri ni, wɔ koro ajɔjɔ má bu dɔ. Dɔ na ba fa nu ka wɔ ŋu alekutura deke be Sɔɔ Casi n nu. Dama wɔ koro ateke má i nɔɔ ajɔjɔ má, se i fa i saa jɔjɔ bu dɔ a.
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tivera alguma visão no templo. E falava por acenos e ficou mudo.
23 Saŋga bo Zakariya ba yoori i juma kɛrɛ wieeri Nyɛmɛ Seree­biri Awuru n nu ni, na wɔ kpie i nyi akɔ i bɔsu.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 Wɔ cɛ má, na i yi Elizabɛti anyinsɛ. Wɔ yi má i ŋu fofoe nu haari sara nnu.
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu e, por cinco meses, se ocultou, dizendo:
25 Na wɔ se ka, “Kisa, ya Micɛra n aniɛ aŋu m aŋunfɔ. Wɔ yi m afite nyinsɛ bambaka nu.”
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 Saŋga bo Elizabɛti nyinsɛ n ba juuri sara nsɛn ni, na Nyɛmɛ asunma mɛrɛkɛ Gabiriyeli miɛ be bo i wo Galili awɔrɛ n nu, na bu fere i ka Nazarɛti ni,
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 ka i kɔ fa labari ma suŋguru be bo bu fere i ka Mariya ni. Nyini saŋga, ba fa i ace biɛsɔ be, bu fere i ka Yosefu, i fite Fɛmɛ Davidi dɛɛ busu n nu wɔ. I ni Mariya nya saŋga da má, dama wɔ nya ja má i.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Na mɛrɛkɛ n awura i ŋu, na wɔ se i ka, “Suŋguru, m yo u ansɛ ni tere­fiɛ. A di Nyɛmɛ ahɔrɔma, na i kaaki wo u dɔ.”
28 E, entrando o anjo onde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Mariya tiiri ahin nɔaniɛ n ni, na wɔ yo i alekutura, na wɔ birisi ase ka, “Ahin ansɛ yoo­wa n bu la ka sɛ wɔ lɛɛ?”
29 E, vendo- o ela, turbou-se muito com aquelas palavras e considerava que saudação seria esta.
30 Na mɛrɛkɛ n ase i ka, “Mariya, má a ma sɛrɛ ti u. A di Nyɛmɛ ahɔrɔma beberebe.
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus,
31 So u sui na a ti. M ŋa a bá nyinsɛ, na a wú baa­biɛsɔ, na a tún i duma ka Yesu.
31 E eis que em teu ventre conceberás, e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 I bá yo sɔnɔ bambaka, na bu fere i ka, Nyɛmɛ Fɛmɛ Kpiri n Wa. Ya Micɛra Nyɛmɛ fá i na Davidi fɛmɛya biɛ ma i,
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai,
33 na i yó Jakɔbu busu nu­fɔm fɛmɛ saŋga kɛrɛ, na i dɛɛ fɛmɛya ni lá má awieeri.”
33 e reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu Reino não terá fim.
34 Na Mariya abisa mɛrɛkɛ n ka, “Ye ahin yó sɛ koro yo a? Dama m nya si má biɛsɔ.”
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isso, visto que não conheço varão?
35 Na mɛrɛkɛ n abɔ i nu ka, “Nyɛmɛ Awiɛwiɛ Casi ni bá wura u ŋu, na Nyɛmɛ dɛɛ yiko n bá wo u dɔ. Nyini ti, baa n bo a wú i ni, i bá yo baa casi wɔ, na bu fére i ka Nyɛmɛ Wa.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; pelo que também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 Niɛ fɛn, Elizabɛti bo i ti u lamɔkɔ ni, yiri bo bu ŋa i ti ŋɔrɔka ni, haari ni bo wɔ yo buke ni, wɔ nyinsɛ, i sara nsɛn lɛɛ.
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril.
37 Pui wo má bɛrɛ bo Nyɛmɛ koro yo má i.”
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Na Mariya ase i ka, “Tɔ, m ti Micɛra n afani wɔ. Ma nyini sam kɛrɛ yo ma m kabo a se ni.” Na mɛrɛkɛ n akɔ ayaki i.
38 Disse, então, Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Nyini dɛɛ sin, wɔ cɛ má, na Mariya akpa i ŋu, na wɔ yasu ndende akɔ Zakariya ni i yi Elizabɛti bɔsu ka i kɔ niɛ bu busu. Nyini miɛ n wo Yudiya asiɛn n su bukam n afiɛn wɔ.
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 Na wɔ kɔ awura Zakariya dika, na wɔ yo Elizabɛti ansɛ.
40 e entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 Elizabɛti tiiri Mariya ansɛ yoo­wa n ni, na baa n bo i wo i kunnu n akpisi i ŋu. Dɔ na Awiɛwiɛ Casi n awura Elizabɛti ŋu,
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo,
42 na wɔ bo awie kpa, i ŋa, “Nyɛmɛ ayo u kisi atara nbaram kɛrɛ, wɔ kaaki ayo baa n bo a bita i nyinsɛ n kisi.
42 e exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e é bendito o fruto do teu ventre!
43 Nzu jirima la ahin n bo Nyɛmɛ afa ama m n a, ka m Mibiɛ dɛɛ ni aba aniɛ m busu a?
43 E de onde me provém isso a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Dama m tiiri u ansɛ yoo­wa n na baa n bo i wo m kunnu ni, akaba akpisi i ŋu ni akunnujɔ.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 Tere­fiɛ wo u dɔ, dama a yo yarada ka Mibiɛ n nɔaniɛ n bo wɔ kan akere u ni, i bá yo yii­wa aŋgba.”
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas!
46 Na Mariya ase ka,
46 Disse, então, Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 M ahore ajɔ Nyɛmɛ ŋu, yiri bo i ti m Tii­de­fɔ ni.
47 e o meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador,
48 Haari ni bo m ti i afani n kɛrɛ ni, i wara afi má m sa.
48 porque atentou na humildade de sua serva; pois eis que, desde agora, todas as gerações me chamarão bem-aventurada.
49 Dama ka Micɛra yiko kɛrɛ fɔ ni ayo sakpa beberebe ama m,
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; e Santo é o seu nome.
50 Saŋga kɛrɛ saŋga i si aŋunfɔ ɔ,
50 E a sua misericórdia é de geração em geração sobre os que o temem.
51 Wɔ fa i yiko asaa ni, afɔn asandi karambani­fɔm,
51 Com o seu braço, agiu valorosamente, dissipou os soberbos no pensamento de seu coração,
52 Wɔ yi nfɛmɛ bambakam afite bu fɛmɛya biɛm n su,
52 depôs dos tronos os poderosos e elevou os humildes;
53 Wɔ ma ahɔɛ­fɔm neŋge kpakpam na bu kunnu ayi,
53 encheu de bens os famintos, despediu vazios os ricos,
54 — ausente —
54 e auxiliou a Israel, seu servo, recordando-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 (como falou a nossos pais) para com Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Na Mariya aka Elizabɛti bi, sara nsan, na wɔ nya aba akaaki akɔ i bɔsu.
56 E Maria ficou com ela quase três meses e depois voltou para sua casa.
57 Elizabɛti kutu cɛɛn ni, na wɔ wu baa­biɛsɔ.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Na Elizabɛti tana­fɔm, ni i lamɔsim tiiri ka Micɛra n ayo i sakpa bo i la má aŋusu ni, na bu ni yiri kɛrɛ kunnu ajɔ.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia e alegraram-se com ela.
59 Baa n le­mɔcuɛ cɛɛn n ba juuri ni, na ba tiɛn bu nɔɔ na bu wura i kɛnkɛnnɛ, na bu tun i duma. Má bu koro ka bu fa i si Zakariya duma fa tun i a.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 Ama, na i ni ase ka, “Ai, bu fére i ka Yohane wɔ.”
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 Na ba se i ka, “U lamɔsi nu, bu fere ŋma sɔ a?”
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Na ba fa bu saa ajɔjɔ baa n si n dɔ, na bu si duma bo i koro ka bu fa tun i wa ni.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai como queria que lhe chamassem.
63 Dɔ na Zakariya afa i saa akere ka, bu má i deke be na i kɛrɛ, na wɔ de i na wɔ kɛrɛ ka, “I duma la Yohane.” Na nyini jɔrɛ n ayo bu kɛrɛ alekutura.
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Jina n nu bɛrɛ, na Nyɛmɛ ateke i nɔɔ na wɔ bo i bu ajɔjɔ bekun, na i sukansi Nyɛmɛ.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Na sɛrɛ ati bu tana­fɔm kɛrɛ. Na minɛm akan nyini sa n bo i yoori n jɔrɛ abara ayɛ Yudiya awɔrɛ n bukam n kɛrɛ su.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judeia foram divulgadas todas essas coisas.
66 Na minɛm kɛrɛ bo bu tiiri i n afa jɔrɛ n ase bu ahore su na bu susunsun, na ba bisa bu ŋu ka, “Baa n ba nyiiri, i yó nzu baa lɛɛ?” Bu seeri sɔ ni, dama bu kɛrɛ aŋu ka Micɛra n yiko n wo i ŋu.
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seu coração, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Na Awiɛwiɛ Casi n awura baa n si Zakariya ŋu, na wɔ kan Nyɛmɛ nɔaniɛ, i ŋa,
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 “Am ma ya kansi ya Micɛra ni,
68 Bendito o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo!
69 Wɔ ma ya tii­de­fɔ faŋga­fɔ,
69 E nos levantou uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo,
70 Nyɛmɛ yo maari i nɔaniɛ kan­fɔ casim jɔjɔɔri dawa saŋga
70 como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo,
71 ka i bá de ya tii fite ya kpɔ­fɔm,
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos aborrecem
72 Sɔ ye i kereeri ka i si ya nam aŋunfɔ,
72 e para manifestar misericórdia a nossos pais, e para lembrar-se do seu santo concerto
73 — ausente —
73 e do juramento que jurou a Abraão, nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, libertados das mãos de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 na ya yo casi na ya yo sa bo i kɔ atin n su i dɔ,
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Wɔrɔ, m wa ni, bu bá fere u ka
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos,
77 Na a má i minɛm si ka i fá bu satiɛ ce bu n dɛɛ ti,
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 Dama Nyɛmɛ si ya aŋunfɔ agaya n dɛɛ ti,
78 pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, com que o oriente do alto nos visitou,
79 na i má wein ta ma minɛm bo bu wo awosin nu
79 para alumiar os que estão assentados em trevas e sombra de morte, a fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Na baa n anyi, na Nyɛmɛ ayo i sunsunni faŋga, na wɔ kɔ awo boro kpantain nu dɔ i ŋumi, haari cɛɛn n bo i ba yiiri i ŋu fiteeri fofoe nu kere Yisareli­fɔm ni.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito, e esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.